นิ้ววิเศษที่ย่อ-ขยายตามต้องการ

     เสาร์น้อยใช้เวลาไม่นานในการใช้พลังนิ้ววิเศษของตัวเอง นอกจากจะช่วยขยายต้นไม้ต้นเล็กๆให้เติบโตแข็งแรงแล้ว ต้นหญ้าที่ไม่จำเป็นมากนักก็ลดขนาดของพวกมันให้เล็กลงเพื่อกันอันตรายจากการเดินเท้าเข้าป่า ที่อาจจะเป็นที่หลบซ่อนของสัตว์เลื้อยคลานมีพิษได้ 

     และขยายความสมบูรณ์ของพื้นดินจากจุดเล็กๆ บางแห่งให้กระจายขยายใหญ่ให้มากขึ้น และเร่งดอก เร่งผลให้ขยายใหญ่ขึ้นเพื่อการเก็บเกี่ยวของคนที่จะเข้าป่ามาเห็นเข้าอีกด้วย

     “มันเปลี่ยนแปลงแล้ว น้องเสาร์น้อยเก่งที่สุดเลย”พี่สาวโจวหวู่เอ่ยปากชมน้องเสาร์น้อยอย่างรวดเร็วหลังจากเห็นความอัศจรรย์ตรงหน้าอีกครั้ง

     “ชาวบ้านที่อาศัยป่าแถบนี้หากินคงจะต้องดีใจมากๆแน่นอน”พี่ใหญ่โจวซาน

     “ใช่ๆ”พวกพี่ชายคนอื่น

     “ถ้าเสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเราก็กลับไปที่รถกันดีกว่านะเด็กๆ”ปู่

      “ค่ะ” “ครับ”พวกเด็กๆ

      แต่พอจะเดินทางขึ้นกลับไปที่รถของพวกเรานั้น เสาร์น้อยก็เหลือบเห็นต้นไม้ต้นหนึ่งที่มีผลออกมารูปร่างที่ดูแปลกตามากๆไม่เคยเห็นมาก่อนจริงๆในชีวิตนี้ ถึงกับหยุดเพ่งมองกันเลยทีเดียว

     “มีอะไรเหรอน้องเสาร์น้อย”พี่สาวโจวหวู่ที่กำลังจูงมือน้องเสาร์น้อยเดินไปด้วยกันก็ต้องหันมาสอบถามน้อง ที่น้องจู่ๆก็หยุดเดินตามเธอ

     “ต้นนั้นน่ะพี่สาวเห็นไหมผลของมันสีออกม่วงๆฟ้าๆขึ้นเป็นพวงเลย และก็มีแบบสีเขียวๆด้วยล่ะเต็มต้นเลย”เสาร์น้อย ชี้ไปทางต้นไม้ปริศนาให้พี่สาวโจวหวู่ได้ดูด้วยกัน

     “ไหนๆ….โอ้..!พี่สาวเห็นแล้วจริงด้วยมีเต็มต้นเลยพวกเราเดินไปดูพวกมันใกล้ๆกันดีกว่านะ”พี่สาวโจวหวู่

     สองสาวน้อยเดินย้อนไปประมาณเกือบ 20 ก้าวและแหงนคอมองดูต้นไม้นี้อย่างสนใจอาจจะเป็นเพราะสีผลของมันที่ดึงดูดพวกเด็กๆก็อาจจะเป็นไปได้

     “น้องสาวดูอะไรกันเหรอ”พวกพี่ชาย

     “ต้นนี้น่ะพี่ชายรู้จักไหมดูสิมันออกผลเต็มต้นเลยนะ”เสาร์น้อย

     “อือ…พวกพี่ไม่แน่ใจนะคงจะต้องถามตากับปู่แล้วล่ะ”พี่ใหญ่โจวซาน

     ตากับปู่เองก็เดินตามหลังพวกหลานๆมาด้วยเช่นกันและไม่ได้เอ่ยห้ามปรามใดๆที่เด็กๆเดินย้อนลงมาอีกรอบหนึ่ง เพราะถือว่าต้นไม้ทุกต้นในป่าเป็นการเรียนรู้ของพวกเด็กๆไปด้วย ถ้าพวกเขารู้จักมันหรืออาจจะไม่รู้จักก็ตามที แต่ยังไงเสียก็ถือว่าดีที่ให้เด็กๆได้รู้จักต้นไม้ใหม่ๆไปด้วย ว่าอันไหนกินได้อันไหนกินไม่ได้

