จอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign):

    ตอนที่ 122: เสียงสะท้อนในศิลา ความมืดที่กัดกิน

    ตอนที่ 122: เสียงสะท้อนในศิลา ความมืดที่กัดกิน 

    สัญลักษณ์ประหลาดรูปวงกลมขีดสามยังคงติดอยู่ในความคิดขณะที่ เฉิน ฮ่าวหราน เคลื่อนตัวลึกเข้าไปในอุโมงค์เหมืองร้าง รอยสลักที่ดูใหม่เกินไปบนผนังหินเก่าแก่ มันคือเครื่องหมายของใคร? กลุ่มเงาอสูร? หรือมีกลุ่มอื่นที่เคลื่อนไหวอยู่ในเงามืดของเทือกเขามังกรครามแห่งนี้? ความรู้สึกถึงอันตรายที่มองไม่เห็นยิ่งทวีความเข้มข้น จิตวิญญาณ (Spiritual Sense) ของเขาแผ่ขยายออกไปกว้างไกลกว่าเดิม ตรวจจับทุกระลอกคลื่นพลังงาน ทุกเสียงสะท้อนที่ผิดปกติในความมืดมิดอันสมบูรณ์นี้

    ทางเดินเบื้องหน้าเริ่มแปรเปลี่ยน มันไม่ได้เป็นเพียงอุโมงค์ดินหินที่ขุดเจาะอย่างหยาบๆ อีกต่อไป แต่กลับปรากฏร่องรอยของโครงสร้างที่ถูก "สร้าง" ขึ้นอย่างชัดเจน ผนังถ้ำบางช่วงถูกสกัดจนเรียบ มีเสาหินค้ำยันขนาดใหญ่ตั้งตระหง่านเป็นระยะ แม้จะผุพังและแตกร้าวไปตามกาลเวลา แต่ก็ยังคงแสดงถึงความพยายามในการสร้างทางเดินที่มั่นคงในอดีต แสงสีครามทองจางๆ จากเส้นใยอัสนีที่ปลายกระบี่ ส่องกระทบเศษโลหะที่ดูซับซ้อนกองระเกะระกะ มันไม่ใช่เครื่องมือขุดเจาะธรรมดา แต่คล้ายชิ้นส่วนของเครื่องจักรกลไกโบราณบางชนิดที่ถูกทิ้งร้างไว้ สนิมกัดกินจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิม

    อากาศยิ่งเย็นและอับชื้น กลิ่นแร่ธาตุแปลกๆ เริ่มผสมปนเปเข้ามากับกลิ่นดิน เสียงหยดน้ำยังคงดังก้อง แต่บางครั้งก็ถูกกลบด้วยเสียง "ครืดคราด" เบาๆ ที่ดังมาจากส่วนลึก หรือเสียงลมหวีดหวิวที่พัดผ่านช่องหินแคบๆ ราวกับเสียงกระซิบจากอดีตกาล เขากระชับด้ามกระบี่เหล็กกล้า ความคุ้นเคยอันอบอุ่นจางๆ ที่ส่งผ่านเข้ามาช่วยให้จิตใจที่เริ่มตึงเครียดสงบลงได้บ้าง

    ขณะกำลังก้าวข้ามแอ่งน้ำสีขุ่นมัวแอ่งหนึ่ง จิตวิญญาณของเขาก็พลันส่งสัญญาณเตือนภัยรุนแรง! เขาสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวจำนวนมาก! รวดเร็ว! และพุ่งตรงมาหาเขาจาก ผนัง และ พื้นดิน รอบตัว!

    แครก! แครก! ซู่! ซู่!

    พื้นหินเบื้องหน้าและผนังด้านข้างพลันปริแตกออก! ร่างยาวๆ สีดำมะเมื่อมหลายสิบตัวพุ่งทะยานออกมาจากรอยแยก! "หนอนกินแร่" (Ore-Eating Worm)! ลำตัวเป็นปล้องแข็ง ปากกลมเรียงซ้อนด้วยฟันใบมีดหมุนวน! พวกมันเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงบนพื้น!

