ตอนที่ 4
ฆ่าคนด้วยสนามรบ ไม่ใช่ด้วยดาบ
เสียงฝีเท้าดังะเืพื้น
เฉินคังเดินลงจากเนินช้า ๆ
ลมปราณสีเทาจาง ๆ ปกคลุมร่าง
ทุกก้าวที่เดิน ทหารหน่วยสามถอยหนึ่งก้าว
นี่คือผู้ฝึกยุทธ์ระดับเปิดชีพจร
เหนือกว่าพลทหารหลายเท่า
ชายคนนั้นหยุดห่างออกไปราวสิบก้าว
สายตามองหลินรุ่ย
“เด็ก”
“เ้าสั่งคนพวกนี้?”
หลินรุ่ยไม่ตอบ
เฉินคังยิ้มเย็น
“น่าสนใจ”
“แต่าไม่ใช่หมากบนกระดาน”
“คนฉลาด…ตายเร็ว”
สิ้นคำ
เขาพุ่งเข้ามา
ตูม!
พื้นดินแตก
เร็วเกินกว่าทหารทั่วไปจะมองทัน
จางเหอะโ
“ระวัง!”
แต่หลินรุ่ยไม่ขยับ
สามก้าว
สองก้าว
หนึ่ง—
หลินรุ่ยะโทันที
“แตกแถว!”
ทหารด้านหน้าหลบพร้อมกัน
เฉินคังชะงัก
ตรงหน้าที่ควรมีคน…
กลับกลายเป็พื้นโล่ง
เท้าข้างหนึ่งเหยียบลงเต็มแรง
กร๊อบ—
พื้นยุบ
ดินแตก
ร่างเฉินคังเสียหลักทันที
จางเหอตาโต
ด้านล่างมี…
หลุมเก่า
หลินรุ่ยจำได้
ในชาติที่แล้วตรงนี้เคยเป็จุดเก็บเสบียง
พื้นข้างใต้กลวง
ถ้ารับแรงมาก—
แตก
เฉินคังสบถ
“เ้า—!”
แต่ยังไม่จบ
หลินรุ่ยะโอีกครั้ง
“โยนหอก!”
ฟิ้ว!
ฟิ้ว!
ฟิ้ว!
หอกยี่สิบกว่าด้ามพุ่งลงมา
เฉินคังฟันกระเด็นหลายเล่ม
แต่ในหลุมแคบ
ขยับตัวไม่ได้
ฉึก!
หอกหนึ่งเล่มแทงต้นขา
อีกเล่มเฉี่ยวไหล่
เฉินคังคำราม
ลมปราณะเิ
ตูม!
หอกกระเด็นออก
ทหารหลายคนหน้าเปลี่ยนสี
“ยังไม่ตาย!?”
หลินรุ่ยมองนิ่ง
แน่นอนว่ายังไม่ตาย
คนระดับนี้ไม่ฆ่าง่าย
แต่เขาไม่ได้้าฆ่า
เขา้า…
เวลา
หลินรุ่ยยกมือ
“เข้าเขา!”
ทุกคนรีบเคลื่อน
เฉินคังปีนขึ้นมาพร้อมสีหน้าอาฆาต
“คิดว่าจะหนีได้?”
เขากระโจนตาม
แต่เมื่อเข้าใกล้ทางแคบ—
หลินรุ่ยหยุด
หันกลับ
ก้มมองหน้าผาหิน้า
จากนั้นยกหอก
ปักลง
ปึก
เสียงเล็กมาก
แต่หิน้า…
เริ่มสั่น
ครืน…
เฉินคังชะงัก
หลินรุ่ยพูดเรียบ ๆ
“ั้แ่แรก ข้าไม่ได้จะสู้เ้า”
“ข้าแค่พาเ้ามาที่นี่”
ดวงตาเฉินคังหดลง
“แย่แล้ว—”
ครืนนนนน!!
หินจำนวนมหาศาลถล่มลงมา
ปิดทางทั้งสาย
เสียงกรีดร้องดังจากทหารศัตรู
ฝุ่นฟุ้งเต็มอากาศ
หลินรุ่ยมองเงียบ ๆ
ระบบปรากฏ
> คำนวณสนามรบสำเร็จ
> เปลี่ยนผลลัพธ์สำเร็จ
จำนวนผู้รอด: 72 คน
รางวัล: แต้มกลศึก +10
ปลดล็อก: 【ตำราพิชัยระดับต้น】
ค่าบัญชาการ +2
—
ทั้งหุบเขาเงียบ
ทหารหน่วยสามมองหลินรุ่ยเหมือนเห็นคนแปลกหน้า
คนคนเดียว
พลิกสถานการณ์ได้จริง
จางเหอเดินเข้ามาช้า ๆ
“เ้า…”
“เป็ใครกันแน่”
หลินรุ่ยมองกองหิน
ตอบเพียงสั้น ๆ
“พลทหาร”
แต่ในใจเขารู้
หลังจากวันนี้
ทุกอย่างจะเริ่มเปลี่ยน
และในค่าย…
บางคนคงเริ่มไม่อยากให้เขากลับไปแล้ว
---
ตอนที่ 4 จบ
3K
