กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

ตอนที่สิบเอ็ด ซุปเปอร์โซลเยอร์

ทำไมผมต้องคิดถึงเทพเจ้าหรือปีศาจงั้นหรือ?

เพราะพวกนี้คือส่วนประกอบสำคัญที่จะสร้างมนุษย์ดัดแปลงที่สามารถมีพลังเทียบเท่าหรือเหนือกว่านางเอกได้

Project Initiative คือหน่วยงานหนึ่งที่พยายามจะทดลองซุปเปอร์โซลเยอร์ทหารตัดแต่งพันธุกรรม ที่มีชิปควบคุมสมองไม่ให้กระด้างกระเดื่อง เป็นหนึ่งในหน่วยงานลับของรัฐบาล

ที่คนคุมโครงการนั้นทำเรื่องเสียสติโดยผสมดีเอ็นเอของปีศาจลงไปในสุดยอดนักรบเหล่านั้นด้วย

ผลลัพธ์ก็อย่างที่เดากันได้นั่นล่ะครับ ตายหมู่กันทั้งโครงการ

อดัม ผลงานซุเปอร์โซลเยอร์ที่มีดีเอ็นเอปีศาจผสมกับเครื่องจักร อาละวาดฆ่าทหารและผู้ดูแลโครงการจนกระทั่งนางเอกต้องมาปราบด้วยพลังของสเลเยอร์ที่ตื่นขึ้นถึงจะหยุดอดัมได้

แน่นอนอาจจะเป็นตัวอย่างให้เห็นถึงความโง่เขลาของมนุษย์ธรรมดาที่ไปยุ่งกับดีเอ็นเอของปีศาจ

แต่อย่างน้อย ก็แสดงให้เห็นในเนื้อเรื่องว่า พอจะจัดการกับพวกแวมไพร์ระดับล่างๆและสเลเยอร์ที่ไม่ได้ปลุกพลังจากบรรพกาลให้ตื่นขึ้นได้

ผมจึงคิดทำแบบนั้นบ้าง ที่ไม่ต้องมีกำลังสิบเท่าของคนทั่วไปแบบนางเอก

แค่สักประมาณลูกกระจ๊อกแวมไพร์ผมก็พอใจแล้ว

จะเรียกว่าผมใช้นโยบายจีนก็ได้

ผลิตด้วยคุณภาพต่ำกว่าในโครงการสุดยอดของรัฐบาลด้วยงบประมาณค่าขนมเด็กมัธยม

นี่คือโปรเจ็คของผมเอง Project:Primarch

ความหมายคือ อภิมนุษย์ที่เป็นแบบอย่างเหนือกว่าคนทั้งมวล

Greatest of them all ยิ่งใหญ่เหนือคนทั้งหมด

อะไรที่ทำไม่ได้เนื่องจากไม่มีเงินจากภาษีประชาชนชาวอเมริกันมาสนับสนุน

ผมจะใช้เวทมนตร์ในการทดแทน

สิ่งหนึ่งที่คนเราทดสอบอย่างหนักหน่วงในวงการกีฬาคือการสร้างกล้ามเนื้ออย่างที่บอกว่าที่ทานพวกยาสเตียรอยด์ต่างๆนั้นมันมีผลจริงๆ แต่ก็ต้องใช้อย่างระมัดระวังบางอย่างมีผลข้างเคียง

ผมพยายามจะใช้เวทมนตร์เข้ามามีส่วนช่วย

ผสมกับวิทยาการของบรู๊ซลีและนักกีฬาอื่นๆ

กล้ามเนื้อว่าไปแล้วคือสิ่งที่เพิ่มง่ายกว่าอย่างอื่น เพราะได้รับการทดสอบอย่างบ่อยครั้งที่สุดในวงการกีฬา

