เหงื่อท่วมตัว เสียงครางสนั่นห้อง เนินเนื้อโหนกบั้นเอวตีตบกระทบกันปั่บๆลั่นจนแทบจะกลบเสียงทุกอย่าง เต้านมที่โดนขบดูดและเม้มเลียจนเป็นรอยจ้ำทั่วทั้งเต้า มืออ่อนนุ่นโอบกอบที่หลังและขยุ้มผมชายหนุ่ม มือชายหนุ่มขยำเต้าข้างหนึ่งอีกข้างช้อนหัวและไชมือเข้าไปในเผ้าผมฝ่ายหญิง
แมกซ์กับจูลลี่ตะบันรัวเอวใส่กันสาวเสียบเข้าออกแท่งใส่รูกลีบไม่นับน้ำเชื้อที่แตกออกมา จูลลี่ยื่นปากเข้าไปหาแมกซ์ตอบรับด้วยการบดจูบกลับด้วยความเร่าร้อนจากความเสียวซ่านอันประมาณไม่ได้ ลิ้นทั้งคู่แทบจะกลืนกินหลอมรวมกัน
น้ำนี้แทบจะออกมาน้อยมากและยังใสอีกด้วย เพราะก่อนนี้แตกกระฉูดฉีดออกไปหลายน้ำแล้ว .....
ทั้งสองนอนกอดหอบหายใจรดกัน จนผ่านไปเนิ่นนาน แมกซ์อุ้มจูลลี่โดยเอาแขนช้อนขาทั้งสองในท่าลิงอุ้มแตง แท่งยังเสียบคารูไว้ แล้วพาเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำส่วนตัวของกัปตันยาน
แมกซ์นั่งลงโดยมีจูลลี่นั่งคร่อมตักโดยที่ยังเสียบคากันอยู่แล้วล้างตัวให้กัน
“คิดถึงฉันมั้ยคะ?” ... จูลลี่ถามขณะลูบไล้สบู่ตามตัวตามหน้าให้แมกซ์
“ก็คิดเอาเองแล้วกันว่ากลับมาจากตามคุณบนชูไปถล่มเลเยอร์พอยท์ผมก็ดิ่งมาหาทันทีนี่ไง” ...แมกซ์พูดไปเอาสบู่ลูบไล้ล้างเนื้อตัว เต้านามแลก้มก้นให้จูลลี่ไปด้วย
“จุ๊บส์” ...จูลลี่กอดหัวแมกซ์แล้วก้มจูบ
“อีก 8 ชั่วโมง เราจะบุกซ้ำที่ฐานทัพเลเยอร์พอยท์ อาบน้ำเสร็จแล้วเรานอนพักให้เต็มที่กันนะ” ...แมกซ์สระผมให้จูลลี่
“ค่ะ ... ที่รัก” ... จูลลี่ยิ้มแล้วหอมแก้มแมกซ์อีกที
“แหม่ ...แต่เล่นขนของผมมาไว้นี่หมด ไม่กลัวลูกเรือนินทาเหรอครับ”... แมกซ์ยิ้ม
“นินทาได้ก็นินทาไปสิ ฉันเป็นกัปตันนะ แล้วอีกอย่างแมกซ์ไม่ใช่ทหารด้วย เป็นลูกจ้างเอกชน ฉันจะเอาผู้ชายของตัวเองมานอนที่ห้องใครจะทำไม”... จูลลี่ทำหน้าบึ้ง ที่ดูๆ ไปไม่ได้มีความน่ากลัวเลยแม้แต่น้อย
“จ้าๆ” ... แมกซ์ หัวเราะแล้วเอาฟองสบู่ไปลูบที่ขนตรงเนินของจูลลี่
พอทั้งคู่ถอนออกมา เมือกขาวข้นที่โดนตีตอกเสียดสีจนแตกฟองฟอดก็ไหลย้อยลงมา จูลลี่มองของตัวเองด้วยความตื่นเต้นชอบใจในภาพน้ำที่ไหลออกมา
“โอยยยห์”
“เป็นอะไรรึเปล่า?”
