[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

“สสารเอ็กติกแข็งตัวแล้ว ทำการปิดอุโมงเชื่อมต่อรังที่ 2 สำเร็จ”

เสียงการสื่อสารดังขึ้นภายในระบบที่เชื่อมต่อไปยังค่ายทหารเขต F47 ผ่านสายสัญญาณที่วางเอาไว้บนพื้นดิน หลังจากที่ทหารจำนวน 1,000 คนถูกส่งลงไปในรังของแมงมุมที่อยู่ใต้ดินลึกห้าร้อยกว่าเมตร ทุกคนต่างทำภารกิจปิดปากทางเข้ารัง

“สสารเอ็กติกแข็งตัวแล้ว ทำการปิดอุโมงเชื่อมต่อรังที่ 3 สำเร็จ”

“โปรดทราบหน่วยปิดกั้นจะถอนกำลังในอีก 1 นาที  ย้ำ~!”

เสียงการสื่อสารดังขึ้นเป็นทอดๆ ก่อนที่ทหารทั้งพันคนจะค่อยถูกดึงตัวขึ้นมาจากรูที่ขุดลึกลงไปใต้ดิน จนกระทั่งการดึงคนที่ไม่เกี่ยวข้องกับภารกิจต่อไปออกมาทั้งหมด เหล่าทหารสวมใส่ชุดเกราะมารค์เซเว่นและมาร์คซิกที่ประจำการอยู่รอบๆปากหลุมทั้ง 5 พันคนต่างจับไปยังอาวุธต่อแถวเดินไปยังเครื่องชักสลิงที่จะส่งพวกเขาลงไปในรังของแมงมุมแทนที่หน่วยที่พึ่งออกมา

“แจ้งฐาน~! เริ่มกระบวนการส่งทหารเข้าไปในรัง 00”

“ทราบ!”

ทหาร 5 พันคนค่อยๆหย่อนตัวเองลงไปด้านล่างเพื่อจัดแถวในถ้ำขนาดใหญ่ที่แมงมุมใช้ในการทิ้งขยะจำพวกโครงกระดูกและสิ่งที่ไม่สามารถกินได้ กระทั่งผ่านไป 20 นาทีทหาร 5 พันคนก็ถูกส่งลงไปในถ้ำได้จนครบทุกคน

“ฐานโปรดทราบ เริ่มภารกิจกวาดล้าง 01 เส้นทางอุโมงที่ 1”

“ฐานรับทราบ อนุมัติการโจมตี”

“ทราบ~!”

เจคอปหันมองทหาร 5 พันที่เดินทางมากับเขาในครั้งนี้ หลังจากภารกิจสำรวจจบลงเมื่อวาน พวกเขาจึงตัดสินใจจัดการแมงมุมภายในรังใต้ดินให้จบๆไป เริ่มด้วยการปิดรูทางเชื่อมไม่ให้พวกมันได้ยินเสียงการโจมตีจนแห่มาช่วยเหลือกันได้ ทันทีที่การรายงานฐานจบลง คำสั่งของเจคอปก็ได้ดังก้องออกมาจากชุดเกราะแทนการใช้ระบบ เนื่องจากว่าตำแหน่งในตอนนี้ไม่สามารถใช้การสื่อสารได้หากไม่มีการเชื่อมต่อสายสัญญาณ การบุกจะเกิดขึ้นภายใต้สัญญาณมือและสัญญาณแสงจากเจคอป

“เดินหน้า”

ทหารเริ่มก้าวไปด้านหน้ามุ่งเข้าสู่อุโมงที่ 1 เพื่อเข้าไปจัดการกับมอนสเตอร์ที่อยู่ภายในนั้น

—-------------------------

“ นี่คือสิ่งที่เราพบหลังจากช่วยพลเรือนออกมาได้แล้ว”

หัวหน้าแอนเดอร์สันเปิดรูปภาพมอนสเตอร์ที่อยู่ภายในเขต G68 รวมไปถึงภาพมอนสเตอร์ดอกไม้ 8 ดาวให้คนในห้องประชุมได้ทำการวางแผนที่รัดกุมกว่านี้ในการกวาดล้าง

ตอนนี้ภารกิจช่วยเหลือของพวกเขาที่เริ่มต้นในช่วงเช้าจบลงไปแล้ว พรุ่งนี้จะเป็นภารกิจใหม่ จึงจำเป็นต้องวางแผนให้รัดกุมเพื่อป้องกันไม่มีการสูญเสียมากเกินไป การปรากฎตัวของมอนสเตอร์ 8 ดาวนับว่าเกินความคาดหมายของพวกเขาไปมาก