     “ตาคะ ปู่คะ ต้นนี้น่ะค่ะมันมีลูกออกเต็มต้นเลยมันกินได้ไหมคะ??แล้วมันเรียกว่าต้นอะไรกัน?”เสาร์น้อย ถามหมดทุกข้อสงสัย เพราะบอกได้เลยว่าไม่รู้จักเจ้าต้นไม้ต้นนี้จริงๆ

     “อ้า…พวกเราโชคดีจังเด็กๆหลานสาวตาดีมากๆเลยนะลูก นี่ก็คือหนึ่งในต้นผลไม้ป่าอย่างหนึ่งตามป่าจะมีให้เห็นแต่ใช่ว่าจะมีทุกพื้นที่นะ แล้วก็หายากมากแล้วด้วยในตอนนี้”ปู่

     “ว้าว….ผลไม้ป่า!!”พวกเด็กๆได้ยินเพียงแค่ว่าเป็นผลไม้ก็พากันเลียริมฝีปากกันแล้ว และอดคิดไม่ได้ว่ามันคงจะต้องอร่อยมากแน่ๆเลย

     “ฟืด….ฟืด….”เสาร์น้อยที่อยู่ใต้ต้นผลไม้ป่าสายพันธุ์หนึ่งในตอนนี้ก็ได้กลิ่นบางอย่างจากต้นนี้อีกด้วยและพยายามสูดดมและคาดเดาว่ามันเหมือนกับกลิ่นผลไม้อะไรสักอย่าง จนทำให้นึกได้ว่ากลิ่นของมันเหมือนกับ…

     “กลิ่นมันคล้ายๆกับกล้วยด้วยนะคะเนี่ย”เสาร์น้อย 

     “ฟืด…..ฟืด…..”พวกพี่ๆก็สูดดมกลิ่นตามด้วย และพากันพยักหน้าพูดเหมือนกับน้องเสาร์น้อยเช่นเดียวกัน

    “จริงด้วย”พวกพี่ชาย

     “กลิ่นเหมือนกล้วยจริงๆ”พี่รองโจวซื่อ

     “ใช่ๆ..กล้วย”พวกพี่ชายคนอื่น

     “ผลไม้ป่าต้นนี้พวกเราเรียกว่า แตงขี้แมว 猫屎瓜 ครับหลานๆ คนสมัยก่อนเขาว่ากันว่ารูปทรงผลของมันคล้ายๆกับอึแมวน่ะ”ตา

     “อี๋….”พวกเด็กๆ

     “ชื่อมีตั้งเยอะแยะนะคะ”เสาร์น้อย

     “ฮ่า….ฮ่า…..”ปู่ ตา หัวเราะพวกหลานๆที่พากันทำสีหน้าแบบว่าทำไมไม่มีชื่ออื่นๆให้เรียกหากันหรืออย่างไร

     “แล้วผลไม้ป่าเจ้า แตงขี้แมว 猫屎瓜 รสชาติมันเป็นอย่างไรค่ะตา ปู่”เสาร์น้อยเร่งหาคำตอบเพราะอยากรู้ว่ามันอร่อยหรือไม่เพราะนี่จะเป็นครั้งแรกเลยที่ได้ลิ้มลองผลไม้ป่าที่ไม่เคยได้เห็นมาก่อนในชีวิตนี้

     “รสชาติของมันดีมากนะ ไม่เหมือนกับชื่อของมันหรอกฮ่า…ฮ่า….”ตา

     “ว้าว……”พวกเด็กๆได้ยินคำนี้ก็ตาเป็นประกายหันไปมองผลของ แตงขี้แมว 猫屎瓜 ด้วยตาไม่กระพริบกันเลยทีเดียว

     “รสชาติของผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 พวกนี้จะหวานสดชื่นเหมือนกับน้ำผึ้งเลยก็ว่าได้นะหลานๆ”ตา