“อ่ะ..อ้อ...แสบค่ะ”
“หวา..ขอโทษนะ ทำเยอะไปสินะเนี่ย”
“ไม่หรอกค่ะ ค่อยหายคิดถึงหน่อย แสบแค่นี้ทนได้ค่ะ”
“จริงนะ”
“ถ้าจะบอกว่าถึงจะแสบแต่สะใจดี จะหาว่าฉันเป็นผู้หญิงลามกมั้ยคะ”
“ขนาดนั้นเชียว”
“ฮิๆ”
ล้างเนื้อล้างตัวเสร็จก็พากันมานอน
จากนั้นช่างพากันทำงานหนัก เซทระบบและตรวจเช็คหุ่นทุกเครื่องให้พร้อม รวมทั้งเติมพลังงานและกระสุน มิสไซล์ด้วย
หลังจากถล่มฐานเยเยอร์พอยท์ ปราการอวกาศขนาดใหญ่มหึมาของโคราเชียจนได้รับความเสียหายหนักด้วยลักซ์ซาร์ค หุ่นรบขนาดยักษ์แล้ว พวกบนชูก็กลับมาที่ยานแล้วพักผ่อนเพื่อเตรียมเข้าแผนบุกถล่มและยึดฐานทัพเลเยอร์พอยท์
ยานซิกนัสและกองยานรบขนาดใหญ่เคลื่อนพลตามคำสั่งผู้บัญชาการฐานทัพดวงจันทร์ดาวไพรส์ พลเอก เยล ฮาบีซาน
แต่คนที่เดินทางมาและเข้ามาร่วมควบคุมและรับผิดชอบคือพลเอก ริเอะ แมกอาเธอร์ ผู้บัญชาการกองทัพอวกาศสหพันธมิตร
ทัพหน้าบัญชาการโดยผู้บังคับการกองยานรบแนวหน้าพันเอกจูลลี่ แมกไกว
ยานรบขนส่งชั้น Egret ก็เข้าประจำการ ยานบรรทุกหุ่นรบจึงไม่ติดตั้งอาวุธอะไรมาก ทั้งยังเป็นยานที่ทำหน้าที่เป็นสถานีซ่อมบำรุงเคลื่อนที่ ทำให้ต้องมียานคุ้มกันหลายลำ
ที่ต้องรอหลายชั่วโมงเพาะต้องบวกเวลาเดินทางเข้าเขตพร้อมรบซึ่งไม่ใช่ใกล้ๆ แต่ความเร็วของเจมินี ดราก้อนอาร์ค กับ ลักซ์ซาร์ค นั้นมีมาก ทำให้ทั้ง 2เครื่องนี้บินไปกลับโดยกินเวลาไม่นานนัก
..............................
