บทที่ 5:หน้ากากคนรวยจอมปลอมและหัวใจที่แตกสลาย
หลังจากจัดการเื่คอมพิวเตอร์สเปคเทพเสร็จสิ้นเสี่ยวอวี่ก็ขอตัวไปเปลี่ยนชุดหลังเลิกกะทำงานพาร์ทไทม์ลู่ลี่ถือโอกาสนี้เอ่ยปากชวนเธอ
"เสี่ยวอวี่เลิกงานแล้วไปหาอะไรกินกันไหม? ถือซะว่าฉลองที่ได้เจอกันอีกครั้ง"
เสี่ยวอวี่ยิ้มกว้างจนตาหยีดวงตาของเธอเป็ประกายด้วยความดีใจ "ได้สิ!ไปกินบะหมี่เนื้อตุ๋นร้านลุงหวังหน้าปากซอยเหมือนตอนเด็กๆ กันไหม? ฉันเลี้ยงเอง!"
ลู่ลี่ส่ายหน้าเบาๆรอยยิ้มของเขาเริ่มเปลี่ยนเป็รอยยิ้มที่ดูเย่อหยิ่งและเ็าขึ้นเล็กน้อย"บะหมี่ข้างถนนน่ะเหรอ? โทษทีนะตอนนี้กระเพาะฉันรับของระดับนั้นไม่ค่อยได้แล้วล่ะไปร้านที่ฉันเลือกก็แล้วกัน"
เสี่ยวอวี่ชะงักไปเล็กน้อยแต่ก็พยักหน้าตกลงตามใจเขา
ณภัตตาคารฝรั่งเศส 'ลูเมียร์'บนชั้นดาดฟ้าของโรงแรมห้าดาว
สถานที่แห่งนี้หรูหราจนเสี่ยวอวี่แทบไม่กล้าก้าวเท้าเข้าไปเดินเธอในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ซีดๆ ดูแปลกแยกกับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยแสงเทียนแชนเดอเลียร์ และแขกที่ใส่สูทผูกไทด์
ลู่ลี่เดินนำเข้าไปนั่งที่โต๊ะวีไอพีริมกระจกที่มองเห็นวิวเมืองทั้งเมืองเขาไม่แม้แต่จะเลื่อนเก้าอี้ให้เธอเหมือนที่สุภาพบุรุษควรทำแต่กลับนั่งลงและดีดนิ้วเรียกบริกรเสียงดังลั่นจนโต๊ะข้างๆ หันมามอง
"เอาฟัวกราส์ทรัฟเฟิลมาสองที่คาเวียร์เกรดเบลูก้า สเต็กเนื้อวากิว A5 และไวน์ที่แพงที่สุดในร้านมาขวดนึง...อ้อ เอาเมนูแพงๆ อะไรก็ได้ยัดๆ มาให้เต็มโต๊ะเลย ฉันี้เีเลือก"ลู่ลี่สั่งรัวๆ โดยไม่เปิดดูเมนูด้วยซ้ำ
เสี่ยวอวี่เบิกตากว้างรีบกระซิบขัด "ล-ลู่ลี่ สั่งเยอะขนาดนี้เรากินไม่หมดหรอกนะ!แถมที่นี่ราคาก็แพงหูฉี่ด้วย..."
