อลินตา... หมอผีข้ามภพ

    บทที่ 139

    ความเคลื่อนไหวของยุคอดีตยังคงคลุมเครือรอวันที่อลินตาจะต้องไปลุยในอีกไม่นานนี้แต่ทว่าตอนนี้ อลินตาก็ต้องลุยเช่นกันเพราะเธอเริ่มเข้าใกล้ความจริงอะไรบางอย่างเข้าแล้ว

                    ในยุคปัจจุบันอลินตาและเนตรนภาก้าวเข้ามาในเรือนหลังเก่า เมื่อสองสาว เข้ามาในตัวเรือนแล้วก็ถึงกับอึ้งไปด้วยความประหลาดใจเพราะจากที่เห็นด้านนอกกับด้านในช่างต่างกันลิบลับด้านนอกดูเหมือนเป็นเรือนร้าง เรือนเก่าเก็บ แต่ด้านในกลับดูสะอาดสะอ้านไม่มีฝุ่นผงเลยสักนิด บริเวณภายในเป็นห้องโล่งๆ ขนาดใหญ่ ไม่มีห้องน้ำ ไม่มีห้องครัวเหมือนบ้านเรือนหลังอื่นๆและไม่มีการกั้นห้องใดๆมีเพียงบันไดเชื่อต่อขึ้นไปยังชั้นบนที่เพียงแค่เงยหน้ามองก็เห็นเป็นระเบียงคล้ายชั้นลอย

                   อลินตาเดินสำรวจบริเวณด้านล่างพร้อมกับเก็บรายละเอียดทั้งหมดผ่านสายตาและจดจำเข้าสู่สมองอย่างรวดเร็วอลินตามองชุดโต๊ะรับแขกซึ่งเป็นไม้ คำนวณราคาคร่าวๆ พบว่ามีมูลค่าเอาเรื่องทีเดียวแต่ต้องตัดใจเพราะนั่นเป็นสมบัติของเนตรนภาไปแล้วชุดโต๊ะรับแขกนั้นวางอยู่กลางห้องแต่มีผ้าคลุมสีขาวคลุมเอาไว้เหมือนจะคลุมเพื่อกันฝุ่นทว่าตอนนี้ยังแทบหาฝุ่นไม่เจอเลยสักเม็ด ทางด้านหลังชุดโต๊ะรับแขกอันเป็นชั้นล่างที่เปิดโล่งไม่ได้กั้นห้องใดๆ มีตู้ไม้วางเรียงกันไว้ที่ผนังห้องอลินตาเดินเข้าไปเปิดตู้เหล่านั้นเพื่อสำรวจดูอย่างรวดเร็ว

                   เมื่อประตูตู้ถูกเปิดออก ทั้งอลินตาและเนตรนภาถึงกับตกตะลึงเพราะภายในตู้มีชุดเสื้อผ้าแบบไทยโบราณที่ถูกถักทอขึ้นอย่างมากมายส่วนมากเป็นชุดไทยภาคเหนือ แต่ก็จะมีชุดไทยทางภาคอีสาน ภาคกลางและภาคใต้อยู่บ้างประปราย แต่ส่วนใหญ่ที่เห็นได้ชัดเลยคือภาคเหนือมีทั้งชุดผู้ชายและชุดผู้หญิง รวมไปถึงมีพวกสไบ ผ้าโพกศีรษะ เครื่องประดับต่างๆแม้แต่รองเท้าก็ยังมีแต่อลินตามองสำรวจไปทั่วทุกตู้อย่างละเอียดก็หาได้พบเบาะแสร่องรอยของผ้าพันธุ์ภพไม่

                   อลินตาหยิบผ้าผืนนั้นผืนนี้ขึ้นมาดูจากตู้ที่มีอยู่เกือบสิบตู้หญิงสาวใช้เวลาขลุกอยู่กับเสื้อผ้าในตู้เหล่านั้นอยู่เป็นนานสองนานจนเหงื่อกาฬผุดขึ้นมาเป็นเม็ดใหญ่ท่วมตัวไปหมดเนตรนภาเห็นดังนั้นด้วยความเป็นห่วงพี่สาวจึงเดินไปเปิดหน้าต่างเพื่อให้ลมเข้าอลินตามองตามหลังของเนตรนภาที่กำลังเปิดหน้าต่างแต่สายตาของอลินตานั้นปรายทะลุออกไปด้านนอกหน้าต่างและเป็นดังคาดเมื่ออลินตาเห็นเงาควันดำเลือนรางลอยละล่องอยู่รอบๆ เรือนทอผ้าหลังนี้อลินตายิ้มๆ ไม่ได้มีอาการผลีผลามหรือบอกให้เนตรนภาปิดหน้าต่างแต่อย่างใดนอกเสียจากหันมาสนใจผ้าในตู้ต่อไป

