ย้ายร่างไปโลกนารูโตะและ​สาวๆยอมศิโรราบ​

โอบิโตะ๻้๵๹๠า๱พลัง พลังมหาศาล ไม่ใช่แค่จากเนตรวงแหวน เพื่อที่จะก้าวขึ้นมาเป็๲หนึ่งในนินจาที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกอย่างรวดเร็ว

แต่เขาจะได้รับพลังเช่นนั้นมาได้อย่างไร? โอบิโตะขมวดคิ้ว พิงหัวเตียงพลางครุ่นคิดอย่างหนัก

มิซากิและรินค่อยๆ เอนตัวพิงโอบิโตะ โดยแต่ละคนจับมือของเขาไว้คนละข้าง

“ท่านโอบิโตะ…ท่านคงเหนื่อยมาก…อยากไปแช่น้ำพุร้อนด้วยกันไหมคะ? มันจะช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าได้” มิซากิเสนออย่างแ๶่๥เบา

โอบิโตะเงยหน้ามองเธอ แล้วพลันนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “ดีเลย ไปกันเถอะ” เขาจึงลุกขึ้นยืนและให้ผู้หญิงทั้งสองช่วยเขาใส่เสื้อคลุมอาบน้ำ

มิซากิเตรียมเสื้อผ้าไว้สามชุด แล้วพาโอบิโตะและรินไปที่บ่อน้ำพุร้อนกลางแจ้งของครอบครัวเธอ

เมื่อค่ำคืนมาเยือน เมฆบนขอบฟ้าบดบังแสงจันทร์ และทุกสิ่งรอบข้างก็เงียบสงบ ยกเว้นเสียงน้ำพุไหลเอื่อยๆ

โอบิโตะแช่น้ำพุร้อนอยู่คนเดียว เหยียดแขนขาและเพลิดเพลินกับความอบอุ่นของน้ำอุ่นที่ไหลลงมาถึงไหล่ หลังจากมิซากิและรินแต่งตัวเสร็จ พวกเธอก็ค่อยๆ ลงไปแช่น้ำด้วยเช่นกัน

"ท่านโอบิโตะ อุณหภูมิน้ำเหมาะสมไหมคะ?" มิซากินั่งลงด้านหลังโอบิโตะและเอื้อมมือไปนวดไหล่ให้เขา

โอบิโตะหลับตาลงอย่างสบายใจ: "อืม...มันเหมาะกับฉันดี..."

รินเอนตัวพิงโอบิโตะ มือทั้งสองข้างลูบไล้ไปทั่วหน้าอกที่แข็งแรงของเขา จากนั้นโอบิโตะก็โอบแขนรอบเอวบางของริน มือใหญ่ของเขาลูบไล้หน้าท้องแบนราบของเธออย่างแ๶่๥เบา

“พวกคุณ… รู้เ๱ื่๵๹พวกนี้ดีจริงๆ…” โอบิโตะถอนหายใจ และอุณหภูมิของน้ำพุร้อนก็ดูเหมือนจะสูงขึ้นไปอีก

มิซากิยิ้มอย่างรู้ทัน: "ท่านโอบิโตะ เราหวังว่าจะมีอะไรที่เราสามารถช่วยท่านได้บ้างนะคะ..."

เนื่องจากเมื่อสักครู่เขาเหนื่อยมาก สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่เอนตัวลงนอน

รินพยักหน้าหลายครั้ง “ค่ะ... ท่านโอบิโตะ... ทั้งฉันและแม่อยากจะทำอะไรบางอย่างเพื่อท่านค่ะ...”

โอบิโตะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับสิ่งที่เขาได้ยิน และหันไปมองมิซากิและริน เขาเห็นว่าแก้มของพวกเธอแดงระเรื่อ และดวงตาของพวกเธอแสดงออกถึงความจริงใจและความคาดหวัง

มิซากิพูดขึ้นก่อนว่า "ลูกรัก พวกเรารู้ว่าลูกมีอุดมการณ์อันสูงส่ง ถ้าลูก๻้๵๹๠า๱อะไร พวกเราจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสนับสนุนลูก"

รินพูดอย่างเขินอายว่า "ท่านโอบิโตะ...ที่จริงแล้ว...ฉันก็อยากช่วยท่านเหมือนแม่ของฉันค่ะ...ฉันยังเด็กอยู่...แต่ถ้าท่านอนุญาต...ฉันก็ยินดีทำทุกอย่างค่ะ..."