    พร้อมกันนั้น! จากรอยแตกบนผนัง! ร่างสีดำทะมึนมีขาหลายคู่ก็ไต่ยั้วเยี้ยออกมาอย่างรวดเร็ว! "แมงมุมศิลาดำ" (Black Stone Spider)! ตัวใหญ่กว่าเดิม! ดวงตาหลายคู่สีแดงก่ำเรืองแสงวูบวาบ! พ่นใยสีดำเหนียวหนืดเข้าใส่เขาทันที!

    'มาพร้อมกันเลยรึ!' ฮ่าวหรานขมวดคิ้ว! สองเท้าพลันระเบิดพลัง! "ก้าวย่างประกายสายฟ้า!" ร่างของเขาหายวับไปจากจุดเดิม! ปรากฏขึ้นอีกครั้งบนชะง่อนหินเล็กๆ ที่ยื่นออกมาจากผนังถ้ำด้านบน! หลบพ้นการโจมตีระลอกแรกได้อย่างหวุดหวิด! ใยแมงมุมพุ่งผ่านอากาศที่เขาเคยอยู่ไปชนกับผนังด้านหลัง เกิดเป็นควันสีดำจางๆ และเสียง "ฉ่า" เบาๆ!

    ชิ้ง! คมกระบี่เหล็กกล้าถูกชักออกมาอีกครั้ง แสงสีครามทองจางๆ เคลือบใบดาบเตรียมพร้อม! เขาไม่คิดจะหนี! เขาต้องผ่านทางนี้ไป!

    "กรี๊ซซ!" ฝูงแมงมุมศิลาดำไต่ไปตามผนังและเพดานอย่างรวดเร็ว! พ่นใยเหนียวเข้าใส่เขาไม่หยุดหย่อน!

    "ซี่ซี่!" ฝูงหนอนกินแร่ก็ไม่ได้นิ่งเฉย! พวกมันเลื้อยไปตามพื้นอย่างรวดเร็ว! พยายามจะปีนขึ้นมาตามผนังหิน!

    ฮ่าวหรานเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่องบนผนังและชะง่อนหิน! อาศัยภูมิประเทศที่ซับซ้อนให้เป็นประโยชน์! "ก้าวย่างประกายสายฟ้า" ถูกใช้ออกมาอย่างพลิ้วไหว! เคลื่อนที่หลบหลีกใยแมงมุมที่พุ่งเข้ามาดุจห่าฝน! ขณะเดียวกันก็ตวัดกระบี่ที่เคลือบพลังอัสนีลงไปเบื้องล่าง!

    ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

    คมกระบี่อัสนีกวาดผ่านร่างหนอนกินแร่หลายตัวที่พยายามปีนขึ้นมา! ร่างแข็งๆ ของพวกมันถูกตัดขาดและสลายไป!

    แต่ฝูงแมงมุมนั้นรับมือยากกว่า! พวกมันว่องไวและสามารถยิงใยจากระยะไกลได้! ฮ่าวหรานต้องคอยหลบหลีกและหาจังหวะตอบโต้! เขาใช้ "เส้นใยอัสนี" ที่ควบคุมได้แม่นยำขึ้น ยิงสวนกลับไป! ตัดใยแมงมุมที่พุ่งเข้ามา! หรือเล็งไปยังดวงตาสีแดงก่ำอันเป็นจุดอ่อน!

    เปรี้ยง! ฉึก! แมงมุมศิลาดำบางตัวที่โดนเส้นใยอัสนีเข้าอย่างจัง ร้องเสียงแหลมแล้วร่วงหล่นลงไป! แต่ส่วนใหญ่ก็ยังคงหลบหลีกหรือใช้ใยป้องกันได้ทัน!

    'พวกมันเยอะเกินไป! ต้องกำจัดตัวที่แข็งแกร่งที่สุดก่อน!' เขาเพ่งจิตวิญญาณไปยังแมงมุมศิลาดำตัวหนึ่งที่ดูใหญ่กว่าเพื่อนและพ่นใยได้รุนแรงที่สุด! มันกำลังไต่ลงมาจากเพดาน! เตรียมจะโจมตีครั้งใหญ่!

