เรื่องสั้นตัวเอกชาย 18+

ตั่กๆๆๆ... แฮ่กๆๆ...

ผมกำลังวิ่งซ้อมอยู่ที่สนามบอลของทีมฟุตบอลแถวบ้าน

.

"เฮ้ย... มาซ้อมฟรีอย่างเดียวเลย เมื่อไหร่จะเซ็นเข้าทีมพี่วะ?"

"ฮั่กๆ... ฮ่าฮ่า... ใจเย็นดิพี่วิทย์

มันมีติดต่อมาหลายทีมอะ ผมคิดก่อน...ฮั่กๆ..."

"โอ้ย...หมั่นใส้โว้ย... ฮ่าฮ่า"

ซึ่งมันก็เป็นทีมของพี่วิทย์ การที่ผมเป็นแค่เด็กพึ่งจบมัทธยม

แต่กลับถูกเรียกติดทีมชาติและลงสำรองมายิงประตูชัย

พาทีมชาติไทยเข้ารอบคัดเลือกฟุตบอลโลก

มันทำให้ผมได้รับข้อเสนอดีๆจากหลายสโมสรมากมาย

.

.

"หมั่นใส้อะไรยะ เราเองก็เหมือนกันเร่งฟอร์มหน่อย เมียไม่มีจะแดกแล้ว!"

"อุ้ย....เมียจ๋า? แหะๆ..."

พริ้ง... ดึ๋งดั๋ง... เอื๊ออก?

ที่ผมชอบมาซ้อมที่นี่นอกจากเจอพี่วิทย์แล้ว ผมก็ชอบเมียของแก?

พี่มินนี่เนตไอดอลพริตตี้สาวสวยผมทองหุ่นดีและนมใหญ่

ไม่ว่าจะเจอเมื่อไหร่ก็ทำเอาหัวใจผมแทบจะเต้นทะลุจากอกออกมา

.

"ว่าแต่ไหมดึงไปนานๆจะดีเหรอ

เดี๋ยวอีกไม่นานฤดูกาลใหม่ก็จะเปิดแล้วนะ?"

"อ้า... จริงๆก็มีคุยๆไว้แล้วครับ

ติดแค่แม่ผมบอกให้เรียกค่าเหนื่อยสูงๆอีกหน่อย เอื๊อก?"

ซึ่งเวลาคุยกับแกนี่ไม่ว่าจะมองหน้าหรือมองนมผมก็เขินแบบสัดๆ

ได้แต่คิดว่าทำไมพี่วิทย์แม่งโชคดีจังวะ?

"เฮ้ยๆ...จ้องนมเมียกูใหญ่เลยนะไอ้สัด?"

"บ้า...ผมเปล๊าา!"

"อิอิ.. เอาน่าทำหวง ไหมมองก็เอาไปไม่ได้หรอก!"

"โห่...เมียพี่ไม่สงสารผัวเลย!"

ฮ่าฮ่า! ฮิฮิ...

จากความสนิทสนมทำให้ผมแอบคิดเหมือนกัน

ว่าอยากเซนต์เข้าทีมเดียวกันแต่ว่า

.

"หา? มาดามให้มึงเยอะขนาดนั้นเลยเหรอวะ!?"

"ใช่พี่... แต่อีกทีมให้เยอะกว่าอีกนะ แม่ผมเลยให้ไปต่อรองอีก"

"เนี่ย... วิทย์ก็ควรเร่งฟอร์มได้แล้ว ดักดานอยู่แต่ทีมเนี้ย

ดูดิ๊น้องไหมได้เท่าไหร่ แป๊ปเดียวก็แซงแล้ว!"

"โห... ใจเย็นดิมินนี่ ถ้าย้ายทีมก็ต้องย้ายบ้านอะไรอีก

อยู่ไกลๆแม่มินนี่โอเคเหรอ?"

"ก็โอเคหมดแหละ ขอแค่ได้เงินเยอะๆ

พี่ย้ายไปคนเดียวก็พอ มินนี่อยู่ใช้เงินที่นี่ไง!"

เอ๊าาาา!! ฮ่าฮ่า!

ใช่แล้วทีมพี่วิทย์เป็นทีมที่ไม่ได้เน้นดาวดังหรือสตาร์

ขนาดพี่แกได้ติดทีมชาติ เงินค่าเหนื่อยแกก็ไม่ได้ขึ้นมาก

อาจเพราะแกมาติดตอนแก่แล้ว

แต่ถ้าแกย้ายทีมจริงๆก็คงมีคนพร้อมจ่ายให้แกหนักๆ

.