เมื่อมองไปยังผู้หญิงสองคนที่เปิดใจกับเขาอย่างหมดเปลือก โอบิโตะรู้สึกว่าหัวใจของเขาได้รับการ๼ั๬๶ั๼อย่างอ่อนโยน

เขาเอื้อมมือไปลูบผมยาวของหลินพลางกระซิบว่า "สาวน้อย เธอให้การสนับสนุนที่ดีที่สุดแก่ฉันแล้ว"

ขณะที่เขาพูด เขาก็โน้มตัวไปข้างหน้า ทำให้ร่างกายของเขาเข้าใกล้หลินมากขึ้น ร่างของหลินก็อ่อนปวกเปียกทันที เธอซุกหน้าลงในน้ำ ไม่สามารถมองหน้าเขาได้

มิซากิเข้าใจและเบียดตัวเข้าหาโอบิโตะจากด้านหลัง นวดหลังเขาด้วยหน้าอกอวบอิ่มของเธอ โอบิโตะรู้สึกว่าอุณหภูมิร่างกายสูงขึ้น กระแสความอบอุ่นแล่นพล่านจากช่องท้องส่วนล่างของเขา

"อืม... แม่... ท่านโอบิโตะ... นี่มันแปลกจัง..." รินครางออกมาเบาๆ ร่างกายบิดไปมาอย่างไม่สบายตัว

ขณะที่โอบิโตะมองสีหน้าเขินอายแต่เปี่ยมสุขของริน หลักศีลธรรมบางอย่างของเขาก็เริ่มสั่นคลอน

พวกเขายินดีเสียสละมากมายเพื่อฉัน แล้วทำไมฉันถึงมอบความสุขที่พวกเขาสมควรได้รับไม่ได้ล่ะ?

นอกจากนี้ นี่ไม่ใช่การเดินทางสองทางสำหรับทั้งสามคนหรอกหรือ?

เมื่อคิดถึงเ๱ื่๵๹นี้ โอบิโตะจึงเอื้อมมือไปกอดรินแน่นขึ้น กดร่างเล็ก ๆ ของทั้งสองแนบชิดกับเขา “อย่าเขินเลย... มาสนุกด้วยกันเถอะ...” เขา whispered กระซิบเบา ๆ พร้อมกับใช้ลิ้นแตะเบา ๆ ที่ติ่งหูของริน

ร่างกายของหลินเกร็งขึ้นทันที และลมหายใจของเธอก็ถี่ขึ้น

เมื่อเห็นเช่นนั้น มิซากิจึงพยายามเอาใจโอบิโตะมากยิ่งขึ้น มือของเธอเลื่อนลงไปตามหน้าท้องที่แข็งแรงของโอบิโตะ เอื้อมมือลงไปในน้ำเพื่อลูบไล้ความปรารถนาที่แข็งตัวของเขา

"ฟ่อ..." โอบิโตะเอนศีรษะไปด้านหลังอย่างสบายๆ เพลิดเพลินกับบริการของหญิงสาวทั้งสอง มือของเขาก็ไม่น้อยหน้า เริ่มลูบไล้ไปมาบนหน้าอกและอวัยวะเพศของริน ทำให้รินร้องอุทานออกมาหลายครั้ง

ทั้งสามคนค่อยๆ เข้าสู่อารมณ์ที่เร่าร้อน และบรรยากาศในห้องน้ำก็ยิ่งใกล้ชิดมากขึ้นเรื่อยๆ มือของหลินก็จุ่มลงไปในน้ำ ค่อยๆ จับอวัยวะเพศที่ร้อนผ่าว และเริ่มลูบไล้มันอย่างเก้ๆ กังๆ แต่ก็อ่อนโยน

"ท่านโอบิโตะ...ฉันขอดูดให้หน่อยได้ไหมคะ...?" รินถามพลางหน้าแดง

โอบิโตะมองลงไปที่เด็กสาวผู้ไร้เดียงสาแต่กล้าหาญ และอดไม่ได้ที่จะจูบหน้าผากของเธอ: "แน่นอน ขอบคุณสำหรับความพยายามของคุณ"

รินพยักหน้าด้วยความขอบคุณ หายใจเข้าลึกๆ แล้วดำลงไปในน้ำ โอบิโตะรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ส่วนล่างของร่างกาย ร่างโคลนของเขาได้เข้าไปอยู่ในที่อบอุ่นและชื้นแล้ว

"อืม...เธอทำได้ดีมาก...ทำต่อไปนะ..." โอบิโตะให้กำลังใจเบาๆ พร้อมกับใช้นิ้วลูบไล้คลิตอริสที่บวมเป่งของมิซากิเป็๲การตอบแทน

มิซากิถอนหายใจอย่างพึงพอใจ แล้วเริ่มเต้นระบำส่ายหน้าอกอย่างยั่วยวน

เธอยกมือขึ้นอย่างจงใจ เผยให้เห็นหน้าอกของเธอต่อหน้าโอบิโตะอย่างชัดเจน

หน้าอกขนาดใหญ่ทั้งสองข้างของเธอกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการเคลื่อนไหวของร่างกาย สร้างเป็๲ลอนคลื่นเนื้อหนังที่เย้ายวนใจ

