ตอนที่หนึ่งร้อยสิบเก้า Ascension ขึ้นสู่เบื้องบน
ปึ๊ง เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ
ร่างกายของผมมีสายฟ้าเคลลื่อนไหวไปทั่วสามารถบังคับได้ดั่งใจของผม
ที่ผมรอคอยมาถึงในที่สุด
การขึ้นสู้ระดับเหนือกว่า 20 ที่จะก้าวเดินไปเกินกว่าขีดจำกัดของตนเอง
Ascension การขึ้นสู่เบื้องบน
ที่ต้องมีหนังสือคู่มือเกมส์เป็นพิเศษเพราปรกติเล่นตามเวลาทั่วไปไม่น่าจะมีใครขึ้นถึงระดับนี้ได้
ผมรู้ว่านี่คืออะไรเมื่อความรู้บอกผมมา
Apotheosis การเป็นเทพเจ้า
ขั้นตอนที่ไม่ว่าจะอยู่สายความชั่วหรือความดีก็จะต้องเผชิญ
ให้นึกถึงโรรี่แห่งเรื่องเกทที่ต้องบำเพ็ญเพียรออกผจญภัยนับพันปีเพื่อก้าวเข้าสู่การเป็นเทพที่แท้จริงไม่ใช่แค่ระดับสาวก
ผมก็สู่ขั้นตอนนั้นล่ะ
ซึ่งผมก้าวข้ามความเป็นมนุษย์ธรรมดามาสู่การเป็น
มนุษย์ที่จะกลายเป็นเทพเจ้าGod in making
แน่นอนในโลกที่เทพเจ้าก็ตายได้นั้นไม่ค่อยน่าจะประทับใจเท่าไร
แต่ก็ยังดีกว่าการไม่มีพลังล่ะนะ
เรียกว่าเพราะการต่อสู่ต่อไม่หยุดและการMin-Max ของผม
ทำให้ผมสามารถได้ค่าประสบการณ์ที่ตนเองต้องการได้ในที่สุด
ร่างกายของผมโดนเปลี่ยนแปลงให้เข้ากับพลังที่ผมมี
ตอนนี้ผมน่าจะมีความสามารถแบบเดียวกับคาถาspell like
ที่สามารถใช้ได้ไม่จำกัดแบบเดียวกับเทพเจ้า
ซึ่งเป็นความสามารถที่พ่อมดในแฮร์รี่พอตเตอร์มีอยู่แล้วนั่นเอง
แต่พอมาอยู่ในโลกนี้
“การใช้คาถาได้ไม่จำกัดจำนวนครั้ง”
ถือเป็นความสามารถระดับเทพเจ้าเท่านั้นที่จะมีได้หรือพวกจอมเวทย์ที่ระดับพยายามจะแย่งชิงพลังของเทพเจ้ามาเป็นของตนเอง
เนื่องจากผมมีคุณสมบัติ Exalted ยิ่งใหญ่
ทำให้ผมสามารถมีสองอาชีพได้ในเวลาเดียวกัน
ที่พัฒนาจนมีความสามารถดุจเทพเจ้าคือการที่ผมเป็นสาวกผู้ศรัทธา Zealot ของครอม
แต่อีกอาชีพหนึ่งคือจอมพลัง Brute
ที่ไม่มีความสามารถพิเศษแบบเดียวกับการเป็นเทพเจ้าที่สามารถควบคุมสายฟ้าและพลังความโกรธได้
การได้เป้นจอมพลัง Brute ที่เลเวลเหนือกว่า 20 นั้น
มีคุณสมบัติเพียงแค่การลดความยากของการทอยเต๋าลงมาหนึ่งขึ้น
เช่น ความยากปานกลาง ก็จะเป็นความยากระดับง่ายแทนหรือความยากระดับเป็นไปไม่ได้จะกลายเป็นความยากระดับยากมาก
จอมพลังสมกับเป็นอาชีพที่ลูกเล่นน้อยกว่าบาบาเรี่ยน
ที่เน้นพลังที่แข็งแกร่งอย่างเดียว
แต่ก็เหมาะกับคนที่ไม่ค่อยฉลาดอย่างผมอย่างมาก
ผมรู้สึกว่าตนเองสูงขึ้นหนึ่งช่วงศีรษะและกล้ามเนื้อขยายขึ้นเล็กน้อย
ความรู้สึกของการที่จะกลายเป็นเทพเจ้ามันก็ไม่เท่าไรนี่น่ะ