ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่80 ข้าเนี่ยนะอสูรพลังจิต

เมื่อเงยหน้าขึ้นก็เห็นพวกมันกำลังจ้องมองกริชเพชร และองค์หญิงเจ้าเฟิงอย่างหิวกระหาย แมงมุมขนาดใหญ่กว่ายี่สิบฟุตตัวหนึ่งปล่อยใยลงมาช้าๆ ขาแปดข้างของมันยาวแหลมเล็ก หัวที่มีขนาดใหญ่ของมันมีตา กะพริบถี่ๆ ส่งประกายสีแดงกระหายเลือด น่าสยดสยองเมื่ออยู่ในสถานที่มืดมิดแห่งนี้

บนหลังของมันปรากฏร่างหญิงสาวครึ่งท่อนออกมาจากส่วนหัวของแมงมุมยักษ์มีใบหน้าที่สวยงาม พร้อมกับดวงตาทั้งสองข้างเหม่อมองกริชเพชร และองค์หญิงเจ้าเฟิงอย่างใสซื่อไร้แวว

"องค์ชายสิบสี่อย่ามองตามันอสูรพวกนี้มีพลังจิตขั้นสูง!! ..พลังจิตของมันอาจจะอยู่ในขั้นพลังจิตธาตุเหล็กขั้นห้าเลยทีเดียว..ถ้าเทียบชั้นพลังบอลดวงจิตแก่นแท้แล้ว..เทียบเท่าขั้นคนครึ่งอสูรชั้นหกนั่นเอง"

หญิงสาวพูดพร้อมกับถอยหลังติดกำแพงอย่างสยดสยอง กริชเพชรขนหัวลุกขึ้นชาหนึบ นั่นก็หมายความว่าภูตอสูรแมงมุมหน้าคนตัวนี้ ต้องมีระดับกายอสูรมากกว่าเขาหนึ่งขั้นแน่นอน

"วิ๊ดดดดดด~~~"

เสียงหวีดร้อง ดังออกมาจากปากหญิงสาวที่อยู่บนกลางหลัง ของแมงมุมอสูรหน้าคนโหยหวนแหลมเล็ก จนหนุ่มสาวทั้งสองสะท้านขึ้นมาทั้งตัว กระอักเลือดทรุดลงกับพื้นทันที

"อ๊ากกกก!! "

โครมๆ!!

มันมีพลังกระแทกที่เจาะทะลุทะลวง แม้แต่เกราะพลังบอลดวงจิตของคนทั้งสอง ก็ไม่อาจต้านทานได้ องค์หญิงเจ้าเฟิงอาการหนักกว่ากริชเพชรหลายเท่า นางล้มสลบลงทันทีเสียงของแมงมุมหน้าคน ที่เป็นหมื่นๆ ตัวบนเพดานถ้ำ ประสานเสียงร้องแหลมเล็กสั่นสะเทือนดังระงมไปหมด

"โฮ่กกกกกกก..!! "

วิญญาณอาวุธสิงโตขององค์หญิงเจ้าเฟิงทะลึ่งพรวด กระโดดทะยานเข้าหาหัวหน้าภูตแมงมุมหน้าคน ที่โรยตัวลงมาประจันหน้ากับพวกเขา แต่มันก็ทะยานพุ่งสู่กลางอากาศได้เพียงครึ่งเดียว กลับโดนคลื่นเสียงกระแทกจนแตกสลาย เหลือแต่กระดูกสิงโตชิ้นหนึ่งตกอยู่บนพื้น หมดสิ้นประสิทธิภาพการโจมตีทันที

เสียงร้องหวีดหวิวของเหล่าแมงมุมปีศาจหยุดชะงักลง เมื่อวิญญาณอาวุธสิงโต ขององค์หญิงเจ้าเฟิงที่คำรามเข้าต่อต้าน ทำให้เสียงของมันหยุดชะงักลงชั่วคราว

"เปิดผนึกวิญญาณนางอสูร."

กริชเพชรนึกถึงภูตอสูรสาวขั้นเทพที่เขาผนึกไว้ จึงตัดสินใจปลดปล่อยนางออกมาแก้ไขสถานการณ์ที่จวนตัวนี้

วูบ!!

"กรี๊ดดดดดดดดด!! "

เมื่อนางอสูรขั้นเทพที่กริชเพชรผนึกไว้ปรากฏกายออกมา มันสัมผัสถึงพลังเสียงที่หวีดร้อง ก่อเกิดพลังทำลายอย่างมหาศาลด้วยสัญชาตญาณนักรบของนาง จึงส่งพลังเสียงออกต้านทานก้องกังวานไปทั่วถ้ำ

"กริ๊ดดดดด!! " เปรี๊ยะๆ ๆ ๆ ๆ!!

"อ๊ากกกๆ ๆ ๆ ๆ!!

ปุๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!! ตุ๊บๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

ร่างของเหล่าภูตอสูรแมงมุมหน้าคนต่างร่วงหล่นลงมานับหมื่นตัว แม้แต่หัวหน้ามันก็ไม่เว้น ร่างของนางสลายไปทิ้งไว้แต่ดวงจิตแก่นแท้สีดำ

เพราะทนแรงกระแทกของเสียงหวีดร้องของนางภูตอสูรระดับเทพไม่ได้ เหลือแต่เพียงพลังบอลดวงจิตแก่นแท้นับหมื่นดวง ตกเป็นผลึกสีคราม กริชเพชรหน้ามืดตาลายกับเสียงของเหล่าภูตอสูรแมงมุมหน้าคน เขากัดฟันร่ายคาถาปิดผนึก วิญญาณนางภูตอสูรขั้นเทพส่งกลับคืน เข้าสู่ถุงนิมิตอย่างเก่าก่อนที่ นางจะหลุดรอดจากการควบคุม ของพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของตัวเอง

วาบบบบบ!!

กริชเพชรตกตะลึงเมื่อเห็นเสื้อผ้าขององค์หญิงเจ้าเฟิงเริ่มเปื่อย เหมือนถูกกัดกร่อนเขาจึงรีบนำนางเข้าสู่ห้องสีชมพูทันที ก่อนที่จะใช้พลังบอลดวงจิตแก่นแท้ของตัวเอง รักษาอาการบาดเจ็บของหญิงสาว ที่ถูกกระแทกด้วยคลื่นเสียง ของเหล่าภูตอสูรแมงมุมหน้าคน นางฟื้นตัวขึ้นโดยเร็วหลังจากที่ชายหนุ่ม เร้าพลังรักษาอยู่ไม่ถึงสามอึดใจ

"อ้ารรรส์..หมอกสีดำนั่นมันกัดกร่อนกายอสูรของข้า เมื่อเกราะพลังบอลดวงจิตถูกทำลาย..ดูสิเสื้อผ้าพี่หญิงเปื่อยคามือเจ้าเลย"

หญิงสาวพูดพร้อมกับยกยิ้มหน้าแดงสะเทิ้นอาย ก้มลงมองดูมือของชายหนุ่ม ที่ประทับอยู่บนอกของนาง เพื่อถ่ายทอดพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ ในการรักษาอาการบาดเจ็บของหญิงสาว

"อุ๊ย!! ..ข้าขอโทษพี่หญิง ข้าไม่ได้ตั้งใจบีบนมท่าน..แฮ่ๆ .."

กริชเพชรถอดมือออกจากหน้าอกเปลือยเปล่าของนาง เมื่อเสื้อผ้าของหญิงสาวเปื่อยยุ่ยเป็นผุยผง

"แบบนี้แหละข้าชอบอบอุ่นใจดี.."

หญิงสาวยิ้มกริ่มเผยให้เห็นหน้าอกอวบอั๋น กระเพื่อมตามแรงลมหายใจของนาง

'ทำเป็นไม่กล้าจับ..วันนั้นเจ้าเล่นอกของข้าจนบวมช้ำไปหมด เจ้าคงจำไม่ได้สิท่า'

นางคิดในใจพร้อมกับยกยิ้ม ลูบหัวชายหนุ่ม

'เด็กน้อยไม่เคยสัมผัสหน้าอกผู้หญิงหรอ..หูแดงหน้าแดงเชียว'

หญิงสาวคิดพร้อมกับสะบัดฝ่ามือขึ้น เรียกชุดของนางออกมาใส่ให้เรียบร้อย

'ฮ่าๆ ๆ ..องค์หญิงเจ้าเฟิงหุ่นเจ้าดีขนาดนี้ใครว่าข้าหน้าแดงเพราะอาย ข้ากำลังเกิดความกำหนัดอย่างรุนแรงรู้หรือไม่..หุๆ ..'

กริชเพชรไม่กล้าสบตาหญิงสาวแอบเอาหลังมือเช็ดเลือดกำเดา ที่ไหลซึมออกมาจากความหื่นกระหายของตน

'ขืนเจ้าไม่รีบใส่เสื้อผ้ามีหวังข้าปล้ำเจ้าแน่..เฮ่อ! '

ชั่วแวบหนึ่งของความคิดชายหนุ่มจอมหื่น ก็ทอดถอนใจหันกลับไปมองหน้านางอีกครั้ง

"พี่หญิงเราออกไปหาไข่ดำกันต่อเถอะ"

กริชเพชรพูดจบก็คว้าข้อมือหญิงสาว พาออกจากกล่องนิลกาฬทันที

'อุ๊ย! ..ความหวานทำไม? มีน้อยจัง..ต่ออีกนิดก็ไม่ได้'

องค์หญิงคิดบ่นในใจแต่ก็แอบยิ้มแก้มแดงหวนนึกถึง วันคืนที่มีความสุขกับเขาแม้ว่าจะเลือนรางก็ตาม นางออกมายืนอยู่ในถ้ำพลิกข้อมือใช้ลูกแก้วราตรี ส่องสว่างอีกครั้งเห็นก้อนผนึกดวงจิตแก่นแท้ ของอสูรแมงมุมหน้าคนหญิงสาวจึงก้มลงหยิบขึ้นมาดู

"นี่คือดวงจิตแก่นแท้ของภูตอสูรพลังจิตขั้นที่สามเป็นหมื่นๆ ดวงเลยนะ องค์ชายสิบสี่ท่านนี่โคตรมีวาสนายิ่งนัก" หญิงสาวยืนขึ้นส่งบอลดวงจิตแก่นแท้ให้ชายหนุ่ม เขายื่นมือรับไว้

"หมายความว่ายังไง? "

กริชเพชรขมวดคิ้ว ยกยิ้มถามด้วยความสงสัย

"บอลดวงจิตแก่นแท้เหล่านี้ไม่เหมือนพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ ของพวกพัฒนากายอสูรบอลพวกนี้ มันมีไว้พัฒนาพวกอสูรพลังจิตเพราะมีทรัพยากรน้อย จึงไม่ใคร่มีใครฝึกเป็นพวกอสูรพลังจิต แต่น้องท่านเป็นอสูรพลังจิตขั้นต้นแล้ว ผนึกบอล

ดวงจิตเหล่านี้ย่อมมีไว้เพิ่มขั้นพลังจิตของท่าน เหมือนพวกเหรียญดอร์ ที่ใช้เพิ่มขั้นพลังบอลดวงจิตแก่นแท้นั่นแหละองค์ชายสิบสี่ และมีนับหมื่นดวงเช่นนี้จะไม่ถือว่ามีวาสนาได้อย่างไร.."

นางพูดพร้อมกับยกยิ้มตอบเขา ชื่นชมในโชคมากล้นของชายหนุ่ม

'เฮ้ย..ไปกันใหญ่แล้วเราไม่ได้เป็นอสูรพลังจิต เราเพียงแต่เนียนๆ ไม่ได้พูดความจริงทั้งหมดกับนางเท่านั้นเอง..อ๋อย.. ดูเหมือนว่าพวกอสูรพลังจิต เป็นพวกที่เหนือชั้นกว่าพวกเหล่ากายอสูรมากเหมือนกันนะเนี่ย..ดูนางแล้วตื่นเต้นกับการที่เราเป็นพวกอสูรพลังจิต..'

ชายหนุ่มหน้านิ่วขมวดคิ้วมองหญิงสาวเหมือนกำลังสงสัยในคำพูดของนาง

"องค์ชายสิบสี่ท่านรู้หรือไม่ว่า..อสูรพลังจิตไม่ใช่ว่าเป็นกันง่ายๆ นะ..ต้องได้รับการสืบทอดและที่สำคัญ ทรัพยากรมันมีค่อนข้างน้อยในโลกอสูร เฉลี่ยแล้วมีพวกอสูรพลังจิตหนึ่งในหมื่นของพวกพัฒนากายอสูร

จะไม่ให้ข้าดีใจได้ยังไง..พวกเขามีพลังพิเศษที่ควบคุมฟ้าดิน ซึ่งเป็นพลังงานธรรมชาติ สามารถนำมาปรับเปลี่ยนพัฒนากายอสูร และบอลพลังจิตของพวกเขา ให้แข็งแกร่งขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว แต่มันก็ไม่ใช่ว่าจะมีกันง่ายๆ นะอสูรประเภทนี้

