" กระสุนปืนกลเบา ทำอะไรพวกมันไม่ได้ ใช้ระะเบิดมือ "
เสียวตะโกนสั่งดังลั่นซึ่งไม่รู้ว่ามาจากใครดังก้องไปทั่ว ภูมิเมื่อเห็นระเบิดลอยมาทางเขา เขาก็แสยะยิ้ม จากนั้นเขาก็ได้วิ่งเข้าหาระเบิด
" มันต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ วิ่งเข้าใส่ระเบิดแบบนั้น ฉันไม่เคยเห็นผู้ใช้ซิงโครไนซ์คนไหนโดนระเบิดแล้วไม่บาดเจ็บมาก่อน "
ภูมิที่วิ่งเข้าหาระเบิดก็ได้กระโดด จับมันเอาไว้ แล้วขว้างเข้าใส่กลุ่มของพวกมัน
" เฮ้ย ตูม"
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังก้องไปทั่วทำให้พวกนั้นกลายเป็นเศษเนื้อปลิวไปทั่ว
" เลเวลน้อยกันจัง "
" หยุดขว้างระเบิดแล้วถอยออกมา ฉันจะจัดการพวกมันเอง "
เสียงตะโกนดังมาจากด้านหลังพวกถือปืนที่เป็นเหมือนยามเฝ้าระวังภัย พวกเขาแหวกทางออกให้ชายคนหนึ่งที่มีร่างกายบึกบึนกล้ามเป็นมัดๆ ตัวสูงใหญ่ เดินเข้ามา
" นั้นพี่ใหญ่ นี้ พวกแกไม่รอดแน่ พี่ใหญ่จัดการมันเลยพี่ "
" จัดการมันเลยพี่ใหญ่ "
เสียงร้องเชียร์พี่ใหญ่ดังกระหึ่ม ในขณะที่กำลังเดินเข้ามาหาพวกภูมิ
" แกเป็นใคร ทำไมถึงได้มาก่อเรื่องที่นี่ ไม่รู้หรอว่าที่นี่เป็นที่ของใคร รนหาที่ตายแท้ๆ "
พี่ใหญ่ของพวกมันเมื่อมายืนตรงหน้าภูมิก็ได้พ่นคำพูดออกมา
" จะฆ่ากันหรือจะคุยกันละ "
ภูมิพูดขึ้นด้วยสีหน้ากวนอวัยวะเบื้องล่าง ทำให้พี่ใหญ่ของพวกมัน ดูเหมือนจะมีน้ำโหจนไม่อาจจะควบคุม
มันได้เปิดซิงโครไนซ์ แล้วใช้เล็บตบมาที่เขาทันทีโดยหวังจะไม่ได้เขาได้ตั้งตัว
' หมี เหรอ '
ภูมิได้ยกแขนขวาขึ้นป้องกัน เขาไว้แล้วเตะเข้าไปที่กลางหน้าอกซึ่งมีสีขาวเพียงจุดเดียวของร่างกายที่เหลือเป็นสีดำหมด ร่างของมันลอยละลิ่วปลิวไปไกลหลายเมตรเพราะภูมิได้เปิดใช่งานมิเนอร่าในขณะที่โจมตีและเมื่อโจมตีเสร็จเขาก็ปิดมันทันที เทคนิคนี้เขาได้ค้นพบมันได้สักพักแล้วซึ่งในตอนนั้น mp ของเขาไม่ค่อยพอใช่เมื่อเปิดใช้งาน
ภูมิจ้องมองไปยังร่างที่มีรอยไหมบริเวณจุดที่โดนตอยซึ่งตอนนี้นอนอยู่บนพื้นหญ้า แม้เวลาจะผ่านไปหลายวินาทีแล้วแต่มันก็ยังไม่มีที่ท่าว่าจะขยับดูเหมือนว่ามันจะสลบไปแล้ว
"ใครจะเป็นรายต่อไป "
ภูมิหันไปมองผู้คนที่ยืนล้อมวงเข้าอยู่พวกมันได้พากันถอยหลังคนละก้าวสองก้าวในทันที ภูมิเหมือเห็นแบบนั้นเขาก็ไม่ได้ใสใจกับพวกมันอีกเขาเดินตรงไปที่คฤหาสน์ที่ยังเหมือนเดิมไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงยกเว้นประตู ที่เปลี่ยนจากไม้เป็นเหล็กและดูเหมือนจะแข็งแรงกว่าเดิมเยอะมาก