                    จากนั้นอลินตาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะกดไปที่รูปภาพซึ่งเธอได้ถ่ายภาพผ้าผืนน้อยที่มีคำใบ้ปริศนาเอาไว้ส่วนผ้าผืนจริงนั้นอลินตาเก็บอยู่ในที่ที่ปลอดภัยเรียบร้อยแล้วในรูปนั้นก็คือผ้าผืนเล็กที่ปักคำใบ้ปริศนาอยู่ในผืนผ้า ซึ่งเธอได้มาจากถ้ำลึกลับกลางป่าอลินตาเขม้นมองในภาพถ่ายด้วยสายตาพิจารณาผ้าผืนนี้เป็นผ้าทรงกลมคล้ายผ้ารองแก้วขนาดเล็กสีเขียวไล่ระดับสีตั้งแต่สีเขียวอ่อนไปจนถึงสีเขียวเข้มแต่ในส่วนของอักขระคำใบ้นั้นกลับปักเป็นสีน้ำเงินขลิบขอบอักษรด้วยด้ายสีทองทำให้ง่ายต่อการมองเห็น

                     ไม่เจอ..ไม่เจอผ้าที่มีลักษณะคล้ายกับผ้าตัวอย่างแบบนี้เลยสักผืน ฉับพลัน...อลินตาก็ฉุกคิดอะไรบางอย่างขึ้นมา เธอหยิบหลอดแก้วขนาดเล็กหลอดหนึ่งออกมาจากกระเป๋าก่อนจะปรายตามองออกไปด้านนอกหน้าต่างอีกครั้ง ซึ่งถ้าเป็นมนุษย์ปกติธรรมดาก็คงจะไม่เห็นอะไรแต่นี่เป็นตาในของผู้มีคาถาอาคมตัวฉกาจอย่างอลินตามีหรือที่เธอจะไม่เห็นว่าด้านนอกนั่น

                    ควันดำอันเป็นเศษธาตุไอวิญญาณของปีศาจร้ายยังคงป้วนเปี้ยนเฝ้าจับตามองเธอและเนตรนภาอยู่ไม่ห่างและถ้าเป็นไปได้พวกมันก็คงอยากเข้ามานั่งแกะลายผ้ากับเธอถึงในเรือนหลังนี้ด้วยกระมังแต่เสียใจด้วยนะ เพราะมนต์ลมพรายพรางตาที่อลินตาร่ายเอาไว้นั้น มันทำหน้าที่ของมันเป็นอย่างดีแม้พวกปีศาจร้ายอยากจะเข้ามาแค่ไหนก็ทำได้แค่โฉบไปและโฉบมาคล้ายกับลมพัดผ่านเท่านั้นอลินตาเลิกสนใจควันดำเหล่านั้น แล้วหันกลับมามองเส้นด้ายที่อยู่ในขวดแก้วเล็กๆอย่างชั่งใจ ก่อนจะบอกตัวเองในใจว่าขอดูอะไรสักเล็กน้อยก่อนจะฟันธง เมื่อคิดกับตัวเองดังนั้นก็หันไปพูดกับเนตรนภา

                    “เนตรขึ้นไปดูข้างบนกัน..” เนตรนภาได้ยินก็พยักหน้ารับ พร้อมกับเดินตามไปอย่างว่าง่ายสำหรับเนตรนภาแล้วการได้อยู่กับอลินตาญาติผู้พี่ของเธอนั้นเป็นความสุขใจอย่างหนึ่ง อลินตาในสายตาของเนตรนภามีทั้งความเป็นผู้นำและความอบอุ่นประดุจพี่น้องกันจริงๆที่สำคัญวิถีชีวิตของอลินตามันเป็นความน่าสนใจและตื่นตาตื่นใจสำหรับเธอยิ่งนักและในเวลานี้ หญิงสาวได้อยู่ใกล้ชิดกับอลินตา สิ่งใดที่ซึมซับรับมาปรับใช้ในชีวิตได้เนตรนภาจะไม่รีรอทันที

