บอดี้การ์ดร่านรัก

ในระหว่างการขับรถไปบาร์ลับ ฉันก็ชวนเขาคุยมาตลอดทางแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับมาตลอดทางเช่นกัน

“นี่นายเคยคุยกับใครเกินสามประโยคไหมนายรู้ตัวหรือเปล่าว่านายเป็๲คนพูดน้อย”

“ผมพูดมาจำเป็๲ต้องพูดครับ”

“กลัวดอกพิกุลจะร่วงจากปากหรือยังไง”

“ถ้าคุณยังไม่หยุดพูดผมจะทำให้คุณหยุดพูดเดี๋ยวนี้”

“นายจะทำอะไรฉันได้”

เมื่อฉันพูดจบ เขาก็เอามือซ้ายมาล็อคคอฉันไว้ แล้วบังคับให้หน้าฉันหันไปตรงกับหน้าเขา หลังจากนั้นเขาก็ก้มลงมาเอาริมฝีปากหนาแตะริมฝีปากบางของฉันพร้อมกับบดขยี้ริมฝีปากบางและส่งลิ้นร้อนหนาใหญ่ของเขาเข้ามาดุนดันลิ้นเรียวเล็กของฉัน

“อื้อออ อ”

“อื้อออ อา า ปะะ”

“อื้อออ ออ ออ่อย”

 ปึก ปึก ปึก! ฉันเอากำปั้นของฉันทุบอกแกร่ง แต่เหมือนเขาจะไม่รู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย

“ปากหวานจัง เติมเน็ตด้วยนะปากซีด”  

ตุ้บ! ฉันออกแรงทุบไปที่หน้าอกเขาเต็มแรง นายปีเตอร์นี่กล้ามาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง อยู่ๆมาขโมยจูบแรกของฉันต้องโดนฉันทุบซะบ้างแล้วล่ะ

“นายกล้าดียังไงถึงมาขโมยจูบแรกของฉัน”

“จูบแรกของคุณหรอ ว่าแล้วทำไมจูบห่วยจัง”

“อีตาบ้า เดี๋ยวโดนทุบอีกรอบ”

ฉันทั้งเขินทั้งอายทนอยู่ในรถกับเขาไม่ไหว เปิดประตูลงมาเดินเข้าไปบาร์ลับไปกินเหล้าย้อมใจดีกว่า

“มาร์ตินี 4 แก้วค่ะ เพิ่มวอดก้าอีก 2 แก้วนะคะ” ฉันเตรียมสั่งเครื่องดื่ม ดื่มล้างปากจากจูบของนายบอดี้การ์ดนั่น

“แค่จูบเดียว ต้องกินเหล้าย้อมใจขนาดนี้เลยหรอ” ตัวต้นเหตุโผล่มาทักทายฉันจากด้านหลัง

“ไม่ต้องยุ่งนะ ต่างคนต่างดื่ม ฉันอยากผ่อนคลาย”  ฉันโกรธและงอนเขา คนอะไรอยู่ๆก็มาจูบกันได้ ทั้งที่ไม่ได้เป็๲อะไรกัน

“ผมเกรงว่าอาจจะปล่อยให้คุณรอดพ้นสายตาในค่ำคืนนี้ไม่ได้”

“วันนี้ขอล่ะ ฉันอยากผ่อนคลาย อยากเที่ยวให้สนุกจริงๆ”

“งั้นผมจะดูคุณอยู่ห่างๆ โต๊ะนู้นนะครับ”

เขาพูดแล้วก็เดินจากไปส่วนชั้นที่ดื่มไปแล้ว 4 แก้วก็เริ่มกรึ่มๆ เริ่มที่อยากจะเต้นตามจังหวะเพลงบ้างแล้วจัง นึกขึ้นได้แบบนั้น ฉันก็ดื่มอีก 2 แก้วรวดเดียวให้หมด แล้วเดินไปเต้นกลางฟลอร์ 

ฉันโยกย้ายส่ายสะโพกของฉันเต็มที่ นี่แหละถึงเวลาที่ฉันรอคอยการกินเหล้าเมาปิ้นเต้นแบบสุดเหวี่ยง 

ฉันเริ่มเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ เดินโซซัดโซเซ เดินชนโต๊ะข้างๆ ก็มี 

“ปึก” ฉันโดนดึงกระชากอย่างแรง ชนกับแผ่นกว้างอย่างจัง ใครกันนะกล้าทำกับฉันแบบนี้ทั้งที่ตรงนี้เป็๲ที่สาธารณะ

“โอ้ย เจ็บนะ” ฉันเหวี่ยงและโวยวายทันทีในเมื่อทำฉันเจ็บ พอเงยหน้าขึ้นมาสบตา เขาเป็๲บอดี้การ์ดสุดหล่อของฉันนี่เอง 

“ผมว่าวันนี้คุณดื่มมากแล้วครับ” 

“ฉันยังไม่เมา ฉันยังไม่อยากกลับ”

“ผมคิดว่าคุณควรจะกลับนะครับ”

“นายบังคับฉันไม่ได้หรอก ฉันยังอยากดื่มต่อ ยังอยากเป็๲ต่อปล่อยฉันก่อน” ฉันพูดเสร็จสะบัดมือหนาที่จับแขนฉันออกอย่างแรง แล้วก็ไปเต้นต่อแบบไม่สนใจอะไรใดๆทั้งสิ้น

พรึ่บ! ทำไมรู้สึกเหมือนลอยได้ ตอนนี้แค่รู้สึกอย่างเดียว แต่ปวดหัวไปหมดแล้วโลกหมุนไปหมด เหมือน๻้๵๹๠า๱จะอ้วก 

ตุ้บ! เขาโยนฉันลงเบาะซ้ายอย่างจัง นายนี่เองนะที่เป็๲สาเหตุทำให้ฉันโลกหมุน

“ฉันรู้สึกเหมือนจะอ้วกมีถุงไหม”

“ผมมีแต่ถุงยางใช้แทนกันได้ไหม”

“ฉัน๻้๵๹๠า๱ถุงพลาสติกไม่ใช่ถุงยาง” พูดจบฉันก็รีบวิ่งไปพุ่มไม้ข้างๆ ที่จอดรถแล้วก็อ้วกออกมายังหมดไส้หมดพุง

“ต่อไปอย่าดื่มมากมายขนาดนี้อีก” เขาพูดพลางลูบหลังเนียนของฉัน

“นี่เป็๲ห่วงหรือว่าด่า”

“ถ้าผมไม่ห่วงคุณผมจะดึงคุณออกมาจากตรงนั้นทำไม”

“พาฉันกลับหน่อย ฉันอยากกลับแล้ว”

“อ้อนขอผมดีๆสิแล้วผมจะพากลับ”

“ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะเล่นอะไรกับนายทั้งนั้น”

“ก็ได้” ฉันรีบเดินไปเกาะแขนเขาทันที “ปีเตอร์ขาาา พาจัสมินกลับห้องหน่อยนะคะ จัสมินไม่ไหวแล้วค่ะ ปวดหัวมากๆเลย” ฉันใช้เสียงสามในการอ้อนผู้ชายอย่างเต็มที่

“ได้เลยครับคุณผู้หญิง”

ปีเตอร์  Part

ระหว่างทางกลับได้ตัวแสบยัยตัวแสบก็หลับคอพับคออ่อน พอมาถึงเห็นเพนท์เฮาส์ผมก็จัดการช้อนร่างยัยตัวแสบเข้ามาสู่อ้อมอก แล้วอุ้มขึ้นไปนอนบนเตียงอย่างดี เธอเคยรู้อะไรเกี่ยวกับผมบ้างไหม ดูท่าแล้วจะไม่รู้เลย แถมยังมาบอกให้เป็๲เพื่อนกันได้อีก ใครมันจะเป็๲เพื่อนกับเมียในอนาคตตัวเองได้วะ 

ความจริงแล้วผมเคยเจอเธอสมัยเรียนเตรียมอุดมด้วยกัน แต่เธอคงจำผมไม่ได้ และผมก็รู้ว่าเธอยังไม่มีแฟน อาจจะเป็๲โชคดีของผมที่ธุรกิจที่ผมทำมีความเกี่ยวข้องกับคุณพ่อของเธอ ด้วยความที่ผมแอบชอบเธอมานาน ผมจึงสารภาพกับคุณพ่อของเธอตามตรงและขอโอกาสพัฒนาความสัมพันธ์เธอ เลยเป็๲ที่มาของความใกล้ชิดในรูปแบบบอดี้การ์ดดูแลเธอ

“อืมมมม ม” 

“นอนพักนะถึงห้องของเธอแล้ว” ผมพูดแล้วเอามือปลาหมึกของเธอที่กอดคอพันธนาการผมเอาไว้แน่นออก

เรือนร่างของเธอหุ่นแบบนาฬิกาทราย ยิ่งใส่ชุดรัดรูปแบบนี้แล้ว ยิ่งเห็นหุ่นเธอได้ชัด ความจริงที่ผมบอกให้เธอไปเปลี่ยนชุดให้มันโป๊น้อยลงกว่านี้หน่อย เพราะแค่ผมเห็นผมยังจะอดใจไม่ไหว เลยแล้วถ้าคนอื่นเห็นก็คงมีความคิดไม่ต่างจากผม 

ขาเรียวยาวเล็กของเธอมาพร้อมกับมือปลาหมึกของเธอ ยกขึ้นมาเกี่ยวกับตัวผมเอาไว้แน่น หุ่นเธอนี่ช่างเซ็กซี่ได้ใจ ผมกลัวใจตัวเองจะอดไหวไม่ไหว ปล้ำเธอทั้งที่เธอยังไม่ได้สติ

“พอได้แล้วนอนซะ” ผมพูดจบก็เดินหนีเธอไป แล้วมาจัดการกับอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองที่คลั่งค้างอยู่เมื่อกี้

ก่อนจะนอนขอเดินไปดูเธอสักหน่อยดีกว่า หรือจะไม่เดินไปดู ผมตีกับความคิดของตัวเองอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็เดินมาดูเธออยู่ดี

ยัยตัวแสบนอนแหกแข้งแหกขาน่ารักมากไม่มีความเป็๲กุลสตรีเลยแม้แต่น้อย ผมก็ได้แต่ยิ้มเดินไปห่มผ้าให้เธอ

เป็๲สุภาพบุรุษนะปีเตอร์ เธอยังไม่มีสติให้เธอเต็มใจ เธอจะได้รู้จักว่าฟ้าเหลืองเป็๲ยังไง

“ตื่นแล้วหรอผมเตรียมชาร้อนไว้ให้”

“อื้ออ ปวดหัวมากเลย เมื่อคืนคิดว่าไม่ได้ดื่มเยอะทำไมตื่นเช้ามาปวดหัวก็ไม่รู้”

“คุณเล่นดื่มมากมายขนาดนั้น ทั้งที่ตัวเองไม่เคยดื่มเหล้า โชว์พาวจริงๆ”

“ฉันเคยดื่มเหล้าย่ะ แต่ดื่มเป็๲พิธี ไม่ได้ถึงมากมายขนาดนั้นมานานแล้ว”

“คุณเพิ่งจะ 20 คุณจะใช้คำว่าดื่มมากมายขนาดนั้นมานานแล้วไม่ได้”

“ขี้บ่นจัง” เธอบ่นผมอุบอิบ

“ไปดื่มชาร้อนซะเรามีเ๱ื่๵๹ต้องคุยกัน”

“คุยอะไรหรอคุยตอนนี้เลยก็ได้ ฉันรู้สึกว่า ‘เรามีเ๱ื่๵๹ต้องคุยกัน’ เหมือนฉันทำอะไรผิดมหันต์ยังงั้นแหละ”

“ไปดื่มชาร้อน” เธอนี่ต่อปากต่อคำเก่งจริงๆ ผมจึงจำเป็๲จะต้องรีบไล่เธอไปดื่มชา

“แล้วตัวนายมีอะไรให้ฉันดื่มบ้างไหม…” เธอพูดทีเล่นทีจริงทำตาแพรวพราวเดี๋ยวเถอะเดี๋ยวรู้จัก