ได้เกิดใหม่ข้าจะไม่ขี้เกียจแล้วสาบานเลย

           เรื่องราวในวังที่ยังพูดถึงและยังหาข้อสรุปไม่ได้ของชาวบ้านนั้นตอนนี้กลับมีเรื่องราวใหม่ได้พูดถึงเช่นกันเรื่องในยุทธภพก็เป็นอีกเรื่องที่หากได้แพร่งพรายออกไปแล้วก็รู้กันเร็วยิ่งกว่าอะไรเหมือนอย่างเรื่องที่พรรคเหนือเมฆาจะจัดงานเลี้ยงขึ้นโดยจะเชิญพรรคต่างๆและคนสำคัญไปร่วมงานเนื่องในโอกาสครบรอบหนึ่งปีในการก่อตั้งพรรคขึ้น และถือโอกาสให้ประมุขพรรคได้ประกาศศักดาแก่ชาวยุทธภพทั้งหลายหลังจากที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครรู้มาก่อนว่าใครเป็นประมุขของพรรคเหนือเมฆา

“เรื่องในวังหลังข้ายังรู้ไม่หมดเลยตอนนี้ยังมีเรื่องในยุทธภพมาให้ข้าต้องรีบไปหาข่าวอีก เหนื่อยจริงๆช่วงนี้ข้าเหนื่อยจริงๆ”

“นั่นสิว่าแต่ว่าเจ้าได้ข่ามาเช่นไรบ้าง”ลูกค้าในร้านอาหารของชิงเถากำลังถกเรื่องที่กำลังเป็นที่พูดถึงกันเป็นวงกว้างคนแรกที่เอ่ยกับเพื่อนเขานั้นทำหน้าที่หาข่าวมาเล่าต่อคล้ายๆนักข่าวในโลกเดิมของชิงเถาก็ว่าได้ส่วนอีกคนที่เป็นสหายคือคนที่อยากรู้เรื่องเลยต้องมาเลี้ยงข้าวที่ร้านของชิงเถานั่นเอง

“ได้สิแต่ต้องเก็บไว้เลยนะ” เขาเอ่ยบอกอีกคนแล้วรีบยื่นเขาไปใกล้กันเพื่อที่จะบอกให้ได้ยินเพียงแค่คนเดียวอย่างไรการเล่าข่าวเป็นการหาเงินของเขา ใครอยากรู้ก็ต้องจ่ายเป็นคนๆไป

“จริงๆเลยนะ”ชิงเถาที่นั่งดูบัญชีอยู่เงียบๆเอ่ยออกมานางไม่ได้แอบฟังนะเพียงแต่ได้ยินเองเท่านั้นนางดีใจอยู่นิดหน่อยที่ไม่ได้เสียเงินสักอีแปะก็รู้ข่าวด้วยแล้ว

“คุณหนูว่าอะไรนะเจ้าคะ”เสมียนดูแลบัญชีในร้านที่นั่งอยู่ใกล้ๆเอ่ยถาม

“ไม่มีอะไรหรอกนี่เงินทอนโต๊ะสิบเอ็ดเจ้าค่ะ”ชิงเถาส่ายหัวปฏิเสธก่อนจะยื่นถาดไม้ที่มีรายการและเงินทอนให้พนักงานอีกคนที่ยื่นรอไป

“เจ้าค่ะ”

“ประมูลพรรคเหนือเมฆาจะเป็นคนเช่นไรกันนะ”ชิงเถาเอ่ยกับตัวเองเบาๆตามที่ชายที่นั่งพูดเรื่องให้สหายอีกคนบนโต๊ะที่ห่างจากชิงเถาออกไปนั้น จริงๆเขาก็ไม่รู้หรอกว่าใครเป็นประมูลพรรคเพียงสาธยายสิ่งที่เกี่ยวข้องกับพรรคเท่านั้นอย่างเช่นกิจการที่มีพรรคเป็นเจ้าของแต่การเล่าเรื่องของเขาก็คงจะดีพอให้อีกคนสั่งของหวานให้เขาเพิ่มละนะแต่สำหรับชิงเถาเท่านี้มันเพียงน้อยนิดนัก

