บทที่ 47: ประธานในชุดคลุมอาบน้ำ! สั่งโยนแฟนเก่าลงทะเล และการเปิดตัวของฮาเร็มเทพธิดา
เวลา 18:30 น. ณ ลานสระว่ายน้ำกระจกใสบนดาดฟ้าเรือ โอเชียน เอ็มเพอเรอร์
ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มยามรัตติกาล แสงไฟแอลอีดีนับหมื่นดวงบนซูเปอร์ยอชท์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกถูกเปิดสว่างไสวราวกับพระราชวังลอยน้ำ วงดนตรีออร์เคสตราเริ่มบรรเลงเพลงคลาสสิก แขกเหรื่อระดับมหาเศรษฐีและเซเลบริตี้ในชุดสูททักซิโด้และชุดราตรีหรูหรา เริ่มทยอยเดินขึ้นพรมแดงมายังลานจัดงานแต่งงานแห่งศตวรรษ
ในขณะที่ทุกคนกำลังแต่งตัวจัดเต็มประชันความรวยกันอยู่นั้น... ที่ห้องสวีทระดับมาสเตอร์บนชั้นสูงสุดของเรือ ลู่ลี่กำลังนั่งหาวหวอดๆ อยู่บนเตียงคิงไซส์
เขามองดูชุดสูททักซิโด้แบรนด์เนมที่ลูกน้องเตรียมไว้ให้แล้วก็ถอนหายใจยาว "เห้อ... ขี้เกียจแต่งตัวชะมัด สูทบ้าอะไรก็ไม่รู้ รัดคอ อึดอัดก็อึดอัด นี่มันเรือของกูนะเว้ย กูจะใส่อะไรเดินบนเรือตัวเองก็ได้สิวะ!"
คิดได้ดังนั้น ท่านประธานผู้เอาแต่ใจก็เดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า คว้าเอา "ชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหมสีขาว" (แบบที่พวกมหาเศรษฐีชอบใส่เวลาเพิ่งขึ้นจากสระว่ายน้ำ) มาสวมทับบ็อกเซอร์ตัวเดียวผูกเอวหลวมๆ แถมยังขี้เกียจใส่รองเท้า เดินเท้าเปล่าเตาะแตะออกจากห้องสวีท ลงลิฟต์ส่วนตัวมาที่ลานจัดงานแต่งหน้าตาเฉย!
ลู่ลี่เดินฝ่าดงพนักงานที่กำลังจัดดอกไม้ (ซึ่งพนักงานทุกคนจำหน้าเจ้านายใหม่ได้ จึงได้แต่ก้มหน้าตัวสั่นไม่กล้าทักท้วง) เขาเดินไปทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนเตียงผ้าใบอาบแดดริมสระน้ำกระจกใส หยิบแก้วค็อกเทลมาจิบชิลๆ ท่ามกลางบรรยากาศงานแต่งงานระดับประเทศ
ถ่านไฟเก่า... และพวกตาบอด!
เมื่อแขกวีไอพีเริ่มเดินเข้ามาในโซนสระว่ายน้ำ ทุกสายตาก็ต้องสะดุดกึกกับภาพอันขัดหูขัดตา!
"เฮ้ย... ไอ้หมอนั่นมันใครวะนั่น?" "พระเจ้า! นี่มันงานแต่งงานของหลานชายเจ้าสัวหลี่เทียนนะ! ทำไมถึงมีคนบ้าใส่ชุดคลุมอาบน้ำนอนเท้าเปล่าอยู่ตรงนี้ได้!"
"รปภ. ปล่อยขอทานขึ้นมาบนซูเปอร์ยอชท์ได้ยังไงเนี่ย ทุเรศลูกตาชะมัด!"
เสียงซุบซิบนินทาดังเซ็งแซ่ไปทั่วบริเวณ แต่ลู่ลี่ก็หาได้สนใจไม่ เขายังคงหลับตาพริ้มฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์
ทว่า... ความสงบสุขก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อมีเสียงแหลมปรี๊ดที่คุ้นหูดังขึ้นข้างเตียงผ้าใบ
"ลู่ลี่?! นั่นนายใช่มั้ย ไอ้ปลิงดูดเลือด!"
