เวลาต่อมา...
เด็กหนุ่มนั่งประกอบคอมพิวเตอร์สำหรับสตรีมเกมอยู่บนห้อง แต่ทันทีที่ได้แกะกล่องบรรจุออก คำสบถหยาบๆก็พ่นออกมาไม่หยุด หน้าจอที่ผ่านการขนส่งมีรอยบุบและรอยแตกร้าว ส่วนแป้นพิมพ์ก็หลุดกระจายหายไปหลายปุ่ม นาวากุมขมับหัวเสีย เขาควรจะได้เล่นเกมคลายเครียดตอนนี้ แต่ตลอดทั้งบ่ายคงไม่มีอะไรให้ทำแล้ว
“ค่อยขอเงินแม่ซื้อใหม่ก็ได้วะ”
ร่างสูงของวัยรุ่นหนุ่มเดินออกมาจากห้อง
ในเมื่อไม่มีอะไรทำ นาวาจึงเลือกที่จะเดินสำรวจบ้านฆ่าเวลา บ้านหลังใหญ่โอ่อ่ามีของประดับมากมาย แถมด้านหลังยังมีสระว่ายน้ำเล็กๆไว้ว่ายผ่อนคลายอีกด้วย นาวาบิดกลอนประตูเข้าไปยังห้องนอนห้องหนึ่ง ซึ่งดูจากความกว้างขวางและเต็มไปด้วยข้าวของเครื่องใช้มากมาย แน่นอนว่าจะต้องเป็ห้องนอนใหญ่ของชายวัยกางคนและแม่ของเขานั่นเอง
“หูวว สะสมนาฬิกาด้วยหรอวะ”
เด็กหนุ่มเดินไปยังห้องแต่ตัว เมื่อเลื่อนลิ้นชักออก ดวงตาก็เบิกกว้างจากนาฬิกาหรูมากมาย ความคิดที่จะขอเงินแม่ซื้อคอมพิวเตอร์สตรีมเกมเปลี่ยนไป ไหนๆพ่อเลี้ยงก็รวยซะขนาดนี้ หน้าจอและแป้นพิมพ์ที่เอาไว้ใช้ค้นคว้าหาความรู้คงจะไม่เท่าไหร่
หลังจากที่ถือวิสาสะค้นบ้านจนทั่ว นาวาจึงถอดเสื้อผ้าลงไปเล่นน้ำด้านล่าง เด็กหนุ่มหยิบเครื่องดื่มมึนเมาติดไปด้วย ดูเหมือนการใช้ชีวิตตลอดทั้งสามเดือนจะไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิดไว้ตอนแรก
ตกเย็น...
เ้าของบ้านกลับมาก่อนกำหนด ชายฉกรรจ์วัยกลางคนเหงื่อโชกไปทั้งตัว มัดกล้ามที่พึ่งผ่านการออกกำลังกายมาอย่างหนักหน่วงบวมเป่งเป็มัดๆ คิ้วหนาขมวดเป็ปมเมื่อเดินเข้ามาดื่มน้ำในห้องครัว ตู้เย็นขนาดใหญ่ถูกรื้อจนข้าวของกระจัดกระจาย แถมตู้ไวน์ยังเปิดหลาไว้อย่างนั้นเหมือนกับมีโจรขึ้นบ้าน
“นาวา”
“อ้าว กลับมาแล้วหรอครับ”
“ทำอะไรน่ะ”
“ก็….ดื่มไงครับ ลุงก็มาดื่มด้วยกันสิ”
เด็กหนุ่มพุ่งตัวขึ้นมาจากสระน้ำ นาวาใส่กางเกงขาสั้นบางๆที่แนบชิดติดกับร่างกายจนเห็นสรีระทุกอย่าง ผิวขาวใสเต็มไปด้วยหยุดน้ำระยิบระยับ รูปร่างลีนสมส่วนที่มีมัดกล้ามเป็่ๆถูกชายวัยกลางคนจ้องมองั้แ่หัวจรดเท้า
ท่าทางของนาวาไม่ได้เ็าเหมือนตอนเช้าอีกต่อไป เด็กหนุ่มยิ้มแป้นจนตาตี่ แถมยังยื่นแก้วไวน์มาให้พ่อเลี้ยงอย่างเป็มิตรอีกต่างหาก
“ลุงวุฒิหุ่นดีจังเลยครับ”
“…..อ๋อ ลุงเข้าฟิตเนสบ่อยน่ะ”
“ทีหลังชวนผมไปด้วยสิ ผมอยากกล้ามโตๆแบบนี้บ้าง”
ไม่เพียงแค่เอ่ยชม แต่ลูกเลี้ยงยังใช้มือไปลูบคลำมัดกล้ามหน้าอกของชายวัยกลางคนอีกด้วย วุฒิตั้งใจจะมาสั่งสอนเื่ที่นาวาทำห้องเครื่องเละเทะ แต่หลังจากที่โดนคำพูดหวานๆและฝ่ามือนุ่มๆััเรือนร่าง อะไรบางอย่างก็ทำให้ชายฉกรรจ์ลืมไปเสียสนิท
พ่อเลี้ยงถูกเชิญลงไปนั่งบนเปล ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาเ้าเล่ห์ของลูกเลี้ยงจะเริ่มสนทนาอย่างนอบน้อมถ่อมตน
“คือ ลุงวุฒิครับ ผมก็ไม่อยากจะอะไรหรอกนะ”
“…..”
“พอดีคอมที่ผมแพ็คมา มันหน้าจอแตกอ่ะครับ”
“จริงหรอ เปิดไม่ติดเลยใช่มั้ย”
“ใช่ครับ ถ้าไม่มีคอม ผมก็ไม่รู้จะค้นคว้าหาข้อมูลเตรียมสอบยังไง จะขอแม่ก็ไม่กล้า เพราะยังไงแม่ก็ไม่ซื้อให้อยู่แล้ว”
เมื่อวุฒิได้ยินเช่นนั้นเขาก็พยักหน้าเข้าใจ ก่อนตะหยิบบัตรเครนิตในกระเป๋าใส่มือลูกเลี้ยงโดยไม่มีความลังเล ถ้าหากเป็เื่การศึกษาเขาสามารถซัพพอร์ตลูกติดภรรยาได้เต็มที่ ทันทีที่เด็กหนุ่มเห็นบัตรสีดำแวววาวยื่นมาให้ เขาก็รีบรับไว้พร้อมกับโผกอดร่างกำยำและกระชับหนักแน่น
“ขอบคุณนะครับลุงวุฒิ”
“….ไม่เป็ไร อย่างที่ลุงบอก เื่เรียนลุงช่วยเต็มที่”
“ลุงใจดีสุดๆเลยครับ”
นาวารีบลุกไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ห้างสรรพสินค้าอยู่ไม่ไกลจากบ้านหลังนี้เท่าไหร่นัก สายตาของชายวัยกลางคนจ้องมองแผ่นหลังของลูกเลี้ยงไหวๆ ก่อนจะหันกลับมามองตัวเองด้วยความไม่เข้าใจและอารมณ์ที่กำลังประทุอยู่ในหัว
วุฒิสะบัดความคิดประหลาดนั้นออก อาจเป็เพราะนาวามีหน้าตาคล้ายแม่ของเขา มันเลยทำให้ชายวัยกลางคนตื่นตัวได้ จะว่าไปเขาก็ไม่ได้มีอะไรกับภรรยามานาน สงสัยคืนนี้คงต้องจัดชุดใหญ่เพื่อกระตุ้นไฟในตัวเสียหน่อย!