แอชเชอร์หนึ่งในผู้ที่นั่งในห้องประชุมเขายังคงเงียบเช่นเดิม เนื่องจากว่าเขาไม่มีแผนใดๆจะนำเสนอ ต่อให้จะเสนอแผนไปลุงที่ชอบขัดขวางจะต้องปัดตกข้อเสนอของเขาอย่างแน่นอน แอชเชอร์จึงนั่งฟังเหล่าผู้ใหญ่คุยกัน

“ดูท่าเราต้องใช้ระเบิดเข้าช่วย ไม่อย่างนั้นจะสูญเสียเยอะเกินไป”

“ลองคำนวณขอบเขตของระเบิดดูหรือยัง มันกระทบบ้านเรือนแถวนั้นหรือเปล่า”

การประชุมกันดำเนินไปเรื่อยๆ ด้วยการคำนวณความเสียหายควบคู่กันไป เขต G68 ไม่ใช่เขตรกร้าง กองทัพที่ 7 จึงต้องลดความเสียหายที่จะเกิดกับบ้านเรือนให้น้อยที่สุด เนื่องจากว่าพลเรือนยังต้องใช้เขต G68 ในการพักอาศัย กระทั่งการประชุมจบลงไปในช่วงสามทุ่มครึ่ง แอชเชอร์จึงเดินออกจากห้องประชุมเพื่อพูดเรื่องชุดเกราะกับน็อต การต่อสู้อย่างหนักในวันนี้ทำให้เขาเห็นจุดบกพร่องของชุดเกราะที่เน้นในเรื่องความเร็ว

เดิมทีเขาให้น็อตปรับแต่งมันเพื่อให้เหมาะแก่การสำรวจ ไม่คิดจะนำมาต่อสู้ ถึงอย่างนั้นเขาก็อยากจะรู้ว่ามันจะไปได้ไกลมากแค่ไหนด้วยการนำไอพ่นและสิ่งต่างๆที่จำเป็นออกไปมากมาย ปรากฎว่าสกิลของเขานำมาใช้แทนที่ฟังก์ชันหลายอย่างที่ถูกถอดออกไป เพียงแค่ว่ามีหนึ่งอย่างที่เป็นจุดอ่อนอย่างใหญ่หลวงนั่นคือเรื่องป้องกัน เขาถูกมอนสเตอร์ 7 ดาวพุ่งกระแทกเพียง 1 ครั้งชุดเกราะส่วนหน้าอกของเขาถึงขั้นแตก แอชเชอร์จึงอยากปรับแต่งใหม่

“คุณน็อตครับ เป็นยังไงบ้าง”

แอชเชอร์กลับเข้ามาในห้องที่เตรียมเอาไว้ให้น็อตเป็นพิเศษเพื่อซ่อมแซมและปรับแต่งชุดเกราะให้กับระดับ S ทั้งสองคน

“ผมพึ่งซ่อมชุดเกราะของหัวหน้าแอนเดอร์สันเสร็จพอดี กำลังจะถามคุณแอชเชอร์อยู่พอดีว่าอยากจะเปลี่ยนอะไรไหม”

สายตาของแอชเชอร์มองไปยังชุดเกราะของเขาที่ถูกเชื่อมสายเข้ากับคอมพิวเตอร์ จนมีภาพชิ้นส่วนต่างๆของชุดเกราะแสดงผลออกมาให้เห็น

“นี่คือข้อมูลอะไรอย่างนั้นเหรอครับ”

“อ๋อ นี่เป็นข้อมูลความเสียหายของชุดเกราะครับ ไม่เพียงเท่านั้นมันยังแสดงให้เห็นว่าร้อยตรีใช้งานส่วนไหนมากที่สุดครับ”

“คุณน็อตพอจะปรับแต่งชุดเกราะให้ผมได้อีกไหมครับ”

“ร้อยตรีอยากได้ส่วนไหนเพิ่มครับ”

“ผมอยากได้เกราะหนัก เน้นป้องกันเป็นหลัก ผมอยากได้ชุดเกราะที่สามารถโจมตีหนักได้เรื่อยๆ”

“หืม มันเป็นขั้วตรงข้ามของชุดเกราะในตอนนี้เลยนะครับ”

“ถ้าไม่ทันไม่เป็นไรครับ เอาเท่าที่ทำได้ ดูท่าภารกิจครั้งนี้ผมจำเป็นต้องใช้งานเกราะป้องกันมากกว่าเดิม”

“ผมจะลองดูนะครับ เน้นป้องกันและรองรับการโจมตีหนักๆได้”

แอชเชอร์ฝากความหวังไว้กับน็อต จากการใช้ชุดเกราะที่ผ่านมาจากการปรับแต่งให้เบาที่สุด เขาพบว่าชุดเกราะไม่สามารถตอบสนองต่อการโจมตีอันหนักหน่วงของเขาได้ ดังนั้นภารกิจพรุ่งนี้เขาจึงอยากได้ชุดเกราะที่สามารถทำให้เขาต่อสู้ได้นานมากยิ่งขึ้นโดยไม่ให้ใครสงสัยในพละกำลังของตัวเขาเอง

