หลังเดินมาได้ครึ่งค่อนวันหลงเทียนอี้ได้หยุดอยู่บริเวณริมลำธารจุดหนึ่งเพราะด้านหน้าของเขาตอนนี้คือเสือหนุ่มตัวหนึ่งกำลังกัดกินกวางอยู่ที่ด้านข้างของลำธารทันทีที่หลงเทียนอี้หยุดเสือตัวนั้นก็หยุดชะงักดวงตาสองคู่ต่างจ่องมองซึ่งกันและกัน
ในตอนสถานการณ์กำลังตึงเครียดเป็อย่างมาก ถ้าเป็ไปได้หลงเทียนอี้ก็ไม่อยากปะทะกับเสือตัวนี้โดยไม่จำเป็เช่นกัน .เพราะถึงจะสามารถเอาชนะมันได้แต่เขาอาจจะพลาดท่าได้รับาเ็ได้เช่นกัน ซึ่งตอนนี้หลงเทียนอี้ไม่ทราบว่าตนเองอยู่ที่ไหนด้วยซ้ำถ้าบาทเจ็บจากการต่อสู้คงไม่ดีแน่ๆ
ระหว่างที่หนึ่งคนหนึ่งเสือต่างจ้องมองกันนั้นพวกเขาไมรู้ตัวเลยว่าได้มีคนสองคนยืนดูทั้งคู่อยู่บนท้องฟ้า"ท่านปู่น้องชายคนนั้นจะเป็อะไรไหม?" "ไม่ต้องห่วงเขาหลอกเด็กน้อยถ้ามีทีท่าว่าเขาจะเพรี่ยงพร้ำปู่จะลงมือช่วยทันที"
ถึงแม้เทียนอี้จะคิดเช่นไรแต่ดูแล้วเสือตัวนั้นจะไม่คิดเช่นเดียวกันกับเขา พอมันมองเห็นมนุษย์ตัวน้อยมันก็คิดจะจัดการกับเขาทันทีมันค่อยๆเดินเข้าหาหลงเทียนอี้ช้าๆ ถึงตอนนี้หลงเทียนอี้รู้แล้วว่าไม่สามารถหลบการต่อสู้ครั้งนี้ได้เขาจึงจับกระบี่ด้วยมือมือขวาไว้แน่ ทันทีที่เห็นกระบี่ในมือของเทียนอี้ก็ชะงัดไปเล็กน้อย
ก่อนจะเดินเข้าหาเทียนอี้อีกครั้งมันคิดเพียงว่าเด็กตัวน้อยถือกระบี่ยาวเกือบจะเท่าตัวเองชั่งดูน่าตลกยิ่งนัก.ใช่แล้วมันกำลังประมาทคู่ต่อสู้ของมันอย่างเห็นได้ชัดโดยไม่รูเลยว่าเด็กคนนี้แหล่ะจะเป็ผู้สังหารมันในวันนี้
หลงเทียนอี้ทำได้เพียงถอนหายใจแล้วพูดกับเสือตัวนั้น"ดูแล้วเ้าคงไม่ปล่อยข้าไปง่ายๆแน่ถ้าอย่างนั้นข้าจะใช้เ้ามาเป็คู่ซ้อมวิชากระบี่ขั้นพื้นฐานของข้า จงดีใจซะเถอะที่เ้าคือคู่ต่อสู้คนแรกของข้า"พร้อมตั้งท่าพร้อมต่อสู้โดยไม่เปิดช่องว่าให้เสือโจมตีได้ง่ายๆ
"โฮก!!"พอไดยินเช่นนั้นเสือได้คำรามแล้วกระโจนเข้าใส่หลงเทียนอี้ทันทีเทียนอี้ใช้การเคลื่อนไหวไหวเพียงเล็กน้อยในการหลบจากกรงเล็บของเสือ เขาหมุนตัวเหวี่ยงกระบี่มายังลำตัวของเสือต่อทันที .แต่เสือก็สามารถหลบคมกระบี่ได้เช่นกันมันได้ฟาดกรงเล็บเข้าใส่เทียนอี้อย่างต่อเนื่อง
แต่เทียนอี้ก็สามารถใช้กระบี่ป้องกันกรงเล็บของมันได้ทุกครั้งเช่นกันเสือเริ่มโมโหมากขึ้นที่ตนเองไม่สามารถจัดการมนุษย์ตัวน้อยได้สักที มันใช้การกระโจนใส่เทียนอี้ทั้งตัวเพื่อปิดฉากการต่อสู้ในจังหวะที่มันลอยอยู่กลางอากาศนั้นเองเทียนอี้ไม่ได้หลบการโจมตีนั้นเขาทำเพียงตั้งกระบี่ขึ้นมาแล้วใช้ปลายกระบี่ชี้ไปด้านหน้าพอเสือเข้ามาอยู่ในระยะ เทียนอี่บิดรำตัวเล็กน้อยแล้วฟันกระบี่ลงที่คอของเสืออย่าจัง ฉึบ!!
