ราชันเทพทมิฬ 4ทิศ

    ตอนที่ 44 – ผู้เขียนกลจักร

    สายลมหอบแรกพัดผ่านกลางโถงทดสอบ “เขาวงกลลวง” อีกครั้ง แต่สำหรับหลิงเซียว เวลาภายนอกนั้นไม่มีความหมายอีกต่อไป


    ในใจกลางของมายาและกลไกซ้อนชั้น…เขายืนอยู่คนเดียว


    เบื้องหน้าคือภาพตัวเองในอนาคต—ร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยรอยแผล เครื่องกลสีดำฝังไว้ตามแขนขา ดวงตาเย็นชาไร้ประกายชีวิต และเบื้องหลัง…คือภูเขาศพและเศษซากแห่งนครหมื่นกล


    ภาพนั้นไม่เคลื่อนไหว แต่เพียงยืนนิ่งจ้องกลับมา


    และเสียงหนึ่ง…ดังก้องขึ้นในจิต


    “เจ้าคือเขา…หรือเจ้าจะเปลี่ยนมันได้?”


    …


    หลิงเซียวก้าวเข้าไปช้า ๆ แววตาแน่วแน่


    “ข้าไม่ใช่เขา” เขาตอบชัดถ้อย


    “แต่ข้า…เข้าใจเขา”


    มือขวาของเขายกขึ้นอย่างมั่นคง ปลายนิ้วแตะเข้ากลางอกของภาพมายานั้น ก่อนที่ทั้งร่างของภาพอนาคตจะเริ่มร้าวจากกลางอกอย่างช้า ๆ ลายวงกลจักรแตกกระจายเป็นเส้นเรืองแสง


    แต่แทนที่ภาพนั้นจะสลาย—มันกลับเปลี่ยนรูปร่าง…


    กลายเป็นวงแหวนลอยกลางอากาศ ซ้อนกันสามชั้น หมุนสวนทางอย่างสมดุล


    ภายในวงแหวน มีบางสิ่งปรากฏขึ้นช้า ๆ


    …“แก่นพลัง” สีเทาควันจาง ที่เรืองรองด้วยคลื่นพลังประหลาด—ไม่ใช่พลังปราณธรรมดา ไม่ใช่เพียงเวทจิต แต่มันคือ “พลังกลจักรจิต” ที่ไม่มีอยู่ในตำราหรือโลกก่อนของเขา


    คลื่นพลังนั้นแทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของหลิงเซียวอย่างเงียบเชียบ


    …


    ภายนอกเขาวงกล


    เสียงครืดเบา ๆ ดังขึ้นบนพื้นวงกลลวง


    เยว่อี้ที่นั่งกำหนดพลังอยู่ด้านข้างลืมตาขึ้นในฉับพลัน


    เฟิ่งเหยาก็หันขวับไปมองด้วยความตกใจ


    วงกลแสงที่ห่อหุ้มหลิงเซียวอยู่…กำลังเรืองแสง “สองสี” ซ้อนกัน—สีเงินเข้มของพลังปราณวิญญาณ และสีเทาควันของพลังจิตเวท!


    “พลังจิต…ตื่นแล้ว?”


    เยว่อี้พึมพำ ก่อนที่แววตาจะฉายแววประหลาดใจมากขึ้น


    “ไม่ใช่แค่ตื่น…แต่มันผสานกับโครงกลจักรที่กำลังทดสอบ…”


    ทันใดนั้น เสียงกึกก้องก็ดังออกมาจากพื้นเวท


    “ครืน…”


    วงกลจักรด้านใต้สั่นสะเทือน ก่อนที่ลำแสงจะพุ่งขึ้นจากพื้นเวทตรงหน้าหลิงเซียว และตัวเขาก็ยกตัวขึ้นจากพื้นเหมือนถูกกระแสลมยกพาให้ลอย


    เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง…แววตานั้นเปลี่ยนไป


    สงบนิ่ง แต่แน่วแน่


    นิ่ง…ราวกับจักรกล


    แน่วแน่…ราวกับผู้ที่กำลังจะเขียนโลกขึ้นใหม่


    …


    หลิงเซียวเดินออกจากโถงเวทท่ามกลางสายตาทุกคน


    เยว่อี้ลุกขึ้นยืน พึมพำเบา ๆ ขณะจ้องมองร่างของเขา


    “ไม่ใช่แค่ศิษย์ที่มีพรสวรรค์…”


    “แต่คือ ‘ผู้เขียนกลจักร’ คน

     พลังจิตเวท (จอมเวทระดับต้น) – ตื่นขึ้นผ่านเขาวงกลลวง พลังนี้ช่วยให้เขารับรู้เครือข่ายพลังรอบตัวและกลไกซับซ้อนระดับลึกได้โดยสัญชาตญาณ

     พลังปราณวิญญาณ: ขั้นที่ 1 (ฐานใหม่) – พัฒนาขึ้นจากพลังปราณเดิมสู่ระดับพลังที่สูงกว่าปราณปกติ


     กลจักรจิต: โครงพลังใหม่ – พลังลึกลับที่ผสานกลศาสตร์เวทและพลังจิต กลายเป็นพลังเฉพาะทางของหลิงเซียว




    คล้ายกับเรื่องราชันเทพทมิฬ 4ทิศ ที่คุณอ่าน