‘เอ๊ะ เหมือนว่าคุณชายมี่จะเกี่ยวข้องกับ’ชิงเถาเริ่มนึกออกว่าปีก่อนมี่หนิงหยางเคยมาเจรจาของซื้อถุงเพิ่มที่ให้กับพรรคเหนือเมฆานี่นาเขาเกี่ยวข้องอย่างไรกันนะ

‘เรื่องนี้น่าสงสัย เชี่ยนเชี่ยน’เมื่อชิงเถานางสงสัย แต่ว่านางทำอะไรไม่ได้ นางก็จะเริ่มร้องหาตัวช่วยทันที

‘มีอะไรให้รับใช้หรือเจ้าคะ’ใช้เวลานานกว่าปกตินิดหน่อยก่อนที่เชี่ยนเชี่ยนจะโผล่มาให้ชิงเถาเห็นทั้งๆที่นางมีพลังปราณมากขึ้นตั้งเยอะ ไม่รู้จะไปเที่ยวถึงไหนกันแถมยังถามเหมือนรู้ทันกันดี

‘แฮร่ๆ ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ถ้าแค่อยากรู้เรื่อง’

‘หยุดดดด ถ้าอยากรู้เรื่องของคนอื่นไม่ต้องเลยนะ ข้าไม่สืบให้หรอกและถึงข้าจะรู้ก็ไม่บอกแค่นี้ใช่ไหม เสียเวลา เฮ่อะ’ชิงเถายังไม่ทันได้อ้าปากถามเรื่องอะไรออกไปเลย นางก็เจออีกคนหยุดก่อนเสียอย่งนั้นถ้ามาแล้วก็มาพูดแค่นี้แล้วก็บินหนีหายไปเลย แล้วนางจะมาทำไมเนี่ยมาเพื่อบ่นเช่นนั้นหรือ

“แล้วก็มาแค่บ่นเนี่ยนะ”ชิงเถาเอ่ยกับตัวเองอย่างงงๆ

“ทำงานต่อ”แล้วนางก็กลับมาสนใจงานตรงหน้าที่ค้างอยู่ มีลูกค้าเข้าออกเรื่อยๆ นางจึงต้องตั้งใจทำงานให้เป็นตัวอย่างที่ดีของลูกน้องหน่อย

           ผ่านมาอีกเพียงสิบวันงานประกาศความยิ่งใหญ่ของพรรคเหนือเมฆาก็จะมาถึงนี่จะเป็นครั้งแรกที่มีการเชิญบุคคลภายนอกพรรคให้ไปร่วมงานได้พูดง่ายๆก็คือให้ไปดูความยิ่งใหญ่ของพรรคตัวเองนั่นแหละตามความคิดของชิงเถา

“พรรคเหนือเมฆาเชิญร้านค้าเจี้ยนเฉินไปร่วมงานด้วยเอาเช่นไรดี” จิ้นสิงเอ่ยขึ้นเมื่อมาจดหมายเชิญร่อนมาถึงเขาเมื่อเช้านี้

“ครอบครัวเราเพียงทำกิจการเล็กๆทำไมถึงได้รับเชิญหละเจ้าคะ” นางลี่จูเอ่ยถามสามี แต่ไหนแต่ไรมานางก็เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับคนในยุทธภพเลยนางได้ยินคนพูดว่าคนเหล่านั้นชอบใช้กำลังก่อนเจรจาหาความจริงด้วยซ้ำ

“นั่นสิ”จิ้นสิงเอ่ย

“หรือข้าจะจำได้ว่าพรรคเหนือเมฆาเคยติดต่อซื้อขายกับเรานี่เจ้าคะ” ลี่ถิงเหมือนนางจะนึกอะไรออก

“ใช่เจ้าค่ะเราเคยขายถุงเพิ่มพื้นที่ให้กับพวกเขา นั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่เราได้รับเชิญ”ชิงเถาเอ่ยไขข้อสงสัยบางเรื่องพวกเขาอาจะลืมเลือนไปบ้างชิงเถาจึงต้องเอ่ยเตือนความจำ

