ประตูเส้นทางโบราณ

บทที่ 40 นี่ไม่ใช่กาชาเหรอวะ?!

   หลายชั่วโมงต่อมา ณ บริเวณหนึ่งที่ตีนภูเขา คณะเดินทางซึ่งประกอบไปด้วยผู้ชายสองคนผู้หญิงสองคนกำลังเดินหลีกสัตว์ร้ายอยู่ หนึ่งในผู้หญิงทั้งสองเป็นเด็กสาวน่ารัก ดูแล้วเด็กสาวน่าจะอายุแค่สิบสามปีเท่านั้น

   ในคณะเดินทางมีผู้ชายคนหนึ่งสีผมและสีดวงตาแปลกประหลาด เขามีผมสีดำ ดวงตาคู่สีดำ ดวงตาทั้งสองนั้นดูสงบไม่สามารถคาดเดาอารมณ์ได้

   “เราจะถึงบริเวณที่นายพูดตอนไหน?” สายฝนถามโลเวลขณะเดินตาม ในมือของเขาถืออัญมณีสีส้มโปร่งใสเม็ดหนึ่ง หากมองดีๆจะพบว่าข้างในมีลูกไฟสีแดงราวกับเลือดลุกไหม้อยู่ ถึงจะมีลูกไฟลุกไหม้อยู่ข้างในทว่าอัญมณีก็ไม่มีทีท่าว่าจะละลายเลยแม้แต่น้อย

   “อีกประมาณห้าถึงหกชั่วโมงน่ะ ฉันพยายามหลบเลี่ยงเส้นทางที่อันตรายแล้วนะ” โลเวลตอบ เมื่อหลายปีก่อนเขาเคยเดินทางไปหลายพื้นที่กับพ่อ หนึ่งในนั้นก็คือตีนภูเขาแห่งนี้ โลเวลจึงพอรู้ทางแถวนี้อยู่บ้าง หลังกลายเป็นนักรบแห่งท้องทะเลแล้วความทรงจำของเขาก็ดีขึ้นมาก เพราะงั้นความทรงจำไม่กี่ปีที่แล้วโลเวลสามารถจำได้อย่างละเอียด

   “อืม” สายฝนละความสนใจออกจากโลเวล เขาหันความสนใจมายังอัญมณีอำนาจในมือตนเอง ใช้โทรศัพท์เทพเจ้าซึ่งอยู่ที่มืออีกข้างถ่ายรูปมัน วินาทีถัดมาข้อความอธิบายพลันปรากฏในหน้าจอมือถือเทพเจ้า

   [อัญมณีอำนาจ(ราชาวัวครึ่งปลา)(คุณภาพค่อนข้างดี):หลังสิ้นชีวิตพลังภายในร่างราชาวัวครึ่งปลาก็ได้รวมกันกลายเป็นสิ่งนี้ มันสามารถมอบหนึ่งในพลังของราชาวัวครึ่งปลาแบบสุ่มให้กับผู้ถือครองได้ ข้อกำหนดการใช้:ผู้ใช้ควรมีระดับ0.5เป็นอย่างตํ่า พลังที่มีโอกาสได้รับเมื่อใช้:5อย่าง

   พลังที่มีโอกาสได้รับ1(พละกำลัง) - ผู้ถือครองจะได้รับพละกำลังครึ่งหนึ่งของราชาวัวครึ่งปลา

   พลังที่มีโอกาสได้รับ2(ความเร็ว) - ผู้ถือครองจะได้รับความเร็วครึ่งหนึ่งของราชาวัวครึ่งปลา

   พลังที่มีโอกาสได้รับ3(พลังธาตุ) - ผู้ถือครองจะได้รับความสามารถควบคุมพลังธาตุหนึ่งส่วนสี่ของราชาวัวครึ่งปลา ผู้ถือครองจะได้ครอบครองเพลิงโลหิต ไฟที่สามารถใช้เลือดเป็นเชื้อเพลิงได้(ผู้ที่มีพลังธาตุเป็นธาตุไฟเท่านั้นถึงจะสามารถรับพลังนี้ได้)