     “มาเดี๋ยวปู่จะสอนให้พวกหลานๆว่ากินอย่างไรกับเจ้าผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 พวกนี้”ปู่

     “ค่ะ” “ครับ”พวกเด็กๆตอบรับอย่างเสียงดังเพราะคำนี้แหละที่รอมานานแล้ว

     “ฮึ่บ…….”ปู่กับตาช่วยกันเด็ดเจ้าผลไม้ป่าหรือที่มีชื่อเรียกกันว่า แตงขี้แมว 猫屎瓜 ลงมาคนละพวง

     “ก่อนอื่นเลยที่จะต้องระมัดระวังคือยางของเปลือกเจ้าผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 เพราะมันจะเหนียวมากๆเลย ผลของมันนี้เราจะแกะตรงของสันตามเส้นทางยาวแบบนี้นะเด็กๆ”ปู่

     “ว้าว…….”พวกเด็กๆเห็นเนื้อของเจ้าผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 เป็นครั้งแรกของพวกเรา

     “มันใสๆ เด้งๆยังไงก็ไม่รู้นะคะ”เสาร์น้อย

     “ใช่ๆ”พวกพี่ๆ

     “แต่ที่แน่ๆทำไมของอร่อยๆจะต้องมีเนื้อให้กินน้อยนิดกะจิ๊ดริดแบบนี้ล่ะคะ ดูสิเม็ดของมันเรียงเต็มไปหมดเลยเฮ้อ….”เสาร์น้อย ที่เอานิ้วจิ้มๆเพื่อรับสัมผัสของเนื้อผิวของมันว่าจะเป็นอย่างไรและวิจารณ์ไปตามความรู้สึกนึกคิดของตัวเอง

     “จริงด้วย”พวกพี่ๆ

     “ฮ่า….ฮ่า……”ปู่ กับตาหัวเราะเจ้าตัวเล็กของบ้านที่เข้าใจหาคำพูดมาเสียจริงๆเลย

     “เดี๋ยวของปู่กับตา ให้น้องสาวสองคนของพวกหลานนะ”ปู่

     “ได้ครับ”พวกพี่ชาย

     “นี่คนละหนึ่งลูกก่อนเลย พวกหลานชายลองแกะผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 ดูเลยนะ”ตา

     “พี่ชายเสาร์น้อยกับพี่สาวจะรอกินพร้อมพี่ชายนะเร็วเข้า”เสาร์น้อย

      “พี่ชายแกะเลย กินพร้อมๆกัน”พี่สาวโจวหวู่

      “ตกลง”พวกพี่ชาย

      หนุ่มน้อยค่อยๆแกะตาทางแนวของผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 อย่างช้าๆแต่ก็ยังไม่ออกมาไม่สวยเหมือนตากับปู่แกะ เพราะมีแตกไม่เป็นก้อนแนวยาวเหมือนที่น้องสาวทั้งสองคนถือเลยแต่ก็ไม่เป็นอะไร 

     “เอาล่ะ พร้อมนะ”เสาร์น้อย

     “กินได้”พี่สาโจวหวู่

     “หง่ำ…หง่ำ…..”พวกเด็ก ๆพากันก้มกินผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 อย่างตั้งอกตั้งใจกันอย่างเต็มที่กันเลยทีเดียว

     “หวานจริงๆด้วย”เสาร์น้อย ตาเป็นประกายขึ้นมาทันทีหลังจากได้ชิมครั้งแรกและพอใจมากๆ

     “ฟู่….ฟู่….”เสาร์น้อย

     “อุ๊ย….น้องเสาร์น้อย!!”พวกพี่ชาย ที่จู่ๆก็ร้องตกใจกันขึ้นมาที่น้องเสาร์น้อยพ่นเมล็ดเจ้าผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 ออกมาอย่างกับลูกกระสุนเลย 

     และแน่นอนไม่รอช้าพี่สาวโจวหวู่ก็เป็นคนถัดไป และพวกพี่ชายก็เริ่มจู่โจมบ้างเช่นกัน

     “ฟู่….ฟู่…..”

