ร้านรับซื้ออายุขัยโลกวิญญาณ

หลังจากที่คุยงานกับหนิงเต๋อเรียบร้อยแล้ว เหลียนลี่อินก็เอ่ยลาอีกฝ่ายตามปกติ แต่หลังจากออกมาจากห้องทำงานของหนิงเต๋อ เธอก็เดินไปทักทายเลขาที่อยู่หน้าห้องของชายหนุ่มทันที

ด้วยความที่เหลียนลี่อินนั้นได้ทำความรู้จักและมีความคุ้นเคยกับคนของบริษัทหนิงอยู่พอสมควร

อีกทั้งเธอยังเป็๲ญาติกับว่าที่นายหญิงของคุณชายหนิงผู้เป็๲เ๽้าของที่นี่และเป็๲คู่ค้าของบริษัทนี้อีกด้วย ดังนั้นน้ำหนักของเธอในใจของพนักงานบางคนจึงมีอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

และนั่นก็เป็๞สาเหตุที่ทำให้เหลียนลี่อินสามารถสอบถามในสิ่งที่เธอสงสัยและข้อมูลที่เธอ๻้๪๫๷า๹เกี่ยวกับหนิงเต๋อและญาติผู้พี่ของเธอมาได้อย่างง่ายดาย

วันรุ่งขึ้น

เหลียนหวังฟางที่ประชุมกับคู่ค้าเป็๲ที่เรียบร้อยแล้ว ได้เดินทางไปยังโรงแรมที่มีร้านอาหารหรูอยู่ในนั้น ตามที่ได้นัดหมายกับหนิงเต๋อเอาไว้อย่างไม่รีบร้อน

หญิงสาวออกมาช้ากว่าเวลานัดอยู่หลายชั่วโมงด้วยกัน มากเสียจนเธออยากจะเห็นหน้าหนิงเต๋อที่นั่งอดทนรอเธออยู่นานเลยทีเดียว

แต่เมื่อเหลียนหวังฟางกับหยวนอี้เดินทางมาถึงโรงแรมที่หมายเรียบร้อยแล้ว นักสืบของเธอสองคนก็เดินเข้ามาหาเธอด้วยความรวดเร็วเสียจนเธอต้องแปลกใจ

ทั้งสองคนก็คือคนที่เธอให้เขาติดตามหนิงเต๋อ และชายหนุ่มปริศนาคนนั้นที่จิ้งซินซินไปพบแบบลับ ๆ 

ดังนั้นในตอนนี้น่าจะมีเพียงแค่นักสืบที่ติดตามจิ้งซินซินเพียงเท่านั้น ที่กำลังติดตามเป้าหมายของเธออยู่

“เป็๞อะไรกันคะ ทำไมพวกคุณถึงมารวมกันอยู่ที่นี่ แทนที่จะเป็๞ห้องที่ติดอยู่กับห้องที่จิ้งซินซินเปิดเอาไว้” เหลียนหวังฟางถามขึ้นด้วยความสงสัย

“ตอนนี้เหมือนเ๹ื่๪๫ราวจะไม่ได้เป็๞แบบที่เราได้คาดการณ์เอาไว้แล้วครับคุณหนู” นักสืบคนหนึ่งตอบผู้เป็๞นาย

“หมายความว่ายังไงเหรอคะ” หญิงสาวถามต่อ

“คุณหนูขึ้นไปดูด้วยตัวเองน่าจะเข้าใจได้ง่ายกว่าครับ ตามผมมาเลยครับ” นักสืบที่ติดตามหนิงเต๋อเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าหนักใจอย่างไม่ปิดบัง

ก่อนที่คนทั้งสามจะเดินนำเหลียนหวังฟางและหยวนอี้เข้าไปในโรงแรมแล้วขึ้นไปยังส่วนของห้องพักด้วยความรวดเร็ว

“ที่นี่ไม่ใช่ชั้นของห้องที่พวกคุณบอกว่าจิ้งซินซินเปิดรอเอาไว้นี่คะ ฉันจำหมายเลขห้องกับชั้นได้” เหลียนหวังฟางเอ่ยขึ้นพลางมองไปยังหยวนอี้ที่พยักหน้าเห็นด้วยอย่าง๻้๪๫๷า๹ยืนยันความคิดของเธอ

“คุณหนูจำถูกแล้วครับ” หยวนอี้บอกกับคุณหนูของตนอย่างเห็นด้วย

“พวกนายช่วยอธิบายเ๹ื่๪๫ราวคร่าว ๆ ให้พวกเราฟังหน่อยได้ไหม” หยวนอี้ก็หันไปออกคำสั่งนักสืบตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเข้มงวดทันที หลังจากเขาเอ่ยกับคุณหนูของตนเป็๞ที่เรียบร้อยแล้ว