“อืมเป็นเช่นนั้นเอง เอาเป็นว่าพ่อจะไปเองก็แล้วกัน” จิ้นสิงบอกคนอื่นๆเขาไม่อยากให้คนอื่นในครอบครัวเข้ายุ่งเกี่ยวสักเท่าไหร่ เพียงแค่ติดต่อเรื่องค้าขายด้วยก็ดูจะมากพอแล้ว

“ไม่เจ้าค่ะงานนี้ข้าจะไปเอง” ชิงเถาค้านนางคาใจอยากจะรู้ด้วยตัวเองว่ามี่หนิงหยางเกี่ยวข้องเช่นไรกับพรรคเหนือเมฆากันแน่อีกอย่างนางก็มีวรยุทธ์มากกว่าผู้เป็นบิดาถ้าเกิดเหตุอะไรขึ้นนางสามารถเอาตัวรอดได้อยู่แล้วไหนจะมีเชี่ยนเชี่ยนคอยสนัยสนุนอยู่อีกคน

“แต่ว่า”นางลี่จูไม่เห็นด้วย

“ข้าจะไปกับน้องด้วยเจ้าค่ะ”ชิงเถารีบหันมองหน้าพี่สาวทันทีเมื่อได้ยินเช่นนั้นนางไม่อยากให้ใครต้องไปเกี่ยวข้องด้วยเลยแต่นั่นอาจจะเป็นการขัดขวางการเปิดหูเปิดตาหรือรับรู้เรื่องราวต่างๆของผู้อื่นมากเกินไปชิงเถาจึงไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา

“นะเจ้าคะท่านพ่อท่านแม่ เราสองคนจะดูแลตัวเองให้ดีเลย” ลี่ถิงเอ่ยขอ

“เราจะดูแลตัวเองอย่างดีเลยเจ้าค่ะ”ชิงเถาให้คำหมั่น

“ตกลงพ่ออนุญาต” จิ้นสิงยอมปล่อยผ่านเมื่อเห็นทั้งสองมีความกระตือรือร้นมากขนาดนี้จิ้นสิงผู้ใจอ่อนกับบุตรสาวแม้แต่พวกนางขอไปทำเรื่องเสี่ยงด้วยเสียงออดอ้อนเขาก็ยังใจอ่อนอนุญาต

           ดูเหมือนว่าช่วงนี้สำหรับชิงเถาแล้วชักจะมีงานเลี้ยงถี่เหลือเกินถึงจะแค่สองสามงาน แต่นั้นก็ทำให้ต้องเตรียมตัวหลายวันเหมือนกันเป็นตัวแทนจากร้านค้าเจี้ยนเฉิงต้องดูดีน่าเชื่อไม่น้อยดีหน่อยที่ไม่ได้มัวแต่หาเครื่องแต่งตัวเหมือนครั้งก่อนไม่ต้องอวดกับเหล่าคุณหนูที่ไหน เพราะอย่างไรชาวยุทธก็ไม่ได้มีความสนใจเรื่องสวยๆงามๆเสียเท่าไหร่ถึงจะมีก็ส่วนน้อยหละนะ

           พรรคเหนือเมฆาตั้งอยู่ทิศตะวันออกของแคว้นห่างออกไปกว่าสี่ร้อยกว่าลี้ ชิงเถาและลี่ถิงจึงต้องออกเดินทางก่อนวันงานถึงสี่จริงๆถ้าเดินทางแบบไม่ได้พักระหว่างวัน สองวันก็ถึงแต่พวกนางถือคติที่ว่าเวลาเหลือดีกว่าขาด ถ้าหากไปไม่ทันคงเกิดปัญหามากกว่าถ้าไปถึงเร็วอย่างไรก็เพียงแค่เที่ยวเล่นในเมืองที่ใกล้กับที่ตั้งของพรรคก่อนเท่านั้นไม่เห็นจะมีปัญหาอะไรเลยพวกนางชื่นชอบการท่องเที่ยวอยู่แล้ว