Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่เจ็ดสิบห้า อาหรับราตรี 8

อาหรับราตรีลึกลับเปี่ยมมนต์ขลังทำให้คนใจผวา

คำกล่าวนี้ถูกต้องที่สุด

เมื่อผมกล่าวสิ่งที่ผมวางแผนไปต่อจินนี่

ดนตรีหยุดลง การแต้นสิ้นสุด

เหลือแค่ความเป็นจริงและอาหรับราตรีที่ร้อนและผสมกับสายลมที่เย็นยะเยือก

หลายๆคนอาจจะลืมข้อเท็จจริงไปแต่ทว่า

การอยู่ในตะเกียงคือการลงโทษจินนี่

มันคือการลงโทษที่ทรมานคนที่สุดอย่างหนึ่ง

เจ้ามีอำนาจที่จะทำได้ทุกอย่างแต่ทุกอย่างที่เจ้าทำนั้นต้องมาจากการขอพรของผู้อื่น

มองในแง่หนึ่งมันคือบทเรียนสอนใจว่า

Power

พลังอำนาจ

ไม่เท่ากับ

Freedom

อิสรภาพ

มันคือคนละสิ่งอย่างกันอย่าได้เอามาปะปนกันเด็ดขาด

เจ้าเจ้ากล่าวจริงหรือ?

แม้แต่จินนี่ที่รักความสนุกสนานก็กล่าวอย่างจริงจัง

ไม่ใช่นิสัยแท้จริงที่แสดงออกมา

จินนี่ที่รักความสนุกสนานคือนิสัยจริงๆของเขาแต่เมื่อเรื่องราวจริงจังคนเราก็แสดงออกต่างไปจากเดิม

ความหวังมันทำร้ายคนมากเกินไป

ในเวลาหลายพันปี

จินนี่ไม่มีความคิดว่าจะมีใครขอพรปล่อยให้เขาเป็นอิสระเลย

แต่นั่นเปลี่ยนไปเมื่อมีการมาเจอกันกับอาละดิน

แต่เขาไม่ได้เจอกับอาละดีน

เขามาเจอกับผม

ผมสูดลมหายใจลึกๆก่อนที่จะกล่าวตอบว่า

“จริงสิ เจ้าบอกว่าผมคือเพื่อนไม่ใช่หรือเพื่อนไม่โกหกกันในเรื่องแบบนี้หรอกนะ”