     “ฮ่า…ฮ่า….หยุด….ไม่เอา…..ฮ่า….ฮ่า….”พวกเด็กๆ พากันหลบหลีกลูกกระสุนเมล็ดจากผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 ที่ออกจากปากพวกเขากันอย่างสนุกสนาน

    แต่แน่นอนว่าเล่นกันไปเพียงแป๊บเดียวเท่านั้นกระสุนในปากก็หมดลงทำท่าจะเริ่มเล่นกันใหม่ปู่กับตาก็พากันห้ามเสียก่อน

    “หลานๆหยุดก่อนลูก พวกหนูจะต้องระวังนะเพราะมันมีเม็ดเยอะมากๆเจ้าผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 เผลอไม่ได้อย่างเด็ดขาดเมื่อกินเข้าไปแล้วมันอาจจะติดคอพวกหนูถึงตายได้นะ”ตา

    “โอ้…!!”พวกเด็กๆ

    “ค่ะ” “ครับ” เด็กๆเลยเลิกเล่นกันเพราะกลัวว่าพวกเราจะกังวลเพราะว่าผลไม้ป่านี้มันมีเม็ดข้างในเยอะมากจริงๆไม่ค่อยเหมาะสำหรับเด็กเล็กๆที่จะกินตามลำพังสักเท่าไหร่เพราะมันอาจจะไหลลงลำคอได้ง่ายๆ ด้วยเนื้อของมันนิ่มๆนุ่มๆใสๆแบบนี้ด้วยแล้ว

     “ถ้าเป็นไปได้หลานสาวพวกหนูกินทีละนิดนะลูกไม่ก็แกะเมล็ดด้านในออกซะก่อน ต้องกินช้าๆนะ”ตา

     “ได้ค่ะ”สองสาวน้อยรับปากอย่างดีเพราะรู้ดีว่าพวกท่านเป็นห่วงพวกเธอทั้งสองคนที่ยังเลิกจนเกินไปกินต้องระมัดระวัง ถึงแม้พวกพี่ชายจะโตกว่ามากแต่ก็ใช่ว่าจะไม่เกิดอันตรายได้ก็ต้องคอยเตือนพวกพี่ชายด้วยเช่นกัน

     “แล้วเจ้าผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 สามารถทำอะไรได้บ้างคะหรือว่าจะต้องกินแบบสดๆอย่างเดียวเลย”เสาร์น้อยเอ่ยถามออกมาอย่างสนใจเพราะรสชาติหวานๆแบบนี้มันน่าจะทำสิ่งที่เธอคิดอยู่ในใจตอนนี้ได้แน่ๆเลย เธอเลยอยากจะถามว่าจะใช่อย่างที่เธอคิดหรือไม่

     “ได้ครับหลานสาว สามารถนำไปทำเป็นน้ำตาล หรือหมักเหล้าได้เลย(ไวน์) แม้กระทั่งกลั่นเป็นน้ำมันแต่ส่วนมากน่าจะเป็นตระกูลที่มีโรงงานมีเครื่องมือการผลิตที่จะทำออกมาขายเพราะขั้นตอนยุ่งยาก”ตา

     “อ้อ…”เสาร์น้อย คิดไม่ผิดว่าจะต้องทำน้ำตาลได้แน่ๆรสชาติหวานสดชื่นแบบนี้ แต่อาจจะทำในรูปแบบแปรรูปในการทำขนมเสียมากกว่า??

     “ถ้าแบบนี้พวกเราเก็บผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 ไปขายได้ใช่ไหมคะ”พี่สาวโจวหวู่

     “ย่อมได้”ปู่

     “ดีเลย”พวกพี่ชาย

     “ถ้าอย่างงั้นแล้วก็เอาไปปลูกที่หมู่บ้านเจียวจิ้นของพวกเราเสียเลยสิคะ มันก็มีประโยชน์มากแบบนี้”เสาร์น้อย

