“งาน”
หัวข้อสนทนาที่ถ้าเลี่ยงได้พลอยณัชชาจะทำทันที หากมีใครคนใดคนหนึ่งในกลุ่มเพื่อนหรือญาติพี่น้องถามขึ้นมา
ตอนนี้ทำงานที่ไหน งานเป็ยังไงบ้าง เธอจะหาทางเปลี่ยนไปคุยเื่อื่นทันที ไม่ใช่ไม่อยากตอบ แต่เหนื่อยกับคำถามเดิมๆที่ต้องเจอ
พลอย เปลี่ยนงานหรอ งานอะไรน่ะ งานประจำหรือเปล่า?
หลายครั้งที่เกิดอาการเซ็ง จนไม่อยากอธิบายขึ้นมา โดยเฉพาะเวลาที่ใครสักคนพูดว่า
“งานเก่าก็ดีอยู่แล้วนี่ ลาออกทำไมกันล่ะ ทำงานท่องเที่ยว ทัวร์ต่างประเทศ ได้เที่ยวฟรีทุกปี ปีนึงได้ไปหลายประเทศ แต่ก็น่าเห็นใจอยู่แหละ รอสถานการณ์โรคระบาดโควิด19 ดีขึ้น ทุกอย่างก็กลับมาดีเองแหละนะ” ภัสสิริเพื่อนสนิทบ้านติดกันที่คบกันั้แ่สมัยมัธยมปลายด้วยกันถามขึ้นมา
“ถ้ารอได้ก็คงไม่มานั่งหางานใหม่อย่างตอนนี้หรอกยัยภัส” พูดแล้วก็ถอนหายใจ "U_U
เธอยื่นใบสมัครตามเว็บต่างๆ และสมัครตามมหกรรมนัดพบแรงงาน แต่ก็ไม่มีที่ไหนสนใจติดต่อกลับมาเลย จะมีก็แต่งานขายประกันที่เธอไม่ชอบ
สมัครไปอีกงาน!
หญิงสาวคลิกส่งเรซูเม่ผ่านทางอีเมล์บริษัทค่ายเพลงแห่งหนึ่งย่านแจ้งวัฒนะ
“ส่งเรียบร้อยแล้ว”
“อือ เปลี่ยนแนวไปเลยก็ดีเหมือนกันนะ ลองสมัครงานธุรการดูน่ะ พอดีพี่ที่เคยรับฝึกงานเค้าแนะนำมาตำแหน่งกำลังว่าง”
เวลาผ่านไปเพียงไม่นาน สองวันถัดมา
“ออฟฟิศใหม่อยู่ไหน เดินทางลำบากไหมเนี่ย" ภัสสิริถามขึ้นมาเนื่องจากเป็ห่วงเื่การเดินทาง
เปลี่ยนที่ทำงานใหม่ ทำให้การเดินทางไปทำงานของเธอลำบากขึ้น เนื่องจากบ้านอยู่ห้วยขวางที่ทำงานใหม่อยู่แถวนนทบุรี ซึ่งไกลจากบ้านของเธอพอสมควร
แต่่ภาวะเศรษฐกิจย่ำ(อยู่กับที่) และแย่แบบนี้ การได้งานครั้งนี้ของพลอยก็ถือว่าโชคดีแล้ว
“เดินทางง่าย อยู่แถวแจ้งวัฒนะ ติดถนนใหญ่ เลยเมืองทองธานีไปนิดเดียวก็ถึง ที่เราเคยนั่งรถผ่าน ตอนไปเที่ยวเกาะเกร็ดกันไง”
“เอ๊ะ เดี๋ยวนะ ใช่บริษัท บีทีเจ เอนเตอร์เทนเมนต์หรือเปล่า” ภัสสิริมีท่าทางตื่นเต้น
“ใช่ๆ บริษัทนี้แหละ”
“โอ๊ย จริงหรอ น่าอิจฉาจัง เ้าของบริษัทนี้คือคุณ แดน รพีณ์ รูปหล่อ ชายในฝันของสาวๆหลายคนเลยนะ”
บีทีเจ เอนเตอร์เทนเมนต์คือค่ายเพลงเล็กๆที่กำลังเติบโตขึ้นมาเป็ค่ายเพลงขนาดกลาง มีนักร้องในสังกัดไม่มาก ทว่าผลงานศิลปินแต่ละคนก็มีคุณภาพ เพลงขึ้นฮิตติดชาร์จ
บีทีเจ เอนเตอร์เทนเมนต์ ภายใต้การบริหารงานโดยผู้บริหารหนุ่มหล่อไฟแรง เริ่มเปิดบริษัทได้เพียงไม่นาน ระยะเวลาเพียงสามปีธุรกิจก็ประสบความสำเร็จ แม้จะมีนักร้องในสังกัดไม่มาก แต่ผลงานเพลงก็มีคุณภาพ ได้รับรางวัลต่างๆมากมาย