ลู่ลี่เอนหลังพิงเก้าอี้ยกขาขึ้นไขว่ห้าง แววตาของเขาเปลี่ยนเป็แข็งกร้าวและดูแคลน "แพง? สำหรับเธออาจจะใช่ แต่สำหรับฉันเศษเงินพวกนี้มันแค่ขนมหน้าปากซอย เสี่ยวอวี่... เธอต้องหัดลืมชีวิตกระจอกๆในสลัมได้แล้วนะ"
คำพูดนั้นเหมือนเข็มเล่มเล็กๆทิ่มลงกลางใจเด็กสาว
[ติ๊ง!ระบบแจ้งเตือน] คะแนนความชอบของเป้าหมาย (เสี่ยวอวี่): ลดลง -10แต้ม (เหลือ 65แต้ม) (ความคิดปัจจุบัน:ใและผิดหวังกับท่าทีเย่อหยิ่งของโฮสต์)
เมื่ออาหารระดับหรูทยอยมาเสิร์ฟจนเต็มโต๊ะลู่ลี่ใช้ส้อมเขี่ยฟัวกราส์ชิ้นละหลายพันหยวนเล่น ก่อนจะโยนส้อมลงบนจานเสียงดัง เคร้ง!"รสชาติหมาไม่แดก!สู้เชฟส่วนตัวที่บ้านฉันก็ไม่ได้" ลู่ลี่สบถเสียงดัง ก่อนจะหันไปตวาดใส่บริกร"เก็บๆ ไปให้พ้นหน้าเลยไป! เอาไปเททิ้งให้หมด!"
"ลู่ลี่!!นายเป็บ้าอะไรไปเนี่ย!?" เสี่ยวอวี่ทนไม่ไหวอีกต่อไปเธอผุดลุกขึ้นยืน น้ำตาเริ่มรื้นขึ้นมาที่ขอบตา"นายไม่ใช่ลู่ลี่ที่ฉันรู้จักเลยสักนิด!ลู่ลี่คนที่เคยรู้คุณค่าของข้าวกล่องราคาถูกๆ หายไปไหนแล้ว? นายกลายเป็พวกคนรวยนิสัยเสียที่ชอบดูถูกคนอื่นและกินทิ้งกินขว้างแบบนี้ั้แ่เมื่อไหร่!"
ลู่ลี่มองใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาของเธอหัวใจของเขาเ็ปราวกับถูกบีบ แต่เพื่อเป้าหมายในการ 'ปลดล็อก' ระบบเขาต้องเล่นบทตัวร้ายให้ถึงที่สุด!
"หึ... ใช่ฉันเปลี่ยนไปแล้ว เพราะโลกนี้มันขับเคลื่อนด้วยเงินไงล่ะ!"ลู่ลี่แค่นเสียงหัวเราะเยาะ"ส่วนเธอก็ยังเป็แค่ยัยเด็กบ้านนอกที่ย่ำอยู่กับที่ มองดูสารรูปตัวเองสิใส่เสื้อผ้าราคาถูกๆ มานั่งร่วมโต๊ะกับฉัน รู้ไหมว่าฉันอายคนอื่นแค่ไหน!? ที่ฉันช่วยซื้อคอมพิวเตอร์เหมาค่าคอมให้เธอเมื่อกี้ก็เพราะฉัน 'สมเพช' หรอกนะไม่ได้แปลว่าเราอยู่ในระดับเดียวกัน!"
เพียะ!!
ฝ่ามือเล็กๆของเสี่ยวอวี่ฟาดลงบนแก้มของลู่ลี่อย่างจังจนหน้าหัน น้ำตาของเธอไหลพรากอาบสองแก้ม
"ฉันเกลียดนาย...ฉันไม่น่าหลงดีใจเลยที่ได้เจอนายอีกครั้ง นายมันน่าขยะแขยงที่สุด!"
พูดจบเสี่ยวอวี่ก็หันหลังวิ่งหนีออกจากภัตตาคารไปทั้งน้ำตาทิ้งให้ลู่ลี่ยืนนิ่งอยู่กลางร้านท่ามกลางสายตาของคนนับร้อย
ลู่ลี่ยกมือขึ้นแตะแก้มที่ขึ้นรอยแดงรอยยิ้มขมขื่นปรากฏขึ้นที่มุมปาก... ขอโทษนะเสี่ยวอวี่ รอฉันก่อนนะ...ฉันจะเอาโลกทั้งใบมาประเคนให้เธอเพื่อชดใช้หยดน้ำตาในวันนี้เอง
ทันใดนั้นเสียง์ที่เขารอคอยก็ดังก้องขึ้นในหัว!