.

แกร๊ก...

"อ้าว... ว่าไง? ไหมใช่มั้ย?"

"เอ้อ...ครับ... สวัสดีครับมาดามโย"

"จ้า... สวัสดีจ้า"

และวันนี้คนที่กำลังรับไหว้ผมก็คือมาดามโย

เจ้าของสโมสรใหญ่แห่งหนึ่งที่รวยมาก

และยื่นค่าเหนื่อยให้มาเป็นอันดับสอง

และแม่ผมให้มาต่อรองเพิ่มอีกอย่างที่ว่า

.

พริ้งง... ดึ๋งดั๋ง...เอื๊อก?

ทว่านอกจากความรวยแล้วที่เตะตาผมสุดๆก็คือความสวย

เธอเป็นสาวใหญ่อายุห้าสิบกว่าแล้วแต่ยังดูสวยและสาวมาก

ปกติแล้วเห็นแค่ในตามเวปหรือทีวี

แต่พอมาได้เห็นใกล้ๆในห้องทำงานของแกแบบนี้

นมแกใหญ่ไม่น้อยเลยพอดีมือสักคัพบี

รูปร่างผอมบางแต่งตัวดูดีมีสไตล์ที่เรียบหรู

ใบหน้าดูออร่าแม้มีรอยตีนกาบ้างแต่ก็ยังสวยมากน่าดู

.

"ไหมได้รับข้อเสนอจากทีมงานของพี่ไปแล้วใช่มั้ย?

ยังไม่พอใจอีกเหรอ?"

อึก?

แกถามผมจากโต๊ะทำงานติดผนังที่เป็นกระจกทั้งหมด

ซึ่งห่างไปเป็นสิบเมตรจากตรงที่ผมน่ะยืนอยู่

.

"เอ้อ... จริงๆผมก็โอเคแล้วล่ะครับ แต่แม่ผมอยากได้เพิ่มอีกหน่อย"

"หืม...? ขอเพิ่มอีกเหรอ? เดี๋ยวพี่เช็คแป๊ปนะ

เผื่อว่าเลขาพี่บอกตัวเลขไปผิด"

ตื๊ด...

"ฮัลโหล... น้องเหมียว

ค่าเหนื่อยน้องไหมเราล่าสุดเรายื่นไปให้เท่าไหร่นะ?

ตื๊ด...

"สองค่ะพี่โย..."

อึก?

ผู้บริหารสาวคุยกับเลขาหน้าห้องผ่านโทรศัพท์

เพราะที่นี่เป็นบริษัทใหญ่ ถึงอยากตะโกนเรียกเลขาเธอก็คงไม่ได้ยิน

ด้วยขนาดผมเองก็เพิ่งเดินยาวมาถึงโต๊ะที่เธอนั่งอยู่

.

"พี่ว่าพี่ก็ให้เราเยอะมากๆแล้วนะ เรายังเป็นดาวรุ่งอยู่เลย

ถ้ายังไงเล่นดีเดี๋ยวต่อรอบต่อไปพี่เบิ้ลให้เลย"

"แต่ว่าอีกทีมเขาให้มากกว่าน่ะครับ

ถ้าไม่ได้เพิ่มแม่ผมบอกให้เลือกอีกทีมดีกว่า"

ทว่าไม่ว่าความรวยของเธอจะทำให้ผมรู้สึกตัวเล็กขนาดไหน

แต่สำหรับผมแล้ว ความกลัวมันไม่ได้มีอยู่ในหัว

เมื่อมีโอกาสก็ต้องคว้าไว้กับตัวเหมือนกับที่แม่ผมสอนไว้

.

"อุ้ย...? คำก็แม่สองคำก็แม่ นี่คิดเองได้รึเปล่าเนี่ย?"

เอ๋...?

"ทีมที่ว่ามันทีม xxx ใช่มั้ยล่ะ?

ทีมนั้นมันอยู่บ้านนอกนะ เธอเดินทางสะดวกเหรอ?

แม่เธอควรคิดให้เยอะกว่านี้นะ

แล้วแม่เธอรู้รึเปล่าว่าวงการฟุตบอลมันเป็นยังไง?

ทีมนั้นเป็นทีมใหญ่ทีมแชมป์ เด็กอย่างเธอไปก็นั่งตูดด้าน

เดี๋ยวพาลไม่พัฒนาขึ้นมามันไม่คุ้มหรอกนะ

อย่าให้ความรู้น้อยของแม่เธอมาพาให้เธอเสียอานาคตเลยนะ..."