รวมไปทั้งแบคทีเรียในช่องท้อง หรือโรคที่เกี่ยวกับกระดูก

ในเรื่องของการตัดแต่งพันธุกรรมแบ่งเป็นคร่าวๆคือ

Negative การคัดสรรสิ่งที่ไม่ดีออกไป เช่นดาวน์ซินโดรม กระดูกพรุน

Positive การเพิ่มไอคิว ความสูง ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อต่างๆ

นาซีและสงครามโลกครั้งที่สองทำให้คนมองเรื่องนี้ในแง่ไม่ดี ซึ่งก็คงจะจริง

ความน่ากลัวที่รู้สึกว่าเราจะด้อยกว่าถ้ามีมนุษย์พันธุ์ใหม่มาทำให้ความสามารถเราจะด้อยค่ากลายเป็นทาสหรือพลเมืองชั้นสองไป

ซึ่งก็จริง โดยเฉพาะในโลกที่เรื่องเหนือธรรมชาติมีจริงและซูเปอร์โซลเยอร์นั้นผลิตขึ้นมาได้ในห้องทดลอง

แน่นอน ตามความเห็นผมจากโลกยุค”อนาคต” ของโลกใบนี้

มองว่าเทคโนโลยีโดรนจะราคาถูกกว่าการผลิตซูเปอร์โซลเยอร์ในการรบจริงๆ

แถมยังมีชิป โปรแกรมคอยควบคุมสมอใฝห้ทำตามคำสั่งอีกต่างหาก ทั้งที่จุดเด่นของซูเปอร์โซลเยอร์มนุษย์พันธุ์ใหม่จริงๆควรจะเป็นประสาทสัมผัสและไอคิวที่สูงกว่า แบบเดียวกับข่านแห่งสตาร์เทรค

ร่างกายมนุษย์เปราะเกินไป หากต้องการอาวุธที่ฟังคำสั่ง ทำออกมาแบบหุ่นยนต์คนเหล็กจะดีกว่า..ซึ่งก็แน่นอนมีนักวิทยาศาสตร์ในโลกนี้ทำได้ในอีกสองสามปีข้างหน้าและมีหุ่นเหล็กอยู่สองสามตัวที่อยู่ในเมืองนี้ ผมว่าจะไปค้นดูแต่คงต้องให้ผมมีความสามารถต่อสู้สูงกว่านี้ก่อน

ผมยังงงว่า ทำไมคนเขียนต้องดูถูกเนิร์ดที่ทำเครื่องล้างสมอง เครื่องหยุดเวลา ปืนน้ำแข็ง ฯลฯได้ว่าเป็นพวกขี้แพ้

ทั้งที่ความเป็นจริงคนคิดของพวกนี้ขึ้นมาได้ ควรจะเป็นคนที่รวยได้ระดับ โทนี่ สตาร์กด้วยซ้ำ

ผมเดาว่าคงเพราะไม่ใช่สุภาษิตสอนใจที่คนเขียนต้องการจะสื่อ

แต่ให้ตายเถอะ เครื่องหยุดเวลา หุ่นยนต์และ .

ผมล่ะหมดอารมณ์จะพูดเลย แค่บอกว่าของอย่างใดอย่างหนึ่งหากเผยแพร่ออกไป ชื่อของคนที่คิดขึ้นมาได้ต้องได้รับจารึกชื่อในประวัติศาสตร์แน่นอน แต่พวกเขาเอาของพวกนั้นไปใช้ทำอะไร?

แน่นอนครับ แก้แค้นคนในโรงเรียนมัธยมปลาย

..ไม่มีใครคิดแบบเดียวกับผมที่คิดว่า เอาความสามารถไปเป็นพระเจ้าของโลกใหม่น่าจะสร้างสรรค์และดีต่อทุกคนมากกว่า

แต่อย่างว่า โลกทั้งใบของพวกเขาคือโรงเรียนมัธยม และความทรมานที่พวกเขาพบเจอนั้นราวกับไร้ที่สิ้นสุด

แต่หนทางนั้นทอดยาวไกล ใช่ว่าผมจะไม่เข้าใจที่พวกเนิร์ดโดนกล่นแกล้งโยนใส่ถังขยะ เอาน้ำสาดและอื่นๆ

แต่เกมส์ล้างแค้นก็คือเกมส์ที่แพ้ ไปล้างแค้นพวกนั้นก็มีคนรักคุณธรรมมาช่วยพวกนักกีฬาและเราก็กลายเป็นตัวร้ายไปอีก

ผมไม่ใช่คนฉลาดนักแต่ก็พอจะมองออกแล้วว่าไม่ควรจะไปสุ้กับกลุ่มของนางเอก

หาทางทำให้ตนเองได้ประโยชน์และชนะด้วยตนเอง ดีกว่าหวังพึ่งการพ่ายแพ้ของคนอื่นคือแผนการของผม

ตื้น กว้าง แต่ชัวร์

คือแผนการของผมในการฝึกวิชา เน้นความแน่นอนที่สุดเพื่อไม่ให้พลาดในการเปิดประตูนรกหรืออัญเชิญปีศาจที่เราไม่สามารถปราบได้

ตื้นคือ วิชาที่ตื้นเขินที่สุดเท่าที่ทำได้ เอาแต่วิชาที่แต่ละสำนักเห็นตรงกันเท่านั้น

กว้างคือรวบรวมข้อมูลให้รอบด้านมากที่สุดเท่าที่สามารถจะทำได้โดยการเปรียบเทียบความรั้พื้นฐานให้กว้างที่สุถด

ชัวร์คือรากฐานจากสองอันแรก ใช้วิชาที่มีการกล่าวถึงตรงกันเท่านั้น

หนทางที่ยาวไกล ผมกำหนดจังหวะและเส้นทางที่ก้าวเดิน

และที่ผมอ่านหนังสือที่เป็นรากฐานคือของดร. มาเกาเร็ต วอล์กเกอร์

ผู้ที่อยู่เบื้องหลังโครงการลับของรัฐบาลในการผลิตซูเปอร์โซลเยอร์ที่มีดีเอ็นเอของปีศาจ

ผมไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลความลับของรัฐบาลได้

แต่ผมสามารถเข้าถึงวิทยานิพนธ์ ดุษฏีนิพนธ์ของศาสตราจารย์ต่างๆที่ผมรู้จักชื่อได้

มากาเร็ต วอล์ต หัวหน้าผู้ควบคุมโครงการซุปเปอร์โซลเยอร์นับเป็นอัจฉริยะที่เขียนวิธีวิจัยเรื่องของการเพิ่มความสามารถทางร่างกาย และอาวุธชีวภาพ

นับเป็นการอ่านดุษฎีนิพนธ์และบทความที่น่าสนใจมาก แต่โดยหลักๆเป็นเรื่องของทฤษฎีที่ทดลองกับหนูและสัตว์อื่นๆตามกลุ่มตัวอย่าง

ซึ่งผมปรกติคงอ่านไม่ค่อยเข้าใจ

แต่เลโอนาร์ด สมกับเป็นเด็กที่เรียนได้ที่หนึ่งของโรงเรียนที่คะแนนเอาชนะ แม่มดที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่เคยเห็นและนักประดิษฐ์ต่างๆที่ผมว่ามา

เลโอนาร์ดดันชนะคะแนนในการสอบแข่งกับพวกนั้นเป็นที่หนึ่งของโรงเรียน แต่ดันไม่เคยประดิษฐ์อะไรนอกจากของงานประดิษฐ์ปรกิตที่เขาได้รับรางวัลชนะเลิศ

ซึ่งผมยอมรับว่ามันน่าสนใจในระดับมัธยมปลาย

แต่ไม่น่าสนใจเท่าพวกปืนเลเซอร์แช่แข็ง