ก่อนที่ร่างของเสือจะตกถึงพื้นหัวของมันก็ได้หลุดลอยอยู่กลางอากาศ.เืสาดกระจายมันได้ตกตายด้วยน้ำมือเด็กที่มันคิดว่าจะจัดการได้ง่ายๆ ถ้ามันไม่ประมาทคู่ต่อสู้มันอาจจะมีโอกาสหนีรอดไปได้โดยไม่ต้องาเ็ด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้มันตายแล้วตายโดยไม่รู้จะตายยังไงอีกแล้วตายโดยศพไม่ครบร่างด้วยซ้ำ หลังจากที่เสือตายแล้วในตอนที่หลงเทียนอี้กำลังจะเก็บกระบี่ได้มีเสียงดังมาจากบนท้องฟ้า "น่าประทับใจมากอายุน้อยเพียงนี้แต่สามารถสังหารเสือโตเต็มวัยได้ทั้งที่ยังไม่ได้ปลุกพลังปราณน่าประทับใจจริงๆ"
หลังจากได้ยินเสียงนั้นหลงเทียนอี้ที่กำลังเก็บกระบี่ได้ชักกระบี่ออกมาในท่าพร้อมต่อสู้อีกครั้งและะโถอยหลังไปอีกสองก้าวทันทีเมื่อมองไปบนท้องฟ้ากลับมีเพียงความว่างเปล่าเท่านั้นแต่ด้วยเสียงเมื่อสักครู่เทียนอี้แน่ใจเป็อย่างมากว่ามีใครสักคนอยู่บนท้องฟ้าเพียงแต่เขามองไม่เห็นเท่านั้น
"นั้นใคร!!จงปรากฏตัวออกมาซะ"หลังจากสิ้นเสียงของเทียนอี้ บนท้องฟ้าค่อยๆปรากฏร่างของคนสองคนขึ้นมาจากความว่างเปล่าหนึ่งร่างเป็ชายชราอีกหนึ่งเป็เด็กรุ่นราวคราวเดียวกันกับตนเองทันทีที่เห็นทั้งคู่กำลังยืนอยู่บนอากาศหลงเทียนอี้แน่นใจแล้วว่าชายชราคนนี้อย่างน้อยต้องมีระดับการฝึกฝนอยู่ในขั้นนภาเป็แน่เพราะมีเพียงผู้ฝึกตนขั้นนภาขึ้นไปเท่านั้นจึงจะสามารถเหาะเหินเดินอากาศได้
พอเห็นว่าตนเองไม่สามารถทำอันไดได้เทียนอี้จึงได้เก็บกระบี่แล้วป้องมือทั้งสองข้างขึ้นการทักทายทั้งสองคน "ข้าน้อยเทียนอี้ขออภัยต่อท่านผู้าุโที่เสียมารยาท"ได้ยินดังนั้นชายชราก็ยิ้มแล้วหัวเราะขึ้นทันที "ฮ่า ฮ่า ฮ่าคิดไม่ถึงว่านอกจากจะมีฝีมือกระบี่ที่เก่งกาจแล้วยังรู้จักอ่อนน้อมถ่อมตนมีมารยาทข้าเพียงผ่านทางมาเท่านั้นเห็นเ้าต่อสู้กับเสืออยู่เลยหยุดดูสักนิดเผื่อจะมีอะไรต้องช่วยเหลือเ้าข้าชื่อจางหยง เรียกข้าว่าผู้าุโหยงก็ได้ส่วนนี้ จางเป่าเฉินหลานชายของข้า"
ทั้งคู่ป้องมือยิ้มทักทายกันอย่างมีมารยาทพอทักทายกันพอเป็พิธีแล้ว"ข้าเป็ผู้ตรวจการจากหอการค้าหมื่นธาราแวะมาตรวจหอการค้าสาขาเมืองทุ่งหมื่นลี้ถ้าเ้าไม่ว่าอะไรข้าจะขอซื้อซากเสือตัวนั้นจะได้ไหม? รับรองว่าข้าจะให้ราคาที่เหมาะสมแก่เ้า""ขอบคุณท่านผู้าุโหยงข้าตกลงขอรับแต่ข้าขอติดตามท่านไปยังเมืองทุ่งหมื่นลี้ด้วยจะได้หรือไม่ขอรับ"
ชายชรานิ่งคิดสักพักแล้วตอบกับเทียนอี้ไป"ได้สิ นี้เงินส่วนของซากเสือข้ารับซื้อ 10เหรียญทอง"จากนั้นชายชราโบกมือครั้งหนึ่งซากเสือตัวใหญ่ได้ลอยเข้าไปเก็บในแหวนมิติของชายชราพร้อมถุงเงินลอยมาหาเทียนอี้หกนึ่งใบเปิดดูก็พบกับเหรียญทอง 10เหรียญพอดีซึ่งเป็ราคาที่ค่อนค้างสูงสำหรับเสือตัวเดียว
"เป่าเฉินนำชุดออกมาให้เทียนอี้เปลี่ยนสักชุดก่อนเถอะแล้วค่อยเดินทาง"ทั้งคู่ลอยลงมายังพื้นแล้วจางเป่าเฉินได้เอาชุดใหม่สีขาวออกมาชุดหนึ่งแล้วส่งให้เทียนอี้เปลี่ยนชุดสีขาวขริบทองสวยงามชุดนี้เดิมทีเป็ชุดที่เป่าเฉินเตรียมไว้สำหรับตนเองและยังมีอีกหลายชุดพอดีทั้งคู่อยู่ในวัยเดียวกันและตัวก็พอๆกันเทียนเฉินจึงใส่ได้พอดีเปลี่ยนชุดเสร็จชายชราโบกมือครั้งหนึ่งทั้งสามคนลอยขึ้นและออกเดินทางต่อทันที
434