อย่างที่ข้าบอกเจ้านั่นแหละ ต้องมีผู้สืบทอดมันเหมือนพวกชนชั้นพิเศษ แต่เมื่อสืบทอดไปแล้วก็จะต้องหา ดวงจิตแก่นแท้

ของอสูรพลังจิต ที่เรียกว่ามีน้อยยิ่งกว่าน้อยที่จะมาพัฒนาพลังจิตขั้นต้น ซึ่งจะไปหาพวกเหล่านี้ตามธรรมชาติได้ยากยิ่ง

พวกพลังจิตที่ขยายเผ่าพันธุ์ตัวเอง เหมือนพวกแมงมุมหน้าคนมีน้อยยิ่งกว่าน้อยในโลกอสูร นี่น้องท่านมาพบขุมทรัพย์ยิ่งใหญ่ มีเป็นหมื่นดวงไม่ถือว่ามีวาสนาก็ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไร.."

หญิงสาวยิ้มแก้มฉีกเมื่ออธิบายให้ชายหนุ่มเข้าใจ ถึงกฎการพัฒนาอสูรพลังจิต

"ออ..เป็นแบบนี้นี่เอง"

เขาพยักหน้ารับรู้แต่ก็รู้สึกเสียดายตัวเองไม่ได้เป็นอสูรพลังจิต ถ้าไม่อย่างนั้นบอลดวงจิตแก่นแท้ ของพวกอสูรแมงมุมหน้าคนคงมีค่ามหาศาลสำหรับชายหนุ่ม

"องค์ชายสิบสี่ท่านจะรอช้าไปไย ใช้พลังจิตของท่านสำรวจและรวบรวม บอลดวงจิตแก่นแท้ภูตอสูรแมงมุมหน้าคนเหล่านี้สิ แล้วท่านสามารถส่งพลังจิตไปสำรวจดูไข่ดำในบริเวณนี้ว่ามีกี่ใบกันแน่ ถ้ามันมีมากมายเหลือล้น อย่างที่ท่านพูดเรารวยเป็นมหาเศรษฐี แน่นอนอาณาจักรอสูรวารีน้ำจืดของเรา ต้องยิ่งใหญ่เกรียงไกร เราสามารถสร้างกองทัพอสูรครึ่งเทพได้ ตามจำนวนไข่ดำเลยนะองค์ชายสิบสี่.."

หญิงสาวมีดวงตาที่ฉายแววปลื้มปีติยินดีที่พูดถึงกำลังของกองทัพขนาดใหญ่ ที่ประกอบด้วยอสูรครึ่งเทพ เพราะหญิงสาวเป็นหัวหน้าองครักษ์ เป็นนักรบหญิงดังนั้นสิ่งเหล่านี้อยู่ในหัวของนางตลอดเวลา การปกป้องอาณาจักรและขยายอาณาเขตของดินแดน มันถูกปลูกฝังไว้ในหัวตั้งแต่เกิด

"..."

"อัมมม!! แล้วข้าจะทำยังไงล่ะ..ข้าทำไม่เป็น ที่จะส่งพลังจิตสำรวจ เคยแต่ส่งพลังจิตส่งข้อความผ่านเหรียญดอร์เท่านั้น แบบนี้เขาทำกันยังไง.."

กริชเพชรหันไปมองหน้าหญิงสาวยิ้มแหยๆ เพราะเขาไม่เคยเรียน หรือถูกถ่ายทอดการเป็นอสูรพลังจิตมาก่อน ชายหนุ่มแค่หลอกนางเรื่องความฝันเท่านั้น หญิงสาวถือเป็นจริงเป็นจังจนคิดว่าเขาเป็นพวกอสูรพลังจิต

"องค์ชายไม่ได้เรียนคาถาควบคุมพลังจิตหรอ..ไม่เป็นไรพี่หญิงเคยมีเก็บไว้..ครั้งหนึ่งพี่หญิงอยากเป็นอสูรพลังจิตกับเขา แต่ไม่มีใครสืบทอดให้จนวันนี้ เดี๋ยวข้าให้คาถาควบคุมพลังจิตแก่น้องจิงโจว เป็นของขวัญและกัน.."

