Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]

  29 / 12 / 3907

  ณ บนท้องฟ้า

 "หืม.. ประเทศญี่ปุ่นอย่างงั้นหรอ น่าสนดีหนิ"

 ได้มีชายคนนึงผมยาวสีขาวออกฟ้าอ่อนส่วมชุดสีฟ้าพูดขึ้นในขณะที่ยืนอยู่บนก้อนเมฆ

 "เอาล่ะลงไปที่นั่นกันเถอะ"

 ชายคนนั้นพูดขึ้นอีก

 ชายคนน้้นมีปีกเหมือนนกกลางเวหาถือดาบสีฟ้าออกเขียวอ่อน ดาบยาว

 ก่อนที่จะมีเทพองค์ยิงธนูมาใส่ปีกของเค้า

 ฟิ้ว~~ จึก!!

 "อ้า! ปีกของชั้น"

 ชายที่เหยียบก้อนเมฆร้องอย่างเจ็บปวด

 "ที่นี่ไม่ใช่สำหรับมนุษย์อย่างพวกเเก ลงไปซะ"

  เทพองค์นั้นพูด

 เเต่ว่าชายที่โดนลูกธนูปักอยู่นั้นก็ไม่สนใจในสิ่งที่เทพพูด เเต่พยายามดึงลูกธนูออกออกจากปีกของเค้า

 "ลูกธนูนั่นน่ะมันดึงออกไม่ได้หรอก ก็มันเป็นของเทพนี่น่า เเละอีกอย่างถ้าเจ้าไม่รีบดึงมันออกล่ะก็ พิษที่ข้าใส่ไว้ลูกธนูนั่นก็จะกระจายเข้าไปในร่างของเจ้า"

  เทพบอก

 "งั้นข้าก็คงต้องทำอย่างงี้เเล้วล่ะ"

 ชายคนนั้นพูดขึ้นก่อนจะใช้ดาบตัดปีกออกทั้งสองข้าง

 "ไม่ลังเลเลยสินะ วิหคไร้ปีก เฟย"

 เทพพูดขึ้น

 "เเน่นอนอยู่เเล้ว เเละก็อีกอย่างนึง

ปีกชั้นน่ะ มันงอกใหม่ได้"

  ชายคนที่ตัดปีกตัวเองพูดขึ้น

 พูดเสร็จชายคนที่ตีดปีกของตัวเองนั้นก็ปล่อยตัวเองลงจากเมฆที่เหยียบไว้ ลงไปสู่พื้น

ด้านโยฟุที่วันนี้นอนอยู่ที่โซฟากับคาเอนะ

 เอเน่ที่ไม่มีอะไรจะทำก็ออกไปเดินเล่นกันซาโยริเเล้ว

ส่วนวันว่างๆของกาไค กาไคก็ขึ้นเขาไปเที่ยว

ฟราโก้ก็ไปเที่ยวเช่นกันเเต่ไม่ได้ไปกับกาไค

 ทางโอดะ เรย์กับเซ็นโนโกคุยะ โอโทริ ก็ไปช็อปปิ้งตามภาษาผู้หญิง

 ส่วนห้าคนที่โยฟุช่วยในดันเจี้ยนก็ขอบคุณโยฟุเเละก็พวกเค้ากะว่าจะใช้หนี้ชีวิตคืนให้กับโยฟุ

 ซาโอโนะก็ได้ไปเที่ยวกับริคุมิเพื่อนสนิท

 ซึกิยุอยู่บ้านทั้งวัน

 โยจูเเละไซกาคุเซ็นก็บอกโยฟุว่าเค้าจะกลับ โลกของมังกรเเล้ว เพราะโยจูคือลูกคนที่สองของไซกาคุเซ็น เเต่เค้าเกิดหลังโยฟุ นั้นก็เเปลว่าไซกาคุเซ็นมีถรรยาถึงสองคน

 ซึ่งคนที่สองไม่ใช่มนุษย์ เเต่เป็นหนึ่งมังกรธาตุเพลิงที่สามารถเปลี่ยนร่างของตัวเองให้กลายเป็นมนุษย์ได้

 คาเอนะที่ตื่นมา ก็น่าสลืมสลือก็กอดโยฟุเเน่นเลย

 "โย..ฟุ"

 คาเอนะพูดพร้อมกอดโยฟุเเน่นกว่าเดิม

 โยฟุที่อึดอัดก็ค่อยๆลืมตา

 "นี่คาเอนะ มันอึดอัดนะ"

 โยฟุพูด

 "หืม.."