“เว่อร์น่าภัส” พลอยณัชชายิ้มปนขำๆที่เห็นเพื่อนสนิทดีใจกว่าตนเองซึ่งเป็คนได้งานซะอีก ^_^ >.<
“หรือว่าโชคเื่งานของแกกำลังจะมาจริงๆ อย่างที่หมอดูชื่อดังทำนายออกรายการโทรทัศน์กันนะ ว่างั้นไหมพลอย” ภัสสิริหยอกล้อตามประสาเพื่อนสาว
รายการ เดอะดวง 12 ราศีโชว์ รายการเรียลลิตี้ดูดวงชื่อดัง มีหมอลัคกี้เป็พิธีกร
“ราศีที่ใน่นี้เริ่มต้นใหม่ ชีวิตรุ่งเรือง คือราศี มิถุนครับ เกือบสองปีที่ผ่านมาเจอราหูทับชะตา ให้เลิกป่วยใจ พลิกชีวิต เริ่มต้นใหม่ชีวิตจะดี จากนี้เป็ต้นไป ทั้งเื่งาน เื่ความรัก”
“จริงแก ที่ผ่านมาเจอแต่เื่หนักๆ ทำงานที่แรกบริษัทก็ปิดตัวเนื่องจากขาดสภาพคล่อง พอย้ายมาทำงานตำแหน่ง
เอเจ้นท์ขายทัวร์ท่องเที่ยวต่างประเทศ ก็ดันเจอวิกฤติโควิด19 ระบาด แล้วนี่งานใหม่จะผ่านโปรหรือเปล่ายังไม่รู้เลยแก ” ใบหน้าพลอยณัชชามีความกังวล
“ผ่านสิแก เพื่อนชั้นต้องทำได้อยู่แล้ว อย่าเพิ่งวิตกไปก่อนเลย คิดดูสิได้ทำงานบริษัทดีๆ มีเ้านายเป็ถึงหนุ่มหล่อ มาดผู้ดี ดูมีชาติตระกูล ถ้าให้แนะนำนะ แกแค่ตั้งใจทำงานให้เค้าประทับใจ อย่าว่าแต่ผ่านโปรเลย ได้ยินว่าที่บริษัทนี้โบนัสดีมากด้วย มีอะไรก็ปรึกษาได้ตลอดนะเพื่อน ถ้าแกได้ดิบได้ดีแล้วอย่าลืมแนะนำให้รู้จักคุณรพีณ์บ้างก็แล้วกัน ”
เมื่อเช้าวันเริ่มงานมาถึง
วันจันทร์ พลอยณัชชาตื่นแต่เช้าตรู่ เนื่องจากที่ทำงานไกลบ้าน เธอใช้เวลาจัดแจงเอกสารที่ต้องยื่นฝ่าย HR และจัดแจงเสื้อผ้าหน้าผมให้เรียบร้อย เผื่อเวลาสำหรับการเดินทางและการจราจรที่หนาแน่น
“พลอย” เสียงใอย่างโอเวอร์ของภัสสริเมื่อเห็นชุดที่เพื่อนรักสวมใส่ไปทำงาน
“อะไรของแกภัส ร้องซะตกอกใหมด มีอะไรหรือเปล่า ทำไมมองแบบนั้นล่ะ”
“ที่ทำงานแกเค้าให้แต่งตัวแบบฟรีสไตล์ได้ไม่ใช่หรอ แต่งแบบเรียบร้อยให้ดูวัยรุ่นได้ ไม่เห็นต้องแต่งแบบคุณป้าไปอบรมสัมนาวิชาการแบบนี้เลย ขอแบบเก๋ๆสิแก”
“ไปทำงานวันแรกก็ต้องแต่งให้เรียบร้อยแบบนี้แหละ เ้านายจะได้ประทับใจไง” พลอยณัชชาใส่เสื้อลูกไม้แขนยาวคอปกสีขาวผูกโบว์กับกระโปรงทรงกระสอบยาวสีดำ เก็บผมมัดหางม้าเรียบร้อย แต่งหน้าอ่อนๆแบบพอประมาณ
“ก็เรียบร้อยจริงๆแบบที่แกว่า แต่ม้วนปลายหางม้าหน่อยไหม เดี๋ยวม้วนผมให้”
พลอยณัชชา ไม่อยากเสียเวลาไปกับการแต่งตัวนาน เธอสวมแว่นตา รวบผมหางม้า สวมเสื้อเชิ้ตลูกไม้ กระโปรงทรงกระสอบ เหมือนนักวิชาการ ได้แต่หวังว่าเ้านายใหม่จะประทับใจในความเรียบร้อย ตรงเวลา และความตั้งใจทำงานของเธอ