ลู่ลี่ลืมตาขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนจะเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ หญิงสาวในชุดเดรสสีชมพูรัดรูปที่ยืนชี้หน้าเขาอยู่คือ "ซูหลิง" แฟนเก่าคนแรกที่เคยทิ้งเขาไปหาผู้ชายรวยๆ ในตอนที่เขายังเป็นแค่เด็กหอไส้แห้ง! และข้างกายของเธอคือ "คุณชายจาง" แฟนใหม่หน้าตาเจ้าเล่ห์ที่เป็นลูกเศรษฐีอสังหาฯ
"อ้าว... ซูหลิงนี่เอง มาทำอะไรที่นี่ล่ะ? มาเกาะผู้ชายกินฟรีในงานแต่งคนอื่นเหรอ?" ลู่ลี่สวนกลับหน้านิ่งๆ
"แกสิมากินฟรี!" ซูหลิงปรี๊ดแตก หน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ "คุณชายจางเป็นเพื่อนกับเจ้าบ่าวโว้ย! พวกเราได้การ์ดเชิญ VVIP! ว่าแต่แกเถอะไอ้กระจอก! แอบว่ายน้ำขึ้นเรือมาหรือไงถึงได้ใส่ชุดคลุมอาบน้ำทุเรศๆ แบบนี้! หน้าด้านจริงๆ ที่กล้ามาโผล่ในงานระดับสังคมชั้นสูง!"
คุณชายจางมองลู่ลี่ด้วยสายตาเหยียดหยามตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหัวเราะเยาะ "หึ... นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้แฟนเก่าขี้แพ้ที่หลิงหลิงเคยเล่าให้ฟังนี่เอง สภาพมึงตอนนี้เหมือนพวกโฮมเลสไม่มีผิดเลยว่ะ"
แขกเหรื่อรอบข้างที่ได้ยินบทสนทนา ต่างก็เริ่มผสมโรงตะโกนด่าทอลู่ลี่ "ใช่ๆ! ไล่มันลงไปเลย!" "มาทำตัวสกปรกในงานแต่งงานได้ยังไง จับโยนลงทะเลไปเลย!" "เรียก รปภ. มาลากคอไอ้บ้าสติฟั่นเฟือนนี่ออกไปเดี๋ยวนี้!"
คุณชายจางเห็นคนเชียร์เยอะก็ยิ่งได้ใจ เขาหันไปกวักมือเรียกพนักงานรักษาความปลอดภัยที่ยืนอยู่ไม่ไกล "เฮ้ย! รปภ.! มาจับตัวไอ้ขยะนี่โยนลงไปจากเรือเดี๋ยวนี้! ถ้าแกไม่จัดการ ฉันจะฟ้องกัปตันเรือให้ไล่แกออก!"
ศาลเตี้ยทำงาน... โยนมันลงทะเล!
"เกิดอะไรขึ้นครับ! หลีกทางหน่อยครับ!"
หัวหน้ารปภ. (คนที่เพิ่งรอดจากการโดนแฉและเพิ่งได้โบนัส 100,000 หยวนจากลู่ลี่ไปหมาดๆ) รีบวิ่งแหวกฝูงชนเข้ามาพร้อมกับลูกน้องกล้ามโตอีกสี่คน
ซูหลิงรีบชี้หน้าลู่ลี่ทันที "ลากคอไอ้ 거지 (ขอทาน) นี่โยนลงทะเลไปเลยค่ะ! มันแอบขึ้นเรือมาป่วนงานแต่ง!"
คุณชายจางกอดอกเชิดหน้า "จัดการมันซะ ฉันรับผิดชอบเอง!"
