บทที่ 9 ความชื่นชมจากใจจริง!
ห้องผ่าตัดของโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนนั้นมีบรรยากาศที่เรียบง่ายกว่าห้องผ่าตัดของโรงพยาบาลแพทย์แผนตะวันตกอยู่มาก เครื่องไม้เครื่องมือไม่ซับซ้อน และพื้นที่ใช้สอยก็ไม่ได้โอ่โถงกว้างขวางนัก
โดยพื้นฐานแล้ว ศาสตร์แพทย์แผนจีนดั้งเดิมกับแพทย์แผนตะวันตกสมัยใหม่มีรากฐานระบบการรักษาที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ทั้งบรรทัดฐานและวิธีการรักษาล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว อีกทั้งกลุ่มผู้ป่วยที่เลือกก้าวเท้าเข้ามายังแผนกศัลยกรรมกระดูกและเนื้อเยื่อาเ็ของโรงพยาบาลแพทย์แผนจีน ก็มักจะมีอาการที่แตกต่างจากผู้ป่วยในแผนกศัลยกรรมกระดูกของโรงพยาบาลทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด
แม้ว่าโรงพยาบาลเจียงจงจะมีชื่อเสียงขจรขจาย แต่ผู้ป่วยที่เข้ามารับการรักษาในแผนกศัลยกรรมกระดูกฯ ส่วนใหญ่จะเป็กรณีข้อเคลื่อนหรือข้อหลุดเสียมากกว่า สำหรับผู้ป่วยที่มีอาการกระดูกหักรุนแรงจนแตกละเอียด มักจะเลือกพึ่งพาโรงพยาบาลแพทย์แผนตะวันตกที่มีชื่อเสียงระดับมณฑลแทน
ด้วยเจตนารมณ์อันแน่วแน่ของกัวเหวินยวน ที่้าปั้นโรงพยาบาลเจียงจงให้เป็ฐานที่มั่นของแพทย์แผนจีนบริสุทธิ์ โดยไม่มีแผนกการแพทย์บูรณาการจีน-ตะวันตกมาเจือปน ผลลัพธ์ที่ได้คือความขลังในแบบดั้งเดิม แต่ในขณะเดียวกันก็ทำให้ขอบเขตการรับผู้ป่วยมีความเฉพาะทางมากขึ้น
หากจะกล่าวตามตรง แม้แต่ยอดฝีมือระดับชาติด้านศัลยกรรมกระดูกแพทย์แผนจีนจะสามารถใช้วิชาจัดกระดูกประสานรอยแตกให้กลับมาเป็ปกติได้ ทว่า ในความเป็จริง ปรมาจารย์ที่มีตบะแก่กล้าถึงขั้นนั้นกลับมีอยู่เพียงหยิบมือเดียว
ทั่วทั้งแผ่นดิน แพทย์แผนจีนที่เปี่ยมด้วยความสามารถระดับนี้หาได้ยากยิ่งดั่งงมเข็มในมหาสมุทร และเจิ้งเสวียผิงก็คือหนึ่งในปรมาจารย์เ่าั้ ทว่า ปัจจุบันท่านมีอายุกว่า 80 ปีแล้ว แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมกระดูก การฝังเข็ม และการนวด แตกต่างจากยอดฝีมือด้านตำรับยา เพราะยิ่งอายุมากขึ้น ร่างกายย่อมโรยราตามกาลเวลา แรงกายและพละกำลังลดถอยลงจนมือที่เคยนิ่งเริ่มสั่นคลอน ทำให้ทักษะหัตถการไม่เฉียบคมเท่าในวัยหนุ่ม
ในฐานะโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนชั้นนำแห่งภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันแผนกศัลยกรรมกระดูกและเนื้อเยื่อาเ็มีเพียงไม่กี่คนที่มีฝีมือใกล้เคียงระดับปรมาจารย์ เช่น รองหัวหน้าแผนกเลี่ยวอีิ แต่กำลังของคนเพียงคนเดียวย่อมมีขีดจำกัด คิวการรักษาของเลี่ยวอีิถูกจองยาวไปจนถึงเดือนหน้า จึงไม่อาจรองรับผู้ป่วยจำนวนมหาศาลได้
นี่คือจุดอ่อนที่น่าลำบากใจของโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนในปัจจุบัน ส่วนใหญ่ต้องอาศัย ‘เสาหลัก’ เพียงหนึ่งหรือสองคนเป็ที่ยึดเหนี่ยว แต่กลับขาดแคลนผู้สืบทอดที่มีฝีมือทัดเทียมกัน
แม้แต่โรงพยาบาลเจียงจงเองก็ยังต้องเผชิญกับปัญหานี้ แผนกศัลยกรรมกระดูกฯ อาจจัดการเคสข้อเคลื่อนข้อหลุดได้อย่างคล่องแคล่ว แต่หากเจอเคสกระดูกหักรุนแรงและซับซ้อน กลับไม่มีแพทย์รุ่นหลังคนไหนกล้ารับประกันผลการรักษาได้เลย
แพทย์ประจำบ้านได้จัดเตรียมห้องรักษาไว้อย่างรวดเร็ว ในครั้งนี้เริ่นไห่เฉียง้าให้นักศึกษาแพทย์ฝึกงานคนอื่น ๆ ได้ศึกษาเรียนรู้วิธีการรักษาของฟางหานอย่างใกล้ชิด จึงเจาะจงใช้ห้องรักษาที่มีห้องสังเกตการณ์ติดอยู่
ภายในห้องรักษาประกอบด้วยเตียงตรวจหนึ่งหลัง โดยมีฟางหาน หมอเฉิน และแพทย์ประจำบ้านรวมกันเพียงสามคน
แพทย์ประจำบ้านหนุ่มลอบมองฟางหานด้วยความอิจฉาลึก ๆ เขาตรากตรำทำงานในแผนกนี้มาปีครึ่ง และเป็แพทย์ประจำบ้านมาเกือบครึ่งปี คอยเดินตามหลังหมอเฉินต้อย ๆ ทว่า โอกาสที่จะได้ลงมือทำหัตถการสำคัญด้วยตัวเองกลับริบหรี่ ส่วนใหญ่ทำได้เพียงเป็ลูกมือช่วยหยิบจับของเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น
ขณะนี้ผู้ป่วยนอนคว่ำอยู่บนเตียงรักษา ฟางหานล้างมือจนสะอาดก่อนจะเริ่มลากปลายนิ้วไปตามแนวกระดูกสันหลังของผู้ป่วย ใช้ััอันละเอียดอ่อนประเมินสภาพของข้อกระดูกอย่างถี่ถ้วน
เมื่อตรวจสอบจนมั่นใจ ฟางหานจึงให้แพทย์ประจำบ้านช่วยพยุงผู้ป่วยขึ้นนั่งและปรับระดับเตียงให้ต่ำลง จากนั้นเขาให้ผู้ป่วยพิงศีรษะไว้ที่หน้าอกของตนพลางนวดผ่อนคลายกล้ามเนื้อหลังไปด้วย แล้วเอ่ยถามเสียงเรียบ “ตอนนี้ยังรู้สึกเวียนศีรษะอยู่ไหมครับ?”
ผู้ป่วยที่ยังคงปิดตาแน่นด้วยความกังวล ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “เวียนมากครับคุณหมอ... รู้สึกเหมือนโลกมันหมุนไปหมดเลย”
ระหว่างที่ลงมือนวด ฟางหานก็ชวนพูดคุยเื่ทั่วไปเพื่อลดทอนความประหม่า เมื่อเห็นว่าผู้ป่วยเริ่มสงบลง จู่ ๆ ฟางหานก็โพล่งขึ้นมาด้วยน้ำเสียงตระหนก “เฮ้ย! นั่นแมงป่องนี่นา! รีบดูเร็ว มันอยู่บนหลังคุณ!”
ผู้ป่วยใสุดขีดจนตัวโยนและพยายามจะลุกขึ้นตามสัญชาตญาณของการเอาตัวรอด ทว่า ในวินาทีนั้นเอง ฟางหานอาศัยจังหวะที่ร่างกายผู้ป่วยตอบสนอง ใช้มือหนึ่งยึดบริเวณต้นคอ อีกข้างกดที่แผ่นหลัง แล้วออกแรงดึงและบิดมือที่จับคอขึ้นอย่างฉับไวและรุนแรงในองศาที่แม่นยำ
กึก!
เสียงกระดูกเข้าที่ดังเบา ๆ แต่กลับก้องกังวานในโสตประสาทของหมอเฉินและแพทย์ประจำบ้าน แม้แต่เหล่านักศึกษาในห้องสังเกตการณ์ก็ได้ยินเสียงนี้ผ่านลำโพงอย่างชัดเจน
“เรียบร้อยแล้วครับ ลองลืมตาขึ้น แล้วจะรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลง” ฟางหานผละตัวออกแล้วปัดมือตามความเคยชิน
เหล่านักศึกษาฝึกงานแทบจะะโตัวลอยด้วยความตื่นเต้น การรักษาจบลงแล้วเหรอ? เมื่อครู่ใครกันที่บอกว่ามันซับซ้อนและเสี่ยงอันตราย? หากไม่นับรวม่การตรวจและนวดเบื้องต้น กระบวนการจัดกระดูกทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงวินาทีเสียด้วยซ้ำ!
ภายในห้องรักษา หมอเฉินยืนนิ่งเป็หินด้วยสีหน้าตกตะลึง เขาจับตาดูฟางหานทุกลมหายใจเพื่อเตรียมพร้อมจะเข้าขัดขวางหากเกิดความผิดพลาด ทว่า เสียงะโเื่แมงป่องเมื่อครู่ทำให้เขาเผลอหลุดโฟกัสไปชั่ววูบ และพอกลับมาสนใจอีกที เสียง 'กึก' นั้นก็ดับลงไปแล้ว
ในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านศัลยกรรมกระดูกที่คลุกคลีมานานกว่าสิบปี หมอเฉินย่อมรู้ดีว่าเสียงนั้นคือสัญญาณแห่งความสำเร็จ ฟางหานจัดกระดูกให้กลับคืนสู่ตำแหน่งเดิมได้อย่างไร้ที่ติ
ความเร็วขนาดนี้... ความแม่นยำระดับนี้... แทบจะอยู่ในระดับเดียวกับเขา หรืออาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ
สิ่งที่ทำให้หมอเฉินทึ่งที่สุดหาใช่เพียงพละกำลัง แต่คือ ‘จิตวิทยา’ ในการรักษา ก่อนหน้านี้ฟางหานจงใจทำให้ผู้ป่วยผ่อนคลาย แต่แล้วกลับใช้ความใกระตุ้นให้ร่างกายสั่งการเองตามธรรมชาติ
เมื่อคนเราพยายามจะลุกขึ้นอย่างกะทันหัน กล้ามเนื้อและกระดูกทั่วร่างจะทำงานประสานกันโดยเริ่มจากแรงส่งที่เอว ดึงรั้งคอและศีรษะตามขึ้นมา ซึ่งแรงจากภายในร่างกายเช่นนี้ปลอดภัยและนุ่มนวลกว่าการใช้แรงจากภายนอกเข้าข่มศัตรู
ช่างเหนือชั้นยิ่งนัก!
หมอเฉินรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าเบา ๆ เด็กหนุ่มคนนี้คืออัจฉริยะโดยแท้จริง ไม่เพียงแต่มีหัตถการที่เลิศล้ำ แต่ยังเข้าใจลึกซึ้งถึงกลไกของจิตใจและร่างกาย ทุกอย่างประสานกันจนไร้ร่องรอย แม้แต่ตัวเขาเอง... ต่อให้ไม่เต็มใจจะยอมรับ แต่เขาก็รู้ดีว่าหากเป็คนลงมือรักษาเองในวันนี้ คงไม่สามารถทำได้สมบูรณ์แบบเท่าฟางหาน
พ่อหนุ่มคนนี้หลุดมาจากที่ไหนกัน? ทักษะระดับนี้ไม่ได้มีแค่พร์ก็ทำได้ แต่มันต้องผ่านการฝึกฝนนับหมื่นครั้ง... เขาฝึกมาั้แ่ยังอยู่ในครรภ์มารดาหรืออย่างไร?
หมอเฉินรู้สึกขมขื่นใจจนบอกไม่ถูก ตัวเขาอายุล่วงเลยเลขสี่ไปแล้ว แต่กลับต้องพ่ายแพ้ให้กับเด็กฝึกงานอายุยี่สิบต้น ๆ สิบกว่าปีที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตไปเพื่ออะไรกันหนอ
เขาเริ่มรู้สึกอิจฉาปนเลื่อมใสในตัวฟางหาน สมัยเรียนเขาเกลียดพวกอัจฉริยะที่ไม่ต้องพยายามแต่ก็ได้คะแนนเต็มที่สุด และวันนี้เขาก็เพิ่งได้ประจักษ์ว่า พร์ที่แท้จริงนั้นมันน่ากลัวเพียงใด
[ได้รับแต้มความชอบ +76]
ขณะที่ฟางหานกำลังล้างมือ เขาลอบสำรวจข้อมูลในระบบ วันนี้แม้จะทุ่มแต้มไปถึง 1,000 แต้ม แต่เพียงครู่เดียวเขาก็ได้กลับคืนมาแล้วกว่า 200 แต้ม
ฟางหานจึงถือโอกาสสอบถามระบบในใจ ‘รางวัลพวกนี้คำนวณยังไง? ตอนที่ผมใช้ทักษะขั้นต้นครั้งแรก ไม่เห็นมีรางวัลอะไรเลย’
[เงื่อนไขการได้รับรางวัล : เมื่อโฮสต์ได้รับการยอมรับจากผู้ประกอบวิชาชีพเดียวกันในระดับที่สูงกว่าเป็ครั้งแรก หรือทดลองใช้ทักษะขั้นสูงขึ้นไปเป็ครั้งแรก จะได้รับรางวัลจากการสุ่ม และหากได้รับ ‘ความชื่นชมจากใจจริง’ จากผู้คนจำนวน 10 คน 100 คน หรือมากกว่านั้นในคราวเดียวเป็ครั้งแรก ก็จะได้รับรางวัลเช่นกัน]
‘ถ้าผมแลกทักษะขั้นปรมาจารย์ชั่วคราว ผมจะได้ทักษะขั้นปรมาจารย์ถาวรเป็รางวัลไหม?’
[ใช่!]
ฟางหานตาเป็ประกายทันที การแลกทักษะขั้นปรมาจารย์ชั่วคราวใช้เพียง 10,000 แต้ม แต่ถ้าจะแลกแบบถาวรต้องใช้ถึง 5,000,000 แต้ม! มูลค่าต่างกันถึง 500 เท่า แม้รางวัลจะเป็แบบสุ่มที่อาจจะไม่ตรงความ้านัก แต่มันก็นับว่าคุ้มค่ามหาศาล
‘แล้วไม่มีภารกิจให้ทำบ้างเหรอ?’ ฟางหานยังไม่พอใจ หากต้องสะสมแต้มให้ถึง 5,000,000 ด้วยวิธีปกติ... แค่คิดเขาก็แทบจะถอดใจแล้ว
[ปัจจุบันยังไม่มีภารกิจ]
‘ยังไม่มี?’ ฟางหานสะดุดคำ ‘หมายความว่าจะมีในอนาคตสินะ?’
[เมื่อโฮสต์สะสมการทักษะถาวรครบ 5 ชนิด ระบบจะทำการอัปเกรดฟังก์ชันใหม่!]
‘5 ชนิดงั้นเหรอ...’ ฟางหานคำนวณในใจ การแลกทักษะขั้นต้นถาวรใช้ครั้งละ 10,000 แต้ม รวมแล้วต้องใช้ 50,000 แต้ม ซึ่งก็ไม่ได้ไกลเกินเอื้อม ดูเหมือนหลังจากนี้เขาต้องรู้จักบริหารแต้มให้รอบคอบเสียแล้ว
‘อ้อ แล้วคำว่า 'ความชื่นชมจากใจจริง' นี่หมายถึงอะไรกันแน่?’
[ระบบจะเปลี่ยนอารมณ์ต่าง ๆ เช่น ความอิจฉา ความริษยา หรือความเลื่อมใส ให้กลายเป็ ‘แต้มความชอบ’ แต่จะมีเพียงอารมณ์ ‘ความชื่นชม’ เท่านั้นที่ถือเป็การยอมรับจากก้นบึ้งของหัวใจ]
ฟางหานขมวดคิ้ว นี่มันยากกว่าที่คิด ในโลกที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน การจะทำให้คนอื่นชื่นชมเราจากใจจริงโดยปราศจากความอิจฉานั้นไม่ใช่เื่ง่ายเลย
‘แล้วหลังจากอัปเกรดจะมีฟังก์ชันอะไรเพิ่มมาอีกล่ะ?’
[ข้อมูลถูกจำกัด ไม่สามารถเปิดเผยได้]
‘หวงข้อมูลจริงนะ!’ ฟางหานอดก่นด่าในใจไม่ได้ ‘บอกนิดบอกหน่อยก็ไม่ได้ ระบบอย่างแกนี่มันจอมงกจริง ๆ’
ระบบยังคงเงียบงันราวกับไร้ตัวตน ไม่หวั่นไหวไปกับคำด่าทอใด ๆ
ทางด้านผู้ป่วย เมื่อลืมตาขึ้นและลองลุกขึ้นยืนดู ก็พบว่าอาการบ้านหมุนที่เป็มานานได้มลายหายไปเป็ปลิดทิ้ง
“ขอบคุณมากครับ! ขอบคุณมากจริง ๆ คุณหมอฟาง!” ผู้ป่วยรีบละล่ำละลักขอบใจ เดิมทีเขาพยายามใช้เส้นสายเพื่อขอนัดหมอเฉินเพราะความกังวลใจ แต่ไม่คาดคิดเลยว่าคุณหมอหนุ่มคนนี้จะรักษาเขาจนหายขาดได้ง่ายดายถึงเพียงนี้
“มันเป็หน้าที่ของผมครับ” ฟางหานยิ้มรับอย่างสำรวม “ถึงกระดูกจะเข้าที่แล้ว แต่ยังต้องระวังการเคลื่อนไหวด้วยนะครับ หลังจากนี้ให้หมอเฉินช่วยปรับสมดุลร่างกายอีกสักนิด สังเกตอาการอีก 3-5 วันก็น่าจะกลับบ้านได้แล้วครับ”
“ขอบคุณมากครับคุณหมอฟาง!” ผู้ป่วยย้ำคำขอบคุณอีกครั้งด้วยความตื้นตัน
ในห้องสังเกตการณ์ เหล่านักศึกษาฝึกงานต่างอิจฉาจนตาร้อนผ่าว สำหรับพวกเขาแล้ว สิ่งที่โหยหาที่สุดคือการถูกผู้ป่วยเรียกว่า ‘คุณหมอ’ ทว่า ในความเป็จริง พวกเขาเป็ได้เพียงเงาที่ไม่มีใครสังเกตเห็นในโรงพยาบาลแห่งนี้
นอกจากจะไม่มีใครสนใจแล้ว โอกาสที่จะได้คุยกับผู้ป่วยโดยตรงยังแทบไม่มี ยกเว้นเวลาที่มีคนเดินมาถามทางเท่านั้น
“เสี่ยวจ้าว พาผู้ป่วยกลับไปพักผ่อนที่ห้อง แล้วค่อยมารับใบสั่งยาจากฉันนะ” หมอเฉินเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แม้ฟางหานจะเป็คนรักษา แต่เขาก็ยังคงสถานะแพทย์เ้าของไข้อยู่
“ครับหมอเฉิน” แพทย์ประจำบ้านรีบเข้ามาพยุงผู้ป่วยทันที
หมอเฉินกล่าวสำทับ “หลังจากนี้ก็หมั่นเรียนรู้วิชาจากฟางหานให้มาก ๆ ล่ะ นายมาอยู่ที่นี่ครึ่งปีแล้ว หากมีความสามารถได้สักเศษเสี้ยวของฟางหาน ฉันคงจะเบาแรงไปได้เยอะ”
คำพูดของหมอเฉินดูเหมือนจะเป็การสั่งสอนลูกศิษย์ แต่ความจริงเขากำลังพูดให้ผู้ป่วยฟัง เพื่อเสริมบารมีให้ตัวเองว่า ‘ลูกศิษย์ยังเก่งขนาดนี้ อาจารย์ย่อมต้องเก่งกว่า’ ซึ่งจะช่วยรักษาชื่อเสียงของเขาต่อหน้าผู้ป่วยและคนรู้จักที่แนะนำมา
ทว่า แพทย์ประจำบ้านอย่างเสี่ยวจ้าวกลับรู้สึกอยากจะร้องไห้โฮ เขาเป็ถึงแพทย์ประจำบ้านที่มีวุฒิภาวะ แต่กลับถูกสั่งให้ไปเรียนรู้วิชาจากนักศึกษาฝึกงาน? นี่มันช่างน่าอัปยศอดสูอย่างบอกไม่ถูก!
เขาน่าจะเป็แพทย์ประจำบ้านคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ถูกหยามเกียรติขนาดนี้กระมัง?
ทางด้านเหล่านักศึกษาฝึกงานในห้องสังเกตการณ์ ตอนนี้พวกเขาเริ่มจะ ‘ชาชิน’ เสียแล้ว เพราะช่องว่างความเก่งกาจระหว่างพวกเขากับฟางหานมันกว้างขวางเกินกว่าจะใช้ความอิจฉามาถมให้เต็มได้ เมื่อความต่างมันทิ้งห่างเกินไป ความอิจฉาก็มลายหายไปเหลือเพียงความนับถือ
[ได้รับแต้มความชอบ +115]
[ยินดีด้วย! โฮสต์ได้รับความชื่นชมจากใจจริงจากผู้คนมากกว่า 10 คนเป็ครั้งแรก ได้รับรางวัล : ทักษะขั้นกลางถาวร (สามารถเลือกได้ตามความ้า)]