พ.อ.โลแกน ขับ เกิร์ล อความเรียสโอเวอร์บูสเตอร์ ทดสอบระบบ โดยมีฉากหลังเป็นเศษซากกองยานและผู้บาดเจ็บล้มตายมากมายจนแทบประเมินความเสียหายไม่ได้ทั้งกองยานคุ้มกันฐานทัพและตัวฐานทัพเลเยอร์พอยท์
หากข้าศึกเอาหุ่นรบประจัญบานชุดเหล่านั้นมากันอีกรอบรวมทั้งกองพลรบขนาดใหญ่ ฐานทัพนี้ต้องโดนตีแตกพินาศแน่นอน
หน่อยของโลแกนซ่อมแซมเติมเสบียงพร้อม
“ฉันจะล่วงหน้าไปก่อน พวกนายตามมา” ... พ.อ.โลแกนพูดจาสงบนิ่งกว่าที่เคยเป็นมา
“จะตามไปติดๆ เลยครับ” ... ร.ต.เดฟยิ้มรับคำ
“ไม่ล่ะ พวกนายตามยัยนี่ไม่ทันหรอก .... ฉันจะไปก่อน พวกนายตามมาสนับสนุน อย่าตายล่ะ” ... พ.อ.โลแกน ย้ำ
โลแกนแต่งตั้งนายทหารรักษาการกัปตันในยานแล้ว งานนี้ตัวเขาจะไม่ใช่คนบัญชาการจากยานรบแล้ว เขาในตอนนี้เป็นไพลอต เป็นเอสไพลอตของโคราเชียที่ทุ่มสติสมาธิและประสาทสัมผัสทั้งหมดในการขับหุ่น
“ศรไกร ..ดัสเทลมาร์คทูว์ของฉันเป็นไงมั่ง?” ... พ.อ.โลแกนถาม
“เยี่ยมมากเลยครับ เจ้านี่ยอดไปเลย ดัสเทลว่าเจ๋งแล้ว ยังสู้เจ้านี่ไม่ได้เลย” ...ศรไกรตอบ
“ชอบก็ดีแล้ว จะใช้มันจนเอี่ยม หรือจะอ่วมก็ตามใจ ขอแค่มีชีวิตรอดก็พอ เข้าใจนะ”
“ครับ ... ผู้การ”
“ทุกคนด้วย”
“ครับ/ค่ะ”
ทุกคนรับคำ
“โรดี้ ชัยชนะไม่สำคัญเท่ามีชีวิตนะ” ... พ.อ.โลแกนสอน
“เข้าใจครับ ผู้การ” ... โรดี้ตอบด้วยทีท่าที่ไร้ความดื้อร้นแบบที่เคยเป็น
“ถ้าฉันกลับมาปกป้องยานไม่ทัน หรือโดนศัตรูตรึงไว้ ลูกเรือทั้งยานฉันฝากนายคุ้มกัน เข้าใจนะ”
“ครับ”
“ดี .. เติบโตขึ้นหมาก”
พูดจบ....โลแกนสตาร์ทไฮเปอร์บูสต์ที่หลัง
วี้ ~~~
ฟวิ้ววว.ว.ว.ว.วว.ว.วววววววววววววววววว.....ซูว.ว.ว.ว.วววววว
อวาเรียส โอเวอร์บูสต์ หายวับไปจากจอเรดาห์และสายตาของพวกเขาแล้ว
“จะไม่พูดอะไรกับผู้การก่อนไปหน่อยเหรอ? เมื่อกี้น่ะ” ... พ.ต.นบีฮะถามเรน
“ไม่ล่ะค่ะ ... ฉันอยากให้ผู้การทุ่มเทเต็มที่ แล้วกลับมาหาพวกเรา ฉันเองก็ไม่อยากให้เขาเป็นห่วงด้วย” ...ร.อ.เรน ตอบ
............
ฐานทัพดวงจันทร์ ดูไปช่างอลังการ มันแทบจะเป็นเมืองมากกว่าฐานทัพเสียด้วยซ้ำ
ประกายแปลบปลาบระยิบระยับบนฐานช่างสวยงาม
แต่นั้นไม่ใช่แสงไฟ!
มิอาจใช่!
มันคือแสงจากการไล่โจมตีทำลาย
“ศัตรูครับสัญญาณมีเครื่องเดียว เร็วมากครับ!!”
“มันทำลายฐานสำคัญไปหลายจุดแล้วครับ”
“เตาพลังงานฐานโดนทำลายครับ”
“หน่วยหุ่บรบป้องกันฐานทำอะไรอยู่”
“หน่วยหุ่นรบออกไปแล้วแต่ไม่มีเครื่องไหนตามมันทันเลยครับ”
“ระบุตัวข้าศึกได้มั้ย? มันบินฝ่าเข้ามาในฐานได้ยังไง?”
“ไม่ได้ครับ ... ตอนมันบินเข้ามามีการระดมยิงสกัดแล้วแต่ไม่โดนเลยครับ”
“อ๊าคคคค”
“ยานกีซ 8 ลำ ยาน ดักค์ 9 ลำพังแล้วครับ”
“วาสเชอร์จ่าฝูงของเรา พังไป 5เครื่องครับ”
บึ้ม บึ้ม
ตูม..ตูมมม
ตูมๆๆๆๆ
เสียงระเบิดพลังทลายมีมาอย่างต่อเนื่อง
“กองยาน ระดมยิงมันเซ่”
“ไม่ได้ครับ ถ้ายิงจะโดนฐานทัพ”
“ปัดโธ่ว แล้วจะให้ทำยั.......”
เฟี้ยววววว
ลำแสงสายหนึ่งพุ่งเข้ามาที่หอบังคับการยานลำนี้ หอบังคับการยานลำนี้ แล้วยานอื่นโดนยิงตามมาติดๆระเบิดไปตามๆ กัน
“คนธรรมดาจะไปตามยัยนี่ทันได้ยังไง การที่ฉันขับได้มันไม่แปลก แต่ยัยเด็กอิงฟ้านั่น ... ขับเจมินีดราก่อนอาร์คได้ขนาดนั้น ก็นับว่าไม่ใช่คนปกติแล้ว” ... พ.อ.โลแกน บ่นไปขับ อวาเรียส โอเวอร์บูสต์หลบหลีห่ากระสุนของกองกำลังป้องกันฐานทัพดวงจันทร์ของดาวไพรส์ไปด้วยและยิงโต้กลับไปด้วย
“ล้มมันไล้ ตีวงให้มันเข้าในการล้อมของเราโอบกระหนาบเป็นวงกล้างอย่าให้ไอ้นี่มันรู้ตัว”
ผู้สั่งการคือ พ.อ.เจอราด โคโรซัส ผู้การกองยานรบป้องกันฐานทัพดวงจันทร์
“ท่านครับ มันหยุดแล้วครับ”
“อะไรนะ เออ ดีแล้ว”
“แต่ว่ามัน.....”
“แต่อะไร”
“ท่านดูเองดีกว่าครับ”
ภาพที่เห็นคือ อวาเรียส โอเวอร์บูสต์ร่อนลงยืนบนผิวดวงจันทร์ แล้วกลัวมือเรียกมาที่ยานธงของเจอราด
“หุ่นรบเกิร์ลไทป์ครับ?”
“บ้าน่า มันมีของแบบนั้นได้ไงกัน?”
“มันท้าทายเราด้วยครับ”
“เออ เห็นแล้วเว้ย! ยิงมัน ถ้ามันออกมานอกวง หุ่นวาสเชอร์เครื่องขับเคลื่อนพิเศษทุกตัวระดมยิงบีมพิสทอลใส่ เรามีบีมใช้แล้ว ต้องโดนมันสิวะ”
ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว ฟิ้วว
อวาเรียส โอเวอร์บูสต์ แดชหลบวนไปมาถอยบ้างเดินหน้าบ้างออกข้างบ้าง หมุนวนคล้ายเต้นรำเพื่อหลบบีมที่ยิงมา จากนั้นบินทะยานขึ้นแล้วบนหลบไปมาคล้ายท้าทายว่าข้านี้หลบได้หมดทุกนัด
“อะไรเนี่ย...? ... มันก็มีเกิร์ลไทป์ใช้?” ... พล.อ.เยล ฮาบีซานแทบไม่เชื่อสายตา รีบสั่งเช็คกับทางฟอยล์ อินดัสทรี่ คำตอบที่ได้รับคือโดนปล้นยานขนย้ายขณะที่กำลังนำไปทดสอบและมีคนของบริษัทเสียชีวิตทั้งยาน
“ให้ตรวจสอบมั้ยครับท่าน?”
“ให้รอดไปได้ก่อนเถอะ ตอนนี้พวกซิกนัสไม่อยู่ซะด้วย จะเอาอะไรไปสู้มันล่ะเนี่ย”
“แต่ท่านครับ เรามีกันทั้งฐาน เราจะ......”
“จะบ้าเหรอ ตอนเด็กน้อยอิงฟ้าเอาเจมินีดราก้อนอาร์คไปถล่มพวกมันถึงเลเยอร์พอยท์น่ะ พวกมันทำอะไรเธอได้มั้ย? ถ้าไม่ ... เราก็เหมือนกัน
อวาเรียส โอเวอร์บูสต์ ลงมากลางฐานที่มีตึกที่ทำการของนายทหาร จากนั้นเร่งพลังบีมที่ บีมแจเวลินจนพลังบีมยืดยาวออก แล้วหมุนตัวฟัน ตึกนับสิบรอบๆ ขาดกระจาย จากนั้นบินขึ้นไปหดลดขนาดบีมเป็นแค่บีมปลายหอกปกติ แล้วไล่ฟันวาสเชอร์ตามใจโดยไม่มีใครในฐานหยุดได้
สำหรับยานรบที่ไม่ได้กลับหลังหันมาสู้พ.อ.โลแกนเล็งไล่ยิงด้วยบีมมัสเก็ตใส่เวอเนียร์ไอพ่นท้ายเครื่องจนตัวยานต่างระเบิดตูม ไปหลายลำ ....
โลแกนเปิดสัญญาณสื่อสาร
“ผม พ.อ.โลแกน แพทริค ขอถล่มเอาคืนที่พวกคุณไปถล่มฐานเราก่อนหน้านี้นะ”
“โลแกน แพทริคครับแบล็คเลเวีบธานครับ”
“ต่อสัญญาณ”
“ครับ”
บีบ
“ผมพล.อ.เยล ฮาบีซาน ผบ.ฐานทัพดวงจันทร์ดาวไพรส์ ถ้าคุณจะถล่มฐานเราก็ไม่ว่า แต่กองยานของเราไปเตรียมถล่มฐานเลเยอร์พอยท์ของพวกคุณแล้ว มามัวถล่มเราจะดีเหรอ?”
“แล้วไง…จะให้ย้อนไปช่วยจัดการกับกองยานเตรียมบุกของทางพวกคุณงั้นเหรอ ใจดีไปหน่อยมั้ง? ... จะให้ผมเทียวไปเทียวมา มันก็จับอะไรไม่ได้เป็นกอบเป็นกำ ผมเลยขอวัดกับทางซิกนัสว่า ใครจะถ่มฐานของกันและกันได้ก่อนกัน”
“!!!!”
มีแผนการรบที่ตัดสินใจแบบนี้ด้วย!
คนพวกนี้ยอมแลกหมดหน้าตัก ดังนั้นหลอกล่ออะไรไม่ได้อีกแล้ว
“นี่จะเล่นงานพวกเราถึงขั้นไหน?”
“นี่คือคำถามถ่วงเวลาของท่านสินะ? ท่านนายพล เอาเถอะ ... ผมจะเล่นงานเพื่อเคลียร์ทางให้ลูกน้องผมมาถึงโดยปลอดภัย และใช้ฐานเติมพลังงานกับเสบียงของที่นี่ได้”
“ศักยภาพหุ่นน่ะ ผมไม่เถียงว่าทำได้ แค่คุณน่ะ จะทนสู้ขนาดนั้นไหวเหรอ?”
“มาดูกัน อีกอย่าง ผมว่าการขับยัยนี่นานๆ ไม่ใช่เรื่องดี ผมขอรีบจัดการดีกว่า”
ขณะที่โลแกนกำลังจะเดินเครื่องอีกครั้ง
“ทำลายโรงเก็บยานและหุ่นรบจากนั้นจัดการสถานีเชื้อเพิลงฝั่งตะวันออกจะทำให้คุณมีเวลาพักค่ะโลแกน”
“?.....เดี๋ยว ..นี่ใคร?” ... พ.อ.โลแกนถาม
“ดิฉัน อความเรียสค่ะ”
“ai ของหุ่น?? เกิร์ลไทป์มีสมองกลตอบโต้คนได้ด้วย?!”
“ค่ะ”
“งั้นเจมินีก็.....”
“เจมินีก็สนทนากับ อิงฟ้า อากาอิได้ค่ะ”
“เธอประเมินสภาพการโดยรวมแล้วสามารถแนะนำฉันได้?”
“ถ้าคุณต้องการนะคะ”
“ไม่ได้แพงเพราะแค่อะไหล่กับสมรรถนะหุ่นสินะให้ตายเหอะ ไอ้บ้านั้นสร้างของแบบนี้มา มิน่าเราโดนยัยเด็กนั่นขยี้มาตลอด”
“จากข้อมูลเจมินีไม่ได้แนะนำอิงฟ้าทุกเรื่องค่ะ”
“เธอไปรู้เรื่องยัยพวกนั้นได้ไง?”
“เพราะก่อนฉันจะเดินทางมา ฉันได้รับการปรับแต่งโดยใช้ข้อมูลการต่อสู้และแปลนพิเศษของเคทลิสบอนค่ะ เจมินีเลือกที่จะไม่แนะนำอิงฟ้านากาอิทุกเรื่อง เพราะจะทำไพลอตที่ยังเด็กได้เรียนรู้ค่ะ”
“เธอมีข้อมูลของยัยพวกนั้นให้ฉันมั้ย?”
“ให้ไม่ได้ค่ะ ดิฉันใช้มันประเมินสิ่งต่างๆ ให้คุณและช่วยสนับสนุนคุณได้ แต่เอาความลับนั้นมาเล่า..ไม่ได้ค่ะ”
“เอาเหอะ แค่นี้ก็สุดบอดแล้ว”
“ยังมีอีกอย่างค่ะ”
“เรายังเปิดสัญญาณเชื่อมต่อ ข้าศึกได้ยินบทสนทนาเราทั้งหมดกำลังตระเตรียมป้องกันจุดดังกล่าวแล้ว”
“เอ้า ลืมเลย เออ ช่างเหอะปิดสัญญาณซะ แล้วเราไปถล่มมันกัน”
.....................................
กองยานของซิกนัส
ทุกคนตื่นก่อนเวลา เพราะนอนต่อไม่หลับ
เพนนีเรียก เคท อิงฟ้า และบนชูมาที่ห้องพยาบาล จากนั้นให้แมกซ์เข้ามา
ปิดทุกคนในที่นี้ไม่ได้แล้วแมกซ์คว้ามาจูบทีละคน ก่อนจะไปเตรียมตัวรบ
ทุกคนไม่มีใครหลับลงอีกเพราะเมื่อตื่นมาพร้อมได้รับรายงานสภาพฐานทัพใหญ่ที่พวกตนจากมา
ที่พวกเขาทำได้ก็คือ ทำลายกองยานและฐานทัพข้าศึกที่เลเยอร์พอยท์ให้สิ้น จนพวกโลแกนไม่มีที่ให้กลับอีก ถึงจะช่วยพวกที่ฐานทัพดวงจันทร์ได้
และแน่นอน.... เรื่อง อวาเรียส โอเวอร์บูสต์พวกเขาก็ได้รับแจ้ง
ถึงจุดนี้ ไม่มีตกใจ ไม่มีหวั่นไหวอะไรอีก สมาธิอยู่ที่การรบตรงหน้า ใครมีอะไรทำให้รีบทำ ใครจะขับถ่ายก็ถ่ายให้หมด
ไพลอตทุกคนสวมชุดอวกาศนอมอลสูทสำหรับไพลอตตามปกติ ไม่มีการบอกอะไรหรือฝากฝังอะไร ใครอยากทำอะไร ให้รอดกลับมาทำเอง ไม่มีใครรับฝากอะไรใครทั้งนั้น
พ.ต.บนชูรูดตัวมากับสายสลิงเชื่อมประตูยานมาที่หุ่นลักซ์ซาร์ค ที่พ่วงอยู่ใต้ยานซิกนัสด้านนอก
จากนั้นเข้าไปยังคอกพิทที่ลึกถึง 2ชั้น
อิงฟ้านั่งสมาธิในคอกพิทเจมินี ตอนนี้เธอต้องการให้จิตนิ่งและว่างที่สุด ....
แมกซ์ เอคิจิ จิมมี่ ลอยมาล้อมมองหน้ากันแล้วชนหมัดกัน จากนั้นแยกกันขึ้นเครื่องของตน
พ.อ.บนชูหลับตา แล้วค่อยๆ ลืมตาขึ้น
“ทุกคน พร้อมรบเต็มอันตราศึก เราจะพิชิตเลเยอร์พอยท์ให้สิ้น”
ทุกคนเตรียมพร้อม
ยานทุกลำรอสัญญาณจากซิกนัส
“ทุกเครื่อง ออกได้”
สิ้นคำสั่ง เมื่อหุ่นรบทุกตัวออกจากยานซิกนัสนั่นคือสัญญาณบุก
.........
ยานขนส่งขนาดใหญ่ชั้นอีเกรทของ พ.อ.เจอราดร่วงกองบนพื้นดวงจันทร์เครื่องระเบิดไปหลายจุด ส่วนของโรงเก็บโดนทำลาย
“ผู้การครับ รีบหนีเร็วครับ ยานลำนี้จะระเบิดแล้ว”
“หนีบ้าอะไร พวกนายนั่นแหล่ะรีบไป นี่เป็นคำสั่ง”
ทหารพากันทำความเคารพกัปตันที่เป็นผู้กองกองยาน
วิ้ง....
ตึง
เกิร์ล อวาเรียส โอเวอร์บูสต์ยืนตรงหน้าห้องบังคับการของยานที่อยู่ส่วนล่างของยาน แล้วง้างบีมแตเวลิน
“เฮ้อ...ทางนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆไม่อยากจะพุดแบบนี้เลย แต่ต้องฝากความหวังที่เอแล้วนะ ยัยกัปตันเด็กเส้น” ...พ.อ.เจอราดทำวันทยาหัตถ์หันไปทิศทางที่จูลลี่บุกฐานเลเยอร์พอยท์
บีมแจเวลินฟัน วูบบ.บ.บ.บ.บ.บ.บ
ลำแสงบีมบนหอกกวาดวาดฟันพังเข้ามาสลายร่างของเจอราดไปพร้อมห้องบังคับการยาน
“นี่มันอะไรกัน” ... ร.อ.ศรไกรแทบไม่เชื่อสายตาว่าโลแกนจะขับอควาเรียสทำได้ขนาดนี้
ยานซีรุสของพวกโรดี้มาถึง หุ่นในทีมแต่ละตัวบินมากับยานโดยไม่มีอะไรขวางพวกเขาให้ลงจอดที่ดวงจัทร์ เพราะกองกำลังโดยรอบมีแต่การอพยพคนเจ็บและก็ซากหุ่นซากยานที่น่าจะมีผู้รอดชีวิต
“มากันซะทีนะ” ...พ.อ.โลแกนทักลูกน้อง
“เอาไงต่อครับ?” ... พ.ต.โรดี้ถาม
“ฉันรู้ว่านายร้อนใจอยากกลับไปช่วยพ่อนายที่ฐาน เราจะเคลียร์ที่นี่ แล้วไปขยี้แขกนิสัยไม่ได้ที่มาบุกบ้านเรา” ...พ.อ.โลแกน พูดแล้วพูดน้ำดื่ม
223K