โอบิโตะเต็มไปด้วยความปรารถนาและอยากจะร่วมรักกับเธอตรงนั้นทันที แต่โชคร้ายที่รินกำลังปรนนิบัติเขาอยู่ข้างล่าง เขาจึงต้องยับยั้งตัวเองไว้ก่อน

อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นท่าทางยั่วยวนของมิซากิ โอบิโตะก็เกิดความคิดใหม่ขึ้นมา เขาตบก้นมิซากิเบาๆ แล้วกระซิบว่า "มานี่สิ ให้ฉันดูหน้าอกเธอหน่อย"

มิซากิเข้าใจและขยับเข้าไปใกล้โอบิโตะด้วยความตื่นเต้น โอบิโตะใช้ปากดูดหัวนมข้างหนึ่งของเธออย่างตะกละตะกลาม มิซากิรู้สึกเร้าอารมณ์และถอนหายใจ พิงศีรษะไปด้านหลัง มือทั้งสองข้างนวดเต้านมอีกข้างอย่างไม่หยุด

การกระทำของชายทั้งสองทำให้หลินซึ่งกำลังทำงานอยู่ในน้ำเงยหน้าขึ้นมอง

สิ่งที่ฉันเห็นมีเพียงป้ามิซากิที่กำลังแกว่งหน้าอกขนาดใหญ่สีขาวราวหิมะของเธอไปมาพร้อมกับส่งเสียงครางอย่างหยาบคาย

เมื่อเห็นภาพนี้ หลินก็หน้าแดงและเคลื่อนไหวช้าลงโดยไม่รู้ตัว

โอบิโตะ๼ั๬๶ั๼ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในอาการของรินและรีบปล่อยหัวนมของมิซากิทันที: "ริน อย่าหยุดนะ ทำต่อไป ฉันยังไม่พอใจเลย"

เมื่อได้รับกำลังใจแล้ว รินจึงพยักหน้าอย่างเขินอายและตั้งใจปรนนิบัติโอบิโตะต่อไป

เธอค่อยๆ อมองคชาตเข้าไปในปากจนสุด ลิ้นที่คล่องแคล่วของเธอเลื้อยไปตามลำองคชาต และบางครั้งก็ดูแลลูกอัณฑะขนาดใหญ่ทั้งสองลูกด้วย

โอบิโตะรู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับการกระทำของริน จนไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเพิ่มความรุนแรงในการ "ลงโทษ" มิซากิ เขาค่อยๆ ใช้ฟันกัดเบาๆ ที่หัวนมของมิซากิ ขณะที่มือข้างหนึ่งเอื้อมลงไปลูบคลำส่วนที่เปียกชื้นของเธอ

"อ่า...ลูกชายที่ดี...ดีมาก...ช่วยแรงกว่านี้อีกหน่อยได้ไหม..." มิซากิจมอยู่ในห้วงแห่งความปรารถนา ดวงตาของเธอพร่ามัวขณะมองโอบิโตะ เสียงของเธอกลายเป็๲หวานอย่างเหลือเชื่อ

แต่โอบิโตะกลับทำในสิ่งที่คาดไม่ถึง จู่ๆ ก็หยุดการลูบไล้และถามว่า "ฉันเคยได้ยินมาว่าผู้หญิงที่เลียตรงนี้จะติดใจรสชาติ จริงหรือเปล่า?"

มิซากิเข้าใจในทันที แววตาของเธอฉายแววเขินอายเล็กน้อย แต่ก็เปลี่ยนเป็๲ความคาดหวังอย่างรวดเร็ว "ค่ะ... ท่านโอบิโตะ... ฉันยินดี... โปรดประทานเกียรตินี้ให้แก่ฉันด้วย..."

โอบิโตะหัวเราะเบาๆ แล้วผลักมิซากิที่พยายามจะนั่งทับเขาออกไป เขาจึงลุกขึ้น เดินตัวเปียกไปยังชายฝั่ง และหยิบขวดเจลอาบน้ำออกมา

"นั่งยองๆ แล้วทำเองซะ" โอบิโตะสั่ง น้ำเสียงแฝงด้วยความตึงเครียดและความคาดหวังเล็กน้อย

มิซากิเบียดตัวขึ้นไปนั่งคร่อมขอบอ่างอาบน้ำอย่างกระตือรือร้น ชี้อวัยวะเพศของเธอไปทางโอบิโตะ เธอใช้มือแยกกลีบช่องคลอดออก เผยให้เห็นเนื้อสีชมพูอยู่ข้างใน

"ท่านโอบิโตะ...ได้โปรดใช้ข้าด้วยเถิด..." เสียงของมิซากิเปลี่ยนเป็๲คำวิงวอนปนน้ำตา

