ภายในมิติ จางเฉินเดินตรวจสอบ ข้าวทั้ง 3 สายพันธุ์กินพื้นที่มากมาย ใกล้แหล่งน้ำมีมะพร้าวจำนวนมาก ต้นไม้ที่ต่อยอดไว้ออกดอกออกผล ผลไม้หล่นเกิดเป็ต้นใหม่จำนวนมาก แปลงสมุนไพรเองก็ขยับขยายสุดลูกหูลูกตา หลังจากเดินดูจนทั่วแล้ว จางเฉินก็มานอนเล่นอยู่ทีู่เาแห่งหนึ่ง สายลมพัดโชยมาเบาๆ แสงแดดที่ไม่รู้มาจากที่ไหนส่องอยู่ในมิติในระดับพอดีให้ความรู้สึกอุ่นสบาย
“วันนี้ี้เีเหรอ” โสมแดงเดินเข้ามา
“นานแล้วที่ไม่ได้รู้สึกผ่อนคลาย ก่อนหน้านี้มีแต่คิดอะไรเยอะแยะไปหมดจนสมองยุ่งเหยิง โลกนี้ช่างแปลก มีอะไรที่ข้างไม่รู้เยอะแยะไปหมด”
“เ้ายังเด็ก เป็เื่ธรรมดาเพราะพลังงานชีวิตมันล้น ถ้าหาเมียสักคนเ้าจะได้ลงหลักปักฐานมากขึ้น”
“แหม๋ รู้ดี พี่โสมมีแล้วเหรอ”
“ไม่มีหรอก ฟังเขามาอีกที เ้าสังเกตดินในมิตินี้ไหม ข้าว่ามันแปลกๆ ข้าพยายามคิดหลายอย่างจากที่เคยอ่านมา คือมันไม่ใช่ดินของดินแดนโลกนี้ มันน่าจะมาจากดินแดน์”
“ดินแดน์?? ”
“อ่า...มันเป็เื่เล่า โลกนี้เป็โลกเบื้องล่าง ยังมีโลกที่สูงขึ้นไปอีก หลังจากที่บรรลุระดับจักรพรรดิจะต้องเจอกับบททดสอบจาก์เพื่อให้สามารถบินสูงขึ้นไป สู่โลกของเซียนเรียกว่าเทียนเซียนอะไรสักอย่าง ข้าก็ไม่แน่ใจนัก เพราะข้อมูลน้อยมาก แต่ที่สำคัญ มิติโลกใบเล็กแบบนี้จะมีกันเฉพาะระดับจักรพรรดิ มันจะผูกติด ถ้าเ้าของตายมันจะกลายเป็ดินแดนร่วงหล่น หรือสุสานจักรพรรดิ ซึ่งการจะเข้าหลังจากนั้นจะต้องรอให้มันเปิดขึ้นเอง ในทวีปพยัคคำรามข้าเคยเข้าอยู่ 2 ครั้ง เ้าโชคดีมากที่ได้มาแบบไม่มีเ้าของและพัฒนามัน”
“ทวีปพยัคคำราม? ”
“นี่ไม่รู้ทุกเื่เลยหรือเปล่า ข้าละปวดหัวกับเ้าจริงๆ โลกนี้มี 3 ทวีป ตอนนี้เ้าอยู่ทวีปัทะยาน นอกจากนี้จะมีทวีปพยัคคำราม ทวีปวิหคฟ้า นอกจากทวีปแล้วก็มีเกาะน้อยใหญ่ในพื้นที่ทะเลจำนวนมาก”
“โอ้ ความรู้ใหม่”
“ทวีปัทะยาน เป็ทวีปที่เป็บ้านป่า เมืองเถื่อน ไม่มีการพัฒนาที่สุด การฝึกฝนก็ต่ำ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็ป่า มีเมืองแค่ 7 เมือง กับหมู่บ้านน้อยใหญ่จำนวนหนึ่ง แต่ทวีปพยัคคำราม มีเมืองต่างๆ นับไม่ถ้วน มีนิกายฝึกยุทธจำนวนไม่น้อย ที่นี่เหมือนจะไม่มีให้ฝึกยุทธ สูงสุดในแต่ละเมืองแค่หลอมรวมลมปราณ มีแต่ไก่ “
“ลูกพี่โสมแดงไปมาหมดแล้วเหรอ ทวีปนี้”