 คาเอนะที่ยังไม่หาย สลืมสลือก็ยังกอดโยฟุเเน่นๆขึ้นเรื่อยๆ

 จนในที่สุดเธอก็ได้ตื่นสักที 

 โยฟุที่ตอนนี้อึดอัดจนจะเเบนอยู่เเล้ว คาเอนะก็เลยปล่อยตัวออกเพื่อความเเน่น

 "คาเอนะ ตื่นซักทีนะ อึดอัดมากเลยเมื่อกี้"

 โยฟุพูดก่อนที่คาเอนะจะพูดต่อว่า

 "ขอ..โทษ..พอดีชั้น"

 คาเอนะพูด

 "อืม.. ไม่เป็นไรหรอกคาเอนะไม่ต้องพูดเเล้ว ชั้นว่าอยู่บ้ายมันค่อนข้างน่าเบื่อ เราลองออกไปเที่ยวกันดูมั้ย"

 โยฟุถาม

 "อืม"

 คาเอนะตอบ

 ก่อนที่โยฟุจะลองเล่นอะไรเเปลกๆอย่างการดูสเตตัสของคาเอนะ

 ชื่อ ซุยเคียว คาเอนะ

 เเรงค์ 8

 ความเร็ว 5,500

 ความเเข็งเเกร่ง 10,700

 ความทึกทน 2,500

 พลังเวทย์ 54,700

 สกิลพิเศษ ธาตุเวทย์เเสง (special slayer)

 Hp 20,000/20,000

 Mp 60,000/60,000

 ธาตุเวทย์ เเสง

 ฉายา ???

 เผ่า : เอลฟ์เเห่งการชำระ (purgatory elf) / ดาร์กเอลฟ์ / เมอร์เมด /

• dark nobility •

 ฉายาทำไมมันเขียนอย่างงั้นล่ะ เเสดงว่าขนาดระบบก็ยังไม่รู้งั้นหรอ หรือไม่มีถ้ามีมันก็ต้องเขียนไว้สิิ เเต่ถ้าไม่มีก็ต้อง - ไว้งั้นก็เเสดงว่าคาเอนะทีฉายาเเค่ระบบไม่รู้สินะ

โยฟุคิด

 ก่อนที่ทั้งสองจะเข้าไปเเต่งตัวในห้องพร้อมเดินทาง

 เเละเตรียมของไปเที่ยวซึ่งที่ๆจะไปเที่ยวนั้นคือ นางาซากิ เเถบชนบทเเละไปพักซัก 3 วัน 2 คืนเเละจะกลับมาทันก่อนปีใหม่ญี่ปุ่น

 "เสร็จรึยัง คาเอนะ"

 โยฟุยืนรออยู่นอกบ้านถามเข้าไป

 "ใกล้เสร็จเเล้ว"

 คาเอนะตอบกลับมา

 โยฟุที่ส่วมผ้าพันคอสีม่วงที่เคยใช้มันกับคาเอนะนั้น ก็เดินออกจากรั่วบ้านเผ่าไปดูข้างนอก

 ดวงอาทิตย์ในยามเข้าอันเเสนอบอุ่น เเละความหนาวที่เเสนหนาว

 ลมพัดอ่อนๆ เเละคาเอนะก็เดินออกมาจากบ้านเเละงับประตูเอาไวพร้อมกับวางกระดาษที่เขียนถึงเอเน่ที่จะได้อยู่บ้านคนเดียว

 เเละโยฟุกับคาเอนะก็ได้มุ่งหน้าไปสถานีรถไฟ เพื่อมุ่งหน้าไปยังนางาซากิ เเถบชนบท

 เมื่อเดินทางมาถึงนางาซากิ เเต่ไม่ได้อยู่เเถบชนบทเพราะต้องขึ้นรถเมย์อีกที

 โยฟุเองก็เตรียมเงินมาเยอะเหมือนกัน เกิดจากของรางวัลย่อยจากระบบ เเละการขาย soul จากมอนเตอร์ ก็รวมเป็น 780,000 เยนขึ้น เเต่นี้ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะ ยังเหลือ soul อีกเป็นพันๆที่โยฟุยังไม่ได้ขาย ซึ่งเเต่ละอันนั้นเป็น soul เเรงค์สูงๆทั้งนั้น

 โยฟุกับคาเอนะกำลังนั่งรอรถบัส เพื่อไปยังเเถบชนบทของนางาซากิ

 เเละรถบัสก็มาถึงตรงเวลากับที่โยฟุคิดไว้

 เเละโยฟุกับคาเอนะก็ขึ้นรถบัสไป

 เเละไปนั่งบนรถบัส

 ซึ่งโยฟุก็เหมืืืืืืืือนวันนี้จะเบลอเป็นอย่างมากก็เลยมองงออกไปนอกหน้าต่างเเบบไม่สนใจอย่างอื่นเลย

 พอโยฟุมองนานขึ้นก็ง่วงเเละก็หลับ

 ส่วนคาเอนะก็หยืบมือถือขึ้นมาเเละเล่น

 เเละก็มาถึงนางาซากิเเถบชนบท

 "นี่ตื่น โยฟุ ตื่นได้เเล้ว"

 คาเอนะปลุุุุุุุุุุุุกโยฟุที่ยังหลับอยู่

 จากนั้นโยฟุก็ตื่นขึ้น ในสภาพกึ่่่่่่่่งตื่นกึ่งหลับ

 "คาเอนะ"

 โยฟุพูดขึ้นก่อนที่คาเอนะจะจับโยฟุเเละลากลงรถพร้อมของที่เตรียมทาด้วย

 โยฟุก็ตกใจ เเละก็กลับมาเป็นปกติเเล้ว เเละก็ไม่เบลอเหมือนเมื่อกี้เเล้ว

 ถึงจะบอกว่าชนบทก็เถอะ เเต่ว่าเเถบนี้มี

ตึกกับบ้านสไตล์สากลอยู่เยอะเลย

 "นี้ใช่ นางาซากิเเถมชนวทเเน่นะ"

 โยฟุกระซิบกับตัวเอง

 พอพูดเสร็จคาเอนะก็ควงเเขนของโยฟุเเละลากโยฟุมาด้วยกัน

 "เเล้ว พักที่ไหนหรอ"

 คาเอนะถาม

 "ชั้นคิดว่า คงได้นอนในโรงเตี้ยมนั่นเเหละ"

 โยฟุบอกเพราะก่อนมาไม่ได้คิดเผื่อเรื่องพัก คิดเเค่ว่าค้องหาได้ซักที่นั่นเเหละ

 พอเดินมาได้ซักพัก ก็เจอที่พักจนได้

 ถึงเเม้โยฟุจะคิดเเค่ว่า ขอเเค่ได้พ้กในโรงเตี้ยมซักสองคืนก็พอใจเเล้ว เเต่ว่าที่พักเบื้องหน้าคือ โรงเเรม 2 ดาวห

 โยฟุเองก็ไม่ถึงกับอึ้งหรอก เเต่ว่ามันทำให้โยฟุคิดว่า ทำไมความจริงมันสามารถทำอะไรก็ได้เนี่ย 

 เพราะเเถบๆนี้มันเป็นชนบท มันเเทบเป็นไปไปไม่ได้เลยที่จะมี โรงเเรมมีดาวเเถวนี้

 "เเต่ก็เอาเถอะ ถือซะว่า เกินความที่ต้องการ"

 โยฟุพูดก่อนที่จะจูงมือคาเอนะเข้าไป

พอเข้ามาได้ซักพัััก พนักงานก็ทักโยฟุอย่างดี

 " สวัสดีค่ะ คุณลูกค้า "

 มันคือเสียงที่โยฟุรุ้สึกคุ้นหูมาก

 เเละพอคุ้นหู โยฟุก็เงยหน้ามองว่าเป็นใครรึเปล่าที่โยฟุรู้จัก

 พอเงยขึ้นได้เเปปนึง โยฟุก็นึกออกทันทีว่าคนที่อยู่ด้านหน้าคือใคร

 " พี่เคโนะฮานะ! "

 โยฟุพูดชื่อของคนๆนั้นขึ้

 "อาเระ โยฟุหรอ"

 หญิงคนนั้นที่ชื่อ เคโนะฮานะ พูด

 " นี่ใช่พี่ เคโนะฮานะ จริงๆใช่มั้ย"

 โยฟุถาม

 " ก็ใช่น่ะสิ จะมีใครอีกล่ะ ที่ชื่อเคโนะฮานะเเละหน้าตาเเบบนี้ล่ะ"

  เคโนะฮานะพูกหยอกล้อโยฟุ

 "ใครหรอ โยฟุ"

 คาเอนะถาม

 "อ้อคนๆนี้หรอ เค้าชื่อ ยูคิอิวะ เคโนะฮานะน่ะ"

 โยฟุบอก

 "ยินดีที่ได้รู้จักจะ ว่าเเต่เธอชื่ออะไรหรอ "