[ติ๊ง!แจ้งเตือนระดับคริติคอล!] เป้าหมาย: เสี่ยวอวี่ (Xiao Yu) สถานะความชอบ: จาก +75 ลดฮวบลงเหลือ -15 แต้ม! (ติดลบ) (ความคิดปัจจุบัน:ผิดหวังอย่างรุนแรง, รังเกียจพฤติกรรมของโฮสต์,เกลียดชังเข้าไส้)
[เงื่อนไขครบถ้วน!] เป้าหมายมีคะแนนต่ำกว่า0 แต้มสามารถทำการผูกมัดได้! โฮสต์้ายืนยันการผูกมัดหรือไม่?
"ยืนยันการผูกมัด!"ลู่ลี่สั่งการในใจอย่างเด็ดขาด
[ทำการผูกมัด 'เสี่ยวอวี่' สำเร็จ!] คำเตือนกฎเหล็ก: โฮสต์สามารถใช้เงินระบบกับเป้าหมายได้แล้ว แต่จะ ไม่ได้รับ เงินคืน 10%และแต้มพลังใดๆ ทั้งสิ้นจนกว่าคะแนนความชอบของเป้าหมายจะกลับมาถึง 95 แต้ม! (ปัจจุบัน -15 แต้ม)
คุณลูกค้าครับ...รบกวนชำระค่าอาหารด้วยครับ"
ผู้จัดการร้านเดินเข้ามาหาลู่ลี่ด้วยสีหน้าไม่พอใจพร้อมยื่นบิลค่าอาหารและไวน์ที่เขาเพิ่งสั่งมาทิ้งขว้าง ยอดรวมพุ่งทะยานไปถึง 100,000 หยวน!(ประมาณ 5 แสนบาท)
และแน่นอน...เงินในบัญชีส่วนตัวของลู่ลี่ตอนนี้คือ 0 บาท! แต่ลู่ลี่กลับยิ้มกริ่ม เขาล้วงเอา 'แบล็คการ์ดระบบ'สีดำขลับออกมาวางบนถาดรองบิล
"รูดไปเลย...มื้อนี้ฉันเลี้ยง 'ว่าที่แฟนในอนาคต'ของฉันที่เพิ่งวิ่งออกไปเมื่อกี้"
นี่คือความฉลาดของลู่ลี่!เขาจงใจกวนโมโหเสี่ยวอวี่ให้คะแนนติดลบเพื่อ 'ผูกมัด' เธอให้สำเร็จ ก่อน ที่บิลค่าอาหารจะมาถึง!ทันทีที่ระบบขึ้นสถานะผูกมัดกับเสี่ยวอวี่แล้ว ค่าอาหารมื้อนี้จึงถูกนับว่าเป็การ"ใช้จ่ายเพื่อเป้าหมาย(เสี่ยวอวี่)" อย่างสมบูรณ์แบบทำให้เขาสามารถใช้เงินก้นถุง 99 ล้านล้านในระบบจ่ายค่าอาหารรอดตัวไปได้อย่างหวุดหวิด!
[ติ๊ง!ใช้จ่ายเงินระบบสำเร็จ: 100,000 หยวน] (ยอดเงินแคชแบ็ค10,000 หยวนถูกระงับไว้ชั่วคราว เนื่องจากเป้าหมายคะแนนยังไม่ถึง 95)
ลู่ลี่เดินล้วงกระเป๋าออกจากร้านด้วยท่วงท่าสง่างามตอนนี้เขาผูกมัดเป้าหมายได้ถึงสองคนแล้ว คือ จูจู (50 แต้ม) และ เสี่ยวอวี่ (-15 แต้ม) งานหินของจริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น...เขาจะต้องหาทางง้อและเปย์จนกว่าพวกเธอจะยอมศิโรราบให้ถึง 95 แต้มให้ได้!