แขกเหรื่อต่างยืนยิ้มเยาะ รอชมภาพลู่ลี่โดนลากคออย่างสมเพช ทว่า... หัวหน้ารปภ. กลับยืนนิ่งแข็งทื่อ ดวงตาเบิกกว้างเมื่อมองเห็นใบหน้าของชายหนุ่มในชุดคลุมอาบน้ำชัดๆ
เม็ดเหงื่อขนาดเท่าเมล็ดถั่วผุดขึ้นเต็มหน้าผากของหัวหน้ารปภ. เขากลืนน้ำลายดังเอื้อก ก่อนจะหันขวับไปหาคุณชายจาง แล้วพุ่งตัวเข้าไปตะปบคอเสื้อของคุณชายจางอย่างแรง!
"แกต่างหากไอ้ขยะ! กล้าดียังไงมาสั่งให้ฉันโยนเจ้านายลงจากเรือ!!"
พรึ่บ! หัวหน้ารปภ. ปล่อยมือจากคุณชายจาง ก่อนจะหันขวับกลับมาหาลู่ลี่ แล้วโค้งคำนับลง 90 องศาจนหลังแทบหัก ลูกน้องรปภ. อีกสี่คนก็รีบโค้งตามอย่างพร้อมเพรียง!
"ท่านประธานลู่ลี่ครับ! ไอ้สวะสองคนนี้มันบอกให้ผมโยนท่านลงจากเรือของท่านเองครับ! จะให้ผมจัดการพวกมันยังไงดีครับเจ้านาย!!" เสียงตะโกนรายงานของหัวหน้ารปภ. ดังก้องไปทั่วลานสระว่ายน้ำ
ความเงียบสงัดราวกับป่าช้าเข้าปกคลุมทั่วทั้งบริเวณ...
แขกเหรื่อวีไอพีนับร้อยคนอ้าปากค้างจนกรามแทบค้าง ดวงตาเบิกกว้างราวกับเห็นผี! "ท... ท่านประธาน?! เจ้านาย?! เจ้าของเรือซูเปอร์ยอชท์ลำนี้... คือไอ้หนุ่มในชุดคลุมอาบน้ำเนี่ยนะ!!!"
ซูหลิงและคุณชายจางหน้าซีดเผือดเป็นกระดาษ ขาอ่อนแรงจนแทบจะทรุดลงไปกองกับพื้น สมองของพวกเขาระเบิดตู้มเป็นโกโก้ครั้นช์! แฟนเก่าที่เคยจนกรอบ บัดนี้กลายเป็นมหาเศรษฐีเจ้าของเรือหมื่นล้านไปแล้ว?!
ลู่ลี่แคะหูเบาๆ ก่อนจะโบกมือปัดๆ ราวกับไล่แมลงวัน "หนวกหูชะมัด... จับไอ้สองตัวนี้โยนลงไปจากดาดฟ้าชั้นสองซะ ให้มันไปว่ายน้ำเล่นที่ท่าเรือนู่น"
"รับทราบครับเจ้านาย!!"
หัวหน้ารปภ. ไม่รอช้า สั่งลูกน้องหิ้วปีกซูหลิงและคุณชายจางที่กำลังแหกปากร้องโหยหวนด้วยความหวาดกลัว ลากตัวเดินทะลุฝูงชนไปที่ขอบระเบียงเรือชั้นสอง
"ม่ายยยยย! ลู่ลี่! ฉันขอโทษ! ฉันผิดไปแล้ววว!" ซูหลิงกรีดร้องลั่น
ตูมมม!! ตูมมม!! สองผัวเมียปากดีถูกจับโยนลอยละลิ่วตกลงไปในน้ำทะเลกระเซ็นเป็นวงกว้าง ท่ามกลางความตกตะลึงของแขกทุกคนที่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียงห้าม!
ความเมตตาของมหาเศรษฐี
"เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น! ใครกล้ามาทำตัวอันธพาลในงานแต่งงานน้องชายฉัน!"
เสียงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราดดังมาจากบันได เจ้าบ่าว (หลานชายของเจ้าสัวหลี่เทียน) ในชุดทักซิโด้สีขาววิ่งหน้าตื่นลงมาพร้อมกับ เจ้าสัวหลี่เทียน ที่เดินตามมาติดๆ
"คุณชายจางเพื่อนผมโดนโยนลงทะเล! ใครเป็นคนสั่ง! นี่มันจะหยามเกียรติตระกูลหลี่มากเกินไปแล้วนะ!" เจ้าบ่าวตะเบ็งเสียงด้วยความโกรธจัด
เจ้าสัวหลี่เทียนที่เพิ่งเดินตามมาถึง ก็แอบขมวดคิ้ว "ใครที่กล้าทำรุนแรงในงานแต่งหลานผม... มันก็ออกจะเกินไปหน่อย..."
แต่คำพูดของเจ้าสัวหลี่เทียนต้องกลืนหายลงคอไปทันที เมื่อสายตาของเขาปะทะเข้ากับชายหนุ่มในชุดคลุมอาบน้ำที่กำลังนั่งจิบไซเดอร์อยู่บนเตียงผ้าใบ!
ลู่ลี่กวักมือเรียกเจ้าสัวหลี่เทียนให้เข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะกระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือกที่ได้ยินกันแค่สองคน
"ลุงหลี่... ฉันสั่งให้คนจับคู่ผัวเมียปากหมานั่นโยนลงทะเลไปเองแหละ... แต่ลุงสังเกตไหม? ฉันโยนแค่พวกมัน ฉันไม่ได้ให้คนของฉันไปแตะต้องตัวน้องชายฝ่ายเจ้าบ่าว หรือคนในครอบครัวตระกูลหลี่ของลุงเลยสักคนเดียวนะ..." ลู่ลี่เหยียดยิ้มมุมปาก "ถือว่าฉันไว้หน้าลุงมากแล้วนะ... หรือลุงอยากให้ฉันสั่งจมเรือลำนี้ทิ้งไปพร้อมกับงานแต่งเลยดีล่ะ?"
กึก! เจ้าสัวหลี่เทียนได้ยินประโยคนั้น ขนอ่อนทั่วร่างก็ลุกซู่ หยาดเหงื่อเย็นเฉียบไหลอาบแผ่นหลัง!
เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ชายหนุ่มตรงหน้าคือมหาเศรษฐีที่สามารถควักเงินหมื่นสองพันล้านซื้อเรือยอชท์ได้ในสิบนาที! แถมยังเพิ่งกวาดล้างพนักงานบนเรือจนราบคาบ! ถ้าลู่ลี่โกรธจริงๆ อย่าว่าแต่โยนคนลงทะเลเลย... แม้แต่ตระกูลหลี่ก็อาจจะล้มละลายหายไปจากประเทศนี้ได้ในชั่วข้ามคืน!
‘พระเจ้า... ที่แท้เขาก็เมตตาตระกูลเรามากแล้ว ที่ลงโทษแค่ไอ้พวกเพื่อนเจ้าบ่าวโง่ๆ นั่น! ถ้าเขาเอาจริง งานแต่งนี้คงกลายเป็นงานศพแน่ๆ!’
เจ้าสัวหลี่เทียนรีบหันขวับไปหาหลานชายตัวเอง ก่อนจะยกมือขึ้น เพียะ!! ตบหัวหลานชายอย่างแรงจนหน้าทิ่ม!
"ไอ้หลานโง่! หุบปากเดี๋ยวนี้! เพื่อนแกมันไปล่วงเกิน 'ท่านประธานลู่ลี่' เจ้าของเรือลำนี้! ท่านประธานกรุณาไม่เอาเรื่องครอบครัวเราก็บุญหัวแค่ไหนแล้ว! รีบขอโทษท่านเดี๋ยวนี้!"
เจ้าบ่าวโดนตบจนสมองเบลอ แต่พอได้ยินคำว่า 'เจ้าของเรือ' ก็หน้าซีดเผือด รีบคุกเข่าก้มหัวขอโทษลู่ลี่ปลกๆ ท่ามกลางความงุนงงของแขกในงาน ที่เห็นเจ้าพ่อระดับแสนล้านก้มหัวให้ผู้ชายในชุดอาบน้ำ!
รันเวย์ของเหล่าเทพธิดา!
