จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

    ตอนที่ 129 ผลไม้เพิ่มพลังเวท

    หลังจากพูดคุยกันพอสมควรแล้วในตอนนี้นั้นเซย์รินมีความต้องการที่จะสำรวจทุกพื้นที่ของบริเวณเขตนอกของทวีปมืดให้ได้มากที่สุดเพราะถึงอย่างไรในยามนี้นั้นตนเองก็ยังไม่มีพลังมากพอที่ควรจะเสี่ยงเข้าไปที่ด้านในเพราะไม่รู้ว่าตนเองนั้นจะพบกับอะไรบ้างก่อนในการเดินทางสำรวจนี้มีเด็กหนุ่มพร้อมทั้งเจ้าเดอะดาร์คไนท์และราชาอ๊อกมันสามารถช่วยให้ตนเองประหยัดแรงได้เยอะพอสมควร


                           หากเจอเหล่าสัตว์อสูรที่มีระดับพลังที่อยู่ในระดับเดียวกับตนเขาจะให้มันทั้งสองตัวออกไปสู้แทนและเมื่อมันอ่อนแอลงเขาก็ใช้ทักษะแห่งพระเจ้าทันทีเวลายิ่งผ่านไปนานเท่าไหร่กลุ่มของเด็กหนุ่มเองก็ยิ่งที่จะมีพลังความแข็งแกร่งที่มากขึ้นเหล่าสัตว์อสูรที่ติดตามเข้ามานั้นล้วนมีระดับพลังในระตำนานขั้นที่7 ไปจนถึง เทวะ ขั้นที่ 1 รวมๆแล้วมากกว่า 10 ตนหากเป็นที่โลกภายนอกละก็เพียงแค่นี้มันก็มากพอที่จะทำลายล้างไปทั้งอาณาจักรได้เลยหากเมื่อพบเจอสัตว์อสูรที่มีระดับพลังตำนานขั้นที่ 6 ลงมาเขาเลือกที่จะสังหารมัน


    เพราะสัตว์อสูรที่นี่เรื่องมีชนิดที่หายากบางตัวนั้นอาจจะสูญพันธ์ไปแล้วในหลาย100 ปี ของโลกภายนอกแต่ในสถานที่ที่เรียกว่าทวีปมืดนั้นเราสามารถพบเจอพวกมันได้โดยทั่วไปทั้งซากสัตว์อสูรหรือแม้แต่พืชวัตถุดิบหายากล้วนถูกส่งเข้าไปภายในแหวนมิติของเด็กหนุ่มหากในยามนี้เป็นราชาซันซัสเข้ามาด้วยตัวเองอีกครั้งตัวมันคงจะจบชีวิตได้อย่างรวดเร็วเป็นแน่


                   เพราะสัตว์อสูรของที่แห่งนี้ทั้งโหดร้ายป่าเถื่อนและแข็งแกร่งแต่ที่ในยามนี้นั้นเซย์รินสามารถสำรวจได้อย่างสบายมันเป็นผลมาจากทักษะแห่งพลังเจ้าเขาค่อยๆควบคุมพวกมันทีละตัวทีละตัวสุดท้ายก็แทบจะต้องไม่ต้องสู้ด้วยตนเองเลยด้วยซ้ำเด็กหนุ่มนั้นแทบที่จะจินตนาการไม่ออกเลยว่าเจ้าตัวที่มัน มีพลังระดับ เทวะ ขั้น 5มันจะทรงพลังในระดับไหน


    เพราะตัวมันเองนั้นยังอยู่เพียงแค่ระดับตำนานขั้นที่7 เท่านั้นและภายในโลกภายนอกที่เด็กหนุ่มเคยพบเจอเขาก็ไม่เคยพบเจอใครที่จะมีพลังไปถึงในระดับนั้นมาก่อนสัตว์อสูรที่มีพลังในระดับเทวะ ขึ้นไปนั้นเด็กหนุ่มสั่งพวกมันให้อยู่ในรูปร่างของมนุษย์เพื่อง่ายต่อการพูดคุยสื่อสารหลังจากที่เดินทางสำรวจมานานเซย์รินจึงเลือกทำการที่จะหยุดพักและค้างคืนที่นี่หากฝืนตัวเองมากไปมันจะไม่ค่อยดีนักเพราะถึงอย่างไรตนเองก็เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาคนนึงภาพตรงหน้าของเด็กหนุ่มเต็มไปด้วยพืชสมุนไพรหายากมากมายกองราวกับเป็นภูเขาสมบัติ


    "นายท่านข้าสามารถสัมผัสได้ว่าพลังของท่านนั้นอยู่เพียงแค่ระดับตำนานขั้นที่7 เท่านั้นข้าขอแนะนำให้ท่านลองทานเจ้าผลไม้นี่ซะมันจะสามารถช่วยยกระดับพลังของท่านได้

    หนึ่งในสัตว์อสูรที่มีพลังในระดับเทวะกล่าวกับผู้เป็นนายด้วยความหวังดี

    "ให้ข้ากินเจ้านี่อย่างงั้นเหรอถึงเซย์รินนั้นจะเป็นคนที่ฉลาดและมีพรสวรรค์แต่เรื่องคุณสมบัติของสมุนไพรเด็กหนุ่มแทบที่จะไม่มีความรู้เรื่องพวกนี้เลยเพราะของแต่ละอย่างที่เขาหามันมาได้แทบไม่มีให้อ่านในตำราเรียนที่เขาเคยเจอเพราะสิ่งของพวกนี้ที่อยู่ตรงหน้าของตนนั้นมันล้ำค่าถึงขนาดเป็นสมบัติของอาณาจักรนั้นๆได้เลย


    ผลไม้สีทองที่มีออร่าแห่งแสงแผกระจายออกมา มันคือแอปเปิ้ลสีทองนั้นเอง มันกว่ามันจะออกผลนั้นจะต้องใช้ระยะเวลามากกว่า500 ปีด้วยซ้ำและภาพตรงหน้าของตนมันมีมากกว่า 4 ผลเสียอีกเมื่อฟังคำบอกเหล่าของสัตว์อสูรเมื่อรู้ระยะเวลาที่กว่ามันจะออกดอกขึ้นมาเจ้าสิ่งนี้คือสมบัติล้ำค่าอย่างแท้จริงเด็กหนุ่มจึงลองกัดกินมันเข้าไปทันทีรสชาดหอมหวานเป็นอย่างมากแต่เมื่อกินหมดไปแต่แล้วเขาเองก็ไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงใดๆ

    อยู่ๆมันก็มีมวลพลังอันมหาศาลที่สุดแสนจะบ้าคลั่งมันก็ระเบิดขึ้นมา

    ตู๊มมมม ตู๊มมมมม