หลังจากที่แม่กลับมาถึงบ้านดูเธอจะไม่ใสักเท่าไหร่ที่เห็นป้าแอน คล้ายกับรู้ว่าพี่สาวจะมาหา แต่ที่แปลกก็คือ...แม่ให้ผมออกไปซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ต
“ช่วยหน่อยนะนนท์ พอดีแม่ลืมซื้อตอนกลับมา เอ้านี่เงิน” แม่ระบายยิ้มกว้างก่อนจะยื่นกระดาษโน๊ต และเงินให้ ซึ่งผมก็รับมาแค่โดยดี ใจก็รู้แหละว่าแม่ไม่อยากให้ผมอยู่ฟังเื่ที่เธอจะคุยกับป้าแอน
พอได้เงินผมก็เดินออกจากบ้าน และเรียกวินมอเตอร์ไซต์เพื่อไปยังซูเปอร์มาเก็ต มันอยู่ไม่ไกลหรอกครับ นั่งวินไปราว ๆ ห้านาทีก็ถึง พอลงรถจ่ายค่าวิน ผมก็เดินเข้าไปภายในนั้นทันที จากนั้นจึงหยิบกระดาษนั่นแหละตรายการของที่ต้องซื้อออกมาดู
“อืมมม...มมม ต้องซื้ออะไรบ้างนะ? มีหมูสับ มีเต้าหู้ สามเกลือ ผักสำหรับต้มจืด แล้วก็มีน้ำอัดลมขวดใหญ่ 2 ขวด กับขนมขบเคี้ยว2-3ถุง” ผมเอ่ยพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง ขณะกวาดตามองลายมือแม่ จากนั้นจึงเดินตรงไปยังชั้นที่มีของเหล่านี้วางอยู่ เดิน ๆ เลือก ๆ หยิบ ๆ อยู่ราว ๆ 10 นาที ก็นำตะกร้าสินค้ามาชำระเงินที่แคชเชียร์
....
“ทั้งหมด สองร้อยสิบห้าบาทค่ะ” แคชเชียร์สาวเอ่ยยอดเงิน ผมจึงยืนแบงก์ร้อยสามใบให้เธอ รับเงินทอนเสร็จ ผมก็เดินออกมาจากแคชเชียร์พร้อมกับถุงพลาสติกสองใบ แน่นอนครับขามา มาวิน ขากลับก็วินหน้าซูเปอร์มาเก็ตนั่นแหละ ขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ได้ปุ๊บ พรี่วินก็บิดอย่างไว ตดผมยังไม่ทันหายเหม็นก็กลับมาถึงบ้านเรียบร้อย
"กลับมาแล้วครับ" ผมเอ่ยขึ้นขณะเดินมาที่ห้องรับแขก ซึ่งภาพที่เห็นก็คือ แม่นั่งดูทีวีอยู่เพียงลำพัง
“อะ...อ้าว ป้าแอนล่ะครับแม่"
"ป้าแอนกลับไปแล้วนนท์ แม่กับป้าคุยกันไม่นาน ว่าไงได้ของมาครบมั้ย”
“ครับแม่ ได้ครบตามที่แม่เขียนเลย อืมมม...ม ว่าแต่พวกขนมกับน้ำอัดลมนี่ซื้อมาทำไมเหรอครับ? ปรกตินนท์ไม่เคยเห็นแม่ หรือยัย เอ่อ...หมายถึงพี่มิลค์จะทานกันเลย”
“ปรกติแม่ไม่ทานหรอกเพราะมันจะทำให้อ้วน พี่มิลค์ก็เหมือนกัน แต่...”
“แต่อะไรครับ?”