ข้อต่อชุดเกราะเขาต้องการที่มันทนทานสุดๆ เกราะป้องกันต้องการหนาเป็นพิเศษ  ถ้าชุดเกราะเขาดูพังเกินไป อาจจะถูกสั่งถอนตัวจากภารกิจได้ เขาจึงต้องการให้ชุดเกราะมันทนทานต่อการโจมตี เพื่อจะอยู่ในการต่อสู้ได้จนจบ

ติ๊ด~!

นาฬิกาข้อมือสั่นเล็กน้อย แอชเชอร์จึงเข้าไปดูว่าหน่วยสำรองพิเศษดาวมฤตยูมีการแจ้งเตือนอะไร แต่เมื่อเห็นแต้มเพิ่มขึ้น 80 แต้มจากภารกิจช่วยเหลือพลเรือนที่จบลงไปใบหน้าของแอชเชอร์ก็เริ่มยิ้มเพราะเขามีแต้มสะสม 580 แต้มแล้ว เมื่อเทียบกับคนที่เข้ามาใหม่อย่างดีแลนที่มีเพียง 50 คะแนนทำให้เขารู้สึกอุ่นใจ

—-------------------------

“แถวตอนเรียงยี่สิบ ทั้งหมดจัดแถว~!”

เสียงประกาศผ่านโทรโข่งดังก้องไปทั่วค่ายทหารเขต G68 เหล่าทหารที่ได้ยิงเสียงสั่งในช่วงเช้าตรู่ต่างพากันวิ่งวุ่นเพื่อจัดแถวตามที่ได้ยินเสียงเรียก

“เฮ่~!”

แอชเชอร์มองจ้องไปยังแถวที่เขาไม่จำเป็นต้องวิ่งเข้าไปร่วมด้วย จากการเป็นหน่วยพิเศษระดับ S อย่างเขาจึงยืนอยู่ข้างๆสนามพร้อมกับหัวหน้าแอนเดอร์สัน ภายในวันนี้เป็นวันที่พวกเขาจะเริ่มภารกิจกวาดล้างมอนสเตอร์ภายในเขต G68 เพื่อทวงคืน

“แอชเชอร์ ดูข่าวนี่สิผู้บัญชาการพึ่งส่งมาให้ฉัน”

แอชเชอร์ที่กวาดตามองดูทหาร 2 หมื่นหันมองไปยังหัวหน้าแอนเดอร์สัน พลางมองไปยังภาพโฮโลแกรมสี่เหลี่ยมกลางอากาศที่กำลังฉายข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจมากๆให้เขาดู

โดยข้อมูลนั้นคือข่าวจากทางเขต F47 หลังจากเขาเดินออกจากเขตนั้น กองทัพที่ 9 ได้จัดกองทัพเต็มรูปแบบเพื่อกวาดล้างมอนสเตอร์ภายในรัง โดยส่งทหารลงไป 5 พันนายเพื่อจัดการพวกมัน ซึ่งภารกิจที่พึ่งจบลงเมื่อคืนนั้นรายงานผลการกวาดล้างในอุโมงทางเชื่อมไปยังรังที่ 1 ปรากฎว่าพวกเขาทำผลงานได้ดีมาก เสียทหารไปเพียง 20 คนเท่านั้นกลับสามารถจัดการมอนสเตอร์ในรังที่ 1 ได้ทั้งหมด

“ดูเหมือนว่าพวกเขาจะใช้วิธีการปิดรูทางเชื่อมแล้วไล่ทำลายไปทีละรังนะ นายคิดว่ายังไงแอชเชอร์”

“เป็นแผนที่ดีมากครับ ” แอชเชอร์ไม่คิดอะไรมาก เขาอยากออกความคิดเห็นมากกว่านี้แต่ไม่อยากพูดเพราะมันจะน่าสงสัยเกินไปหากเขาคาดการณ์ได้ถึงเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิด 

สำหรับแอชเชอร์การโจมตีที่เกิดขึ้นครั้งนี้ เจคอปได้หน้าไปเต็มๆ แต่หากเมื่อไหร่ที่พวกเขาแตะต้องรังที่ 3 ความซวยจะต้องมาเยือนแน่นอน

“เห็นว่าพรุ่งนี้เช้าจะเริ่มกวาดล้างรังที่ 2 หวังว่ามันจะผ่านไปได้ด้วยดีนะ แต่ช่างพวกเขาก่อน ตอนนี้เรากำลังจะเริ่มแล้ว”