เข้าเดินตรงไปยังประตูคฤหาสน์แต่แล้วก็ได้มีคนสองคนเปิดใช้งานซิงโครไนซ์พุ่งเข้ามาใส่เข้าทันทีที่เข้าก้าวขาขึ้นบันไดหน้าประตู ภูมิก้าวถอยหลังหลบหนึ่งก้าวแล้วเตะเท้าขวาใส่พวกมันที่เดียวสองคนกระเด็นไปชนกับประตูจนพับเข้าไปด้านใน
ในห้องโถงยังคงเต็มไปด้วยผู้คนมากมายเช่นเดิมพวกเขาหันมามองสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาไม่ได้มีท่าทีตกใจเลยสักนิดนเดียว
" โอ้ ฉันนึกว่านายตายไปแล้วเสียอีก แล้วนี้จะกลับมาตายที่นี้หรอ ฮ่าๆ "
ดูเหมือนว่าจะมีคนจำเขาได้ เขานึกว่าจะไม่มีใครจำเขาได้เสียแล้ว
" โอ้ดูเหมือนว่าจะมีคนจำฉันได้ แต่ก็ไม่รู้ว่าใครจะตายนะ งั้นมาเริ่มละเลงเลือดกันเถอะ เบื่อจะคุยแล้ววะ "
ภูมิทำหน้ากวนๆ ซึ่งมันก็ทำให้คนไม่น้อยดูจะมีน้ำโห เพราะตั้งแต่ที่พวกเขามีสัตว์ซิงโครไนซ์ก็ไม่เคยมีใครกล้าเยอะเย้ยพวกเขา และก็มีคนที่ใจร้อนเปิดซิงโครไนซ์วิ่งตรงเข้ามาหาเขา ภูมิก็ไม่ได้อยู่เฉยให้เป็นเป้า
เขาเอียงตัวหลบเล็กน้อยยกขาขวาขึ้นเตะเข้าที่เอวของมันเต็มๆ จนกระเด็นไปชนเสาต้นใหญ่เลือดมากมายพุ่งออกจากปากของมัน
" มีดีแค่นี้แล้วทำซ่า กระจอกวะ "
เมื่อได้ยินแบบนั้นทั้งหมดพากันลุกพรึ่บอย่างพร้อมเพรียง ความจริงแล้วที่เขากวนประสาทพวกมันเป็นเพราะถ้าพวกมันเข้ามาทีละคนเวลาในการใช้ซิงโครไนซ์ของเขาจะไม่พอ เขาจึงได้หลอกล่อพวกมันเข้ามาพร้อมกัน ภูมิที่ต้องการให้พวกมันเข้ามารวมตัวเองก็ได้ผลเสียด้วย พวกมันปรี่เข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว คนแรกที่เข้ามาโดนหมัดที่เคลือบด้วยมิเนอร่าต่อยเข้าไปเต็มๆ หน้าลอยละลิ่วปริกลับไปชนคน 4-5 พากันล้มระเนระนาด
แม้พวกมันจะเปิดใช้งานซิงโครไนซ์แต่ก็มีเลเวลน้อยกว่าเขาแถมเขายังได้สเตตัสพิเศษจากสกิลดูดเลือด ถามว่าเขารู้ได้ยังไงว่ามันพิเศษเพราะเขาลองถามนุชและคนอื่นๆ ที่พบเจอทำให้เขารู้ว่าทุกคนมีเพียงสกิลเดียวและเป็นสกิลติดตัว
เมื่อคนพวกมันตรงเข้ามาก็ไม่ได้มุ่งตรงมายังเขาเพียงคนเดียวพวกมันยังเล่นงานนุชด้วย เธอนั้นแม้จะสู้กับพวกมันได้แต่ก็ลำบากพอสมควร ภูมิจึงต้องเล็งโจมตีที่จุดตายเพื่อให้พวกมันตายเร็วที่สุด
" ทำไมพวกมันเก่งจังวะ ไอ้หมอนั้นโจมตีแค่ทีสองทีคนของเราก็ตายแล้ว "
" จะไปกลัวมันทำไมมันมีแค่สองคนเก่งยังไงก็ไม่รอดหรอก "
เสียงตะโกนตอบโต้กับไปมาท่ามกลางการต่อสู้ที่ชุลมุนวุ่นวาย ภูมิฆ่าพวกมันได้อย่างง่ายดาย
" ฆ่าผู้หญิงก่อน ค่อยจัดการผู้ชายทีหลัง "
ภูมิได้ยินก็ยิ่งเร่งฆ่าให้ไวมากขึ้นเพราะตอนนี้ นุชเริ่มจะไม่ไหวแล้ว ถึงแม้พวกมันจะเลเวลน้อยกว่าเขาแต่พวกมันก็ฆ่าไม่ได้ง่ายขนาดนั้น จนกระทั่งนุชในตอนนี้เริ่มมีเลือดโชกไปทั้งตัวแล้ว