ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 138

        ความทรงจำของโลก

        บางอย่างปรากฏขึ้นภาพความทรงจำมากมายหลั่งไหลเข้ามาภายในหัวแสงสีขาวที่ปรากฏขึ้นมาส่องแสงสว่างไสวกระทบร่างกายของเดย์

        ในตอนนี้แสงสว่างไสวพุ่งเข้ามาบริเวณกลางหน้าผากแสงที่มันพุ่งเข้ามากระทบบริเวณกลางหน้าผากมันถ่ายโอนความทรงจำบางอย่างเข้ามา

        เดย์ไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันคืออะไรกันแน่แต่ในตอนนี้ความทรงจำมากมายมันปรากฏขึ้นมาภายในหัวของเขา

        ความทรงจำที่ตนเองนั้นไม่รู้จักความทรงจำที่ตนเองนั้นไม่เคยพบเจอความทรงจำเหล่านั้นหลั่งไหลเข้ามาภายในหัวอย่างไร้ที่สิ้นสุด

        เดย์ไม่สามารถขยับร่างกายได้ในตอนนี้ร่างกายมันหยุดนิ่ง

        เดย์ราวกับว่าโดนพลังเวทย์จำนวนมหาศาลแทรกแซงเข้ามาภายในร่างกาย 

        ในตอนนี้ไม่รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันคืออะไรกันแน่ภายในจิตใต้สำนึกมันมีความทรงจำบางอย่างแทรกแซงเข้ามา

        ความทรงจำที่หลั่งไหลเข้ามาหลั่งไหลราวกับสายน้ำของมหาสมุทรที่เข้ามาภายในบึงอันแห้งเหือด

        ความทรงจำมากมายถูกปะติดปะต่อราวกับเป็นจิ๊กซอว์ตัวเล็กตัวน้อย 

        เดย์ไม่ค่อยเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นสักเท่าไหร่เขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าตอนนี้อะไรเกิดขึ้นกับตนเอง

        “ นี่มันอะไรกันความทรงจำมากมายพวกนี้มันอะไรกัน”

        “ ความทรงจำที่ตัวของเราไม่เคยรู้มาก่อนมันไม่ใช่ความทรงจำของ”

        “ นี่มันภาพความทรงจำมากมายที่ตนเองไม่เคยพบเห็น”

        “ เสียงพูดของผู้คนมากมายที่ดังแว่วอยู่ภายในหัว”  

        เดย์รู้สึกเจ็บปวดภายในหัวในขณะที่ความทรงจำพวกนั้นมันดังขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

        เขาเองก็ไม่ค่อยเข้าใจสักเท่าไหร่ว่าสิ่งที่มันเกิดขึ้นมันคืออะไรกันแน่กันแน่ในตอนนี้ร่างกายไม่ตอบสนองกับประสาทสัมผัสมีเพียงแค่จิตนึกคิดหรือว่าจิตใต้สำนึกเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่มันยังคงไหลไปตามกาลเวลา

        เดย์พบความทรงจำมากมายขึ้นมาภายในหัว

        [ ระบบ :เริ่มถ่ายโอนความทรงจำ ] 

        [ ระบบ :ความทรงจำของโลกปรากฏขึ้นภายในหัว ] 

        [ ระบบ :ศิลาแห่งโลกเริ่มทำการถ่ายโอนความทรงจำที่ถูกบันทึก ] 

        เขาเองก็ไม่ค่อยเข้าใจนักว่าความทรงจำพวกนี้มันคืออะไรกันแน่แต่มันเป็นความทรงจำของโลกใบนี้ความรู้มากมายที่มันแทรกแซงเข้ามาภายในหัวมันคือความรู้และก็ข้อมูลมากมายภายในโลกใบนี้

        ความทรงจำพวกนี้เขามั่นใจว่ามันไม่ใช่ความทรงจำของเขาความรู้เกี่ยวกับโรคที่ตนเองไม่เคยรู้จักมาก่อนมันได้หลั่งไหลเข้ามา

        ตอนนี้สิ่งที่มันกำลังอยู่ภายในหัวของเขาเหมือนกับหนังสือเล่มนึงที่กำลังเปิดไปอย่างช้าๆให้เขานั้นได้จดจำรายละเอียดพวกนี้

        “ โลกทั้งสองใบการหลอมรวมของโลก ”

        “ ศิลาแห่งบรรพกาลเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำ ”

        เดย์พึมพำออกมาอย่างต่อเนื่องหลังจากที่ความทรงจำภายในหัวมันดังขึ้นมา 

        เขาเริ่มพึมพำออกมาตามความทรงจำภายในหัวของตนเองเขากำลังพึมพำเกี่ยวกับความทรงจำที่มันปรากฏขึ้นมาภายใน

        ตอนนี้ความทรงจำมากมายที่มันปรากฏขึ้นเป็นความทรงจำที่เขานั้นไม่เคยรู้มาก่อนเป็นความทรงจำของโลกใบนี้

        “ ศิลาแห่งบรรพกาลเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำของโลกมันคืออะไรกันแล้วก็เศษเสี้ยวของความทรงจำบันทึกของโลก”

        ความทรงจำมากมายค่อยๆปรากฎชัดเจนมากขึ้นเขาเองก็ตกตะลึงกับสิ่งที่ตนเองนั้นพบเจอเช่นเดียวกัน

        ความทรงจำพวกนั้นมันปรากฏขึ้นมาก่อนที่มันจะเด่นชัดจนเขานั้นสามารถตระหนักรู้ได้ถึงสิ่งที่มันเกิด

        เดย์หลุดเข้าไปในห้วงแห่งความทรงจำที่ตนเองนั้นไม่คาดคิดมาก่อนตัวของเขาหลังจากที่หลุดเข้าไปสักพักในตอนนี้เมื่อหลุดออกมาก็ได้รู้ความจริงมากมายที่ตนเองนั้นอยากจะรู้

        ดวงตาทั้งสองข้างเบิกกว้าง บนใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อลมหายใจเต็มไปด้วยความถี่ระรัว

        เดย์ไม่ค่อยเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นซักเท่าไหร่แต่ว่าภาพความทรงจำที่มันปรากฏขึ้นมาภายในหัวมันก็ทำให้เขานั้นรู้ได้อย่างชัดเจนว่ามันคืออะไร

        ปริศนามากมายที่ตัวของเขาอยากจะรู้และกำลังสงสัยในตอนนี้มันปรากฏ

        “ เข้าใจแล้วความสงสัยของเราเป็นความจริงโลกทั้งสองใบทำการหลอมรวมเข้าหากัน ” 

        หลังจากที่สามารถดูดซับพวกความทรงจำเหล่านั้นได้จนหมดเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันค่อยๆสลายหายไป

        ไอเทมปริศนาที่เขาได้รับมาจากภายในดันเจี้ยนระดับเอสตอนนี้มันค่อยๆแตกออกแล้วก็กระจายกลายเป็นชิ้นเล็ก

        เดย์ตอนนี้ไม่สงสัยกับไอเท็มที่มันอยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองเขารู้แล้วว่ามันคืออะไรแล้วรู้ด้วยว่าสิ่งที่เขานั้นสงสัยมาตลอดคืออะไร

        “ การหลอมรวมของโลกทั้งสองใบเป็นความจริงอย่างที่ตัวของเราคิด”

        “ โลกทั้งสองใบที่ทับซ้อนอยู่ภายในมิติเดียวกันเกิดการหลอมรวมขึ้นมา”

        “ ดินแดนของเราขึ้นโลกมนุษย์ส่วนดินแดนสถานที่แห่งนี้ถูกเรียกว่ามหาทวีป”

        “ การแปรผันของสนามแม่เหล็กจำนวนมากและการหลอมรวมเมื่อคลื่นความถี่ของโลกทั้งสองเข้าหากันได้สำเร็จมันเลยทำให้เกิดการเหตุการณ์หลอมรวมของโลกทั้งสองใบ”

        “ ภาพความทรงจำที่มันปรากฏขึ้นมาภายในหัวเมื่อกี้มันคือความทรงจำของโลกใบนี้” 

        “ แม้ว่าจะเป็นความทรงจำเพียงแค่เศษเสี้ยวแต่ก็ทำให้ตัวของเราได้รู้หลายอย่าง”

        “ ไอเท็มเมื่อกี้ที่ได้มามันคือสิ่งที่เรียกว่าเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำของโลกมันเป็นสิ่งที่บันทึกความทรงจำของโลกเอาไว้ ”

        “ โลกทั้งสองใบก่อกำเนิดขึ้นมาในเวลาเดียวกันแต่มีเส้นทางที่แตกต่างกันออกไปโดยการที่เส้นทางทั้งสองมันแตกต่างกันออกไปนั้นมันเองก็เกิดไอเท็มชนิดหนึ่งขึ้นมาเป็นเสื้อแห่งความทรงจำและเป็นของที่ตกสะเก็ดมาจากพลังเวทย์จากโรคทั้งสอง”

        “ มันคือของที่จะได้รับจากดันเจี้ยนระดับเอสขึ้นไปแถมโอกาสที่จะได้รับมันมายังน้อยนิด ”

        “ เศษเสี้ยวแห่งความทรงจำของโลกมันเป็นสิ่งที่จะได้รับมาจะถ่ายทอดความทรงจำของโลกในรูปแบบต่างๆ”

        “ แน่นอนว่าเศษเสี้ยวความทรงจำของโลกมีจำนวนจำกัดพวกมันน่าจะมีสักประมาณห้าสิบชิ้นแบ่งออกเป็นความทรงจำในรูปแบบต่างๆ”

        “ โดยความทรงจำของโลกที่ตัวของเราพบเจอหลังจากที่ดูดซับมันเข้าไปมันเองก็พบเจอสิ่งที่เรียกว่าศิลาบรรพกาล” 

        “ ความทรงจำเมื่อกี้ที่มันปรากฏขึ้นมันบอกถึงศิลาชนิดหนึ่ง ”

        “ ศิลาที่ชื่อว่าศิลาบรรพกาลมันคือศิลาที่บันทึกเกี่ยวกับเรื่องความลับของโลกใบนี้เอาไว้”

        “ ความลับของโลกใบนี้และผู้ที่ทำการสร้างโลกทั้งสองใบขึ้นมาหรือสิ่งที่เรียกว่าพระเจ้า….”

        “ ศิลาทั้งสิบสามหรือเรียกอีกอย่างว่าสิบสามศิลาบรรพกาลคือสิ่งที่ผู้เป็นพระเจ้าสร้างขึ้นมา”

        “ ความทรงจำของโลกที่มันปรากฏขึ้นบอกขึ้นมาแบบนั้นโดยหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่าสิบสามศิลาบรรพกาล ”

        “ ตามเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำของโลกที่บอกเราบอกว่าถ้าอยากจะรู้เกี่ยวกับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ตามหาสิบสามศิลาบรรพากาล”

        “ สิบสามศิลาบรรพกาลเป็นสิ่งที่สามารถบอกได้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมด”

        เดย์หลังจากที่ได้ดูซับความทรงจำพวกนั้นเข้าไปอย่างที่ไม่ตั้งใจ

        มันก็ทำให้ตัวของเขาในตอนนี้สามารถล่วงรู้เกี่ยวกับเป้าหมายของตนเองได้เรียบร้อยแล้ว

        เค้ารู้ได้แล้วว่าเป้าหมายของตนเองต่อจากนี้คืออะไร

        ในตอนแรกตัวของเขานั้นพยายามตามหาเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นและความจริงทั้งหมดที่ตนเองนั้นอยากจะล่วงรู้

        แต่ว่าพวกเบาะแสพวกนั้นมันเองก็ยังไม่ปรากฏความจริงเลยแม้แต่น้อย

        แต่ในตอนนี้หลังจากที่พบเจอกับเศษเสี้ยวแห่งความทรงจำมันเองก็ทำให้ตัวของเขาได้ล่วงรู้ว่าถ้าตามหาพวกศิลาที่ชื่อว่าศิลาบรรพกาลจะสามารถล่วงรู้กับสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดได้

        เดย์ได้เป้าหมายใหม่เขารีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็วมุมปากยกยิ้มขึ้น 

        “ ตึ้ง!!! ”

        [ ท่านได้รับเควสตามหาสิบสามศิลาแห่งโลก]

        จบบท