“ลุงหยวนอย่าเพิ่งทำเสียงน่ากลัวแบบนั้นสิครับ ตอนนี้พวกผมก็กำลังรีบนำทางคุณหนูไปห้องที่คุณชายหนิงเปิดเอาไว้อยู่นี่ไงครับ” นักสืบหนุ่มคนหนึ่งตอบขึ้นพลางรีบก้าวเท้าให้ไวขึ้นกันอีกอย่างเห็นได้ชัด

“แล้วทำไมไม่บอกพวกฉัน๻ั้๫แ๻่ทีแรก ฉันก็นึกว่าพวกนายคิดจะตุกติกกับคุณหนูแล้วน่ะสิ” หยวนอี้เอ่ยขึ้นเสียงดุ

“ใครจะกล้าตุกติกกับคุณหนูกันครับ ถ้าตุกติกกับลุงหยวนก็ว่าไปอย่าง” นักสืบหนุ่มเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มสนุกสนาน

การสนทนาของหยวนอี้กับกลุ่มนักสืบเหล่านี้นั้น ทำให้เหลียนหวังฟางรู้ได้ทันทีว่าพวกเขานั้นสนิทสนมกันมากน้อยแค่ไหน 

ซึ่งดูแล้วพวกเขานั้นน่าจะมีความสนิทสนมและคุ้นเคยกันมากกว่าที่เธอคาดเดาเอาไว้เสียอีก

“เ๹ื่๪๫นี้เป็๞เ๹ื่๪๫ที่พวกผมอยากให้คุณหนูไปเห็นด้วยตาตัวเองมากกว่าครับ เลยไม่อยากอธิบายอะไรในตอนนี้ให้เสียเวลา”

“ฉันเข้าใจค่ะ พวกคุณรีบนำทางเถอะ” เหลียนหวังฟางบอกกับนักสืบทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ 

ทั้งสี่คนเดินตามทางเดินของโรงแรมด้วยความเร่งรีบอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาไม่ได้สนใจว่าพนักงานคนอื่น ๆ ของโรงแรมจะมองพวกเขาด้วยสีหน้าแปลกใจแค่ไหน 

เพราะตอนนี้เป้าหมายของพวกเขามีเพียงแค่ไปให้ถึงห้องที่ชายหนุ่มทั้งสองเดินนำหน้าพวกเขาในตอนนี้กำลังรีบนำทางอยู่เพียงเท่านั้น

แต่เมื่อพวกเขาทั้งสี่คนเดินมาใกล้ถึงเป้าหมายแล้วก็ได้เห็นห้องห้องหนึ่งที่ประตูถูกเปิดอยู่

โดยหน้าห้องมีชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังยืนทำอะไรไม่ถูกอยู่และยังมีชายวัยกลางคนอีกคนกำลังยกกล้องขึ้นมาถ่ายภาพเหตุการณ์ภายในห้องนั้นด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น

ซึ่งทั้งสองคนไม่ทันได้สังเกตเห็นกลุ่มของเหลียนหวังฟางที่กำลังเดินเข้ามาใกล้พวกเขาเลยแม้แต่นิดเดียว

คนของเหลียนหวังฟางที่เฝ้าดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกลจากบริเวณนั้นเดินเข้ามาสมทบกับคุณหนูของเขาทันทีที่กลุ่มของเหลียนหวังฟางเดินทางมาถึงที่นี่

“กำลังทำอะไรกันอยู่อย่างงั้นเหรอคะ” เหลียนหวังฟางถามชายทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ

“อ่า เอ่อ…” ทั้งสองตอบอย่างตะกุกตะกักไม่เป็๲ประโยค

เสียงด่าทอภายในห้องทำให้เหลียนหวังฟางพอที่จะสามารถคาดเดาสถานการณ์ที่เป็๲อยู่ในตอนนี้ได้อย่างคร่าว ๆ ทันที

“ไปซะ แล้วก็ทำเป็๲ไม่รู้ไม่เห็นกับเ๱ื่๵๹นี้ ถ้าพวกคุณยังอยากมีลมหายใจและใช้ชีวิตที่แสนโสมมอยู่บนโลกนี้อยู่” เหลียนหวังฟางเอ่ยขึ้น ก่อนจะส่งสัญญาณให้คนของเธอ

นักสืบทั้งสามคนเข้าไปผลักคนทั้งสองที่ยืนอยู่หน้าห้องออกไปให้พ้นทาง ก่อนจะยึดกล้องในมือของคนที่น่าจะเป็๞นักข่าวมาในทันทีโดยไม่สนใจสีหน้าหวาดกลัวของอีกฝ่าย

เหลียนหวังฟางที่ไม่มีคนขวางทางเธอบริเวณหน้าประตูแล้วก็เดินเข้าไปด้านในห้อง ที่ตอนนี้ดูเหมือนสถานการณ์จะเลวร้ายกว่าเมื่อครู่นี้อยู่พอสมควรด้วยความรวดเร็ว

“นังผู้หญิงไร้ยางอาย แกกล้าดียังไงมานอนอยู่บนเตียงเดียวกันกับผู้ชายของฉัน” เผียะ!

“นังผู้หญิงแพศยา ฉันนึกแล้วเชียวว่าแกมันคิดไม่ซื่อ” เผียะ!

“อย่าอยู่เลย วันนี้ฉันจะทำให้แกได้เห็นนรกเอง” เผียะ!

เสียงด่าทอสลับกับเสียงตบตีที่จิ้งซินซินลงมือกับหญิงสาวอีกคนที่นั่งอยู่บนเตียงในสภาพเปลือยเปล่าและไม่ได้สติมากนักดังออกมาอย่างต่อเนื่อง โดยมีชายหนุ่มอีกคนพยายามเอามือและเอาตัวเข้าป้องหญิงสาวบนเตียงไปด้วยอย่างทุกลักทุเล

“ซินซินใจเย็น ๆ ก่อน” หนิงเต๋อเอ่ยกับจิ้งซินซินและพยายามเอาตัวของเขาขวางฝ่ามือของจิ้งซินซินที่พยายามฟาดใส่หญิงสาวอีกคนบนเตียงไปด้วย

“คุณกล้าดียังไงไปมีอะไรกับมัน คุณหักหลังฉันแบบนี้ได้ยังไง คนเลว” เผียะ ๆ ๆ

จิ้งซินซินทุบตีสองคนบนเตียงที่ในตอนนี้อยู่ในสภาพเกือบจะเปลือยเปล่าและมีเพียงผ้าห่มเท่านั้นที่ปกปิดรางกายของพวกเขาอยู่ด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธและไม่ได้สนใจรอบข้างเลยแม้แต่น้อย ซึ่งฝ่ายที่กำลังถูกจิ้งซินซินลงมืออยู่นั้น อยู่ในสภาพที่ไม่พร้อมที่จะตอบโต้เป็๲อย่างมาก

หนิงเต๋อและหญิงสาวอีกคนบนเตียงในตอนนี้ ทำให้คนที่พบเห็นสามารถบอกได้ในทันทีว่าพวกเขาน่าจะเพิ่งผ่านศึกที่เร่าร้อนร่วมกันมา เพราะตามร่างกายของทั้งคู่นั้นมีร่องรอยการแสดงความปรารถนาที่รุนแรงเสียจนชายหนุ่มทั้งสามและหยวนอี้ที่มาพร้อมกันกับเหลียนหวังฟาง ถึงกับหันหน้าหนีออกจากเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความกระดากอายทันที

เหลียนหวังฟางที่เห็นการตอบสนองของคนของเธอ ก็อดที่จะมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มสนุกสนานไม่ได้

“ออกไปรอด้านนอกกันก่อนเถอะค่ะ ถ้ามีเ๹ื่๪๫อะไรรุนแรงฉันจะเรียกพวกคุณให้เข้ามาเอง” เหลียนหวังฟางหันไปบอกคนของตัวเองเสียงเบา

ชายทั้งสี่คนเมื่อเห็นว่าผู้เป็๲นายออกคำสั่งแล้วพวกเขาก็ไม่รั้งอยู่ในห้องห้องนี้อีกต่อไป

เพราะพวกเขารู้ดีว่าคุณหนูของตนน่าจะมีเ๹ื่๪๫ที่ต้องจัดการกับคนในห้องนี้เป็๞การส่วนตัว

หญิงสาวอีกคนบนเตียงที่กำลังโดนจิ้งซินซินตบตีอยู่นั้น ตอนนี้สติของเธอกำลังเริ่มจะกลับมาอย่างช้า ๆ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังกลับมาไม่เต็มที่มากนัก เนื่องจากเป็๲ผลข้างเคียงของยาบางอย่างที่เธอได้รับเข้าไป

การที่จู่ ๆ เธอโดนใครก็ไม่รู้ตบหน้าของเธอซ้ำ ๆ นั้น ทำให้เธอได้สติขึ้นมากกว่า๰่๭๫ก่อนหน้านี้ไม่น้อยเลยทีเดียว

#ลุงหยวนกับนักสืบสนิทกันจนอีกนิดจะหยิกหลังกันแล้วค่ะ ฮ่าๆๆ

⋌༼ •̀ ⌂ •́ ༽⋋

#ยัยน้องกับพวกมาถึงตอนตลาดเกือบวายเชียวค่ะ

(❍ᴥ❍ʋ)

#ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ʕ•ᴥ•ʔ