.

ห๊ะ...? กรอดด?!

ถึงแม้ว่าคำพูดของเธอจะมีเหตุผลและเข้าท่า

ทว่าการที่เธอเน้นพูดจิกกัดแม่ผม

ทำให้ผมน่ะโคตรโกรธและหมดเลยซึ่งศรัธทา

.

"ทำไมครับ? เพราะว่าแม่ผมไม่ได้เป็นประธานสโมสร

เลยต้องรู้น้อยกว่าคุณเหรอครับ? คุณเองก็รวยล้นฟ้า

ไม่เห็นจะทำให้สโมสรได้แชมป์อะไรเลยนี่ครับ?"

"อึ๊... อะไรเนี่ย? เธอกล้าดียังไง?

ฉันหวังดีกับเธอนะถึงได้พูด...?"

"หวังดี? ฮ่าฮ่าฮ่า!"

อึ๊ก?

ด้วยความเป็นคนหนุ่มและเลือดร้อน

ประกอบกับเพิ่งเจอพี่โดนัททำให้เจ็บสัดมาหมาดๆ

ทำให้ผมมีมุมมองที่มืดดำต่อสังคม

โดยเฉพาะคนที่ต้องการประโยชน์จากตัวผมเอามากๆ

.

"คุณเองก็แค่อยากใช้ประโยชน์จากความดังของผมไม่ใช่เหรอ?

สโมสรของคุณเองก็ซื้อตัวทีมชาติมาเยอะแยะ

แต่เอาโค้ชคนในคนสนิทกากๆมาคุมจนเล่นกันไม่เป็นสัปประรด

อย่าว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลย ต่อให้ผมลงทุกนัดยังไม่รู้จะพัฒนาขึ้นรึเปล่า?

คุณรู้อะไรเกี่ยวกับการบริหารทีมฟุตบอลจริงๆเหรอ

หรือแค่อยากได้ผมมาเรียกคะแนนเสียงความนิยมไว้เล่นการเมืองน่ะ!?"

เฮืออก!?

แม้จะเป็นแค่คำพูดของนักฟุตบอลดาวรุ่ง

แต่มันก็ทำให้เจ้าของสโมสรฟุตบอลสาวใหญ่ต้องหน้าชา

เพราะเรื่องที่ผมพูดมันเป็นเรื่องจริงที่ใครๆก็รู้ในวงการฟุตบอล

มาดามโยน่ะสวยและเธอก็บริหารเก่ง

จนบริษัทของเธอประสบความสำเร็จและรวยมาก

ทว่าทีมฟุตบอลของเธอกลับแทบไม่เคยเฉียดแชมป์เลยด้วยซ้ำ

ทั้งๆที่เธอทุ่มทั้งเงินทอง ซื้อตัวนักฟุตบอลดังๆทั้งไทยและต่างชาติ

ซึ่งหลักๆมันก็เป็นเพราะเธอเน้นแต่ตัวที่ดังและไม่ฟังโค้ช

แต่ที่ยิ่งกว่านั้นก็คือเธอมักเลือกโค้ชที่เป็นคนรู้จัก

ซึ่งไม่อาจขัดความคิดของเธอได้

ทำให้ผลการแข่งขันมันเป็นไปตามความเละเทะของการบริหาร

.

.

ดึ๋งดั๋ง... เอื๊อก?

แต่พูดตรงๆว่าเธอก็ยังมีดีที่ความสวย

เนินร่องอกขาวๆของเธอที่ใส่เสื้อเดรสหรูคอลึก

มันทำให้ผมที่ระเบิดคำพูดในใจไปหมดแล้ว

ได้พักผ่อนสายตามองหาของสวยงาม โดยไม่ต้องโฟกัสที่ใบหน้า

.

"ฮึ่ม! เธอนี่มันปากดีจริง...ฮึ่มม..."

ส่วนมาดามสาวใหญ่คนสวย

เธอพยายามเก็บข่มอารมณ์ความโกรธของตัวเอง

ดูเหมือนว่าการเซนต์นักบอลดาวรุ่งที่กำลังเป็นกระแสอย่างผม

จะสำคัญจริงๆอย่างที่ผมว่า?

นั่นก็เพราะเธอกำลังหวังเก้าอี้นายกสมาคมฟุตบอล

การเซนต์ผมแล้วเอาไปประคบประหงมออกสื่อจะทำให้เธอถือไพ่เหนือกว่า?

