ตอนที่แปดสิบสอง คำสัญญากับเพื่อน
ผมดึงคานาเอะเข้ามากอดร่างกายในโลกนี้ของผมเหนือกว่ามนุษย์จนแทบจะสามารถสัมผัสได้ว่าเสียงหัวใจของเธอเต้นในโลกจริงอย่างไรบ้าง
กลิ่นกายเธอกลิ่นอย่างไร
และที่รู้สึกมากไปกว่านั้นคือร่างกายของผมเองที่สัมผัสกับตัวเธอ
การต่อสู้ต่อไปนี้ สิ่งที่อาจจะเสียไปอาจจะมีค่ามากกว่าสิ่งที่ผมต้องการอย่างการผงาดเหนือฟ้า
การต่อสู้ต่อไปนี้จะไม่ใช่เพียงแค่มาจากตัวผมคนเดียวแต่จะมาจากคนอินเดียกว่าสองร้อยชีวิตที่มีราเกซเป็นหัวหน้างานคอยช่วยผมให้ได้ความรู้นี้มา
โลกก่อนผมยังพอมีสังคมและหน้าที่การงาน
ไม่สามารถทุ่มเทไปกับเกมส์อย่างพระเอกอิเซไคไลท์โนเวลที่ทุ่มเทเงินเดือนทั้งหมดไปกับเกมส์ได้
แต่ในโลกนี้ผมสามารถทุ่มเทเงินทั้งหมดไปกับการแข่งขันเกมส์ราชาได้เพราะมันมีพลังพิเศษอยู่จริงๆ
ความบากบั่นของชาวอินเดียกว่าสองร้อยชีวิตน่ะ
ไม่แพ้คนแดนอาทิตย์อุทัยที่ทุ่มเงินและเวลาทั้งชีวิตไปกับเกมส์หรอกนะ
แน่นอนเราไม่สามารถโกงเกมส์โดยตรงได้อย่างการที่จะเสกเพชรขึ้นมาฟรีๆ เพราะค่ายเกมส์จะย้อนสถานะเรากลับสู่สถานะเดิมหากพวกเขาจับได้
แต่เรื่องการลัดฉาก ระบบต่างๆนั้นพวกราเกซศึกษามาจนปรุโปร่งแล้ว
พลังมิตรภาพของชาวอินเดียกว่าสองร้อยคนไม่สามารถดูถูกได้
แต่ผมต้องเคลียร์เงื่อนไขบางอย่างก่อน
วิธีการที่ผมคิดถึงจะได้มีโอกาสสำเร็จสูงสุด
“ไม่ว่าที่บราเธอร์จะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าบราเธอจะอยู่ห่างกันแค่หนึ่งในสี่กิโลเมตรหรือครึ่งโลกบราเธอร์จะคือส่วนหนึ่งของพวกเราเสมอ”
ราเกซกล่าวกับผม
ผมยังจำได้เสมอถึงผมจะคิดนิดๆว่าหรือว่าที่คำสาปที่อยู่ในคอมพ์มันจะเป็นเรื่องจริงก็ตาม
แต่ผมก็ไม่ได้สู้เพียงลำพัง
เหงื่อและน้ำตาจำนวนนับไม่ถ้วนที่เราหลั่งในห้องพักที่มุมไบคือหลักฐานของความพยายามของผม
“เพื่อเพื่อนคนนั้นและเพื่อเธอคานาเอะ ผมจะไม่ยอมแพ้ไม่ว่าจะต้องสู้กับเทพเจ้าก็ตาม”
ผมคุ้นๆว่าเราต้องไปชกหน้าปีศาจจากนรกตามแนวคิดของดันเต้ที่ต้องตะลุยไปตามชั้นบอสของนรกนั่นล่ะ
มันเป็นเรื่องที่เราต้องทำอยู่แล้วไม่งั้นตามเนื้อเรื่องมนุษย์จะตายหมู่
Oath of Divine คุณจะทำลายอุปสรรคไม่ว่าคนที่ขวางหน้าคุณจะเป็นเทพเจ้าก็ตามโจมตีเทพเจ้าเพิ่มขึ้น 25% เทพเจ้าจะมีปฏิกิริยาต่อคุณมากขึ้น25%
เวรกรรมดันมีคุณสมบัติพิเศษเพิ่มมาอีก