"ท่านฮัสซัน" นาดาเรียกเขา เมื่อคนเริ่มเยอะขึ้น และเธอเริ่มเดินตามเขาไม่ทัน
"อยู่ใกล้ๆ ข้าไว้" ฮัสซันหันมามองและขยับถอยมาหา ใจอยากจะจับมือนางเอาไว้ แต่ก็กลัวไอ้เพื่อนจอมหวงมันหาว่าเขาฉวยโอกาส
"คนเยอะมากเลย" นาดาเริ่มใจคอไม่ค่อยดีเมื่อเห็นคนที่มารวมตัวที่นี่ เกือบทั้งหมดไม่น่าไว้วางใจ และดูไม่เป็มิตรต่อใครทั้งสิ้น ทุกคนล้วนมีอาวุธและอยู่กันเป็กลุ่มก้อน และแทบไม่มีผู้หญิงเลย
นาดาเริ่มทบทวนสิ่งที่ตัวเองคิด ไม่รู้ว่าคิดถูกหรือคิดผิดที่มาที่นี่ด้วยตัวเอง
"การประมูลใกล้จะเริ่มแล้ว เ้าดูไว้นะ สาวใช้เ้าคนไหน ข้าจะประมูลสู้ให้ฃ แต่หากราคาสูงเกินก็ต้องใช้วิธีอื่น" ฮัสซันกระซิบบอกนาดา และพอหันกลับไปมุมหนึ่ง ก็เจอสายตาดูของจอมขี้หวงที่มองมาที่พวกเขาอยู่ ทำให้ฮัสซันต้องมองบน และทำสัญญานมือให้เขารีบไปจัดการสิ่งที่ควรทำ
นาดาขยับเข้าหาฮัสซันและยกมือจับชายเสื้อขแงเขาเอาไว้แน่น ตาเธอเริ่มลายและรู้สึกสะอิดสะเอียดจากกลิ่นเหงื่อของคนที่มา
ในนี้กลิ่นอับมากพอควร ยิ่งคนเยอะขึ้น กลิ่นก็ยิ่งตลบอบอวลมากขึ้น กลิ่นตัวผสมกลิ่นเหล้ายิ่งทำให้มันชวนพะอืดพะอมมากกว่าเดิม
"ตุ้มๆๆๆๆๆๆๆ ตู้มมมม"
เสียงกลองงานการประมูลเริ่มขึ้น คนด้านนอก กรู่กันเข้ามาจนแทบไม่มีช่องว่าง
"ไหวมั้ย? "
คำถามที่ทำให้นาดาพยักหน้าตอบไปด้วยความลังเล เธอไม่กล้าแม้แต่จะอ้าปากพูดอะไรออกไป เพราะกลัวจะกลั้นอาเจียนไม่ไหว
สินค้าแปลกๆ เลอค่าจากทั่วทุกสารทิศ รวมถึงอาวุธ ถูกยกขึ้นมาทำการเปิดประมูลไล่กันไปอย่างคึกคัก เสียงโห่ร้องและการขยับตัวปลดปล่อยกลิ่นให้ฟุ้งกระจายทำให้นาดากลั้นอ้วกไม่ไหว
เธอหมุนตัวออกไปจากตรงนั้นทันที พร้อมฮาริสที่ลอบเข้าไปด้านหลังที่เก็บตัวในจังหวะเดียวกัน
"โอ้กกกกกก .... " นาดาวิ่งออกมานอกกระโจมได้สำเร็จและสำรอกทุกสิ่งทุกอย่างออกมาจนแทบหมดไส้หมดพถง
น้ำหูน้ำตาเล็ดไหลอาบพร้อมเหงื่อที่ผุดขึ้นเต็มใบหน้า มือบางยกแขนเสื้อขึ้นซับหน้าตัวเองด้วยความคุ้นเคย
ผงสีคล้ำที่ทาเอาไว้ถูกผ้าถูมันออกเผยสีผิวไม่สม่ำเสมอจนเห็นได้ชัดไปทั่วกรอบหน้าสวย
อาการผิดสังเกตแบบนี้ มันเด่นจนทำให้คนที่เฝ้าหน้าประตูตลาดมืดอยู่สนใจ
มือหยาบกร้านหยิบม้วนภาพขึ้นมามองสลับกับภาพคนตรงหน้า และส่งยิ้มกริ่มอย่างพอใจ เมื่อนาดาหันมามองพวกมันเต็มๆ
"ดื่มนี่สิ จะได้ดีขึ้น? "
"ขอบใจ" นาดาส่งยิ้มอ่อนขอบคุณและรับถุงน้ำมาดื่มโดยไม่ปฏิเสธน้ำใจ
!!
......