“แต่วันนี้เป็วันพิเศษไง แม่เลยจะยกเว้นวันหนึ่ง”
“วันพิเศษ? พิเศษยังไงครับแม่”
“แม่อยากจะใช้เวลากับนนท์น่ะ ก็เลยคิดว่าคืนนี้จะชวนนนท์มานั่งดูหนัง แล้วก็กินขนมกัน ลูกว่าไง” พอแม่ถามแบบนั้นผมก็ใจะนิ่งไปเล็กน้อย
...ใช้เวลากับแม่งั้นเหรอ ก็ไม่เลวนะ
“ต้องโอเคอยู่แล้วสิครับแม่ โอกาสแบบนี้จะพลาดได้ไง”
“ดีใจจัง ที่นนท์ตกลง งั้นเดี๋ยวแม่ไปทำกับข้าวเย็นก่อนนะ นนท์ก็เอาน้ำอัดลม กับขนมไปเก็บ คืนนี้ค่อยเอาออกมา”
“ครับแม่” ผมพยักหน้ารับคำแม่ก่อนจะทำตามที่เธอบอก
หลังจากนั้นแม่ก็หายเข้าครัวไปทำกับข้าวเย็น ส่วนผมก็นั่งเล่นนอนเล่น รอจนแม่ทำกับข้าวเสร็จจึงมานั่งรอที่โต๊ะ ซึ่งตอนนั้น ยัยพี่สาวทรงโตของกลับมาได้สักพักแล้ว ระหว่างทานข้าวแม่ก็ไม่ลืมที่จะชวนยัยนี่ แต่ก็คงจะเดาคำตอบได้ไม่ยากใช่มั้ยล่ะครับ?
“ตามสบายเลยแม่ วันนี้หนูเรียนหนักเหนื่อยมาก กะจะนอนยาว ๆ”
...นั้นล่ะครับ ซื้อห่วยก็ถูก นึกแล้วว่ายัยนี้คง บอกผ่าน 100% แต่ก็ดี เพราะจะได้ใช้เวลาอยู่กับแม่แค่สองต่อสอง
ทานเสร็จผมก็ไปนั่งคุยกับแม่ต่อสักพัก ก่อนจะขึ้นไปอาบน้ำ และลงมารอดูหนังที่ตกลงกันไว้ ตรงโต๊ะข้างหน้าโซฟามีขนมกับน้ำอัดลมที่ผมเอาออกมาวางรอเรียบร้อย จากนั้นจึงเดินไปหรี่หลอดไฟให้ดูมืด ๆ เหมือนอยู่ในโรงหนัง ก่อนจะมานั่งรอแม่อาบน้ำเสร็จบนโซฟา
ผ่านไปประมาณ 10 นาทีแม่ก็เดินมา
“เป็ไงตานนท์ รอแม่นานมั้ย มา ๆ ได้เวลาดูหนังของแม่ลูกแล้ว” เสียงของแม่พูดขึ้นด้วยท่าทางอารมณ์ดีสุด ๆ ตอนนั้นผมก็ยังไม่ได้หันไปมองแม่ว่าแต่งตัวยังไง มารู้อีกทีก็ตอนเธอเดินผ่านหน้า มานั่งบนโซฟาข้าง ๆ แล้ว ผมถึงกับผงะไปเล็กน้อย เมื่อเห็นก้นงอน ๆ ของแม่ภายใต้ชุดคลุมอาบน้ำสีม่วงตัวนั้น!! ตัวที่แม่บอกว่าจะไม่ใส่อีกแล้ว พอเธอนั่งลงสายตาผมก็โฟกัสไปที่ ร่องอกกับสองเต้าอวบอิ่มขาวเนียนชัดเจน และดูเหมือนจะมองเห็นจุกแหลมสองจุดยืนออกมาเล็กน้อยผ่านเสื้อคลุม แม้จะแค่มองผ่าน ๆ ก็ตามไม่ต้องบอกก็รู้เลยว่าแม่ โนบราแน่นอน หน้าผมแดงก่ำก่อนจะรับหันขวับมามองหน้าจอโทรทัศน์แทนทันที ไม่งั้นถ้าแม่เห็นหนังเนิงคงไม่ได้ดูกันพอดี
พอแม่นั่งจัดท่าจัดทางเอามง เอาหมอนมารองหัวเสร็จสับก็ได้เวลาเปิดหนังที่เลือกไว้ดูกันทันที ตัวหนังสนุกมากครับ แต่ทำไมจิตใจผมถึงไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยอยากจะหันไปพูดคุยกับแม่เหมือนกัน แล้วก็อยากจะแอบมองเธอนิด ๆ หน่อย ๆ แต่ก็ไม่กล้า