บทที่ 5(ต่อ):แผนการในเงามืด และเหยื่อที่เริ่มติดเบ็ด
แสงไฟจากป้ายนีออนของเมืองหลวงยามค่ำคืนสาดส่องลงบนใบหน้าของลู่ลี่เขาเดินก้าวออกมาจากภัตตาคารหรู 'ลูเมียร์'อย่างช้าๆในมือขวาถือกล่องสมาร์ทโฟนแฟล็กชิปรุ่นท็อปสุดราคาเหยียบแสนหยวนที่เขาเพิ่งใช้ช่องโหว่ของระบบรูดซื้อมาในนามของตกแต่งคอนโดจูจู
ลู่ลี่แกะกล่องย้ายซิมการ์ดเก่ามาใส่ในเครื่องใหม่ทันทีหน้าจอความละเอียดสูงระยิบระยับเปิดขึ้นอย่างรวดเร็วไม่มีอาการกระตุกหรือค้างให้เห็นอีกต่อไป ระบบ 'เศรษฐีเทพบุตรสายเปย์' ทำการซิงค์ข้อมูลเข้ากับโทรศัพท์เครื่องใหม่ของเขาในวินาทีนั้นหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสเด้งขึ้นมาตรงหน้า
[ข้อมูลการผูกมัดเป้าหมายปัจจุบัน]
ลู่ลี่มองตัวเลขติดลบของเสี่ยวอวี่แล้วแววตาอ่อนแสงลงเล็กน้อยเขารู้ดีว่าตอนนี้เสี่ยวอวี่คงกำลังร้องไห้อยู่บนรถเมล์ระว่างทางกลับบ้านพักซอมซ่อแต่ในความขมขื่นนั้น สมองของลู่ลี่กลับวิเคราะห์อย่างเยือกเย็น
ตอนนี้เสี่ยวอวี่ผูกมัดกับระบบแล้วเงื่อนไขบอกว่าฉันสามารถใช้เงินระบบกับเธอได้ทันที เพียงแต่จะไม่ได้เงินคืน 10%และไม่ได้แต้มพลังจนกว่าจะถึง95 แต้ม... ลู่ลี่คิดในใจ แต่ถ้าตอนนี้ฉันเอาเงินไปฟาดยื่นเงินให้เธอเป็ล้านตรงๆ ยัยบ๊องนั่นที่มีศักดิ์ศรีและกำลังโกรธฉันอยู่ไม่มีวันรับเงินชั่วๆ ในสายตาเธอแน่ และคะแนนอาจจะยิ่งดิ่งลงเหว
ในเมื่อให้ตรงๆไม่ได้... ลู่ลี่จึงตัดสินใจใช้แผน "ผู้สนับสนุนลึกลับในเงามืด"
ลู่ลี่กดเปิดแอปพลิเคชันพิเศษของระบบที่สามารถแทรกซึมระบบเครือข่ายได้ทุกรูปแบบเขากรอกข้อมูลชื่อของเสี่ยวอวี่ลงไปเพื่อค้นหาภาระค่าใช้จ่ายของเธอทันที ไม่นานนักข้อมูลก็เด้งขึ้นมา
[รายการหนี้สินและค่าใช้จ่ายของเป้าหมาย:เสี่ยวอวี่]
เมื่อเห็นตัวเลขเ่าั้ลู่ลี่ก็กัดฟันแน่น ยัยบ๊องนี่แบกรับความทุกข์ไว้ขนาดนี้แต่กลับไม่เคยปริปากบ่นให้เขาฟังเลยสักคำแถมยังเจียดเงินอันน้อยนิดมาซื้อข้าวให้เขา กินในอดีตอีก!