“อืมมีเมืองหลงเชี่ย เว่ยหยาง เฟิงิ ชูเชี่ย ชิงหลง ไป่หู เสี่ยวหวู อาจารย์ข้าต้องหายารักษา อาการหนักมาก เราไปกันทุกเมือง แต่ความยากคือ พวกคนทวีปอ่อนแอเกินไป ไม่สามารถหาสมุนไพรในป่าได้ดีนัก สมุนไพรที่ต้องใช้ 10 อย่างได้มาแค่ 2 อย่าง จนมาเจอตระกูลตงฟาง” โสมแดงเริ่มเศร้าอีกครั้ง
“วันนี้ข้าจะลองปรุงยา ท่านช่วยข้าเตรียมสำหรับยาฟื้นฟูลมปราณ ระดับต่ำ ระดับกลาง และยาล้างไขกระดูกหน่อยได้ไหม เท่าที่ข้าดูบันทึก ข้ามีครบและมีจำนวนมาก แล้วก็ซื้อหม้อปรุงยามาแล้วสองสามลูก เผื่อหม้อเสียหาย เพียงพอสำหรับความล้มเหลวหลายครั้ง”
“เ้าเรียนจุดไฟหรือยัง การจุดไฟพลังปราณไม่ใช่ระดับของเ้าจะทำได้ อย่างน้อยต้องลมปราณก่อเกิด แต่ถึงจุดได้มันก็จะหมดปราณอย่างรวดเร็ว”
“อ่า ข้าคิดน้อยเกินไป” จางเฉินเกาหัว
“เ้าไม่คิดต่างหาก โง่” โสมแดงหงุดหงิดแล้วก็เดินหนีไป จางเฉินมองตามหลังโสมแดง ร่างเล็กๆ กลับมาเหมือนเดิมแขนที่ขาดงอกมาเติมเต็มแล้ว ตอนที่เจอโสมแดงครั้งแรกแขนของมันขาดไปข้างหนึ่งแต่ตอนนี้กลับมางอกใหม่เหมือนเดิม ดูน่าอิจฉากว่ามนุษย์มาก เพราะมนุษย์นั้นยากที่จะงอกแขนที่ขาดได้
“วิธีลมปราณไม่สามารถช่วยในขั้นกลั่นร่างกายได้ ต้องฝึกอีกมาก คงต้องเข้าป่าเร็วๆ นี้”
จางเฉินเริ่มฝึกเพลงดาบ เพลงหมัด และท่าเท้า ตอนนี้เขาเริ่มมีความชำนาญค่อนข้างมากเขามั่นใจมากว่าจะเข้าป่าไปได้ไกลขึ้น และหาสมุนไพรที่ระดับสูงขึ้นจำนวนมาก
ออกจากมิติ จางเฉินดึงเอากระต่ายป่า ไก่ป่า หมูป่า กวางป่า จากฟาร์มออกมาครึ่งหนึ่งของที่มี ปัจจุบันมีหลายพันตัว ยิ่งกระต่ายขยายพันธุ์เร็วมาก สัตว์ป่ากว่า 2000 ตัววิ่งไปทั่วูเาหลังหมู่บ้าน จางเฉินวิ่งเข้าหมู่บ้านแล้วะโเสียงดัง
“สัตว์ป่าจำนวนมากหลังูเา พวกเราไปล่ากันเร็ว”
“ท่านอาจางเฮ่า สัตว์ป่า เยอะมากหลังหมู่บ้าน”
“พ่อ แม่ สัตว์ป่าเต็มหลังหมู่บ้านเลย บอกคนในหมู่บ้านไปจับเร็ว”
หลังจากที่คนในหมู่บ้านได้วิธีฝึกลมปราณ และวิชาหมัดแล้วก็ควรได้รับการสนับสนุน จากเนื้อสัตว์ สัตว์ในมิติกินหญ้า ดอกหญ้า ดอกไม้ิญญาจำนวนมาก เนื้อของมันจึงเต็มไปด้วยพลังิญญาจะช่วยให้คนในหมู่บ้านพัฒนาการฝึกอย่างรวดเร็ว จากที่จางเฉินเคยกินเนื้องูแล้วพัฒนาสู่กลั่นร่างกายขั้น 6 เขาคิดว่ามันน่าจะได้ผลกับชาวบ้าน และที่สำคัญเขาไม่สามารถเลี้ยงมันได้มากเกินไป จะทำให้เกิดแออัดและขาดแคลนอาหารในมิติ