   พลังที่มีโอกาสได้รับ4(พลังออร่า) - ผู้ถือครองจะได้รับพลังออร่าหนึ่งส่วนสี่ของราชาวัวครึ่งปลา พลังออร่าเป็นสีแดงดั่งโลหิต มันมีความสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งร่างกาย(ผู้ที่ไม่มีพลังออร่าเท่านั้นถึงจะสามารถรับพลังนี้ได้)

   พลังที่มีโอกาสได้รับ5(ทักษะ) - ผู้ถือครองจะได้รับทักษะที่มีมาตั้งแต่กำเนิดของราชาวัวครึ่งปลา ทักษะที่ได้รับจะถือเป็นทักษะที่บกพร่อง ทักษะจะไม่มีทางสมบูรณ์หากไม่บรรลุกลายเป็นพระเจ้า]

   ‘เยอะโคตร!’ สายฝนมองไปยังหน้าจอโทรศัพท์เทพเจ้าแล้วรู้สึกตาลาย ข้อความมันเยอะมาก มากขนาดที่ว่าเขาจำเป็นต้องเลื่อนหน้าจอลงมาด้านล่างถึงจะอ่านหมด

   ‘ทำไมฉันมองคำอธิบายของอัญมณีอำนาจแล้วรู้สึคุ้นๆล่ะ?’ สายฝนคิดพร้อมๆกับพยายามนึกให้ออกว่าทำไมถึงรู้สึกคุ้น หลายวินาทีต่อมาสายฝนก็นึกออก

   “นี่ไม่ใช่กาชาเหรอวะ?! ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง! มันสุ่มเหมือนกันหนิ แค่เปลี่ยนจากตู้กลายเป็นอัญมณีเอง บัดซบเอ้ย! ฉันยิ่งไม่มีโชคเรื่องนี้อยู่ด้วย” สายฝนพึมพำกับตนเอง สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นยํ่าแย่ ตัวเขามีพรสวรรค์ในการเล่นเกมก็จริงทว่าโชคก็อีกเรื่องหนึ่ง ทุกๆครั้งที่เขาสุ่มสายฝนจะได้แต่เกลือ

   ‘ที่นี่คือโลกแห่งความเป็นจริง ไม่ใช่โลกเกมซะหน่อย ฉันคงไม่โชคร้ายเหมือนในเกมหรอกมั้ง?’ สายฝนปลอบตัวเองในใจแต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย กลับกันอารมณ์สายฝนยิ่งไม่ดีกว่าเดิม ขนาดคำปลอบใจตนเองสายฝนยังไม่สามารถฝืนเชื่อได้ลงเลย แถมเขายังมีข้อสงสัยเกี่ยวกับคำปลอบใจของตนเองอีกด้วย

   ‘ฉันควรเลิกคิดเรื่องนี้และทำให้อารมณ์ตัวเองดีขึ้น’ สายฝนคิด เขาพยายามทำจิตใจให้สงบ สิบสามวินาทีถัดมาจิตใจสายฝนก็สงบนิ่ง เวลานี้เขาไม่มีอารมณ์ใดๆทั้งสิ้น ระยะขอบเขตการรับรู้ของสายฝนเพิ่มขึ้นและสัมผัสรับรู้ดีขึ้น

   ‘การตระหนักถึงความสงบมีประโยชน์มาก’ สายฝนกล่าวในใจ เขาใช้โทรศัพท์เทพเจ้าเปิดโปรแกรม[พูดคุยกับผู้ดูแล]ขึ้นมา สายฝนถามคำถามที่เขาต้องการรู้คำตอบ

   ยังคงรวดเร็วเช่นเดิม หลังจากที่สายฝนถามเสร็จผู้ดูแล001ก็ตอบกลับมา [ตามปกติคนที่ไม่ใช่ระดับ0.5แล้วใช้อัญมณีอำนาจเขาหรือเธอจะตัวระเบิดตาย]

   ‘โชคดีที่ฉันไม่รีบใช้มันก่อน ถ้าไม่เชื่อข้อกำหนดในคำอธิบายชีวิตน้อยๆของฉันคงสลายหายไปกับสายลมแล้ว’ สายฝนคิดว่าตนเองโชคดีมาก โชคดีที่เขาไม่ใช่คนหุนหันพลันแล่น