                    ทางด้านอลินตา เดินนำเนตรนภาขึ้นบันไดสู่ชั้นสองที่มีเพียงระเบียงกั้นแต่ไม่ได้กั้นเป็นห้องคล้ายๆ ชั้นลอยที่ต่อขึ้นเป็นชั้นสองเท่านั้นและเพียงแค่อลินตาก้าวขึ้นบันไดขั้นสุดท้ายไป หญิงสาวก็พบว่าชั้นบนนั้นเป็นห้องว่างเปล่า อลินตาหรี่ตามอง แล้วค่อยๆ พึมพำคาถาเบาๆเพราะหญิงสาวสัมผัสได้ว่ามีหมอกควันอาคมบังตาสิ่งหนึ่งสิ่งใดเอาไว้และเมื่อหมอกควันนั้นจางลงไปเธอก็ได้พบกับสิ่งที่คิดเอาไว้ในใจตั้งแต่แรกแต่อลินตายังไม่พูดอะไรเพียงแต่ก้าวขึ้นไปแล้วยืนหลบทางเพื่อให้เนตรนภาก้าวขึ้นมาชั้นบนเมื่อเนตรนภาก้าวขึ้นมาชั้นบนเธอก็ต้องขมวดคิ้ว ก่อนจะพูดคล้ายๆไม่แน่ใจกับภาพที่เห็นตรงหน้า

                    “ทำไม...?” เนตรนภาพึมพำเหมือนไม่แน่ใจกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า

                    “ทำไม? อะไรเหรอ?” อลินตารีบทอดคำถามเพื่อไม่ให้เนตรนภาสงสัยนานไปกว่านี้

                    “ทำไมกี่ทอผ้าตรงหน้ามันถึงเหมือนกี่ทอผ้าที่เรือนไม้ชายป่าของพี่อลินเลยคะ?”นั่นแหละมันทำให้อลินตายิ้มละไมขึ้นมาทันทีทันใดของแท้แน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัย เนตรนภาคือทายาทผู้สืบทอดตระกูลหมอผีอย่างไม่ต้องสงสัยเพราะเมื่ออลินตาก้าวขึ้นมาในตอนแรกนั้น กี่ทอผ้าโบราณอันนี้มันไม่ได้มีแต่แรกแต่ถ้าเป็นผู้ที่รู้มนต์คาถาสลายหมอกควันก็จะสามารถเห็นว่ากี่ทอผ้าอันนี้มันโดนหมอกหนาบังอยู่ซึ่งจะต้องท่องมนต์คาถาเพื่อทำการสลายหมอกควันเพื่อให้เห็นกี่ทอผ้า

                    แต่ทว่ากับเนตรนภาไม่ต้องร่ายมนต์ใดๆเธอก็สามารถเห็นกี่ทอผ้าอันนี้ได้อย่างชัดเจนอลินตาเริ่มมั่นใจแล้วว่าเนตรนภาคือกุญแจสำคัญที่จะนำไปสู่ผ้าพันธุ์ภพผ้าศักดิ์สิทธิ์ที่จะทำลายปีศาจวายร้าย และปกป้องสรรพชีวิตในโลกมนุษย์ และในดินแดนโลกทิพย์บนพื้นภิภพนี้ได้

                     ส่วนทางด้านเนตรนภานั้นก็ยิ่งเพิ่มความสงสัยไปอีกเมื่อเธอเดินเข้าไปแล้วพบว่าพวงมาลัยแห้งๆ ที่เธอคล้องไว้ที่กี่ทอผ้าโบราณซึ่งอยู่เรือนไม้ชายป่านั้นมันก็ถูกคล้องไว้ที่กี่ทอผ้าอันนี้ด้วย ไม่ใช่ความบังเอิญเสียแล้ว เนตรนภาเห็นดังนั้นหญิงสาวก็ถอยออกมาก่อนจะพูดกับอลินตา

                    “พี่อลินมันไม่ใช่แค่เหมือน แต่มันเป็นอันเดียวเลยกันค่ะ.. ทำไม? ทำไมกี่ทอผ้านั่นมาอยู่นี่ได้คะ..?”อลินตายิ้มปลอบใจเนตรนภากับสิ่งใหม่ที่เนตรนภาจำต้องเรียนรู้ก่อนจะเดินเข้ามาลูบศีรษะเนตรนภาเบาๆ แล้วพูด

                    “มันมีอะไรที่เนตรยังไม่เคยรู้และจะต้องเรียนรู้อีกตั้งเยอะแยะ แต่เนตรไม่ต้องห่วง พี่จะนำทางเองตอนนี้สงสัยไปก่อนแล้วพี่จะค่อยๆ บอกเราไปเรื่อยๆ ส่วนกี่ทอผ้านี่มันน่าจะล่องหนได้!?” อลินตาพูดติดตลกแต่ในใจนั้นกลับต้องการพิสูจน์คำพูดที่ติดตลกของเธอหากทว่าทางด้านเนตรนภาเริ่มเชื่อแล้วว่าพี่สาวเธอพูดเรื่องจริงและเธอจะคอยดูว่ากี่ทอผ้ามันจะล่องหนได้จริงหรือไม่? 

    คล้ายกับเรื่องอลินตา... หมอผีข้ามภพ ที่คุณอ่าน