"ระบบจ่ายบิลทั้งหมดนี้ซะ ในนามของ 'ผู้บริจาคผู้ไม่ประสงค์ออกนาม'และจงส่งอีเมลแจ้งเตือนไปที่เธอว่าเธอได้รับทุนการศึกษาจากมหาเศรษฐีใจบุญระดับโลก"ลู่ลี่สั่งการในใจ
[ติ๊ง!ตรวจพบการใช้จ่ายเงินระบบเพื่อเป้าหมายที่ผูกมัด 'เสี่ยวอวี่' จำนวน 74,500 หยวน... อนุมัติการทำรายการสำเร็จ!] [สถานะ:ทำการล้างหนี้สินทั้งหมดของเป้าหมายเสร็จสิ้น ยอดเงินแคชแบ็ค 10% ถูกระงับไว้ตามกฎเหล็ก]
ลู่ลี่ปิดหน้าจอลงด้วยความสบายใจตอนนี้ปัญหาใหญ่ในชีวิตของเสี่ยวอวี่ถูกเขาใช้เงินระบบเคลียร์ให้จนหมดสิ้นแล้วโดยที่เธอไม่มีวันรู้ว่าเป็ฝีมือของ 'ไอ้คนรวยเฮงซวย'ที่เพิ่งตบหน้าเธอที่ร้านอาหารแผนการนี้จะทำให้ชีวิตของเธอดีขึ้นในทันที และเขาจะค่อยๆหาโอกาสเปลี่ยนวิกฤตเป็โอกาสดึงคะแนนของเธอให้กลับมาเป็บวกในภายหลังช้าๆอย่างมั่นคง
จังหวะนั้นเองโทรศัพท์เครื่องใหม่ในมือของลู่ลี่ก็สั่นรัวๆแสงหน้าจอวาบขึ้นพร้อมแอปพลิเคชันแชทที่เด้งข้อความเข้ามาไม่หยุด... มันมาจาก 'จูจู'นั่นเอง
จูจูส่งข้อความมาพร้อมกับรูปถ่ายของตัวเธอเองในชุดนอนสายเดี่ยวสุดเซ็กซี่ที่นั่งอยู่บนเตียงกว้างในคอนโดหรูราคาล้านห้าที่ลู่ลี่เพิ่งซื้อให้
['ลู่ลี่คะ...ทำไมทิ้งให้ฉันอยู่คนเดียวล่ะ? คอนโดกว้างมากเลยฉันเหงาจัง...'] ['คอมพิวเตอร์กับโทรศัพท์เครื่องใหม่ที่นายสั่งไว้มีช่างมาส่งและติดตั้งให้เรียบร้อยแล้วนะคะทุกอย่างมันหรูหรามากเลย...แต่นายจะไม่มาอยู่ดูผลงานหน่อยเหรอ?'] ['คืนนี้... นายจะไม่กลับมานอนที่นี่จริง ๆ เหรอคะ?(สติกเกอร์อ้อน)']
ลู่ลี่เปิดอ่านข้อความเ่าั้ท่าทีของจูจูเปลี่ยนไปราวกับหน้ามือเป็หลังเท้าจากดาวคณะสุดหยิ่งที่มองเขาเป็ขยะตอนนี้กลับแทบจะคลานเข่าเข้ามาอ้อนวอนให้เขาไปหาที่ห้อง
แต่ลู่ลี่รู้ทันเกมผู้หญิงหน้าเงินแบบจูจูดีถ้าเขาตัดสินใจรีบวิ่งแจ้นกลับไปหาเธอตอนนี้ตามคำเชิญชวนจูจูจะรู้สึกทันทีว่าเธอยังคงควบคุมเขาได้ เงินล้านห้าที่เขาจ่ายไปจะดูลดคุณค่าลงและคะแนนความชอบของเธอจะหยุดนิ่งอยู่แค่นั้นเพราะเธอถือว่าเธอได้รางวัลมาง่ายๆ
กลยุทธ์ที่ถูกต้องสำหรับผู้หญิงประเภทนี้คือ "การดึงเชือกให้ตึงแล้วปล่อยให้หลุด"(Hot and Cold)
ลู่ลี่จ้องมองหน้าจอแชทเขากดขึ้นสถานะว่า 'อ่านแล้ว'(Read) ...จากนั้นเขาก็ปิดหน้าจอโทรศัพท์ลงใส่กระเป๋ากางเกง และไม่ตอบข้อความของเธอเลยแม้แต่ประโยคเดียว!
