ลิขิตเทพอสูร

    ตอนที่ 56 เงามืดที่แฝงเร้น


    ตอนที่ 56 เงามืดที่แฝงเร้น




    คืนแรกในสำนักกระบี่สวรรค์


    หลังจากได้รับการยอมรับให้เป็นศิษย์ของสำนักกระบี่สวรรค์ หลิงเทียนถูกนำทางไปยัง เขตที่พักศิษย์ใหม่ ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของสำนัก


    กระท่อมไม้เรียงรายเป็นระเบียบ ท่ามกลางภูมิทัศน์ที่ล้อมรอบด้วยป่าสนสูงตระหง่าน สายลมเย็นพัดผ่านอย่างเงียบงัน คล้ายเป็นสถานที่สงบสุข แต่หลิงเทียนรู้ดีว่าภายในเงามืดของสถานที่แห่งนี้ย่อมเต็มไปด้วยการแข่งขันและความขัดแย้ง


    "ที่นี่คือที่พักของเจ้าจากนี้ไป"


    ศิษย์อาวุโสที่นำทางกล่าวก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้หลิงเทียนยืนอยู่หน้ากระท่อมไม้เรียบง่ายที่ถูกจัดเตรียมไว้


    เมื่อเปิดประตูเข้าไปข้างในก็พบเพียง เตียงไม้ โต๊ะเล็ก และชั้นวางของเก่า ๆ ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกใด ๆ ทั้งสิ้น


    เขาวางห่อสัมภาระที่สะพายมาไว้ข้างเตียง ก่อนจะเอนตัวลงนั่ง หยิบเอา ป้ายหยกของศิษย์ใหม่ ขึ้นมาดู


    ป้ายหยกนี้ไม่เพียงเป็นสัญลักษณ์แสดงตัวตน แต่ยังสามารถใช้สะสมคะแนนของสำนักเพื่อนำไปแลกสมบัติ หรือลงทะเบียนเข้าร่วมการทดสอบต่าง ๆ


    "การทดสอบศิษย์ใหม่จะเริ่มในเจ็ดวัน"


    หลิงเทียนพึมพำกับตัวเอง แววตาของเขาฉายแววครุ่นคิด


    "ถ้าเช่นนั้น ข้าต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด"



    ---


    สายตาที่จับจ้อง


    แม้จะเป็นเวลาดึกสงัด แต่หลิงเทียนรับรู้ได้ถึงสายตาหลายคู่ที่กำลังจับจ้องมายังเขาจากเงามืด


    เขาไม่ได้แสดงปฏิกิริยาใด ๆ เพียงแค่หลับตาลงเหมือนไม่รับรู้ แต่ในใจกลับระมัดระวังเต็มที่


    "เป็นพวกศิษย์เก่าของสำนักสินะ..."


    ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะถูกจับตามอง เพราะการที่สามารถดึงกระบี่พิสูจน์คุณสมบัติขึ้นมาได้ย่อมทำให้หลายคนไม่พอใจ


    "พรุ่งนี้คงมีเรื่องสนุกเกิดขึ้นแน่..."



    ---


    การเผชิญหน้าครั้งแรก


    เช้าวันต่อมา หลิงเทียนออกจากที่พักและเดินไปยัง ลานฝึกซ้อมของสำนัก เพื่อเริ่มฝึกฝนด้วยตัวเอง


    แต่ก่อนที่เขาจะไปถึง ก็มีชายหนุ่มสามคนเดินมาขวางหน้าเขาเอาไว้


    "เจ้าคือหลิงเทียนใช่หรือไม่?"


    ผู้นำกลุ่มเป็นชายร่างสูงกำยำ สวมชุดศิษย์สีขาวของสำนักกระบี่สวรรค์ ดวงตาของเขาฉายแววดูถูก ขณะที่ศิษย์อีกสองคนที่ยืนข้างหลังมีรอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้า


    หลิงเทียนมองพวกเขานิ่ง ๆ ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย


    "แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเจ้าหรือ?"


    ชายคนนั้นหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้


    "ข้า หลิวชาง ศิษย์ระดับกลางของสำนัก ข้ามาเพื่อเตือนเจ้าว่า..."


    เขาหยุดพูดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวต่อ


    "ในสำนักกระบี่สวรรค์ ไม่ใช่ทุกคนที่พอใจให้ศิษย์ใหม่อย่างเจ้ามาแย่งความโดดเด่น"


    "ถ้าเจ้าไม่อยากมีปัญหา จงถอยออกไปจากเส้นทางนี้ซะ"


    หลิงเทียนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน


    "ถอยงั้นหรือ? แล้วเจ้าคิดว่า...ข้าจะฟังคำสั่งของเจ้าหรือ?"


    แววตาของหลิวชางฉายแววโกรธจัด ก่อนที่เขาจะสะบัดมือให้ศิษย์ทั้งสองที่อยู่ข้างหลัง


    "สั่งสอนมันซะ!"



    ---


    ศิษย์ใหม่ปะทะศิษย์เก่า


    ศิษย์ทั้งสองพุ่งเข้าหาหลิงเทียนพร้อมกัน คนหนึ่งใช้กระบี่ฟาดลงมาตรง ๆ ขณะที่อีกคนฟาดฝ่ามือเปล่งพลังออกมา


    หลิงเทียนก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว ก่อนจะใช้มือเปล่าปัดกระบี่ที่ฟาดลงมาออกด้านข้าง จากนั้นก็ใช้ข้อศอกกระแทกเข้ากับซี่โครงของศิษย์ที่โจมตีด้วยฝ่ามือ


    "อั่ก!"


    ศิษย์คนนั้นกระเด็นไปไกลก่อนจะกระอักเลือดออกมา ส่วนอีกคนที่ถือกระบี่เมื่อเห็นเช่นนั้นก็ตกตะลึง


    แต่ก่อนที่เขาจะได้ตั้งตัว หลิงเทียนก็พุ่งเข้าไปกระแทกหมัดเข้าใส่หน้าอกของเขา


    "อ๊ากกก!"


    ร่างของศิษย์คนนั้นกระเด็นลอยไปชนต้นไม้จนหมดสติทันที



    ---


    พายุที่กำลังจะเกิดขึ้น


    หลิวชางที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ถึงกับเบิกตากว้าง เขาไม่คิดเลยว่าเด็กใหม่ที่เพิ่งเข้ามาจะสามารถล้มศิษย์ระดับกลางของสำนักได้ภายในเวลาเพียงไม่กี่กระบวนท่า


    แต่เขาไม่ได้หวาดกลัว เพียงแค่ยิ้มเย็นก่อนจะกล่าวว่า


    "ดูเหมือนเจ้าจะมีฝีมืออยู่บ้าง... แต่นั่นยิ่งเป็นเหตุผลที่ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไปง่าย ๆ"


    "เจ้ากล้าทำร้ายศิษย์ของสำนัก เจ้าย่อมต้องรับผิดชอบ"


    หลิงเทียนแค่นหัวเราะ


    "ข้าเพียงป้องกันตัวเอง ถ้าเจ้าต้องการเอาความกับข้าจริง ๆ ก็ลองดูเถอะ"


    หลิวชางจ้องเขาอย่างเย็นชา ก่อนจะกล่าวทิ้งท้ายว่า


    "เราจะได้เห็นกัน"


    จากนั้นเขาก็หันหลังเดินจากไป ทิ้งให้หลิงเทียนยืนอยู่ท่ามกลางลานฝึกซ้อมที่เงียบสงัด



    ---


    เส้นทางข้างหน้า


    หลิงเทียนมองไปรอบ ๆ และถอนหายใจเบา ๆ


    "การทดสอบศิษย์ใหม่ในอีกเจ็ดวันข้างหน้าจะไม่ใช่เรื่องง่ายแน่"


    เขารู้ดีว่าเหตุการณ์ในวันนี้จะทำให้เขาตกเป็นเป้าของหลาย ๆ คนมากขึ้น


    แต่แทนที่จะหวาดหวั่น เขากลับรู้สึกว่ามันน่าสนใจยิ่งขึ้น


    "ข้าจะใช้โอกาสนี้...ก้าวไปให้สูงยิ่งขึ้น!"



    ---


    ติดตามตอนต่อไป!