หญิงสาวพลิกข้อมือขึ้นก็ปรากฏแท่งเหรียญดอร์ขนาดใหญ่ ยื่นส่งให้ชายหนุ่ม

"โอ้โห!! ..ทำไม? มันใหญ่จังเลยพี่หญิง.."

เขามองแท่งเหรียญดอร์ขนาดใหญ่ บนมือของนาง

"ก็นี่มันมีค่าตั้งแสนดอร์จะไม่ให้ใหญ่ได้ยังไงพี่หญิงขูดเลือดขูดเนื้อ ตัดใจซื้อมันมาเลยนะเนี่ย แต่จนวันนี้ก็ไม่มีประโยชน์สำหรับพี่หญิงข้ามอบให้เจ้าเป็นของขวัญและกัน.."

หญิงสาวกลอกตายิ้มแบบเจ้าเล่ห์

'ข้าเอาให้เจ้านะองค์ชายสิบสี่ถือว่าเป็นของขวัญนะ..ที่รักของข้า'

นางส่งคาถาควบคุมพลังจิตให้กับชายหนุ่มหญิงสาวแก้มแดงระเรื่อขึ้นมาทันที เมื่อนึกถึงว่าตัวเองได้มอบของล้ำค่าให้กับชายคนรัก อดสะเทิ้นอายขึ้นมาไม่ได้จนควบคุมร่างกายตัวเองไม่อยู่

"พี่หญิงเจ้าเฟิงเป็นอะไรหน้าแดงเชียว..พลังบอลดวงจิตของท่านมีปัญหาหรอ ไอหมอกพิษเหล่านี้มันรบกวนแทรกซึม ไปทำร้ายเกาะป้องกันของท่านหรือเปล่า.."

กริชเพชรถามนางด้วยความเป็นห่วงเพราะอาการ ของหญิงสาวเปลี่ยนแปลงไปดูจนเขาสังเกตพฤติกรรมของนางได้

"ป่าวๆ ..ข้าไม่เป็นไรเจ้ารับไปเรียนเถอะ"

หญิงสาวพูดตัดบทเพราะกลัวองค์ชายสิบสี่จับได้ ว่านางเป็นเมียเขาโดยที่ชายหนุ่มไม่ได้รับรู้อะไรด้วย

วาบๆ ๆ!!

แสงเหรียญดอร์คาถาปรากฏขึ้นมาบนฝ่ามือขององค์หญิง ฉายขึ้นไปบนหน้าของชายหนุ่ม เขาก็เรียนรู้คาถาควบคุมพลังจิตอย่างรวดเร็ว

"ขอบคุณพี่หญิงมากๆ ข้าเรียนรู้สำเร็จแล้ว มันทำไม? ง่ายดายขนาดนี้.."

กริชเพชรรู้สึกเห็นภาพการควบคุมพลังจิต ร้อยแปดกว่าประเภท ปรากฏขึ้นในความคิดเขาประทับไปในบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้ง จนมันส่งประกายสีชมพูอ่อนๆ คลุมบอลดวงจิตสีรุ้งอีกชั้น

สัมผัสถึงพลังที่ก่อเกิดขึ้นมาอย่างน่าพิศวง ที่สำคัญพลังสีชมพูนั้น พุ่งแปลบๆ ไปทั่วร่างกายดุจเปลวไฟอันร้อนแรง โหมกระหน่ำจากบอลดวงจิตแก่นแท้สีรุ้งของเขา

วิ่งลงไปที่ปลายเท้าของชายหนุ่ม ตีกลับร้อนผ่าวไปทั้งตัว ขึ้นไปรวมกระจุกกันที่นอเขาทั้งสองข้างบนหัวของกริชเพชร

สุดท้ายนอเขาทั้งสองข้างก็ยุบหายลงไป แล้วเกิดเป็นนอเขาเล็กๆ โผล่ขึ้นตรงกลางศีรษะกริชเพชรอีกครั้ง ซึ่งมันเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกถึงพลังจิตของชายหนุ่มแบบบริสุทธิ์

วูบๆ ๆ

"คริคริ..เจ้านี่แปลกคนพิลึกเลยนะ ได้รับการถ่ายทอดเป็นอสูรพลังจิต แต่กลับไม่รู้สึกตัวว่าตนเองเป็นพวกอสูรพลังจิต.."

หญิงสาวหัวเราะเบาๆ ในท่าทีขององค์ชาย สิบสี่ ที่เหมือนเขาจะไม่รู้เลยว่าตัวเองมีพลังจิต

.............................................................................................................................................................................................