ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ **จบแล้ว**

ตอนที่ 33 หงอคง

        “ฉันชื่อดาบ ยินดีที่ได้พบคุณแปดเทพ” ชายที่สวมหน้ากากยื่นมือออกมา

        หวังเย่าไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมาแนะนำตัวกับเขาแบบนี้

        จริงสิเขาคือคนที่โดดเด่นและมากความสามารถที่ทำให้ไข่นี่ฟักออกมาได้

         “สวัสดี”หวังเย่าลุกขึ้นยืนและจับมือกับอีกฝ่าย แต่ทันใดนั้น ที่ปลายนิ้วของเขาก็มีกระแสไฟฟ้าที่มองไม่เห็นพุ่งทะลุเข้าไปในสายรัดข้อมือของเขาทันที

        หวังเย่าไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยหลังจากที่ปล่อยมือแล้วเขาก็พูดขึ้น “ผมเหนื่อยมาก อยากอาบน้ำและพักผ่อน คงต้องขอตัวก่อน”

        เมื่อทักทายกันเสร็จเรียบร้อยเสี่ยวเว่ยก็ได้พาหวังเย่ากลับไปที่ห้อง เขาบอกให้เธอปลุกเขาในอีก 2 ชั่วโมงหลังจากนี้

        สำหรับหินในกล่องเหล็กแล้วเขาสั่งให้พนักงานขนมันมาที่ห้องของเขาแทน

        ....

        “ดีจริง ๆ อีก 2 เดือนก็จะถึงวันเกิดลูกสาวของฉันแล้วเทอร์โรซอร์ไฟนี่น่าจะเป็นของขวัญให้เธอได้”

        เมื่อเห็นเทอร์โรซอร์ไฟตัวน้อยชายที่สวมหน้ากากดาบก็ไม่อาจจะปกปิดความดีใจได้

        ชายชราที่อยู่ข้างๆ หัวเราะและพูดขึ้นมา “น้องแปดเทพเป็นคนมีพรสวรรค์ที่หาตัวจับได้ยาก ใช่สิคุณต้องจ่ายมา 3 ล้านเครดิตพร้อมกับชุดอุปกรณ์ระดับB ด้วย”

        “ไม่มีปัญหา ฉันจะให้คนเตรียมมาให้” ชายคนนั้นอุ้มเทอร์โรซอร์ไฟตัวน้อยเดินออกจากตลาดมืดพร้อมกลับไปที่รถทันที

        “หึหึ แปดเทพ ชื่อจริงว่าหวังเย่า เขาเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับลูกสาวของฉันอีกด้วยน่าสนใจจริง ๆ ” ชายคนนี้คือพนักงานระดับสูงของบริษัทเทคโนโลยีที่ทำการวิจัยและวิวัฒนาการผลิตภัณฑ์ระดับสูงก่อนหน้านี้เขาได้ใช้กระแสไฟฟ้าเพื่อเข้าไปตรวจสอบข้อมูลในสายรัดข้อมือของหวังเย่า

        ถ้าหวังเย่ารู้เรื่องนี้เขาต้องแปลกใจมากแน่ ๆ เขาคงไม่คิดว่าแค่จับมือเฉย ๆจะทำให้เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวได้แบบนี้

        “เหยี่ยวดำ นายไปตรวจสอบเรื่องของเด็กคนนี้ให้ฉันที” ชายคนนั้นยิ้มออกมาและสั่งการกับคนข้างกาย

        ...

        ตอนที่หวังเย่าตื่นขึ้นมาเขาก็มองไปที่กล่องเหล็กทันที ตอนนี้มันเหลือน้ำไม่ถึง 1 ใน 5 ส่วนส่วนเปลือกหินเริ่มหลุดลอกออกมาและเผยให้เห็นชิ้นก้อนสีเงินด้านใน

        “นี่มัน... ” เขาตรวจสอบมันดูดี ๆ และได้ยินเสียงหัวใจเต้น  มันเต้นช้า ๆแต่ยิ่งฟังนานเท่าไหร่ก็พบว่าหัวใจนั้นเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ

        หวังเย่าถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

        “น่าเหลือเชื่อจริง ๆ แค่ใช้น้ำผลไม้ก็สามารถฟักมันได้แล้ว”เขาอดไม่ได้ที่จะเดาว่าสิ่งมีชีวิตด้านในคืออะไร

        เขาถึงกับคิดถึงซุนหงอคงที่ฟักออกมาจากหิน

        ต้องอดทนเอาไว้

        ผ่านไป40 นาที น้ำก็ถูกดูดซับไปจนหมดจนเผยให้เห็นก้อนหินสีเงินพร้อมกับเสียงหัวใจที่เต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ

        ตึก ๆตึก ๆ ตึก ๆ ตึก ๆ

        ทันใดนั้นหินทั้งก้อนก็สั่นไหว

        ตูมมมมม !

        เกิดเสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับเศษหินที่กระจัดกระจายออกไปทั่ว  หวังเย่าต้องหลับตาก่อนจะยื่นหน้าไปมองดูด้านในกล่อง

        “ฟักแล้ว เป็นแบบที่ฉันคิดจริง ๆ ด้วย”

        มันคือลิงจริงๆ แม้ว่าตัวของมันจะใหญ่กว่าหมาไม่มาก แต่แขนของมันนั้นยาวขนของมันสั้นพร้อมกับดวงตาที่ลุกไหม้ไปด้วยเปลวไฟ

        หวังเย่าตรวจสอบมันทันที

        ****

        สายพันธุ์: ลิงเพชร

        ระดับ: ทอง

        เลเวล: 1

        ค่าประสบการณ์: 0/1,000

        บ่อประสบการณ์: 0

        ความสามารถ: ทำให้ตัวแข็งราวกับหินเหล็ก, พลังธรรมชาติ

        หมายเหตุ : หินนี้ได้รับการหล่อเลี้ยงจากธรรมชาติมันได้ดูดซับแก่นของโลกเอาไว้รวมถึงแก่นของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ จนหินเกิดการตั้งปฏิสนธิขึ้นมามันได้รับความรักจากโลก มีศักยภาพที่สูงและยังมีโชคลาภมหาศาลความสำเร็จของมันนั้นคาดเดาไม่ได้

        ****

        หวังเย่าหัวเราะออกมาด้วยความภูมิใจสุดท้ายเขาก็ได้ลิงที่เหมือนกับซุนหงอคงมาจนได้

        ลิงตัวนั้นกระโดดออกมาจากกล่องเหล็กที่สูงกว่า1 เมตร ก่อนจะขึ้นมายืนบนไหล่ของหวังเย่า พร้อมกับเลียไปที่ใบหน้าของเขาทันที

        หวังเย่าใจเต้นแรงพร้อมกับใช้มือลูบหัวของมันอย่างช้าๆ

        “งั้นฉันจะเรียกแกว่าหงอคงก็แล้วกันชื่อนี้เหมือนกับชื่อตัวละครเอกในอดีตของฉัน”

        ลิงนั่นเหมือนไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่นัก

        จากนั้นหวังเย่าก็ได้ทำสัญญากับมันทันที

        แม้ว่าเขาจะใช้เลือดไปกับหินแล้วแต่นั่นคือการฟักตัวเพราะการทำงานของระบบ

        เขากัดนิ้วตัวเองพร้อมกับยัดนิ้วเข้าไปในปากของหงอคงแล้วให้มันดูดนิ้ว มันทำสีหน้าพอใจราวกับได้ดูดนมแม่อยู่

        สัญญาเสร็จสมบูรณ์แล้ว

        หวังเย่าเล่นกับหงอคงอยู่สักพักก่อนจะให้มันยืนบนไหล่ของเขาแล้วเดินออกไปหาเสี่ยวเว่ยที่อยู่ด้านนอก

        “พี่แปดเทพ  พี่มาพอดีเลยฉันจะได้เอารางวัลให้พี่”

        ไม่กี่นาทีต่อมาก็มีเงินก้อนโตถูกเพิ่มเข้ามาในสายรัดข้อมือของหวังเย่ามันหักเงินส่วนประมูลไป 300,000และคืนเงินมัดจำ 50,000 มาให้ ทั้งหมดคือ 2.75 ล้านเครดิต

        “และยังมีชุดอุปกรณ์ระดับ B อยู่ด้วย  พี่ลองตรวจสอบดู”จากนั้นเธอก็เอากล่องเหล็กมาวางไว้ข้าง ๆ เขาพร้อมกับบอกรหัส

        หวังเย่าใส่รหัสเข้าไปก่อนจะพบชุดสีเทาวางไว้อยู่ด้านในมีดนั้นแบ่งออกเป็น 2 ส่วน เขาหยิบด้านจับตัวมีดขึ้นมาและประกอบมันเข้าด้วยกันตอนนั้นเองมันก็กลายเป็นมีดที่ยาวยาวกว่า 1.6 เมตร ตัวมีดสะท้อนแสงสีเทาออกมา ทำให้มันดูคมเป็นอย่างมาก

        เขาลองเหวี่ยงมันดูก็ได้ยินเสียงตัดอากาศดังขึ้น

        “ฮ่าฮ่า” เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา “สมกับเป็นอาวุธระดับ B ดูเหมือนอาวุธธรรมดา แต่กลับตัดทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย”

        “ถ้าเป็นมีดระดับ A งั้นมันก็ตัดเหล็กได้ง่ายดายอย่างกับตัดโคลน” ชายชราเดินเข้ามาและหัวเราะ

        หวังเย่าวางมีดลงและตรวจสอบอุปกรณ์ส่วนอื่นๆ ทั้งเสื้อเกาะ , กางเกง, รองเท้า, หมวก, โล่, สนับเข่า, แว่นตา

        เขาได้ทดลองใส่มันทันที

        “อุปกรณ์พวกนี้พอดีกับฉันหมดเลย”

        ไม่ใช่แค่นั้นในกล่องยังมีธนูและลูกธนูอีก 10 ดอกอยู่ด้วย

        หวังเย่าแสดงสีหน้าดีใจออกมาเขาอดแทบไม่ไหวอยากจะออกไปล่าสัตว์อสูรในตอนนี้เลย

        แน่นอนว่านั่นแค่ความคิดแม้ว่าจะมีอุปกรณ์ระดับ B แต่สุดท้ายก็ต้องพึ่งความแข็งแกร่งของตัวเองอยู่ดี

        เมื่อมีหงอคงเพิ่มเข้ามามันก็ทำให้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นไปอย่างมาก รวมถึงความสามารถที่หลากหลายเพิ่มขึ้นมาอีกด้วย

        แต่หงอคงในตอนนี้อยู่แค่เลเวล1 มันยังอ่อนแออยู่มากสำหรับเขา  ดังนั้นเขาต้องเลื่อนขั้นให้มันโดยเร็วที่สุด

        “ฉันได้วิวัฒนาการไทแรนโนซอรัสขึ้นมาและได้น้ำยาวิวัฒนาการขั้นสูง, น้ำยาพลังขั้นสูง และยังมีเลือดมังกรดินอีกมันน่าจะพอช่วยหงอคงได้เยอะทีเดียว”

        “ใช่สิ เหล่าเจี๋ย คุณยังจำที่รับปากฉันเมื่อวานได้ไหม ? ” หวังเย่ายังจำคนที่สวมหน้ากากเสือขาวได้ขึ้นใจเขาไม่มีทางลืมอีกฝ่ายได้

        “คิดว่าฉันเป็นหมูในอวยแล้วจะทำอะไรก็ได้รึไง ? ” หวังเย่าไม่คิดจะยอมใครเขาจะไม่ยอมให้ใครมารังแกเขาได้ง่าย ๆอย่างเด็ดขาด

        ชายชราพยักหน้าและพูดขึ้น“ตงฟาง”

        หวังเย่าแปลกใจนิดๆ จริง ๆ แล้วเขาเคยได้ยินแซ่นี้มาก่อน แซ่นี้โด่งดังในเมืองตราบใดที่มีอินเตอร์เน็ตกับตัว งั้นก็พอมองหาข้อมูลของอีกฝ่ายได้

        “ขอบคุณที่ดูแล แต่ตอนนี้ฉันต้องกลับแล้ว” หวังเย่าพูดขึ้น