ณห้องสวีทสุดหรู คอนโดดราก้อนวิลล์
จูจูจ้องหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเองตาไม่กะพริบนิ้วเรียวสวยจิกรอบตัวเครื่องแน่นจนซีดขาว
"อ่านแล้ว...แต่อ่านแล้วไม่ตอบเนี่ยนะ!?" จูจูอุทานออกมาด้วยความเหลือเชื่อใบหน้าสวยๆ ของเธอเริ่มบิดเบี้ยวด้วยความกระวนกระวายใจ
ปกติแล้วผู้ชายคนไหนที่ได้เห็นรูปเซ็กซี่อ้อนๆ ของเธอแบบนี้มีแต่จะรีบขับรถพุ่งมาหาเธอภายในสิบนาทีด้วยซ้ำ แต่นี่ลู่ลี่...ผู้ชายที่เปย์บ้านเปย์ของให้เธอรวมกันเกือบสองล้านหยวนภายในวันเดียวกลับอ่านแชทของเธอแล้วเงียบหายไปเหมือนเธอเป็อากาศธาตุ!
ความมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเองที่เคยมีมาตลอด20 ปีของจูจูพังทลายลงในพริบตาในหัวของเธอเริ่มฟุ้งซ่านและตื่นตระหนกขีดสุด 'เขาโกรธฉันเื่อะไรหรือเปล่า? หรือเขาคิดว่าฉันเป็ผู้หญิงง่ายๆที่เอาเงินฟาดก็ยอมนอนด้วย? หรือว่า...เขามีผู้หญิงคนอื่นที่รวยและสวยกว่าฉันคอยปรนนิบัติอยู่แล้ว!?'
ยิ่งคิดหัวใจของจูจูก็ยิ่งเต้นรัวด้วยความกลัว...กลัวว่าถังเงินถังทองเดินได้ระดับตำนานคนนี้จะหลุดลอยมือไป
[ติ๊ง!ระบบแจ้งเตือนการเปลี่ยนแปลงของเป้าหมาย] เป้าหมาย: จูจู (Zhu Zhu) คะแนนความชอบอัปเดต: เพิ่มขึ้นช้าๆ +3 แต้ม (รวมเป็ 53 แต้ม) (ความคิดปัจจุบัน: เกิดความกลัวที่จะสูญเสียโฮสต์เริ่มคิดถึงโฮสต์ทุกลมหายใจและโหยหาความสนใจจากโฮสต์อย่างรุนแรง)
ลู่ลี่ที่กำลังเดินอยู่ใต้แสงไฟริมถนนยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงเตือนช้าๆของระบบ ทุกอย่างเป็ไปตามแผนการจิตวิทยาอย่างสมบูรณ์แบบ ยิ่งเขาเงียบจูจูจะยิ่งกระวนกระวาย และคะแนนความชอบจะค่อยๆเพิ่มขึ้นเองโดยที่เขาไม่ต้องเสียเงินเพิ่มแม้แต่หยวนเดียว
"ปล่อยให้ทรมานใจเล่นไปก่อนสักวันสองวัน...แล้วค่อยไปแผนขั้นต่อไป" ลู่ลี่เปรยกับตัวเองแววตาของเขาจับจ้องไปที่ขอบฟ้ากว้าง
ตอนนี้เขามีเป้าหมายสองคนในมือที่ต้องคุมเกมอย่างรัดกุมแต่ในหัวของมหาเศรษฐีระบบสายเปย์เริ่มคิดการใหญ่ขึ้น... เมืองนี้ยังมี 'สาวระดับท็อป' อีกหลายคนที่มีสเตตัสพรีเมียมและเขาจำเป็ต้องขยายอาณาจักรฮาเร็มเพื่อปลดล็อกขีดจำกัดของระบบให้เร็วกว่านี้!
จบตอนที่ 5เนื้อเื่ดำเนินไปอย่างเข้มข้นเลยครับเทอ!ลู่ลี่ใช้ความฉลาดหาทางล้างหนี้ให้เสี่ยวอวี่ในเงามืดแถมยังใช้จิตวิทยาปล่อยให้จูจูอกแตกตายเล่นๆ จนคะแนนค่อยๆ ซึมขึ้น