   วินาทีถัดมาผู้ดูแล001ก็ส่งข้อความมาอีกครั้ง สายฝนมองข้อความนั้น เขาอดมีความสุขไม่ได้เมื่ออ่านมันเสร็จ ผู้ดูแล001ได้ส่งข้อความมาว่า [ตามปกติคนธรรมดาไม่สามารถใช้อัญมณีอำนาจได้เพราะร่างกายไม่สามารถทนรองรับพลังที่มากเกินไปไหว แต่คุณไม่ใช่คนธรรมดา ด้วยอักขระลี้ลับคุณสามารถใช้อัญมณีอำนาจระดับค่อนข้างดีได้โดยไม่ตัวระเบิดแตกตาย ทว่าก่อนจะใช้อัญมณีอำนาจคุณควรคิดดีๆก่อน ถึงคุณจะไม่ตัวระเบิดแตกตายแต่คุณจะได้รับความเจ็บปวดมากมายมหาศาล มันเจ็บปวดทรมานมากจนถึงขั้นคุณอาจคิดฆ่าตัวตายเลยก็ได้]

   ‘อักขระลี้ลับช่วยฉันได้!’ สายฝนกล่าวในใจ ดูเหมือนเขาจะประเมินมันตํ่าไป ในช่วงหลายวันมานี้อัขระลี้ลับไม่ได้ทำอะไรที่มหัศจรรย์เลยสายฝนจึงลืมไปแล้วว่ามันทรงพลังแค่ไหน สิ่งนี้มันเกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตระดับพระเจ้าเชียวนะมันจะไม่ทรงพลังได้ไง?

   ‘ฉันจะใช้มัน’ เพียงหนึ่งความคิดอัญมณีพลันถูกกระตุ้น มันส่องแสงสีส้มออกมา ลูกไฟข้างในขยายใหญ่ขึ้นจนกลืนกินทั้งอัญมณี อัญมณีสลายหายไปเหลือแต่ลูกไฟ เวลานั้นมันก็พุ่งเข้าใส่ร่างสายฝน

   ‘ฉันหวังว่าจะไม่เกลือ’ สายฝนคิด วินาทีถัดมาเขาก็รู้สึกร้อนขึ้น ทั่วทั้งร่างร้อนไปหมดราวกับถูกอัคคีเพลิงแผดเผา

   อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!

   สองวินาทีต่อมา…..สี่วินาทีต่อมา…..สิบวินาทีต่อมา……….ครึ่งนาทีต่อมา

   ความร้อนยังไม่หายไปและความเจ็บปวดยังไม่หยุด สายฝนทรมานและเจ็บปวดมาก เจ็บปวดยิ่งกว่าตายเสียอีก เขารู้สึกอยากตายแต่สายฝนก็ไม่ได้ฆ่าตัวตาย ต้องอย่าลืมว่าสิ่งที่สายฝนกลัวที่สุดคือความตาย ถึงจะรู้สึกทรมานทว่าเขาก็ไม่อยากตาย เกรงว่าหากเป็นคนอื่นคงฆ่าตัวตายเพื่อจบความเจ็บปวดแบบนี้ไปแล้ว

   เวลานี้เขามีสติแจ่มชัดยิ่งกว่ายามปกติ อาจเพราะสัญชาตญาณของเขาถูกกระตุ้น เป็นสัญชาตญาณที่คอยสั่งห้ามสายฝนไม่ให้ตายเด็ดขาด เมื่อตายไปแล้วตัวตนจะสูญหายไปตลอดกาล ถึงมีคนจดจำตัวตนได้แล้วอย่างไรล่ะ? ไม่ใช่ว่าคนอื่นจดจำได้แล้วเขาจะกลับมามีชีวิตเสียหน่อย สายฝนรู้สึกว่าตนเองกำลังพัฒนาขึ้น ความร้อนค่อยๆหายไป สายลมแรงพัดผ่านทำให้สายฝนรู้สึกเย็นสบาย

---

จบบทที่ 40 นี่ไม่ใช่กาชาเหรอวะ?!