ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        บนท้องฟ้าเหนือผืนแผ่นดินที่กว้างใหญ่ ร่างเงาขนาดนับร้อยเมตรกำลังวิ่งทะยานอยู่บนห้วงอากาศอย่างรวดเร็วแถมตลอดทางที่มันบินผ่านก็ทำให้สภาพอากาศต้องแปรเปลี่ยนไป หิมะสีขาวโพลนตกลงมาจากท้องฟ้าจนก่อเกิดเป็นภาพที่ตระการตรา อย่าลืมนะว่าจิ้งจอกน้ำแข็งสามหางคือสายพันธุ์สัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์และตอนนี้ยังมีพลังถึงสัตว์อสูรระดับสิบ เมื่อเธอขึ้นมาถึงระดับนี้แล้วก็ถือว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในเผ่าพันธุ์สัตว์อสูรของทวีปชิงหลงเลยทีเดียว เมื่อใช้พลังต่อให้จะเป็นเพียงแค่ทะยานผ่านฟากฟ้าก็ทำให้ภูมิอาณาเขตต้องแปรเปลี่ยนไปแล้ว

        บนหัวของมันตอนนี้มีชายหนุ่มคนนึงที่นั่งอย่างสงบนิ่งพร้อมกับจ้องมองไปยังท้องฟ้าที่ห่างไกล ด้วยความเร็วที่มากมายทำให้เส้นผมสีเงินยาวเป็นประกายของเขาต้องโบกสบัดไปมาอย่างต่อเนื่อง แต่ทว่านัยน์ตาของเขาที่กระทบเข้ากับสายลมที่รุนแรงกลับไม่กระพริบเลยซักนิด มันแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถควบคุมพลังของตนเองในการป้องกันได้เป็นอย่างดี

        "ท่านจิ้งจอกน้ำแข็ง ถ้าจำไม่ผิดท่านเคยบอกว่าท่านรู้จักสถานที่แห่งนั่นดี ไม่ใช่ว่าท่านอาศัยอยู่ที่เทือกเขาสองขั้วโลกหรอ..?"

        หลินตงชำเลืองมองลงไปยังด้านล่างพร้อมกับพูดขึ้นอย่างสนใจ

        จิ้งจอกน้ำแข็งกรอกตาขึ้นบนอยู่นิดๆเมื่อถูกถามเช่นนี้

        "มันก็ใช่เจ้านายตัวน้อย สำหรับคนอื่นๆอาจจะรู้จักเช่นนั่นแต่ทว่ามันผิดไปทั้งหมด ข้าไม่ได้ถือกำเนิดขึ้นที่เทือกเขาสองขั้วโลกแต่ข้าเกิดขึ้นที่เทือกเขาอสูรสวรรค์ ในฐานะสัตว์อสูรวัยเยาว์ข้าอาศัยอยู่ภายในสถานที่แห่งนั่นนับพันๆปี ข้าจึงแยกตัวออกมาและไปอาศัยยังที่เทือกเขาสองขั้วโลก ด้วยสภาพอากาศที่เหมาะสมกับข้าในการฝึกฝนพลังอสูรจึงทำให้ข้าปักหลักภายในสถานที่แห่งนั่นตลอดมา ไม่ได้เกี่ยวข้องและกลับไปยังสถานที่แห่งนั่นอีก มันก็หลายแสนปีแล้วข้าก็ไม่รู้ว่าเทือกเขาอสูรสวรรค์ตอนนี้เปลี่ยนแปลงไปยังไงบ้าง"

        "ส่วนสถานะของข้าภายในเทือกเขาอสูรสวรรค์ก็จัดว่ายิ่งใหญ่ ข้าถือกำเนิดมาด้วยสายพันธุ์สัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์จึงทำให้ได้รับการดูแลจากผู้ยิ่งใหญ่จนข้านั่นเกิดความเบื่อหน่าย ที่เทือกเขาอสูรสวรรค์ยิ่งสายเลือดไหนแข็งแกร่งละก็พวกเขาจะได้รับการปกป้องอย่างดีแน่นอน ส่วนเรื่องขั้นพลังนั่นพวกเขาก็จะแบ่งอีกชั้นนึง สรุปเลยก็คือสายพันธุ์สัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ต่อให้จะมีพลังที่น้อยนิดแต่ฐานะของพวกเขาก็สูงล้ำ เพราะถึงยังไงอสูรศักดิ์สิทธิ์ก็ถือกำเนิดมาน้อยมากถ้าเทียบกับสายพันธุ์อสูรธรรมดานั่นเอง..!!"

        เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่น่าคิดถึง เทือกเขาอสูรสวรรค์สำหรับพวกมันแล้วถือว่าเป็นอาณาเขตที่ปลอดภัยมากที่สุดเลยก็ว่าได้แต่มันก็ไม่ค่อยเหมาะกับตัวของนางซักเท่าไหร่ก็เท่านั่นเอง

        หลินตงเมื่อได้ฟังก็ลูบคางพลางครุ่นคิดอยู่นิดๆ นัยน์ตาเริ่มประกายแสงอย่างสนใจ ดูเหมือนว่าที่เทือกเขาอสูรสวรรค์ พวกสายพันธุ์ระดับสูงจะมีฐานะที่ไม่ธรรมดาเลยทีเดียวและยิ่งเหนือขึ้นไปกว่านั่นก็คือสายพันธุ์อสูรศักดิ์สิทธิ์ที่มีฐานะยิ่งใหญ่มากกว่า สถานะถูกแบ่งออกอย่างชัดเจน มีกฏระเบียบที่แตกต่างไปจากมนุษย์อยู่บ้างแต่พวกเขาก็อยู่อาศัยและพึงพากันและกันอย่างแน่นแฟ้น ไม่ธรรมดาจริงๆ

        "ข้าคิดถูกแล้วสิน่ะที่เอาท่านมาด้วย ด้วยสถานะของท่านอะไรๆมันคงจะง่ายดายกว่านี้ ถ้าราชันย์แปดสิบอสูรศักดิ์สิทธิ์ยินยอมที่จะมาเป็นสัตว์อสูรใต้อาณัติละก็ ขั้วอำนาจทั้งหมดก็จะตกเป็นของข้า เพียงแค่นี้ก็มีกำลังพลมากพอที่จะต่อกรกับเผ่าพันธุ์อาชูร่าได้อย่างสบายๆ"

        ชายหนุ่มพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ดูจะคาดหวัง เทือกเขาอสูรสวรรค์สำหรับเขาแล้วถือว่าเป็นอาณาเขตที่ดีที่สุดสำหรับเขาเลยก็ว่าได้ ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครอบพิภพหลังจากนี้จะได้สำแดงพลังที่แท้จริงของมันแล้ว กองทัพสัตว์อสูรที่เขาเคยใฝ่ฝันไว้จะเป็นจริงในไม่ช้า

        จิ้้งจอกน้ำแข็งสามหางเมื่อได้ยินเขาบ่นพึมพำออกมาก็ยกยิ้มอย่างสนใจ ตงน้อยของเธอจะเข้าควบคุมเทือกเขาอสูรสวรรค์ยังงั้นหรอ ถ้าเป็นคนอื่นๆพูดเช่นนี้ออกมาคงจะเรียกได้ว่าเพ้อฝันอย่างแน่นอน แต่สำหรับชายหนุ่มคนนี้แล้วมันไม่ใช่ ปาฏิหาริย์ที่ปรากฏขึ้นบนตัวของเขามันแสดงให้เห็นว่าหลินตงนั่นทำได้จริงๆ

        ระหว่างที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่นั่นท้องฟ้าที่ส่องสว่างก็เริ่มจะมืดครึมในไม่ช้า เมฆหมอกสีที่ล่องลอยไปมาเริ่มถูกปกคลุมไปด้วยคลื่นพลังแห่งความมืด เพียงแค่ชั่วครู่เดียวบรรยากาศที่สดใสก็แปรเปลี่ยนไปในพริบตา

        หลินตงกับจิ้งจอกน้ำแข็งสามหางก็สัมผัสได้ในทันที ชายหนุ่มตอนนี้สีหน้าเยียบเย็นอย่างถึงขีดสุดพร้อมกับลุกขึ้นอย่างช้าๆ นัยน์ตาสีแดงลุกโชนไปด้วยแสงสว่างของเปลวเพลิง เนตรมังกรอมตะถูกเปิดขึ้นในทันที

        "ตงน้อย? ระวังตัวไว้ด้วย!! กลิ่นอายที่ดำมืดนี้ข้าไม่เคยพบเจอมาก่อน..!!"