ผมนั่งคิดฟุ้งซ่านอยู่แบบนั้นประมาณ 10 นาที ไม่ได้สนใจดูหนังเลยแม้แต่ฉากเดียว ผมตัดสินใจหลับตาทำสมาธิ ทำจิตใจให้สงบ ท่องไว้ในใจนี้แม่เรา นี่แม่เรา เราไม่ควรคิดทะลึ่งตึงตัง ทำไปสักพักจิตใจเริ่มสงบก่อนจะลืมตา และหันไปชวนแม่คุยเื่หนัง แต่พอหันไป จะอ้าปากพูดภาพที่เห็นก็แค่ แม่หลับปุ๋ย กรนครอก ๆ ไปเรียบร้อยแล้ว…
“อ้าวแม่..ไหนบอกจะดูหนังด้วยกัน หลับไปเรียบร้อยแล้ว” ผมพูดออกมาเบา ๆ พร้อมรอยยิ้มก่อนที่สายตาเ้ากรรมจะเผลอไปมองร่องอกขาวอวบอัดของแม่ภายในเสื้อคลุมอาบน้ำตัวนั้น ผมกลืนน้ำลายดังเอื๊อก และจ้องมันอย่างลืมตัว ก่อนที่เ้าดุ้นในกางเกงจะตื่นตัวตามทันที
“บ้าเอ๊ย!! ลืมตัวอีกแล้วเรา” ผมอุทานในใจด้วยความเจ็บใจ ก่อนจะตัดสินใจไปจัดการตัวเองในห้องน้ำแต่ จู่ ๆ หัวของแม่ก็เอนมาซบไหล่ผม!!
งานเข้าหนักกว่าเดิม คราวนี้ถ้าลุกหรือ ขยับตัวแม่ตื่นแน่ และถ้าตื่นเธอก็จะเห็น...อะไรบางอย่างที่แข็งโด่ตรงเป้าผม
“เอาไงดีวะ เอาไงดี อูยยยย...ยย แข็งจนปวดหมดแล้ว ลุกก็ไม่ได้ ทำให้มันสงบก็ไม่ได้ นะ...นมแม่อล่างฉ่างอยู่ในระยะประชิดขนาดนี้...” ผมคิดในหัวอย่างกระวนกระวายพร้อม สลับกับมองอยู่แบบนั้นสักพัก ก่อนจะตัดสินใจทำบางอย่าง
นั้นก็คือการดึงขอบกางเกงลง ก่อนจะปลดปล่อยให้เ้างูั์ตาเดียวผงาดหัวออกมา จากนั้นก็พลันพุ่งมือไปคว้าหมับเข้าที่ลำคอมัน ก่อนจะกำแน่นแล้วเริ่มรูดถอกขึ้นลงเบา ๆ
“อูววววววว....ววว ซี้ดดดดดดดดด...ดดดด” ผมครางในลำคอเบา ๆ พร้อมใบหน้าบูดเบี้ยว ใจหนึ่งเสียวสุด อีกใจก็แอบกลัว กลัวว่าแม่จะตื่นมาเห็น ถ้าแม่ตื่นมาละก็.....ฉิบ...หายแน่
ดังนั้นผมเลยรีบเร่งความเร็วของข้อมือให้ไวขึ้น สองตาก็จ้องร่องนมแม่ ประหนึ่งว่าถ้าเอาหน้าพุ่งซุกลงไปได้คงทำไปแล้ว
“อูยยย...ยย อูยยย..ยยย จะแตกแล้ว จะแตกแล้ว...” และใน่ไคลแมกซ์จู่ ๆ เื่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
“หือ...? อืม....อ้า....” เสียงนั้นทำเอาหัวใจของผมตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม เพราะมันคือเสียงของแม่ที่รู้สึกตัว และกำลังจะลืมตาตื่น
สงสัยความฉิบหายที่ผมกลัวกำลังจะเกิดขึ้นจริง ๆ แล้ว!!!
จบตอน
1K
