item monster ไอเทมมอนสเตอร์

ตอนที่ 32 ของหมดแล้ว 2

“ของมาแล้ว”

เมดิสันลงไปรับสินค้าอย่างประหลาดใจเล็กน้อยเพราะของส่งถึงเร็วกว่าที่เขาคิด ที่จริงเขาอยากจะให้ส่งไปที่บ้าน แต่เพราะคนอื่นๆ อยากรู้เกี่ยวกับสินค้ามากเกินไป เมดิสันไม่มีทางเลือกเลยให้มาส่งที่นี่แทน

หลังจากแบกกล่องยาวเข้ามาในห้องที่ถูกหอตามมาตรฐานทั่วไปของระบบขนส่งคนอื่น ๆ ก็เสนอให้เมดิสันรีบแกะดู

ทุกคนมุงดูกล่องที่ค่อย ๆ ถูกเปิดออก

เมดิสันเปิดกล่องด้วยท่าทางเหมือนเด็กน้อยที่ลุ้นว่าจะได้ของขวัญเป็นอะไรในวันเกิดแววตาของเมดิสันคาดหวังอยู่ไม่น้อย เงิน 1ล้านเครดิตถือเป็นเงินก้อนใหญ่ที่ต้องเสี่ยงตายหลายครั้งในชิ้นส่วนโลกต่างมิติกว่าจะได้มาครบ

พอแกะกล่องออกมาดาบก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

เป็นดาบยาวด้านจับเป็นลวดลายตะขาบพันม้วนไปเรื่อย ๆพอถึงใบดาบก็เป็นลายขาตะขาบเขาดาบที่เป็นเอกลักษณ์ตัวดาบให้ความรู้สึกอันตรายอย่างชัดเจน

เหนือมนุษย์สามารถสัมผัสถึงได้ไม่ยาก

เมดิสันพูดอย่างตื่นเต้น “ฮ่า ๆ ของจริง ดาบนี่เป็นของจริง”

“เหมือนมาก เราเดาไม่ผิด”

“หัวหน้ารีบหยิบมาลองเร็วเข้ามันแข็งแกร่งแค่ไหน”

“ลองผลพิเศษของมันด้วยว่าเป็นอย่างที่โฆษณาไว้ไหม”

“ได้” เมดิสันจับดาบและลองฟันไปมา เสียงดาบตัดผ่านอากาศดัง ฟรึบ ฟรับ ๆ อยู่หลายครั้งเมดิสันรับรู้ได้ว่าคลื่นพลังของตัวเองวิ่งไปตามดาบที่ถืออยู่ในมือได้อย่างราบรื่นไม่มีสะดุดนี่คือเอกลักษณ์ของดาบคุณภาพ 5 ดาว ที่รองรับพลังงานของเหนือมนุษย์ได้อย่างเต็มที่

“หัวหน้าเป็นยังไง”

“เป็นอาวุธ 5 ดาวจริง ๆมีใครอยากลองไหมโดนฟันเพื่อพิสูจน์ผลพิเศษดูไหม”

“เออ...”

“อาวุธหัวหน้า เชิญหัวหน้าลองฟันตัวเองดูได้เลย”

ทุกคนเบือนหน้าหนี

เมดิสันหมดหนทางกับพวกสมาชิกทีมไร้ประโยชน์พวกนี้จริง ๆสุดท้ายต้องเอาดาบเฉือนมือตัวเองให้เป็นแผลเล็ก ๆ

ทุกคนจ้องมองเมดิสันรอดูว่าผลเป็นยังไง

เมดิสันขมวดคิ้วบอก “ไม่เห็นรู้สึกเลย”

“แผลเล็กไปหรือเปล่า”

“ใช้ผมช่วยฟันไหม เอากลางหลังเลย”

เมดิสันกลอกตาใส่สมาชิกในทีม เขาลองกรีดใหม่อีกครั้งคราวนี้แผลใหญ่ขึ้นกว่าเดิมลากยาวจนสุดมือ แต่ไม่ลึกมากนัก ซึ่งแผลแค่นี้สำหรับเหนือมนุษย์แบบเขารักษาวันเดียวก็หายแล้ว

สักพักมือของเมดิสันเริ่มอ่อนแรง

“มือมันไร้เรี่ยวแรง” เมดิสันพยายามยกมือขึ้นรู้สึกได้ชัดเจนว่าสูญเสียพละกำลังไปถึง 30% ทำอ่อนล้าไปทั้งท่อนแขน

“ได้ผลจริง ๆ เหรอ ดาบนี่มีผลพิเศษทำให้ไร้เรี่ยวแรงจริง ๆ เหรอ”

“ผมขอรองบ้าง” สมาชิกทีมคนที่บอกให้ฟันหลังเมดิสันขอลอง

เมดิสันตกลงยื่นดาบให้ทันที ชายคนนั้นกรีดมือผลคือแทบทรุดหมดแรงลงไปนอนกับพื้นด้วยความอ่อนล้าไปทั้งร่างกายชายอีกคนรีบเข้าไปช่วยพยุงในทันที

“แบบนี้นี่เอง ผลจะขึ้นอยู่กับระดับของสิ่งที่โดนโจมตี”

เมดิสันหยิบดาบมาด้วยแววตาเป็นประกาย

“ผมว่าฉันจะซื้อดาบบ้างดีกว่า แต่คงเป็นเล่ม 3 ดาว”

“ฉันเอาเล่มหนึ่ง”

พวกเขารีบเข้าไปกดซื้อ

“จริงสิ มีชิ้นหนึ่งที่เป็นเหมือนอัญมณี หินตาแดง ถ้าดาบมีผลจริง ๆหินตาแดงนั้นอาจจะมีผลพิเศษจริง ๆ เหมือนกัน”

เรรี่รีบเปิดดู เธอกัดฟันใช้เงินเก็บที่มีซื้อมาทันที

เธอกำลังเดิมพัน...สำหรับมือธนูแล้ว ทัศนวิสัยคือสิ่งสำคัญถ้ามองในความมืดได้ เธอจะเหมือนปลาได้น้ำ เสือติดปีกทันที

...

บอร์ดสนทนาของร้านเส้นทางตะวัน

“บ้าอะไรกันเนี่ย มีคนซื้ออีกแล้ว”

“เกิดอะไรขึ้นหรือว่ามันจะได้ผลจริง ๆ”

“เอายังไงดีมันน่าลองนะ”

“รอรีวิวก่อนดีกว่า”

“คุณเทพซุสรีวิวของส่งถึงคุณหรือยังได้โปรดมารีวิวให้พวกเราดูเร็วเข้ามันเป็นอย่างที่โฆษณาไว้ไหม”

ไม่นานก็มีการตอบกลับจากเทพซุสรีวิว “ต้องใช้เวลา 1 วันของอยู่ไกลมาก”

“ไม่เป็นไรพวกเราจะรอ”

“เอ๊ะ มีคนกดซื้ออีกแล้ว หรือไม่กลัวโดนหลอกกันหรือยังไง”

“ทำไมร้านแบบนี้ขายของได้ง่ายกันจัง ฉันควรลองโฆษณาเกินจริงบ้าง”

“คงเป็นพวกรวยไม่มีสมอง”

“ใช่ ๆ”

“ดูเร็วที่ช่องรีวิว มีคนรีวิวสินค้าไว้ พระเจ้านั้นมันดาบราคา 1ล้านเครดิต หนึ่งในคนที่สั่งไปกลับมารีวิวแล้ว”

“เขาเขียนว่ายังไง”

“รีวิวจากดาบเป็นของจริง ผลพิเศษที่โฆษณาไว้เป็นของจริงได้ทดลองกับมือของตัวเองแล้วมันส่งผลให้เหนือมนุษย์คลาส F สูงสุดอ่อนแรงได้จริง ๆส่วนระดับกลางแทบจะไร้กำลังทันที”

“มันจริงเหรอนี่ ดูนั้นมีรูปถ่ายด้วย พวกเขาเฉือนมือตัวเองจริง ๆด้วย”

“ถ้าส่งผลกับเหนือมนุษย์ขนาดนี้แสดงว่าก็ส่งผลกับมอนสเตอร์ด้วยเช่นกัน”

“...”

บอร์ดสนทนาของร้านหยุดไปสักพักก่อนที่จะมีการกดสั่งซื้อจำนวนมากทันที

...

เย็นของวันนี้ลุคและเจนพากันไปดูบ้านตามที่นัดเอาไว้

ล้านที่ไปดูราคา 2.1 ล้านเครดิตตัวบ้านเป็นแบบที่พวกเขาสองพี่น้องเห็นในภาพตัวอย่างไม่มีผิดเพี้ยนและดูใหญ่กว่าเล็กน้อยเจนรู้สึกพอใจมากโดยเฉพาะห้องของเธอที่มีมุมหน้าต่างมองไปที่สวนเล็ก ๆ ของบ้านได้

เธอบอกว่าจะทำสวนเล็ก ๆ นั้นไว้เป็นมุมอ่านหนังสือ

ลุคเองก็พอใจเขาสำรวจดูแล้วว่าพื้นที่ด้านหลังถัดจากสวนสามารถทำห้องแช่แข็งขนาดใหญ่ได้ไว้เก็บเนื้อมอนสเตอร์แถมมันยังค่อนข้างเป็นส่วนตัวเขาสามารถให้โดนส่งของมาลงจุดนี้เพื่อรับสินค้าไปส่งให้กับลูกค้าในร้านของเขาได้

เมื่อตกลงว่าจะซื้อแต่เพราะเงินยังมีไม่มากพอใช้สถานะฮันเตอร์เซ็นค้ำและจองไว้ก่อนรอทำสัญญากับจ่ายเงินในอีก 2 วัน

ตอนนั่งรถขากลับเจนกอดหนังสือสัญญาไว้แน่นอย่างอารมณ์ดีมากลุคจึงถือโอกาสไปกินอาหารด้านนอก เพราะเริ่มเบื่ออาหารที่โรงแรมแล้วจากนั้นตกดึกก็กลับไปเข้าห้องพักที่โรงแรม

“อีกสองวันก็ย้ายออกแล้ว อย่าลืมเตรียมเก็บของไว้ด้วยละ”ลุคบอกกับน้องสาว

“พี่ยังมีเงินไม่สักหน่อย เราอาจจะต้องเลื่อนก็ได้”

“ไม่เลื่อนหรอก พี่หาเงินได้ เราไปอาบน้ำก่อนเถอะหัวมีแต่กลิ่นเนื้อย่าง”

“อืม”

เจนพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง ก่อนจะเข้าไปห้องของตัวเอง

ระหว่างนั้นลุคก็แวะไปที่ครัวของโรงแรมเพราะพนักงานมาแจ้งเขาเรื่องที่เนื้อมอนสเตอร์มาส่งอีกแล้วเป็นเนื้อบอสตะขาบเขาดาบตัวเมียที่ล่ามาได้เขาให้เชฟเก็บไว้ทำอาหารให้เขาส่วนหนึ่งและขายบางส่วนที่เหลือให้ทางโรงแรม

ผู้จัดการได้ยินก็ยินดีรับซื้อทั้งหมดทันทีแถมบอกว่าค่าปรุงอาหารจะไม่คิดเงินอีกด้วย และนี่คือสิ่งที่ลุครอฟังอยู่

...

ท้องฟ้าด้านนอกมืดสนิท แสงไฟจากถนนส่องสว่างไปทุกพื้นที่ตึกสูงมีเสียงสะท้อนระยิบระยับ เมืองไม่เคยหลับใหล ผู้คนต่างทำหน้าที่ของตัวเอง

ลุคอดที่คิดถึงตัวเองในก่อนหน้านั้นไม่ได้ ถ้าเป็นเวลานี้เขาคงเข้ากะดึกอยู่ที่ร้านสะดวกซื้อปั้นหน้ายิ้มและกล่าวว่า“ยินดีต้อนรับครับ” อยู่แบบนั้นทั้งคืนทำงานร้านสะดวกซื้อที่หน้าที่สารพัดอย่างแลกกับเงินเดือนที่ไม่เป็นธรรมแต่ภาครัฐกรมแรงงานก็ไม่เคยเข้ามาตรวจสอบ และเขาก็ไม่มีทางเลือกได้แต่ทำต่อไป

“เห้อ” ลุคอดที่จะถอนหายใจไม่ได้

“ลองไปเช็คดูร้านสักหน่อยดีกว่า” ก่อนหน้านั้นเพราะการแจ้งเตือนของบอร์ดสนทนาที่ร้านเข้ามาจำนวนมากส่วนใหญ่ไร้สาระลุคจึงปิดการแจ้งเตือนไป เขาจึงไม่รู้ว่าตอนนี้ร้านเป็นยังไงบ้าง

“เอ๋...เกิดอะไรขึ้น”

ลุคพบว่าดาบตะขาบเขาดาบที่เอาไปขายในร้านถูกซื้อไปจนหมดสต๊อกสินค้าแล้วหลังจากตรวจสอบสาเหตุก็พบว่ามีหลายคนที่ได้รับไอเทมไปกลับมาคอมเมนต์รีวิวให้กับร้านค้าเส้นทางตะวันของเขาและก็มีหลายคนขอให้เขาเพิ่มของในสต๊อกสินค้า

ดูเหมือนแผนการขายของฉันจะได้ผล...ลุคเปิดคอมเมนต์ในบอร์ดสนทนาของร้านเป็นครั้งแรก

“เสียใจด้วย ไม่มีของมาขายให้อีกแล้ว”

“เห้ย! เจ้าของร้านตอบกลับแล้ว”

“เดี๋ยวก่อนหมายความว่ายังไงไม่มีแล้ว”

“จะเอามาลงเมื่อไหร่ ตอบหน่อยสิเฮ้ยเจ้าของร้าน”

“เจ้าของร้านขาดการติดต่อไปแล้ว เกิดอุบัติเหตุกับเขาหรือเปล่า”

“เช็คเร็วมีข่าวใครรถคว่ำตายบ้างไหม”

รถคว่ำบ้านแกสิ...ลุคด่าคนพวกนี้ในใจ ก่อนจะไม่สนใจตอบกลับอีกปล่อยให้พวกเขาคลั่งไปแบบนั้น

ข้อความจากที่เคยดรามาเรื่องราคาสินค้าต่อมาก็กลายเป็นอยากให้เขาเพิ่มสินค้าเพราะไม่พอสุดท้ายพอลุคไม่สนใจตอบคนพวกนั้นก็กลับมาด่าเขาเหมือนเดิม

แน่นอนว่าคนพวกนี้คือพวกที่ไม่ได้ซื้อของที่ร้านเขาส่วนที่ซื้อก็พากันมารีวิวให้คนเหล่านั้นอิจฉาที่ซื้อไม่ทันและกลายเป็นสงครามน้ำลายกันไปมา

“คงต้องรอจนกว่าจะล่ามอนสเตอร์อีกถึงจะมีของมาขายแถมก็ไม่แน่ใจว่าจะมีไอเทมชิ้นเดิมมาขายด้วยเพราะมอนสเตอร์แต่ละชนิดให้ไอเทมไม่เหมือนกัน”

ลุคผุดรอยยิ้มมุมปากเขาอยากให้ของที่ขายจากร้านเป็นของที่คนแบ่งชิงกัน ยิ่งหายาก ทุกคนก็ยิ่งต้องการ

เลื่อนลงไปดูเขาพบว่านอกจากคอมเมนต์เกี่ยวกับดาบตะขาบแล้วก็มีคอมเมนต์เกี่ยวกับหินตาแดงด้วยเป็นอย่างที่คิดอุปกรณ์ที่ทำให้ดวงตามองเห็นในที่มืดได้มีค่ามากสำหรับฮันเตอร์จริงๆ

ซึ่งแต่ละคนเข้ามาอ่านรีวิวและแสดงความคิดเห็น ถึงจะไม่ดุเดือดมากนักแต่กลับมีคนไปทั้งโพสต์และแชร์ออกไปเกี่ยวกับหินตาแดงจำนวนมากต่างจากการรีวิวดาบตะขาบที่อยู่แต่บอร์ดของร้าน

ลุคค่อนข้างพอใจกับกระแสของหินตาแดง มันกำลังพัฒนาไปเป็นไวรัลในไม่ช้าอย่างแน่นอน

“ถ้าจะเทียบกันต่อชิ้นของที่ได้กำไรมากที่สุดคงเป็นหินตาแดงที่ชนะขนาดจากราคาแค่ 20,000 เครดิต สามารถขายในราคาที่สูงกว่าเดิมได้ถึง 10 เท่า”

“ลองดูยอดเงินก่อน เยอะมากจริง ๆ”

แววตาของลุคสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ ยอดเงินที่อยู่ในบัญชีของร้านมีมากถึง15,200,000 เครดิต

“ถึงจะคำนวณยอดไว้อยู่แล้ว แต่ก็คิดว่าจะขายได้เรื่อย ๆไม่คิดว่าจะขายหมดได้ในทีเดียวแบบนี้ ยอดขนาดนี้มันเยอะมาก ๆมิน่าพวกร้านค้าและบริษัทผลิตอาวุธถึงกล้าเช่าร้านที่ราคาแพงขนาดนั้นกันพวกเขาคงทำกำไรได้มหาศาล”

ที่จริงแล้วต่อให้ทำกำไรได้มหาศาลแต่พวกบริษัทผลิตอาวุธก็มีต้นทุนที่สูงมากเช่นกันซึ่งจากต่างลุคที่เขาสามารถผลิตมันจากซากมอนสเตอร์ผ่านพลังพรสวรรค์ได้โดยตรงแต่แน่นอนว่าจำนวนที่ลุคจะสร้างได้ก็ขึ้นอยู่กับจำนวนมอนสเตอร์ที่เขาฆ่าซึ่งน้อยนิดมากถ้าเทียบกับการผลิตแบบอุตสาหกรรม

ลุคเข้าใจถึงจุดนี้ดีและรู้ว่าถ้าบริษัทพวกนั้นรู้ถึงความพลังพรสวรรค์ของเขาเขาจะกลายเป็นเป้าหมายที่คนทั้งโลกตามล่าทันที

“โอนเงินออกมาก่อนแล้วกัน”

เงินทั้งหมดถูกโอนเข้ามาในบัญชีของแหวนเครือข่ายไกอาของเขาและจะถูกหัก10% เป็นภาษีของเครือข่ายไกอา

เงินจำนวน 13,680,000 เครดิตเพิ่มมาในบัญชีลุคไม่สนใจเรื่องอื่นอีก เขารีบวิ่งไปบอกเจนน้องสาวว่ามีเงินซื้อบ้านแล้วจากนั้นก็ติดต่อไปหานายหน้าขยับเลื่อนการเซ็นสัญญามาในเช้าพรุ่งนี้ทันที