.

"เอางี้... งั้นฉันให้สองเท่าตอนนี้เลย

นักบอลจนๆจากสลัมอย่างเธอก็หน้าเงินอยู่แล้วนี่?

แม่เธอจะได้เลิกขายหีส่งเธอเรียนด้วยไง!"

"ห๊าาา!!!?"

ทว่าแทนที่เธอจะลดอีโก้ของเธอลง

ประธานสาวใหญ่คนสวยกลับระเบิดลงตอกกลับมาใส่ผม?

"เฮอะ...อะไร? ตกใจเหรอ?

เธอคิดจริงๆเหรอว่าฉันจะสืบเรื่องของเธอไม่ได้?

แม่เธอเป็นกะหรี่ โดนทหารนิโกรฝรั่งปี้แล้วทิ้ง

ถึงได้มีเธอออกมาไง ถูกมั้ยล่ะ?"

อึก...กรอออดด!?

นั่นเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ผมไม่เคยเล่าให้ใครฟัง

ซึ่งผมเองก็เพิ่งจะรู้มันตอนที่ผมเริ่มโตขึ้นมา

.

"รับ-ข้อ-เสนอ-ของ-ฉัน-ซะ"

อึก?

มาดามโยยืนขึ้นขยับตัวข้ามโต๊ะทำงานของเธอ

เข้ามาพูดกระซิบข้างๆหูของผมที่โกรธจนนิ่งงันไปเลยอย่างช้าๆ

.

"ข้อเสนอสองเท่านี้อีกทีมนั่นไม่มีทางให้เธอได้หรอก

ยอมรับมันแล้วมาเป็นทาสฉันซะดีๆ..."

อึก? ฮึ่มม!

ในตอนนั้นสมองผมเหมือนหยุดนิ่งไปเลย

ได้แต่มองเข้าไปในนัยตาสวยๆของเธอ

และคิดว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้โคตรต่ำช้า

.

"หึ..."

อึ๊?

ทว่าทันใดนั้นเองผมกลับยิ้มแสยะออกมา

ซึ่งเป็นยิ้มที่เย็นวาบจนอีกฝ่ายถึงกับสะดุ้งตัวแบบแทบผวา

"ก็ได้...กูรับข้อเสนอมึงก็ได้...แต่ว่ามีเงื่อนไข..."

"งะ...เงื่อนไข?"

"คือมึงต้องเป็นเมียกู!"

หมับ! ว้ายย! หมับ! ว้าย! ปล่อยนะ!?

ผมพูดแล้วก็ลุกขึ้นก่อนรัดร่างของสาวใหญ่แต่ยังสวยวัยห้าสิบกว่า

"ทะ...ทำบ้าอะไรเนี่ย? ฉันจะร้องให้คนช่วยนะ!"

"หึหึ...ร้องไปเลย! ห้องทำงานใหญ่ขนาดนี้

ขนาดคุณยังต้องโทรหาเลขาหน้าห้องถึงจะได้ยิน

คิดว่าคุณต้องร้องดังแค่ไหนเธอถึงจะได้ยินล่ะ?"

งื๊ออ?

ที่มาดามสาวเจ้าของทีมฟุตบอลไม่ได้เถียง

มันก็ชัดเจนว่าเธอเองก็คิดเหมือนกันอย่างที่ว่า

.

หึ...

คว่ากก! ว้ายย!

ดูมม...โอวว?

แล้วผมก็กระชากชุดเดรสของเธอจนอกขาด

เผยให้เห็นเต้านมคัพบีพอดีมือแสนน่ารักในบราสวยโผล่ออกมา

"หุหุ... คนรวยนี่มันดีจริงๆ แก่ขนาดนี้แล้วนมยังแน่นอยู่เลย!"

จ๊วบๆ ๆ! อ๊าซ์ๆ ๆ!

แผล่บๆ! อ๊าาๆ ๆ ๆ!

"อ๊าซ์ๆ!? หยุดนะ! อย่านะ! อ๊าซ์ๆ!"

ก่อนจัดการปลิ้นนมของเธอออกมาดูดเลียอย่างมันส์ปาก

เดี๋ยวจะจัดหีเจ้าของสโมสรสาวใหญ่ด้วยควยดำให้หายอยาก

ดูซิว่ามันจะยังปากดีหยิ่งยะโสได้อีกมั้ยหากหีบานคาลำควย?