    'โอกาส!' ฮ่าวหรานตัดสินใจ! เขารวบรวมแก่นแท้พลังงานอัสนีที่เข้มข้นขึ้น! ไม่ใช่แค่เคลือบใบดาบ! แต่ส่งผ่านพลังงานเข้าไปจนคมกระบี่ส่องแสงสีครามทองสว่างวาบ! พร้อมกันนั้น เขาก็ใช้ "ก้าวย่างประกายสายฟ้า" อย่างเต็มกำลัง! ไม่ใช่การหลบ! แต่เป็นการพุ่งเข้าใส่!

    ฟุ่บบบบ!

    ร่างเขากลายเป็นสายฟ้าสีคราม! พุ่งทะยานขึ้นไปหาแมงมุมยักษ์ตัวนั้น!

    แมงมุมยักษ์ตกใจ! ไม่คิดว่าเหยื่อจะกล้าบุกเข้ามา! มันรีบพ่นใยหนาออกมาป้องกัน!

    แต่ฮ่าวหรานเร็วกว่า! เขาใช้เท้าเหยียบผนังถ้ำ! เปลี่ยนทิศทางกลางอากาศ! หลบใยป้องกันนั้น! แล้วตวัดกระบี่ที่เปล่งแสงเจิดจ้าเข้าใส่ หัว ของแมงมุมยักษ์อย่างเต็มแรง!

    "เพลงกระบี่อัสนีบาต... ฟาดผ่า!" แม้จะเป็นเพียงการเลียนแบบท่าร่างแรกที่เขายังใช้ไม่ได้สมบูรณ์! แต่ด้วยพลังระดับสร้างรากฐานและพลังอัสนีที่ถูกส่งผ่าน! มันก็รุนแรงพอ!

    เคร้งงงงงงงงง!!! ตูม!!!

    คมกระบี่ปะทะเข้ากับเปลือกแข็งบนหัวแมงมุมยักษ์! เกิดเสียงดังสนั่น! ประกายไฟและพลังงานอัสนีระเบิดออก! เปลือกแข็งปริแตกเป็นเสี่ยงๆ! หัวของมันถูกพลังทำลายล้างอัดกระแทกจนแหลกละเอียด! ร่างไร้หัวร่วงหล่นลงมากระแทกพื้น! สลายกลายเป็นละอองแสงหายไป!

    เมื่อหัวหน้าฝูงถูกกำจัด! ด้วงผลึกและแมงมุมที่เหลือก็พลันเกิดความโกลาหลและแตกตื่น! พวกมันรีบหนีกลับเข้าไปในซอกหินและรอยแยกหายไปอย่างรวดเร็ว!

    "แฮ่ก... แฮ่ก..." ฮ่าวหรานร่อนลงสู่พื้นอย่างนุ่มนวล แต่ก็ยังคงหอบหายใจเล็กน้อย การต่อสู้เมื่อครู่แม้จะไม่นาน แต่ก็ต้องใช้สมาธิและพลังงานไปมากโข เขามองไปยังซากพลังงานที่สลายไป 'อย่างน้อยก็ไม่มีตัวไหนทิ้งอะไรไว้ให้เสียดายอีกตามเคย'

    เขาเก็บกระบี่เข้าฝัก แล้วเริ่มสำรวจบริเวณนั้นอีกครั้ง เขาพบว่ารอยสลักสัญลักษณ์ประหลาดนั้นมีปรากฏอยู่ตามผนังหินในบริเวณนี้เพิ่มขึ้นอีกหลายจุด และดูเหมือนจะนำทางลึกเข้าไปในเหมือง เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานโบราณที่เข้มข้นและปั่นป่วนที่สุดจากทางเดินเบื้องหน้าได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น มันทั้งดึงดูดและผลักไส... ราวกับมีบางสิ่งที่ทรงพลังอย่างยิ่งยวดรอคอยอยู่ ณ ปลายทาง...

    เขาไม่ลังเล ก้าวเดินต่อไปตามรอยสลักนั้น... สู่ใจกลางปริศนาและความมืดมิดที่กัดกินทุกสรรพสิ่ง...

    (จบตอนที่ 122)

    คล้ายกับเรื่องจอมราชันย์อัสนี (Lightning Sovereign): ที่คุณอ่าน