ณ ดินเเดนอันห่างไกล
หยางนินได้ตื่นขึ้นมา “นี่มันที่ไหนกันนะ”
หยางนินได้มองดูรอบๆตัวเองเเละพบ ูเาที่สูงจนทะลุก้อนเมฆ รอบูเามีทะเลสาบที่สวยงาม มีลมเย็นๆพัดมาตลอดเวลา ทันใดนั้น หยางนินก็มีใบหน้าอันมุ่งมั่น เขาเริ่มสำรวจธรรมชาติรอบตัวเขา เขาได้เดินไปเจอกับหมี
ตัวหนึ่ง หยางนินจึงค่อยๆเขาไป เพื่อจะจัดการมัน หลังจากจัดการมันเเล้ว หยางนินนําเนื้อมันไปย่างกิน
เเละนําหนัง ไปทำเป็เสื้อคลุม ยังไม่ทันที่หยางนินจะได้ทำอะไรเสร็จ ทุกอย่างในป่าเงียบสงัด
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกอย่างถึงเงียบอย่างนี้” ยังไม่ทันที่หยางนินจะพูดเสร็จ พุ่มไม้ด้านหลังของหยางใครเริ่มสั่นไหว ทันใดนั้นปรากฎ ร่างของเสือขนาดใหญ่ ดวงตากลมโต มันค่อยๆเดินมาหาหยางนินอย่างช้าๆ
หยางนินตั่งท่าจะสู้ ถึงจะรู้ว่าสู่ไปก็ไม่มีโอกาศชนะ
ทันใดนั้น เ้าเสือก็พูดขึ้นว่า
“ ข้ามิได้จะทำร้ายเ้า เ้าันั้นส่งข้ามาให้ดูเเลเ้าสักพัก”
หยางนินพูดว่า
“พวกเราไปเดินเล่นกันเถอะ”
หยางนิน อ้าเเขน เเล้วะโว่า
“ดีจริงๆที่ไม่ต้องอยู่คนเดี่ยว” พูดเบาๆ “ถึงจะเป็เสือก็เถอะ”
ทันใดนั้น หยางนินก็ได้สังเกตุเห็น คนกลุ่มหนึ่ง มีลักษณะสูง ทั้งตัวเต็มไปด้วยาแ พวกเขากำลังล่าสัตว์ป่ากันอยู่ เ้าเสือจึงพูดว่า
“คนพวกนี้เป็ชนเผ่า อินคา ที่นี่น่าจะเป็เขตการล่าของพวกมัน”
ทันใดนั้น มีก้อนหินตกลงมาจากูเา หินกลิ้งตกลงไปในทะเลสาบยางรวดเร็ว ทำให้มีนํ้ากระเด่น ไปรอบสารทิศ ทันใดนํ้าก็ตกลงไปใส่กลุ่มคนที่อยู่ในป่า กลุ่มคนพวกนั้นเป็คนในชนเผ่า จันทรานํ้าเงิน
พวกพากันหัวเราะอย่างสบายใจ เเละอ้าปากกินนํ้าพวกนั้น
มีชายคนหนึ่งเดินนำหน้ามามีหมาป่าขนสีเงิน เดินตามหลังเขามาด้วย มันคือหมาป่าจันทร์เเรม เป็สัตว์เฉาะหัวหน้าเผ่าเท่านั้นที่จะมีมันได้
มีลมพัดมา ทั้งเเรง เเละเร็ว ทันใดนั้นลมก็ได้ปลิดชีพของคนในเผ่าอินคาไปมากมาย
หัวหน้าเผ่าะโอย่างตื่นตหนก “มีศัตรู โจมตี พวกมันเป้นเผ่าจันทรานํ้าเงินเป็เเน่”
การใช้เวทย์ลมเเบบนี้มีเพียงเผ่าจันทรานํ้าเงินเท่านั้นที่ทำได้
(เผ่าอินคาเเละ จันทรานํ้าเงิน เป็ศัตรูกัน) เสริม หยางนินเป็เพื่อนกับเผ่าอินคานะครับ
หยางนิน ได้ใช้เวทย์ ปกป้องคนในเผ่าอินคา
หัวหน้าเผ่าอินคาพยายามลุกขึ้นหลังจากที่โดนลมตัดเเขน เเต่เขากับไม่ร้องออกมาสักนิด เเสดงให้เห็นถึงความอดทน เเละความเเข็งเเกร่งขนาดใหน หัวหน้าเผ่าพูดขึ้น
“เ้าคนขี้ขลาด กล้ามาโจมตีพวกเรา โผล่หน้าของพวกเ้า” เขาขว้างขวานไปด้วยความโมโห
ทันใดนั้น เ้าหมาป่าจันทร์เเรม ได้วิ่งออกมาด้วยความเร็วหวังที่จะไปฆ่าหัวหน้าเผ่าอินคา
หยางนินพูดขึ้นมาว่า
“เ้าเสือ ถึงตาพวกเราเเล้ว” หยางนินกระโดนขึ้นหลังเสือ
เมื่อเสือวิ่งเขาใกล้เผ่าจันทรานํ้าเงิน หัวหน้าเผ่า เเสดงสีหน้าที่เกรงกลัว หวาดผวา กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขา
“ ส ส เสือบริวารเทพั!!”
เ้าเสือใช้กรงเล็บขนาดใหญ่ ตะปบไปที่หัวหนาเผ่าจันทรา เืได้สาดไปทั่วบริเวณ
หมาป่าจันทร์เเรมทั้งสองหวาดกลัว เเละหนีหายไปป่าลึก
หลังจากนั้นเ้าเสือ คำรามอย่างน่าเกรงขาม ดังลั่นไปทั่วป่า ทำให้คนในเผ่าจันทรา หวาดกลัวเเละพากันหนีหายเข้าไปในป่า
หลังจากนั้น หยางนินได้บอกล่ากับเผ่าอินคาเเล้วเดินทางไปกับเ้าเสือ
หลังจากนั้นประมาณสามชม. เขาได้เดินไปเจอกับเขาลูกหนึ่ง เขาได้ขึ้นไปเพื่อสังเกตุการณ์
ทันใดนั้น
มีเเสงสว่างจ้า พุ่มมาหาหยางนิน มันคือ ชายเเก่ร่างสูงกว่า4เมตร ร่างกายเต็มไปด้วยกลิ่นสมุนไพร
เขาะโไปที่หยางนิน
“หยางนินเ้าแอบมาเที่ยวเล่นอีกเเล้วใช่ไหม เ้าไม่กลัวโดนพวกงูจับตัวไปรึ”
เขาได้มงไปเห็น เ้าเสือ เเล้วเขาก็หัวเราะเสียงดัง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ้าเป็ผู้สืบทอดของเทพัรึ”
เขาได้พูดต่อว่า
“เ้าควนรีบกลับไปก่อน พี่ใหญ่ของเ้ากำลังนำคนมา เหมือนจะไม่ได้มาดี”
เสริม (พี่ใหญ่ของหยางนิน คือคนที่เคยเป็ผู้สือทอดของเทพัมาก่อนหยางนินทำให้เขาไม่ค่อยญาติดีกับหยางนินเท่าไร )
สีหน้าของหยางนินได้เปลี่ยนไป เขาได้กระขึ้นหลังเ้าเสือ เเละมุ่งหน้าไปที่หุบเขาใต้ดิน