    “จริงด้วย”พวกพี่ชาย หันมามองน้องเสาร์น้อยกันทั้งหมด

    “ได้ๆ”ปู่ กับตา

    “ปี้ว….ปี้ว….”เสาร์น้อยไม่รอช้าแต่อย่างใดหันมามองรอบๆได้เพียงครู่หนึ่งและยังเห็นว่ามีต้นอื่นๆในบริเวณนี้ด้วยเลยจัดการใช้นิ้ววิเศษย่อส่วนของมันทันทีเพื่อเอากลับไปปลูกที่ป่าแถวๆหมู่บ้านเจียวจิ้นบ้าง เพราะเธอก็ไม่รู้ว่าที่ป่าแถวบ้านของพวกเรามีหรือไม่แต่เอาไปให้พร้อมดีกว่า 

     “พี่ชายขุดเอาไปด้วยนะ”เสาร์น้อย

     “ได้”พวกพี่ชาย พากันหากิ่งไม้และใบไม้ใบใหญ่ๆเพื่อที่จะห่อต้น แตงขี้แมว 猫屎瓜 นี้ไปใส่ชั่วคราวเพราะจะหาถังหรือกล่องใส่ในรถภายหลัง

     เมื่อได้ต้น แตงขี้แมว 猫屎瓜 พี่ชายหว่านช่างกับพี่หว่านหว่านอาสานำต้นของมันไปเก็บที่รถเสียก่อน และจะได้บอกกล่าว ย่า ยาย แม่ อาสะใภ้ น้าสะใภ้ด้วยว่าพวกเขาเดินป่าใกล้ๆแถวนี้ก่อนสักพักหนึ่ง พวกท่านจะได้ไม่ต้องเป็นห่วงที่พวกเราจะหายกันไปนาน

     และก็มีส่วนหนึ่งที่พวกเราเก็บผลของมันเพื่อให้คนอื่นๆในครอบครัวได้ลองชิมกันด้วย 

     “ดูสิคะหายไปเพียงแค่แป๊บเดียวได้ของกลับมาจนได้ เรียกได้ว่าไม่เสียเที่ยวจริงๆค่ะ”แม่ มองดูต้น แตงขี้แมว 猫屎瓜 ที่วางใส่ไว้ในกล่อง

     “นี่ถ้าออกมาอีกรอบจะเอาต้นหรือผลอะไรมาฝากพวกเราอีกก็ไม่รู้เหมือนกันนะคะ”น้าสะใภ้

     “ต้น แตงขี้แมว 猫屎瓜 เนี่ยแถวหมู่บ้านพวกเราไม่มีนะคะหายากจริงๆ”อาสะใภ้

     “ใช่ๆ มันจะมีขึ้นแถวอื่นมากกว่า”ยาย กับย่าต่างพยักหน้าให้กันและบอกเล่าว่าในหมู่บ้านทุกๆที่ไม่ใช่ว่าจะมีขึ้นเหมือนกันหมด

     “พวกเราลองกินกันเสียหน่อยดีกว่านะเหนียนเหนียน นานมากแล้วที่ไม่ได้กินเจ้าผล แตงขี้แมว 猫屎瓜 แบบนี้”ย่า

     “ใช่ๆนานมากจริงๆ”ยาย

     แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้หยิบขึ้นมาคนละผลและแกะออกเพื่อกินกัน สีหน้าแววหน้าบ่งบอกถึงความพอใจกับรสชาติที่น่าจะลืมไปแล้วเพราะไม่ได้กินบ่อยๆหรือหากินได้ง่ายในแถบป่าหมู่บ้านเจียวจิ้น

     “นี่ถ้าให้เดานะคะ พอเจ้าตัวเล็กเห็นผลด้านในของ แตงขี้แมว 猫屎瓜 พวกนี้เนี่ยจะต้องบอกว่าทำไมเนื้อมันนิดเดียวแต่เม็ดมันเยอะแยะไปหมดเลยเสียดายจัง”แม่

    “แน่นอนเลยค่ะพี่สะใภ้ เจ้าตัวน้อยจะต้องพูดแบบนี้แน่นอนเพราะรสชาติหวานถูกใจพวกเด็กๆแบบนี้”อาสะใภ้

     “ฮ่า….ฮ่า….”แม่ ย่า ยาย อาสะใภ้ น้าสะใภ้

     “แต่ก็ต้องระวังสักหน่อยนะเพราะมันมีเม็ดเยอะมากๆ แม่ไม่อยากให้พวกหลานๆต้องนั่งกินกันตามลำพัง”ยาย