 เคโนะฮานะถามคาเอนะ

 "ซุยเคียว คาเอนะค่ะ"

 คาเอนะตอบ

 "เเฟนโยฟุหรอ"

 เคโนะฮานะหันมาถามโยฟุุ

 "ไม่เชิงฮะ เเค่คนรักเฉยๆ"

 โยฟุตอบ

 "หืม.. จะใช่เเน่หรอ เเล้วต้องการบริการเเบบไหนล่ะ"

 เคโนะฮานะถาม

 "สองคนเตียงเดียว เเละก็พักเเค่สองคืนด้วย"

 โยฟุบอก

 "อืมๆ เข้าใจละ"

 เคโนะฮานะพูดพร้อมกับกดเเปมพิมพ์คอมพิวเตอร์

 "โอเค รวมเป็น 2,500 เยน"

 เคโนะฮานะบอกราคา

 "ได้พกเงินมามั้ยโยฟุ"

 เคโนะฮานะถาม

 "พี่น่ะไม่ต้องถามหรอก อะนี่่"

 โยฟุพูดพร้อมยื่นเงินให้

 "จะว่าไปเเล้ว พี่ลืมไปหมดเเล้วอ่ะ ว่าโยฟุตอนนี้ออายุเท่าไหร่"

 เคโนะฮานะถามก่อนจะทำท่าประมาณล้อเล่นๆ

 "เห้อ~~ ผมอายุ 15"

 โยฟุบอก

 "เเล้วมาเที่ยวกันสองคนเนี่ยนะ"

 เคโนะฮานะถาม

 "ใช่"

 โยฟุตอบอย่างหน้าด้านๆ

 "เเล้ววางเเผนการใช้เงินรึยังละเนี่ย"

 เคโนะฮานะถามอย่างเป็นห่วง

"พี่ไม่ต้องห่วงผมหรอกน่า ผมเตรียมมาเเล้ว ผมจะไม่วางเเผนได้ยังไงเหล่า"

 โยฟุตอบ

 "โอเคๆ พี่เข้าใจ อ่ะนี่กุญเเจ"

 เคโนะฮานะพูดพร้อมยื่นกุญเเจห้องให้โยฟุ

 พอยื่นให้เสร็จ โยฟุดูหมายเลขที่กุญเเจ ก่อนจะทำสีหน้าดูน่ากลัว

 "นี่พี่จะประชดผมใช่มั้ยเนี่ย"

 โยฟุพูด

 เพราะเลขที่มันอยู่บนกุญเเจก็คือ 68 

เเด่โยฟุที่เกลีีีีีีีียดเลข เเปด

 "ฮิฮิ"

 เคโนะฮานะล้ออีกเเล้ว

 "เเต่ก็ช่างมันเถอะ งั้นผมขึ้นห้องก่อนนะ"

 โยฟุบอกก่อนจะเดินไปทางบันได

 เเละก็มาถึงห้อง

 โยฟุวางกระเป๋าลงบนพื่นห้อง ก่อนจะฟูกหลับไปตรงที่นอน

 "ให้ตายสิ เถียงกับพี่เคโนะฮานะจนเหนื่อยหมดเเล้วเนี่ย"

 โยฟุพูดเพืื่ื่อระบายความรู้สึกตัวเอง

 "เวลา 13:49 ชั้นว่าเราไปเที่ยวด้านนอกกันเถอะ"

 คาเอนะพูด

 "ง้้นก็ไปกัน"

 โยฟุบอกก่อนจะถอดเสื้อกันหนาวออก

 เเละใส่ตัวใหม่ไปเเทน คราวนี้เป็นสีดำสลับขาวเเละมีลวดลายน้ำเงิน

 ส่วนผ้าพันคอก็ถอดอันสีม่วงออกเเละใส่อันอื่นเเทน

 เเละจากน้้นก็เที่ยวเต็มที่

 เเต่ทว่าในระหว่างที่กำัััััััังออกจากโรงเเรมได้เพียงเเปปเดียว โยฟุก็สังเกตุเห็นชายคนนึงที่ตกลงมาจากท้องฟ้า

 เเละเเน่นอนว่า โยฟุก็พุ่งไปจุดที่ชายคนนั้นตกลงมา

 ชายคนนั้นมีผมสีขาวออกฟ้าอ่อน ถือดาบสีฟ้าออกเขีนวอ่อน ส่วมชุดสีฟ้า

โปรดติดตามตอนต่อไป