        ร่างเงาสีฟ้าครามเริ่มส่องสว่างขึ้นอย่างช้าๆ มันตอนนี้ก็เตรียมพร้อมที่จะลงมือเช่นเดียวกัน

        ชายหนุ่มเบิกตากว้างเพื่อสำรวจสิ่งต่างๆ ดูเหมือนว่านี้จะเป็นห้วงมิติที่ถูกปิดกั้นเอาไว้ ไม่ใช่เผ่าพันธุ์อาชูร่า ถึงจะไม่มีกลิ่นอายที่ชั่วร้ายแต่ความมืดที่สัมผัสได้นี่ก็ค่อนข้างจะแตกต่างไปอยู่บ้าง

        "ออกมา..!!"

        เขาเมื่อเห็นเช่นนั่นพูดขึ้นอย่างไม่สนใจและเพียงชั่วครู่เดียวร่างเงาของชายหนุ่มคนนึงก็ปรากฏตัวขึ้นจากความว่างเปล่า ใบหน้าที่หล่อเหลาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูจะมั่นใจ เส้นผมสีเขียวและร่างกายที่ถูกปกคลุมไปด้วยคลื่นพลังสีดำที่พวยพุ่งออกมาก็แสดงให้เห็นเลยว่าเขานั่นแข็งแกร่ง

        ชายหนุ่มคนนั่นเมื่อถูกจับได้ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เยียบเย็น

        "น่าสนใจ ไม่คิดว่าจะตรวจจับการปิดกั้นของข้าได้ สมแล้วจริงๆ..!!"

        เมื่อใบหน้าของคนคุ้นเคยปรากฏก็ทำให้หลินตงต้องประหลาดใจอยู่บ้าง นัยน์ตาเขาจ้องมองไปยังบุคคลเบื้องหน้าอย่างไม่วางตา

        "เซินฮ่าวยังงั้นเหรอ? มีธุระอะไร? ไม่ใช่สิ เจ้าตอนนี้เป็นใคร? พลังงานนี้มันไม่ใช่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์..!!"

        หลินตงเอ่ยถามออกมาพร้อมกับบินออกไปอย่างช้าๆ ท่าทางของเขาตอนนี้ดูจะไม่ได้เกรงกลัวคลื่นพลังสีดำเลยซักนิด

        "ฮ่าฮ่าฮ่า แน่นอน ข้าละทิ้งความเป็นมนุษย์ไปแล้ว!! มันเพราะอะไรนะหรอ? แน่นอนว่าเพราะแกยังไงละหลินตง..!!"

        เซินฮ่าวหัวเราะร่าออกมาด้วยความเสียใจพร้อมกับตวาดออกมาอย่างรุนแรง นัยน์ตาสีดำทมิฬส่องสว่างวาบด้วยความเคียดแค้น พริบตานั่นคลื่นพลังมหาศาลของเทพวิญญาณยุทธโบราณก็ปะทุขึ้นสูงเสียดฟ้า เงาสีดำทมิฬก่อตัวกันที่เท้าเหยียบของเขาจนกระทั่งเป็นรูปร่างมังกรกระดูกโบราณที่ยิ่งใหญ่

        แรงกดดันมหาศาลทำให้ท้องฟ้าสั่นไหวแต่มันไม่ใช่กับหลินตง เขาตอนนี้ยืนประจันหน้ามันอย่างเฉยชา ต่อให้จะมีแรงกดดันมหาศาลเพียงใดสำหรับเขาแล้วมันก็คือเสี้ยวพลังที่กระทบเข้ามาก็เท่านั้น

        ชายหนุ่มเมื่อได้ยินก็กรอกตาอยู่นิดๆพลางเอ่ยออกมาอย่างเฉยชา

        "อ่อ? ข้าก็พอจะรับรู้แล้วว่าเจ้ามาหาข้าเรื่องอะไร? ถ้าจำไม่ผิด ตระกูลเซินของเจ้าถูกข้ากวาดล้างนี่เนอะ!! มันก็ช่วยไม่ได้นะก็ในเมื่อเป็นศัตรูกันแล้วทำไมข้าจะต้องเก็บพวกมันเอาไว้ละ..?"

        "ในตอนแรกข้าก็จะเห็นแกหน้าคนที่เคยรู้จักกัน แต่ตอนนี้เจ้ามาแสดงพลังที่ไม่ใช่ของตนเองต่อหน้าข้าเช่นนี้ แสดงว่าเจ้าอยากจะตายตามตระกูลเซินของเจ้าไปสินะ..!!"