“ไม่เป็ไร ขอบใจมากแก ตื่นไวก็จริง แต่แถวบ้านเราโรงเรียนเยอะ เด็กเปิดเทอมด้วย กลัวรถติดน่ะ ออกเลยดีกว่า ไปก่อนนะภัส แกก็รีบอาบน้ำ ไปทำงานได้แล้ว เดี๋ยวก็สายหรอก”
โชคดีที่ที่ทำงานของภัสสิริอยู่แถวรัชดาซึ่งไม่ไกลจากบ้านที่ห้วยขวางมากนัก
พลอยณัชชาเดินทางมาถึง บีทีเจ เอนเตอร์เทนเมนต์ ในเวลาแปดนาฬิกาสามสิบนาที เวลาเข้างานของเธอเริ่มเก้านาฬิกาตรง
บีทีเจ แบ่งตึกทำงานออกเป็สองตึกใหญ่ๆ ตึก A และ ตึก B
ตึก A เป็ตึกต้อนรับแขก มีประชาสัมพันธ์อยู่ที่หน้าทางเข้า เธอไม่รอช้าเดินไปสอบถามเ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ทันทีที่มาถึง
“สวัสดีค่ะ มาเริ่มงานวันแรกค่ะ ติดต่อคุณปาริฉัตรไว้ค่ะ”
พี่ปาริฉัตร หรือ พี่ฉัตร คือคนที่แนะนำตำแหน่งงานธุรการให้เธอ เคยรู้จักกันสมัยเป็นักศึกษาฝึกงานที่บริษัททำงานเก่า บริษัทแรกที่ปิดกิจการไปแล้ว
เมื่อแนะนำตัวกับหญิงสาวที่อยู่หลังเคาท์เตอร์ต้อนรับแล้ว เ้าหน้าที่คนนั้นก็ยกโทรศัพท์ขึ้น กดตัวเลขต่อสายไปยังฝ่ายที่เกี่ยวข้อง คุยกับปลายสายสักครู่ ก็หันมาแจ้งเธอ
“นั่งรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวพี่ฉัตรลงมารับ”
พลอยณัชชาเอ่ยขอบคุณ แล้วนั่งรอที่โซฟา ระหว่างนั้นหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาที่เคาท์เตอร์ เธอคนนี้มาติดต่อเื่งานเช่นเดียวกันกับพลอยณัชชา
โห! สวย น่ารัก ขาวออร่า อย่างกับนางเอกเกาหลีแน่ะ ความรู้สึกแรกที่พลอยณัชชาเห็น
หญิงสาวคนนี้มีรูปร่างสูงพอประมาณ ผิวขาวผ่องอมชมพู ใบหน้าสวย หวาน เหมือนนางเอกละครเกาหลีที่เธอชอบดู แม้เธอคนนี้จะสวมแว่นตาเหมือนกัน แต่ดวงตากลมโตใส ขนตางอนงามแบบเป็ธรรมชาติ สวยทะลุแว่น ปากได้รูป รอยยิ้มหวาน มีลักยิ้มสองข้าง
เธอดูสวย น่ารัก น่าทำความรู้จัก สวยขนาดผู้หญิงด้วยกันยังมองแบบหลงใหล
“สวัสดีค่ะ” พลอยณัชชาส่งยิ้มทักทายเพื่อเป็การผูกมิตร “เราชื่อพลอย วันนี้มาทำงานเป็วันแรกค่ะ”
อีกฝ่ายยิ้มตอบ ฟันขาวสวย เป็ระเบียบเหมือนจัดเรียงมาอย่างดี รอยยิ้มเหมือนเด็กสดใส
“มาทำงานวันแรกเหมือนกันเลย ยังไม่มีเพื่อนเลยสักคน เราขื่อฟ้าลลินณ์”
“เหมือนกัน เราก็มาสมัครคนเดียว ไม่มีเพื่อนเลย เรียกเราว่าพลอยก็ได้ ขอเรียกเธอว่าฟ้านะ”
นี่เป็จุดเริ่มต้นของมิตรภาพในที่ทำงานใหม่ของพลอยณัชชา….