     “ค่ะแม่”แม่

     ทางด้านกลุ่มพวกลูกๆหลานๆที่ตอนนี้มีปู่กับตา คอยพาเดินสำรวจป่ารอบนอกนี้อย่างช้าๆและไม่ได้เดินไปลึกมากนักอย่างเพลิดเพลิน

************

     ผลไม้ป่าชนิดนี้มีในประเทศจีน ไร้ท์นำมาเขียนประกอบเข้ากับเนื้อเรื่องเพื่อความสนุกสนาน และความรู้ใหม่ๆจากผลไม้ป่าของต่างประเทศค่ะ อาจจะไม่เข้าถึงทั้งหมดเพราะใช้เครื่องแปลภาษานะคะ ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยแต่ถ้าใครเก่งภาษาจีนดูได้จากลิ้งค์ด้านล่างได้เลยค่ะ

####

    เสาร์น้อยเจอผลไม้ป่าเข้าอีกหนึ่งอย่างแล้ว และจะนำไปปลูกรอบๆป่าของหมู่บ้านเจียวจิ้นอีกด้วย เพื่อเพิ่มเติมความอุดมสมบูรณ์ของป่าที่มีความหลากหลายในพืชผล

     แต่ว่าเสาร์น้อยจะหยุดอยู่แค่ต้นแตงขี้แมวหรือเปล่านะ?? แล้วจะได้ผลไม้ป่าอื่นๆไปเพิ่มเติมอีกไหมนะ??รอลุ้นกันต่อค่ะทุกๆคน

 ######## 

เอกสารอ้างอิง

ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

https://baike.baidu.com/item

https://zhuanlan.zhihu.com/p/53106935

https://zhuanlan.zhihu.com/p/416710197

แตงขี้แมว 猫屎瓜

หรือที่รู้จักกันในชื่อกล้วยป่าและแตงขี้แมวเป็นไม้พุ่มผลัดใบที่เติบโตบนเนินเขา หุบเหว และใต้ป่าใบกว้างที่ระดับความสูง 700-1350 มีการแพร่กระจายอย่างกว้างขวางในหูหนาน เสฉวน ยูนนาน กุ้ยโจว กวางสี , เจ้อเจียง อานฮุย และสถานที่อื่นๆ

     ผลเมื่ออ่อนจะมีสีเหลืองเขียว และเมื่อแก่มีสีม่วงอมฟ้า เนื้อใสๆ รับประทานสดๆ สดชื่น มีรสหวาน ใช้ทำไวน์ได้ ยางสามารถสกัดจากเปลือกได้ เมล็ดจะแบนและมีสีดำ น้ำมันเมล็ดสามารถรับประทานได้

 แตงขี้แมวเป็นพืชเศรษฐกิจ ป่าที่มีมูลค่าการ พัฒนา สูง ผลไม้อุดมไปด้วยสารอาหาร และเนื้อผลไม้อุดมไปด้วยน้ำตาลโปรตีนไขมัน เพกติน วิตามิน และสารอาหารแร่ธาตุ มีรสชาติหวานพอๆ กับน้ำผึ้ง และสามารถรับประทานสดและแปรรูปเป็นน้ำตาลไวน์ อาหารเพคตินเยลลี่แยมฯลฯ ปริมาณน้ำมันของเมล็ดอยู่ที่ 18% ถึง 22% และผลผลิต น้ำมัน ใกล้เคียงกับเมล็ดฝ้าย น้ำมันนี้กินได้ มีกลิ่นหอม และมีคุณค่าทางโภชนาการ และยังสามารถใช้ทำสบู่และน้ำมันอุตสาหกรรม ได้อีกด้วย เปลือกของมันอุดมไปด้วยยางโดยมีปริมาณประมาณ10% ถึง 20% ของน้ำหนักแห้งโครงสร้างทางเคมี ของยางจะเหมือนกับยาง ธรรมชาติทั่วไปสามารถผสมกับ ยาง styrene-butadiene เพื่อให้มีลักษณะทั่วไป ผลิตภัณฑ์ยาง