หลังจากเคลียร์ปัญหาจบ แขกเหรื่อต่างแยกย้ายกันไปนั่งประจำที่ ไม่มีใครกล้าเฉียดใกล้โซนสระว่ายน้ำของลู่ลี่อีกเลย
แต่ทว่า... ความสงบก็ถูกทำลายลงอีกครั้งด้วยเสียงดนตรีและแสงแฟลชจากช่างภาพที่จู่ๆ ก็สาดส่องไปที่บันไดพรมแดงทางเข้างาน!
"ว้าววว! นางฟ้า! นางฟ้าลงมาจุติบนเรือแล้ว!" "พระแม่เจ้า! นั่นมันดาราดัง หยางซือซือนี่นา! แล้วนั่น... คุณหนูตระกูลไป๋! ราชินีหลินเย่ว์! พวกเธอมางานนี้ด้วยเหรอ!"
เสียงฮือฮาดังกระหึ่มยิ่งกว่าตอนโยนคนลงทะเล! หญิงสาวระดับ SSR ทั้งห้าคน (จูจู, ไป๋เสวี่ย, หลินเย่ว์, เนโกจิ, และหยางซือซือ) ก้าวเดินลงมาจากบันไดดาดฟ้าเรือด้วยท่วงท่าที่สง่างามดั่งซูเปอร์โมเดล!
พวกเธอสวมชุดราตรีแบรนด์เนมระดับโอต์กูตูร์ที่สั่งตัดพิเศษมูลค่าหลายสิบล้าน เครื่องเพชรวับวาวสะท้อนแสงไฟจนแสบตา ออร่าความสวยของทั้งห้าคนแผ่กระจายจนบดบังรัศมีของเจ้าสาวในงานไปจนหมดสิ้น! แขกผู้ชายในงานต่างน้ำลายหก จ้องมองกันตาไม่กะพริบ
หญิงสาวทั้งห้าเดินเฉิดฉายฝ่าฝูงชน... แต่เป้าหมายของพวกเธอไม่ใช่โซนวีไอพี ทว่ากลับเดินตรงดิ่งมาที่สระว่ายน้ำ!
และแล้ว... ภาพที่ทำให้ผู้ชายทั้งงานต้องอกแตกตายก็เกิดขึ้น เมื่อเหล่าเทพธิดาทั้งห้าคนเดินไปหยุดล้อมรอบเตียงผ้าใบอาบแดดของชายหนุ่มในชุดคลุมอาบน้ำ!
"ลู่ลี่! นี่นายแต่งตัวบ้าอะไรของนายเนี่ย! นี่มันงานแต่งงานระดับประเทศนะยะ!" หลินเย่ว์แว้ดใส่ทันทีที่เห็นสภาพของชายในดวงใจ "สามีขาาา... ทำไมไม่ใส่สูทที่จูจูเตรียมไว้ให้ล่ะคะ ใส่ชุดคลุมอาบน้ำมาโชว์แผงอกแบบนี้ จูจูหวงนะคะ!" จูจูรีบเข้าไปดึงสาบเสื้อคลุมให้ปิดหน้าอกลู่ลี่ "ลูกพี่ใส่ชุดนี้ก็หล่อไปอีกแบบนะคะ~ แต่เท้าเปล่าแบบนี้เดี๋ยวหนาวน้า เนโกจิเอาเท้าวางทับให้ความอบอุ่นเอาไหมคะ!"
ลู่ลี่ถูกรุมล้อมด้วยดงดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมฟุ้งและเครื่องเพชรที่กระแทกตา เขามองซ้ายมองขวา ฟังเสียงบ่นปนห่วงใยของฮาเร็มระดับโลก ก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้พลางถอนหายใจยาวๆ
"เห้อ... รวยระดับกู มีเรือหมื่นล้าน มีฮาเร็มระดับประเทศ... แต่ทำไมกูถึงรู้สึกว่าชีวิตกูมันไม่เคยมีความสงบสุขเลยวะเนี่ย!"
และค่ำคืนงานแต่งงานแห่งศตวรรษ ก็ถูกขโมยซีนไปโดยชายในชุดคลุมอาบน้ำและฮาเร็มพันล้านของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ!