cosmic Emperor! สงครามจักรวาลสะท้านภพ

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารของราชวงศ์อู่ไม่ได้มีพิธีการอะไรมากมายแต่กลับดูเป็นกันเองเสียจนไป๋ฉีต้องแปลกใจ ชายหนุ่มได้รับการดูแลจากอู่หนิงประดุจลูกในใส้ คอยตักอาหารให้ ประคบประหงมเป็นอย่างดีจนถึงขนาดที่ลูกสาวอย่างซุนหรงที่นั่งอยู่ข้างๆยังต้องเบะปากมองบนกันเลยทีเดียว

"อะแฮ่ม หนิงเอ่อร์เอาแต่พองาม"อู่ชิงกระแอมไอแล้วกล่าวออกมา อู่หนิงที่ได้ยินเช่นนั้นการแสดงออกของเธอก็สงบลงอย่างเห็นได้ชัด แต่ทว่าไป๋ฉีกลับปาดเหงื่อเล็กน้อยเพราะอาหารตรงหน้าของเขาที่อู่หนิงตักให้มันเยอะมากเหลือเกิน

"ฮิฮิ พ่อลูกเขยกินให้หมดนะ ไม่อย่างนั้นแม่ยายคนนี้คงเสียใจแย่"อู่หนิงพูดขึ้น ไป๋ฉีถึงกับยิ้มเจื่อนให้ก่อนที่จะค่อยๆทานอาหารที่อยู่เบื้องหน้า

ภาพนี้ทำเอาทุกคนที่นี่พากันหัวเราะอย่างขบขันไปตามๆกัน แม้แต่ผู้เป็นอาจารย์ของตัวไป๋ฉีเองอย่างอู่จินหยางก็ยังไม่ใช่ข้อยกเว้น

"อืม จะว่าไปการเตรียมตัวสำหรับการแข่งขันเป็นอย่างไรบ้าง"หลังจากที่ทานอาหารเสร็จสิ้นราชาอู่หลงก็ถามขึ้น

อู่ชิงยกยิ้มแล้วหันไปกล่าวตอบ "คุณพ่อไม่ต้องกังวลครับ ทีมแข่งขันของเราพร้อมอยู่แล้ว แถมผมยังจัดตำแหน่งเอาไว้หมดแล้วด้วยที่เหลือก็แค่เพียงรอเวลาเท่านั้น"

"อืม เป็นอย่างนั้นก็ดี .........โอ้! แล้วก็ไป๋ฉีแฟนสาวของเธอก็ร่วมศึกนี้ด้วยนะ อย่าออมมือหรือประมาทเด็ดขาดล่ะเข้าใจไหม"อู่หลงหันไปทางไป๋ฉีและกล่าวขึ้นน้ำเสียงเต็มไปด้วยความเอ็นดูหาได้มีความกดดันไม่

"เข้าใจแล้วครับ ผมจะทำให้ดีที่สุด"ไป๋ฉีโค้งตัวเล็กน้อยแล้วกล่าวตอบรับ เขาไม่ได้ใช้คำราชาศัพท์หรืออะไรยากๆเหมือนที่ติวมากับจางจิวลี่เลยแม้แต่น้อย เนื่องจากว่าราชวงศ์ให้เขาใช้คำพูดปกติได้

ซุนหรงที่นั่งอยู่ตรงข้ามเมื่อได้ยินเช่นนั้นก็หันมามองไป๋ฉีด้วยความสงสัย เพราะต้องบอกก่อนว่านอกจากคนในไม่กี่คนแล้วไม่มีใครรู้ความสัมพันธ์ของไป๋ฉีและโรส ดังนั้นเมื่ออู่หลงพูดถึงแฟนสาวของไป๋ฉีขึ้นมาทำให้เธอที่ไม่รู้เรื่องนี้อดแปลกใจไม่ได้จริงๆ อีกทั้งพอมองไปยังรอบข้างก็ไม่มีใครแปลกใจสักคนเดียวไม่เว้นแม้แต่แม่ของเธอเองก็ตาม

"ซุนหรงหลานเองก็พยายามเข้านะจ๊ะ เดี๋ยวยายจะคอยเชียร์"อู่จินเยว่กล่าวให้กำลังใจ

ซุนหรงเองก็ทำความเคารพอย่างมีมารยาทเช่นกัน "ขอบคุณค่ะคุณยาย"

ทั้งครอบครัวต่างพูดคุยกันพักใหญ่ เมื่อเวลาผ่านไปสักพักก็ได้แยกย้ายกันกลับบ้านของใครของมัน ในค่ำคืนนี้นับว่าเป็นค่ำคืนที่ดีเกินความคาดหมาย

เมื่อไป๋ฉีกลับถึงบ้านแล้วเขาก็พลันทิ้งตัวลงบนโซฟาและถอนหายใจ จางจิวลี่ที่เห็นอาการเช่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างขบขัน ก่อนที่จะชวนไป๋ฉีเข้านอนในเวลาต่อมา

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้นไป๋ฉีตื่นแต่เช้าและวิ่งไปยังตึกมังกรขาวอย่างรวดเร็วด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสดใส เมื่อมาถึงอู่จินหยางพาเขาขึ้นไปยังชั้นเจ็ดในทันที จากนั้นเขาและไป๋ฉีก็พากันล็อกอินเข้าไปยังเดอะ คอสมิค โดยไม่รอช้า

เมื่อมาถึงสิ่งที่รออยู่แน่นอนว่าเป็นทีมของเขาเองซึ่งตอนนี้กำลังต่อแถวเรียงราย ไป๋ฉีเดินเข้าไปต่อแถวด้านหลังของซุนหรง ส่วนอู่จินหยางนั้นก็เคลื่อนย้ายไปยังสถานที่นั่งของราชวงศ์อู่ และบริเวณที่นั่งของเขาในเวลานี้รอบข้างมีหญิงสาวเจ็ดคนที่งดงามหยาดเยิ้มเกินบรรยายกำลังยืนรอเขาด้วยใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้ม

อู่จินหยางที่ได้เห็นก็พลันปาดเหงื่อในทันที เพราะนี่คือภรรยาทั้งเจ็ดคนของเขาเอง โดยปกติแล้วพวกเธอมักจะชอบอยู่กับราชวงศ์ของตนเอง ไม่รู้ว่านี้เกิดอะไรขึ้นวันนี้พวกเธอถึงได้มาหาเขาได้

"สามี พวกน้องหญิงมากันพร้อมแล้วมานี่เร็ว"จิงจิงกล่าว อู่จินหยางพยักหน้ารับจากนั้นเขาก็เข้าไปนั่งตรงกลางระหว่างหญิงสาวทั้งเจ็ดคนว่าง่ายโดยไม่ขัดข้องใดๆแม้แต่น้อย

ตัดกลับไปที่ในสนามตอนนี้รุ่นเยาว์ทั้งสิบทีมของทั้งประเทศได้มาอยู่กันพร้อมหน้าแล้ว ในเวลาต่อมาเหล่าราชาทั้งสิบก็ทำการเคลื่อนย้ายพวกเขาเข้าสู่สนามแข่งขัน แต่ก่อนหน้านั้นพวกเขาจะได้เข้าไปเลือกอาวุธในห้องเวพ่อนเสียก่อนโดยมีเวลาให้หนึ่งนาที

ทางด้านของไป๋ฉีนั้นเขาเลือกอาวุธเดิมที่เขาถนัด ผ่านไปหนึ่งนาทีเขาก็ถูกเคลื่อนย้ายอีกครั้งไปยังสนามรูปแบบป่าใหญ่ อีกทั้งนอกจากเขาแล้วยังไม่มีผู้ใดถูกเคลื่อนย้ายมาที่นี่เลยทำให้ไป๋ฉีรู้ได้ในทันทีว่าทีมของเขาอีกสี่คนนั้นถูกเคลื่อนย้ายไปแบบสุ่มเช่นเดียวกัน

"ต้องหาทางรวมกลุ่มก่อนเป็นอย่างแรก"

ชายหนุ่มให้ AI ของตนเองเปิดเเผนที่ ทำให้ภาพโฮโลแกรมปรากฏออกมาเบื้องหน้า เมื่อเห็นแล้วเขาก็พลันยกยิ้มขึ้นมา เนื่องจากแผนที่นี้นอกจากแสดงเส้นทางต่างๆแล้ว ยังมีจุดสีเขียวแสดงที่แสดงถึงสมาชิกคนอื่นๆในกลุ่มที่ถูกส่งแบบสุ่มจนต้องแยกกันออกไป ซึ่งทุกจุดนั้นอยู่ไม่ไกลจากเขามาก อยู่ภายในรัศมีสิบกิโลเมตรเท่านั้นจากตัวเขาเท่านั้น

"ซุนหรงอยู่ไกล้สุดประมาณสามกิโลเมตร ฉันควรไปหาเธอก่อน"

ไป๋ปิดแผนที่จากนั้นก็พุ่งทะยานไปในทิศทางที่ซุนหรงอยู่ในทันที สายตาของเขากวาดมองไปรอบทิศทางด้วยความระมัดระวัง เพราะเกรงว่าจะถูกลอบโจมตีจากคนที่ถูกส่งมายังพื้นที่เดียวกัน

ทางด้านซุนหรงเมื่อเห็นว่าไป๋ฉีเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้เธอ ตัวเธอเองก็ไม่ได้เพียงแค่ยืนรอเท่านั้นแต่ก็เตรียมตัววิ่งไปหาเขาเช่นกัน แต่หญิงสาววิ่งไปได้แค่สิบก้าวเท่านั้น เสียงดัง 'ปัง!' ก็พลันดังขึ้น จนทำให้เธอต้องหยุดชะงักและฟาดเคียวไปปะทะกับกระสุนที่ถูกยิงตรงมายังตัวเธอและถอยหลังไปหลบยังก้อนหินขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ๆ

"พวกไหนกันนะ! กระสุนเมื่อกี้แรงซะจนมือของฉันชาไปหมด"ซุนหรงอดบ่นออกมาไม่ได้ ก่อนที่จะกวาดจิตสัมผัสเพื่อตรวจสอบว่าอีกฝ่ายเป็นใคร แต่หญิงสาวกลับต้องดวงตาเบิกกว้างอีกครั้งและกระโดดออกจากหินที่เธอหลบอย่างรวดเร็ว เนื่องจากสัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังมาถึง

ในวินาทีต่อมา เสียงดัง 'ปัง' ก็ดังขึ้นอีกครั้ง หินที่ซุนหรงซ่อนอยู่ถูกเจาะทะลวงและแตกสลายลง ซุนหรงหรี่ตามองและวิเคราะห์สถานการณ์

อำนาจการเจาะทะลวงและการทำลายล้างแบบนี้มีเพียงคอสมิคฟรอสธาตุสายฟ้าเท่านั้นที่ทำได้ เมื่อคาดเดาเช่นนี้ซุนหรงก็รู้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายในทันทีว่าคนๆนี้มาจากกองกำลังใด

"ราชวงศ์โบรอส แห่งประเทศเดอะ เฮฟเว่น!!"