ีฤ ู4ผ
"เฮ้ย! " ฮัสซันหันมามองนาดาอีกครั้ง แต่นางหายไปแล้ว ใจของฮัสซันหายวาบ พยายามมองหาเธอไปทั่วบริเวณแต่ก็ไร้ซึ่งวี่แวว
เขาเลิกสนใจด้านในและออกมาตามหาเธอด้านนอกทันที
"ซวยแล้ว! " ฮัสซันกลับเข้าไปด้านใน และตามไปสมทบฮาริสเพื่อแจ้งข่าว ตอนนี้สำหรับฮาริสคงไม่มีอะไรสำคัญไปกว่านาดาอีกแล้ว
...........
"55555 ฉลาดดีนี่" เซอุสชอบใจที่คนของเขาจับตัวเธอมาได้
ร่างสวยในชุดพรางกายแบบชายพร้อมการปกปิดสีผิวที่คงดูแเีในตอนแรก แต่โชคชะตาก็ทำให้ความจริงได้ปรากฏ
เขาเชื่อว่าเธอคือเพชร ที่์ประทานมาให้พวกเขาเพื่อรายได้ก้อนโต
"ปล่อยข้าถ้าเ้าไม่อยากมีปัญหากับแคว้นฮิมราอัส" นาดาะโขู่เขา เรี่ยวแรงที่น้อยนิดและเหมือนจะน้อยกว่าปกติทำให้เธอรู้ว่าในน้ำนั่นคงมียาพิษ
"แคว้นเล็กๆ เช่นนั้น มีอะไรน่ากลัวยังงั้นเหรอ? " เซอุสก้าวเข้ามาหาร่างบางช้าๆ สิ่งที่เขาเกลียดที่สุดคือการข่มขู่
"พ่อของข้าเป็เ้ากรมการเมืองที่นั่น ไม่เป็การดีแน่ ถ้าท่านจะจับข้าไว้" นาดายังคงหาทางรอดอย่างที่นางคิดไว้ ตำแหน่งของคนเป็พ่อ แาจจะทำให้โจรพวกนี้หวั่นเกรง
"ราคาของเ้าจะสูงขึ้นอีก จากตำแหน่งของพ่อเ้า พานางไป! " เสียงดังฟังชัดะโใส่หน้านาดา ทำให้เธอใมากกว่าเดิมเมื่อสิ่งที่เธอบอกส่งผลร้ายมากกว่าดี
เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิดก็พลันอ่อนแรง เมื่อคนข้างๆ โปรยผงบางอย่างใส่หน้าเธอ
ฮาริส!
สติสัมปชัญญะของนาดาเลือนรางไปทันทีพร้อมหัวใจที่เรียกขานไปยังคนที่บอกว่าจะไม่ปล่อยให้เธออยู่ในอันตราย
....
"แค่เป็เพชรหมายเลข 1 ในตลาดมืด เ้าต้องเชิดหน้าขนาดนั้นเลยเหรอ" ลาร่าสาวนางหนึ่งที่ตั้งใจจะมาเป็หมายเลข 1 หมั่นไส้ท่าทางอวดดีของ เอวา ที่ถูกวางตัวไว้เหนือตนทันทีที่ปรากฏตัว
"แทนที่จะแซะข้า หาวิธีขยับตำแหน่งของเ้าดีกว่า" เอวาตอบกลับไม่สะทกสะท้าน ไม่ได้ตื่นกลัวการถูกขาย เพราะเชื่อว่าตัวเองสามารถจะเอาตัวรอดจากคนซื้อได้ไม่ยาก แต่ตำแหน่งที่ว่านี้ทำให้เธอรู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองมากขึ้น
"อย่าลืมนะ ว่ามือของเ้าถูกมัดอยู่" อารมณ์ของลาร่าคุกรุ่น เมื่อถูกหยามซ้ำ นางไม่อยากถูกซื้อไปเป็ทาส หรือนางบำเรอ แม้มั่นใจในความสวยของตนแต่ก็ยังต้องแพ้ยัยคนแข็งกระด้างอย่างเอวา ที่มีความคมขำ เย้ายวนและลึกลับ พร้อมเรือนร่างสูงโปร่งและท่าทางหยิ่งยโส
"ถ้าเ้าอยากรู้ว่าข้าใช้อะไรได้อีกนอกจากมือ ก็เข้ามาได้เลย อย่าดีแต่เห่า" เอวาซัดกลับ คนอย่างเธอไม่กลัวใครอยู่แล้วและการถูกหยามเกียรติก็เป็อีกสิ่งที่เธอไม่ชอบ
การที่รู้ว่าพวกนั้นจะให้เธอเป็เพชรหมายเลข 1 ของที่นี่ ทำให้เอวายินดีจะอยู่บริหารเสน่ห์ และอยากให้ฮาริสได้รู้ว่าเธองดงามและเพียบพร้อมไม่แพ้ใครๆ ในทะเลทรายแห่งนี้ เพราะเชื่อมั่นว่าคุณปู่ต้องสั่งให้เขามาช่วยเธอ
"เ้า! "
ลาร่าอยากจะลุกไปข่วนหน้าเปรี้ยวๆ ของนาง แต่ท่าทางสง่าและถือดีนั่น ทำให้ลาร่าไม่กล้าเข้าเล่นงานเอวาอย่างใจคิด
ตอนนี้หากเธอได้แผลขึ้นมา ราคาของเธอจะยิ่งแย่ และอาจจะได้เป็ของเล่นพวกหื่นบ้ากาม แทนที่จะเป็เศรษฐีสักคน
"ครืดดดด" เสียงลากประตูไม้ทำให้ทุกคนที่อยู่ในห้องหันไปมอง และทันทีที่ผ้าคลุมสีขาวถูกผู้คุมขังกระชากออกจากตัวเอวา ก็ทำให้ทุกคนมองอย่างสนใจ
"นั่นมันสำหรับข้าไม่ใช่เหรอ" เอวาคว้าชายผ้าไว้อย่างรวดเร็ว
"เ้าตกอันดับแล้ว เสียใจด้วยนะ" ชายรูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลาไม่แพ้ฮาริสและฮัสซันพูดกับเอวาด้วยรอยยิ้มปลอบใจ
"55555" เสียงลอร่าหัวเราะขึ้นอย่างสะใจ เมื่อคนปากดีเมื่อครู่ก็ถูกยึดตำแหน่งไปเช่นกัน
เอวาหันไปมองลาร่าด้วยแววตาเอาเื่ สะบัดหน้าหนีไปอีกทาง นึกสนใจคนที่มันเหนือกว่าเธอ และคิดหาทางออกไปจากที่นี่เมื่อเธอไม่ได้เป็เพชรของงาน
......
"ตุ้มๆๆๆๆๆๆ ตู้มมมมมมม ตุ้ม! " เสียงกองรัวดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อเข้าสู่ตลาดค้าสาวงาม บรรยากาศในห้องคึกคักยิ่งกว่าเดิม ฮัสซันตามหาฮาริสจนเห็นหลังของเขาไวๆ จึงหยิบแผ่นขลิบที่พกติดตัว เหวี่ยงใส่ฮาริสให้หันมาทันทีที่มั่นใจว่าเป็เขา
"มีอะไร! " ฮาริสทำปากถาม สายตาของเขามองหาคนที่ควรจะอยู่ข้างๆ ฮัสซันตลอดเวลา และเมื่อเดาจากสีหน้าเพื่อนใจเขาก็แทบร่วง
ฮาริสหมุนตัวออกมาจากจุดบังตัวลงมาหาฮัสซันทันที
"นางหายไปไหน? "
"ข้าไม่รู้"
"เ้านี่มัน! " ฮาริสกระชากคอเสื้อฮัสซันขึ้น
"แค่อึดใจเดียว! ข้าบอกให้นางอยู่ใกล้ข้า แต่พอข้าหันกลับไปอีกที นางก็หายไปแล้ว" ฮัสซันกระซิบบอก
"เ้าหานางทั่วรึยัง"
"ทั่วทุกแห่ง เท่าที่ข้าจะหาได้ ยกเว้นด้านในนั้น" ฮัสซันหมายถึงหลังเวที
"บ้าชิบ! " ฮาริสรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ในหัวของเขานอกจากนาดาแล้ว ภาพที่ฮาริสหมุนตัวออกไป ทำให้ฮัสซันรั้งไว้แทบไม่ทัน
"เ้าเข้าไปไม่ได้ อันตรายเกินไป"
"ข้าต้องช่วยนาง"
"นางจะปลอดภัยจนถึงตอนขึ้นสู่บนเวที หากพวกนั้นจับนางได้" ฮัสซันมั่นใจว่าพวกนั้นจะไม่แตะสินค้าที่มีมูลค่าอย่างนาดา
"ข้าจะไม่ให้นางเป็เป้าสายตาของใคร" ฮาริสรู้สึกหวงแหนเธอจนแทบทนไม่ไหว
"เ้าต้องมีสติ ไม่เช่นนั้นแม่แต่นางเ้าก็ปกป้องไว้ไม่ได้" ฮัสซันเตือนสติเพื่อนรัก
ั้แ่เด็กจนถึงอายุ 25 ปี เขาไม่เคยเห็นฮาริสขาดสติแบบนี้มาก่อน หัวใจของเขาคงเป็ของนางไปหมดแล้วจริงๆ
"ถ้านางเป็อะไรไป ข้าจะคิดบัญชีกับเ้า! "