โอบิโตะเทเจลอาบน้ำลงบนมือแล้วค่อยๆ ทาลงบนช่องคลอดที่เปิดอยู่ของมิซากิ “อืม...ลื่นมาก...เหมาะกับขนาดของฉันที่จะเข้าออกได้พอดี” เขาเย้าแหย่พลางใช้นิ้วสอดเข้าไปในช่องคลอดของมิซากิอย่างซุกซน

มิซากิอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงครางยั่วยวนออกมา เอวของเธอบิดไปมาอย่างควบคุมไม่ได้

เธอเอื้อมมือไปดึงเสื้อคลุมอาบน้ำของโอบิโตะออกพลางพูดอย่างเร่งรีบว่า "ท่านโอบิโตะ...ได้โปรดหยุดทรมานฉันเถอะ...ฉันอยากให้ท่านเข้ามา..."

เมื่อเห็นมิซากิในท่าทางยั่วยวน โอบิโตะก็พร้อมที่จะจู่โจมแล้ว เขากำอวัยวะเพศที่แข็งตัวของตัวเอง เล็งไปที่ช่องทางลับของมิซากิที่เตรียมพร้อมอยู่แล้ว และสอดเข้าไปโดยไม่ลังเล

"อ่า...ใหญ่จัง...ฟินจัง..." มิซากิเงยหน้าขึ้น ดวงตาแทบจะเหลือกขึ้น ร่างกายสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ช่องทางอุ่นๆ ของเธอโอบล้อมอวัยวะเพศของโอบิโตะไว้อย่างแ๲่๲๮๲า

โอบิโตะถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก แล้วเริ่มขยับตัวอย่างแรง

การเคลื่อนไหวของเขานั้นเรียบง่ายและโหดร้าย ทุกครั้งที่เขาเกือบจะดึงอวัยวะเพศออกมาจนหมดก่อนที่จะสอดกลับเข้าไปอย่างแรง

มิซากิถูกโจมตีอย่างหนักจนรับมือไม่ไหวและทำได้เพียงครางออกมาอย่างไม่เป็๲ภาษา

"ท่านโอบิโตะ...มันดีมาก...ฉันจะตายแล้ว...ช่วยฉันด้วย...ช่วยฉันให้ตายไปเลย..." มิซากิจมดิ่งอยู่ในห้วงแห่งความสุข ผิวของเธอแดงระเรื่อเป็๲สีชมพูเย้ายวน

ในขณะนั้น รินซึ่งกำลังทำงานอยู่ในน้ำก็ใกล้จะถึงขีดจำกัดแล้ว เธอยกศีรษะขึ้นอย่างยากลำบากและคายอวัยวะเพศของโอบิโตะออกมาอย่างไม่เต็มใจพลางกล่าวว่า "ท่านโอบิโตะ...ฉัน...ฉันก็อยากได้ด้วย..."

โอบิโตะลูบหัวเธอเบาๆ เพื่อปลอบใจ: "ไม่ต้องห่วง ทุกคนจะได้ส่วนแบ่ง พักผ่อนสักหน่อย เดี๋ยวพ่อจะป้อนอาหารให้แม่เอง"

หลินเชื่อฟังและหลีกทางไปพลาง พลางเพลิดเพลินกับภาพการร่วมรักอันเร่าร้อนของโอบิโตะและมิซากิ

เธอเห็นได้อย่างชัดเจนว่าอวัยวะเพศของโอบิโตะกำลังขยับเข้าออกช่องคลอดของมิซากิอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดรอยเปียกขนาดใหญ่

เสียงครางอย่างเร่าร้อนของมิซากิปะปนกับเสียงเนื้อหนังเสียดสีกัน ทำให้เธอรู้สึกร้อนไปทั้งตัว

มิซากิเริ่มอ่อนแรงลงภายใต้การโจมตีอย่างไม่หยุดยั้งของโอบิโตะ เธอแทบจะยึดขอบอ่างอาบน้ำไว้ไม่อยู่ ร่างกายของเธอโยกไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า "อ่า... ท่านโอบิโตะ... ข้ากำลังมา... อ่า..." เธอร้องออกมา เอวของเธอกระตุกอย่างรุนแรง

โอบิโตะรู้สึกถึงความร้อนที่พลุ่งพล่านออกมาจากร่างกายของมิซากิ แผ่ซ่านไปทั่วอวัยวะเพศของเขา เขาประคองร่างที่อ่อนปวกเปียกของมิซากิไว้และยังคงสอดใส่ต่อไป โดยตั้งใจจะยืดเวลาการถึงจุดสุดยอดของเธอให้นานที่สุด

มิซากิถูกผลักดันไปถึงจุดสูงสุดมาหลายครั้งเกินไปแล้ว และเธอทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว