09:00 กลางกว้างกลางเมือง ระยะเวลาออนไลน์ 21 วัน
โคลนเปิดหน้าต่างแผนที่ที่ซื้อมาจากผู้เล่นคนหนึ่ง ในโซนตลาดแผงลอยใกล้ ๆ กับประตูเมืองทิศใต้ แม้จะเป็เพียงแค่แผนที่รอบ ๆ บริเวณเมือง แต่ราคาของมันก็สูงถึง 50 โกลด์ ราคาขนาดนี้เขาสามารถจ่ายค่าแรงให้วอร์โน่ เพื่อผลิตเสื้อหมีนิลให้เขาได้อีกตัวหนึ่งเลยทีเดียว
ที่ผ่านมาโคลนไม่ได้ให้ความสำคัญกับแผนที่มากนัก เพราะจอนนี่เป็นักทำภารกิจ หนุ่มแว่นคนนี้ตระเวนทำภารกิจไปทั่วจนได้แผนที่รอบ ๆ เมืองจนครบ โดยไม่ต้องเสียเงินซื้อแม้แต่โกลด์เดียว แต่เมื่อไม่มีจอนนี่ แผนที่ก็เป็สิ่งจำเป็ขึ้นมาทันที โดยเฉพาะกับภารกิจเปลี่ยนอาชีพที่เขาต้องไปทำ
ทันทีที่โคลนใส่หมายเลขพิกัดลงในหน้าต่างแผนที่ พื้นที่หนึ่งในป่าอิสวูดส์ก็ปรากฏจุดสีแดงขนาดขึ้นมา
“ภารกิจอยู่ในป่าอิสวูดส์อีกแล้วเหรอ...แถมคราวนี้ต้องเดินลึกเข้าไปกว่าครั้งก่อนอีก”
โคลนเริ่มวางแผนเตรียมตัวสำหรับการเดินทางไปทำภารกิจในวันพรุ่งนี้ ถึงแม้ว่าโคลนจะรู้เป้าหมายและสามารถเริ่มทำภารกิจได้ั้แ่ตอนนี้ แต่อย่างไรก็ตาม...โคลนทราบแล้วว่าการแกว่งอาวุธแรงค์ F ไปมาในพื้นที่แถบนี้เป็เื่ไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง ชายหนุ่มตั้งใจจะรอให้อาวุธใหม่ของเขาเสร็จก่อนถึงจะเริ่มทำภารกิจ
โคลนตัดสินใจนั่งสังเกตการณ์ที่ลานกว้างแห่งนี้ไปอีกสักพัก ถึงแม้ว่าจะผ่านไปถึง 16 วันแล้วก็ตาม แต่ชายหนุ่มก็ยังหวังว่าตัวเขาอีกคนจะยังอยู่ที่เมืองเรนเดียร์แห่งนี้ ถึงแม้ว่าความหวังนั้นจะริบหรี่มากก็ตามที แต่เขาก็ยังมองหาพลางใช้ทักษะตรวจสอบไปด้วย
เที่ยงวัน
โคลนเดินออกจากล้านกว้างกลางเมืองไปยังประตูทิศตะวันออก เพื่อสำรวจเส้นทางในป่าอิสวูดส์ที่เขาต้องใช้เดินทางในวันพรุ่งนี้
หนึ่งชั่วโมงแรงของการเดินทางโคลนพบผู้เล่นที่จับกลุ่มกันออกมาล่ามอนสเตอร์ในป่าอยู่หลายกลุ่ม สามชั่วโมงของการเดินทางต่อมากลุ่มผู้เล่นเริ่มบางตาจนไม่มีให้เห็น โคลนจัดการกับมอนสเตอร์บางตัวที่ขวางเส้นทางของเขาทิ้ง
ผ่านไปพักใหญ่ชายหนุ่มเริ่มสังเกตเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มอับแสง แต่จุดที่เขายืนอยู่ยังห่างไกลจากพิกัดของภารกิจมากกว่าครึ่ง โคลนตัดสินใจยุติการสำรวจเส้นทางแต่เพียงเท่านี้ และรีบเดินทางกลับเมืองก่อนที่ฟ้าจะมืดไปมากกว่านี้ สาเหตุที่การเดินทางเป็ไปด้วยความล่าช้าเพราะเส้นทางในป่านั้นอันตราย ไม่เหมาะสมกับการเดินทางอย่างรวดเร็ว อีกทั้งยิ่งเดินลึกเข้าไปเท่าไหร่ยิ่งเจอกลุ่มผู้เล่นด้วยกันน้อยลง ทำให้โคลนต้องจัดการมอนสเตอร์ด้วยตนเองอยู่หลายครั้ง
เมื่อกลับมาถึงเมืองโคลนแวะเดินเล่นในตลาดสินค้าอยู่ครู่หนึ่ง ตลาดแห่งนี้ไม่ได้จำกัดเฉพาะเพียง NPC เท่านั้น ผู้เล่นสามารถจ่ายค่าเช่าแผงเพื่อนำสินค้าของตนเองมาขายได้ มันมีสินค้าั้แ่ราคาหลักหน่วยไปจนถึงหลักแสนโกลด์ บ้างก็ราคาถูกกว่าท้องตลาด บ้างก็แพงกว่าสิบเท่า ตลาดแห่งนี้จึงเต็มไปด้วยเสือสิงห์และจิ้งจอกแห่งการค้าอยู่เต็มไปหมด มีไอเทมหลายอย่างที่โคลนให้ความสนใจ แต่แน่นอนว่าเขายังไม่มีเงินซื้อพวกมัน
เมื่อถึงเวลาสี่ทุ่มโคลนจ่ายเงิน 55 โกลด์สำหรับที่พักและอาหารเช้า ที่ถูกกำชับว่าต้องเป็ไก่ย่างกับอะไรก็ได้สองสามอย่างเช่นเดิม ก่อนจะเข้าห้องพักไป
ภายในห้องโคลนกำลังทุบหอยหินจำนวนมาก เขาส่งเนื้อให้คลาวดี้กินอย่างเอร็ดอร่อยจากนั้นจึงเก็บไข่มุกที่เหลือเข้าคลังเก็บของ โคลนได้ไข่มุกมา 130 ชิ้นในจำนวนหอยหินทั้งหมด 200 ตัว นี่ถือว่าโชคดีมาก บางทีเทพีแห่งโชคลาภอาจจะอวยพรให้เขา หรือไม่ก็เป็เพราะค่า LUK 12 หน่วยที่ทำงานได้อย่างดีเยี่ยม
โคลนรู้สึกว่าคลาวดี้จะตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย แถมอาการสั่นเมื่ออยู่ต่อหน้าโคลนก็ไม่มีให้เห็นอีกแล้ว ดูท่ามันคงจะเริ่มชินกับเขาหลังจากที่ต้องติดถ้ำด้วยกันนานกว่า 15 วัน
“เอาล่ะคลาวดี้ ถึงแม้แกจะอยากกินต่อ แต่ฉันว่าพุงของแกคงรับอีกไม่ไหวแล้วนะ ฮ่า ๆ” โคลนเก็บเนื้อหอยหินเข้าไปในคลังเก็บของ เมื่อเห็นว่าคลาวดี้นอนพุงป่องอย่างกับลูกแตงโม ก่อนที่จะดับไฟ เข้านอน และหลับลงด้วยความเหนื่อยล้า
16:00 ร้านขายอาวุธและเครื่องป้องกันของวอร์โน่ ระยะเวลาออนไลน์ 22 วัน
หลังจากโคลนแบ่งขายไข่มุกให้กับหมอเถื่อนเอสก้าจำนวน 30 ชิ้น เขาก็ได้เงินมา 1800 โกลด์ โคลนไม่้าขายพวกมันทั้งหมดในทีเดียว เขาจะขายมันทีละน้อยเพราะไม่้าให้ราคามันตก
โคลนยื่นเงินให้วอร์โน่ 1500 โกลด์และรับมีดสั้นมาหนึ่งเล่ม ด้วยการออกแบบที่เป็เอกลักษณ์ของวอร์โน่ โคลนสามารถถือมีดได้ทั้งลักษณะปกติและกลับด้าน (Reverse Grip) โดยให้ฝั่งปลายมีดชี้ลงพื้นและฝั่งด้ามจับชี้ขึ้นฟ้า ใบมีดแหลมคมยาวหนึ่งฟุตโค้งงอจนยื่นออกมาปกปิดสันหมัดของเขา ขณะที่ปลายด้ามจับประดับไว้ด้วยเศษเขี้ยวแหลมคมขนาดเล็กหนึ่งชิ้น
“ข้าขอภูมิใจเสนอ มีดสั้นสองคมน้ำหนักเบา ออกแบบมาเพื่อการต่อสู้ระยะประชิดเป็หลัก สามารถใช้งานได้ดีทั้งรูปแบบการจับกลับด้านและแบบปกติ สามารถโจมตีได้หลากหลายรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็ ฟัน แทง เชือด เฉือน ตวัดเกี่ยว หรือแม้กระทั่งต่อย”
ระหว่างที่วอร์โน่กำลังอธิบาย โคลนทดลองใช้มีดอย่างคล่องแคล่ว เขาขยับมีดไปมากลางอากาศ จนส่งเสียงวูบวาบแข่งกับเสียงพูดของวอร์โน่ โคลนยิ้มถึงพอใจก่อนที่จะหยุดมือและกลับไปตั้งใจฟังต่อ
“และที่สำคัญ เขี้ยวชิ้นแรกที่สร้างไม่สำเร็จและเสียหายไป ข้าได้นำเศษชิ้นส่วนของมันมาเชื่อมต่อเข้ากับด้ามจับ ทำให้รูปแบบการโจมตีของอาวุธชิ้นนี้หลากหลายยิ่งขึ้น หากเ้าฝึกใช้มันให้ชำนาญ ข้ารับรองได้เลยว่าเ้าจะได้เปรียบอย่างมากในการต่อสู้ระยะประชิด”
“ท่านคงจะชอบการสร้างอาวุธมากสินะ เมื่อข้าได้ถือมีดเล่มนี้ ก็รับรู้ได้ถึงรายละเอียดและความเอาใจใส่ที่ท่านมีให้มัน” โคลนชื่นชมวอร์โน่อย่างตรงไปตรงมา เขาชอบมีดเล่มนี้สุด ๆ
“แน่นอน ด้วยเกียรติของตระกูลสมิธ ข้าจะไม่สร้างของไร้ค่าออกมาอย่างแน่นอน”
“ฮ่า ๆ เยี่ยมมาก ข้าตัดสินใจแล้ว ต่อไปนี้หาก้าอาวุธหรือเครื่องป้องกันใด ๆ ข้าจะมาหาท่านอย่างแน่นอน”
“ดีมาก หากเ้า้าอะไรก็ให้มาหาข้าคนนี้ได้เสมอ”
โคลนคุยกับวอร์โน่อยู่อีกพักหนึ่ง ก่อนจะปลีกตัวออกมา เพราะไม่อยากรบกวนเวลาของเขาอีกต่อไป
“ตรวจสอบ!”
มีดเขี้ยวอสูร Rank: B
STR 11 / AGI 22 / LUK 2
มีดสั้นน้ำหนักเบา ด้วยความชำนาญของผู้สร้างทำให้มันมีรูปแบบการใช้ที่หลากหลาย ผลิตขึ้นจากเขี้ยวทั้งสองของาาแมงมุมลายจุด ผู้ที่ถูกโจมตีโดยมีดเล่มนี้ จะทำเืไม่แข็งตัวและมีเืออกง่าย สร้างโดย ชีและวอร์โน่ สมิธ
เมื่อโจมตีถูกเป้าหมาย มีโอกาสเล็กน้อยที่จะทำให้ติดสถานะดีบัพ (DeBuff) เืไหล และสร้างความเสียหายพิเศษเพิ่มเติมเมื่อโจมตีซ้ำจุดเดิม
“เอาเขี้ยวของาาแมงมุมมาสร้างเป็อาวุธ ก็เลยได้ความสามารถพิเศษของาาแมงมุมอย่างนั้นเหรอ เกมนี้น่าสนใจจริง ๆ”
ด้วยค่าสถานะที่ได้จากมีดเขี้ยวอสูรทำให้ตอนนี้ค่า AGI ของโคลนสูงถึง 50 หน่วย ขาดอีกเพียงแค่ 9 หน่วยก็จะแซงค่า VIT ไปแล้ว ตอนนี้โคลนรู้สึกได้ว่าความเร็วในการวิ่งของตัวเองเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ชายหนุ่มในชุดผ้าคลุมสีดำวิ่งลัดเลาะไปตามป่า ด้วยความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาประกอบการใช้เส้นทางที่คุ้นชิน ทำให้เส้นทางที่เคยใช้เวลาถึงสี่ชั่วโมงลดลงเหลือสองชั่วโมงเท่านั้น
เดินทางต่อไปได้ไม่ทันไรพระอาทิตย์ก็เริ่มอัสดง โคลนหยิบคบเพลิงออกมาจากช่องเก็บของ เขาเรียนรู้จากเหตุการณ์ในดันเจี้ยน รอบนี้จึงเตรียมมันมามากกว่าสิบชิ้น นี่จะเป็การเดินทางระยะไกลในป่าตอนกลางคืนครั้งแรกของเขา ก่อนหน้านี้โคลนเคยอาศัยค้างแรมในป่าตอนกลางคืนกับปาร์ตี้ของหมวยบ้าง แต่ก็เพียงแค่ค้างแรมและออกเดินทางต่อในรุ่งเช้าเท่านั้น
แต่ครั้งนี้โคลนวางแผนที่จะเดินทางทั้งคืน และที่สำคัญ...มันเป็การเดินทางคนเดียว เขา้าจบภารกิจเปลี่ยนอาชีพให้ไวที่สุด เนื่องจากเขาเสียเวลาไปถึงสิบหกวันกับการติดอยู่ในดันเจี้ยน โคลนทราบดีว่าระยะเวลาสิบหกวันที่เสียไป สร้างช่องว่างระหว่างเขากับผู้เล่นคนอื่นพอสมควร ใน่แรกของการเดินทางเข้าสู่เมืองเรนเดียร์ ผู้เล่นส่วนมากเลเวลพอ ๆ กับโคลน แต่เมื่อชายหนุ่มออกมาจากดันเจี้ยน และได้ใช้ทักษะตรวจสอบผู้เล่นคนอื่น เขาพบว่าผู้เล่นในเมืองส่วนใหญ่อยู่ที่เลเวล 15 – 25 ขึ้นไปทั้งสิ้น สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกไม่ปลอดภัย
จะเกิดอะไรขึ้นหากวันหนึ่งมีผู้เล่นระดับสูงหมายเอาชีวิตเขา เหมือนกับเขาที่สังหารวูดส์เพราะรู้สึกไม่พอใจ หรือเหมือนกับผู้เล่นบางคนที่สังหาร NPC ในเมืองเพียงเพื่อความสนุกหรือสนองความรู้สึกส่วนตัว
ครั้งหนึ่งในระหว่างที่โคลนสังเกตการณ์อยู่ที่ลานกลางกว้างเมือง โคลนเห็นผู้เล่นคนหนึ่งสังหารชาวบ้านเพียงเพราะว่าเดินชนกัน แน่นอนผู้เล่นคนนั้นถูกทหารในเมืองสังหารในเวลาต่อมา โคลนเริ่มคิดฟุ้งซ่านตามประสาคนถือคติปลอดภัยไว้ก่อนว่า หากเปลี่ยนชาวบ้านคนนั้นเป็เขาล่ะ หากผู้เล่นคนนั้นเลเวล 30 ขึ้นไปล่ะ เขาอาจจะถูกสังหารทิ้งภายในเสี้ยววินาที เพราะดันเผลอไปมองหน้าคนอื่นก็ได้ใครจะรู้ หน้าตาของเขายิ่งวอนหาเื่อยู่ด้วย
ฉะนั้น...การทำตัวให้แข็งแกร่ง ก็ถือเป็ความปลอดภัยอย่างหนึ่งในชีวิต และความแข็งแกร่ง จะทำให้ไม่เกิดเหตุการณ์อย่างในดันเจี้ยนอีก
ตอนนี้โคลนรู้แล้วว่าทำไมผู้เล่นถึงไม่นิยมเดินทางกันในตอนกลางคืนเท่าไหร่ เพราะมอนสเตอร์ในตอนกลางคืนจะมีความสามารถในการมองเห็นที่ดีกว่ามนุษย์ และที่สำคัญมันมักจะใช้วิธีการซุ่มโจมตีผู้เล่นก่อนที่จะทันได้เห็นตัว แต่การซุ่มโจมตีก็ส่วนของการซุ่มโจมตี ไม่ได้แปลว่าชายหนุ่มจะไม่มีวิธีรับมือกับพวกมันเสียเมื่อไหร่
โคลนเรียกคลาวดี้ออกมา เขารู้ว่ามันมีสัญชาตญาณนักล่าที่ดี และนักล่าที่ดีจะไม่ยอมถูกซุ่มโจมตีเป็อันขาด
“แฮ่…” คลาวดี้เปล่งเสียงขู่ในลำคอ โคลนไม่รู้ว่ามันเห็นอะไร แต่เขาก็พุ่งเข้าไปยังทิศทางที่คลาวดี้จ้องมอง พร้อมกับคบเพลิงในมือซ้ายและมีดเขี้ยวอสูรในมือขวา
“ตึง!” โคลนใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที หมีั์สีน้ำตาลสองตัวก็ล้มลงไปกับพื้น ก่อนจะผิวปากเบา ๆ เพื่อเรียกคลาวดี้มากินของว่าง
ด้วยการประสานงานกันของคลาวดี้และโคลน หนึ่งค้นหาหนึ่งสังหาร พวกเขาเดินทางติดต่อกันนานแปดชั่วโมงโดยไม่หยุดพัก จนในที่สุด...
“LEVELUP: 11”
มอนสเตอร์หลากหลายชนิดถูกสังหารโดยมีดเขี้ยวอสูร ชายหนุ่มไม่สนใจที่จะจัดการศพของพวกมันด้วยซ้ำ เขาปล่อยให้คลาวดี้ได้ชิมเนื้อของพวกมันตัวละคำสองคำ จากนั้นจึงตัดบางส่วนออกมาอย่างง่าย ๆ เช่น เขา เขี้ยว กรงเล็บ ปีก หาง และโยนเข้าไปในคลังเก็บของ
“ดูเหมือนว่าจะเป็แถว ๆ นี้” โคลนเอ่ยขึ้นเมื่อรู้สึกว่าต้นไม้รอบ ๆ ตัวเขาเปลี่ยนไป
จุดที่โคลนยืนอยู่เต็มไปด้วยป่าไผ่จำนวนมาก พวกมันสูงมากกว่ายี่สิบเมตร ที่ปลายยอดมีใบไผ่หนาครอบคลุมทั่วท้องฟ้าจนพื้นที่แถบนี้มืดสนิท หากไม่มีแสงไฟจากคบเพลิงเกรงว่าจะมองอะไรไม่เห็นเลย
โคลนเดินไปตามจุดในแผนที่อีกประมาณยี่สิบนาที จึงพบกับแสงไฟดวงใหญ่ไกล ๆ โคลนรีบเก็บคบเพลิงของตนเอง เขาไม่้าให้ศัตรูเจอตัว อาศัยแสงไฟของศัตรูในการนำทาง ไม่นานโคลนก็มาหยุดอยู่ใต้ต้นไผ่ขนาดใหญ่ต้นหนึ่ง อาศัยความสูงของมัน ปีนขึ้นไปได้เพียงแค่ครึ่งต้น ชายหนุ่มก็เบิกตากว้าง เขากำลังก่นด่าระบบที่ส่งภารกิจบ้านี่มาให้เขา
“มันคือค่ายโจร ค่ายโจรขนาดใหญ่!!”
ภาพเบื้องหน้าคือกำแพงไม้ไผ่สูงประมาณสี่เมตร ประเมินจากความกว้างของมัน ด้านในคงมีพวกโจรอยู่มากกว่าห้าสิบคน แสงไฟดวงใหญ่ที่โคลนเห็น คือแสงไฟจากคบเพลิงหน้าประตูทางเข้าออก มียามสองคนยืนเฝ้าประตู พร้อมกับเวรยามเดินตรวจตรารอบ ๆ กำแพง
โคลนรีบเปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมาอีกครั้ง เพื่อเช็กให้แน่ใจ
“จงไปยังพิกัด...สังหารหัวหน้าโจรป่า... ชิงมีดสั้นกลับคืนมาให้เ้าชาย... โธ่โว้ย อย่างน้อยเอ็งก็ควรบอกเื่ค่ายขนาดใหญ่และจำนวนคนของพวกมันมาด้วยสิโว้ยยย ไม่อย่างนั้นฉันคงแบกปืนใหญ่มาสักสองกระบอก โดรนไร้คนขับสักลำ พร้อมจ้างทหารอาชีพมาด้วยอีกหนึ่งกองพัน”
“นี่มันภารกิจฆ่าตัวตายชัด ๆ!!”
1K