หัวหน้าแอนเดอร์สันกวาดตามองไปรอบๆ มองจ้องไปยังทหารทั้งสองหมื่นที่จะทำภารกิจในครั้งนี้  สิ่งหลักที่พวกเขาจะต้องทำคือการยึดเมืองคืนจากมอนสเตอร์ แต่การยึดไม่สามารถทำให้จบได้ในวันเดียวเพราะต้องคำนึงถึงสิ่งก่อสร้าง  การจัดการมอนสเตอร์ไม่ใช่เรื่องยากเพียงแค่ใช้ระเบิดจัดการทุกๆอย่างก็จบ เพียงแต่ว่าทางสหพันธ์ต้องการเขตคืนพร้อมกับบ้านเรือนที่เสียหายน้อยสุด ทำให้อาวุธและการโจมตีที่ทำให้เกิดความเสียหายวงกว้างถูกหยุดเอาไว้ 

ระหว่างที่แอชเชอร์กวาดตามองดูทหารที่กำลังตรวจเช็คชุดเกราะอยู่นี้เอง หัวหน้าแอนเดอร์สันได้เดินไปยังด้านหน้าพร้อมกับเปิดใช้งานระบบสั่งการทหารทั้งสองหมื่นคน ตัวของแอชเชอร์ได้ทำข้อตกลงกับผู้บัญชาการกองทัพที่ 7 เอาไว้แล้ว เขาจึงไม่จำเป็นต้องสั่งการใดๆ หน้าที่ของเขาคือรับคำสั่งจากหัวหน้าหน่วยสเปเชียลโฮลเท่านั้น

“ทั้งหมดจัดแถว ใช้รูปแบบเดินขบวน 1 2 3”

การจะสั่งการทหารจำนวนมากเป็นไปได้ยาก เดิมทีรูปแบบทีมจะมีคนที่จำนวนน้อยมากๆ จึงทำให้สามารถระบุจำนวนคนลงไปในคำสั่งได้ทันที ครั้งนี้ทหารกลับมีสองหมื่นคนทางค่ายทหารจึงใช้วิธีแยกทหารด้วยตัวเลขบนชุดเกราะแทน โดยเริ่มด้วยการบอกรูปแบบที่ต้องทำ จากนั้นก็บอกตัวเลขที่ติดอยู่บนชุดเกราะทหาร 1 คือกองกำลังที่ 1 อยู่หน้าสุด 2 คือกองกำลังที่จะอยู่ตรงกลาง 3 คือกองกำลังที่จะอยู่ด้านหลังสุด เมื่อการจัดทัพเพื่อจะเข้าไปในเขต G68 เริ่มต้นขึ้น เหล่าทหารที่ได้รับคำสั่งต่างเก็บอาวุธนำพวกมันไปสะพายไว้ด้านหลัง จากนั้นพวกเขาก็พากันวิ่งออกไปด้วยความรวดเร็วมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตกของเมือง จุดแรกที่พวกเขาจะยึดพื้นที่แห่งนั้นคืน

ตึง~!

แอชเชอร์กระโดดสองสามทีเพื่อทดสอบชุดเกราะที่พึ่งปรับแต่งมาใหม่ ตามความต้องการของเขา แม้น้ำหนักจะเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิมหลายเท่า แอชเชอร์กลับพบว่ามันส่งเสริมการโจมตีของเขามากกว่าเดิม นอกจากจะสามารถโจมตีเต็มกำลังได้นานกว่าเดิมโดยไม่ต้องคำนึงถึงความเสียหาย เขายังสามารถใช้ความเร็วเต็มกำลังได้มากกว่าเดิมเพราะไม่ต้องคำนึงถึงข้อต่อที่ควรจะผุพัง 

ถึงแม้น้ำหนักชุดจะทำให้ความเร็วการเคลื่อนไหวของแอชเชอร์ลดลงก็ตามมันกลับลดเพียง 20 % เท่านั้น ไม่ถือว่ามากเกินไป แต่มันกลับแลกมากับการที่เขาสามารถเหวี่ยงอาวุธได้รวดเร็วขึ้นจากข้อต่อที่ดีกว่าเดิม

ตึง~!

สองเท้าพุ่งตามกลุ่มทหารไปติดๆ แอชเชอร์ไม่จำเป็นต้องรวมกลุ่ม เพียงแค่เขาจำเป็นต้องอยู่ใกล้กับกลุ่มที่กำลังเดินทาง เขาไม่จำเป็นต้องทำตามคำสั่งพื้นฐานเหมือนทหารคนอื่นๆ แต่หากเข้าสู่ช่วงวิกฤตเขาจำเป็นต้องกลับเข้าสู่คำสั่งเหมือนคนอื่นๆเช่นเดิม