“ ผู้นำหมู่บ้าน ผู้นำหมู่บ้าน แย่แล้วเมื่อครู่มีคนฝ่าฝืนคำสั่งหลบหนีออกจากหมู่บ้าน ”
ปัง ! เก้าอี้ะเิ
“ แล้วพวกเ้าทำไรอยู่ แบ่งกำลังไปตามจับตัวมันผู้นั้นมา” เฟยิไม่อาจสะกดกลั่นอารมณ์ไว้ได้
เหล่ายามรักษาการตัวสั่นไปด้วยความกลัว “ ออกไปได้ ”
“ บัดซบ เ้าเฟยซุนมันดันลงมือเร็วกว่าที่ข้าคิด ยังดีที่ข้าให้ผู้าุโเก้าคอยจับตามันตลอด ”
หลังจากการฝึกทำความเข้าใจในปราณทมิฬที่ถ้ำตลอดระยะเวลาสองเดือนมันค้นพบความพิเศษบางสิ่งอย่างในลมปราณทมิฬบางประการ อย่างที่หนึ่ง เส้นชีพจรมันมีจุดกักเก็บลมปราณอยู่ห้าจุด มันสามารถะเิพลังปราณห้าจุดออกไปในทิศทางเดียวกันโดยไม่ต้องรีบเค้นเพื่อรวบรวมพลังปราณเลย
อย่างที่สอง สายตายมันสามารถมองเห็นในที่มืดได้ดีััเฉียบคมเมื่ออยู่ในที่มืด ยิ่งมืดยิ่งดีกับตัวมัน
เฟยซุนมุ่งหน้าออกจากหมู่บ้านอย่างไปอย่างตื่นตระหนก ทิศทางที่มันมุ่งไปคือถ้ำที่มันใช้ฝึกฝน
มันขุดหอกัดำขึ้นมาจากใต้ดินอย่างเร่งรีบ และกำลังหลบหนีออกไปอย่างเร็วที่สุด
ทว่าบนต้นไม้ขนาดใหญ่หน้าถ้ำมีบุรุษชุดดำลอบมองมันั้แ่เข้าถ้ำจวบจนอีกฝ่ายกำลังพุ่งออกจากถ้ำอย่างรวดเร็ว มันััได้ถึงปราณอันกล้าแกร่งกำลังถาโถมกดดันปรากฏเบื้องหน้ามัน
“ แย่แล้ว มีคนตามข้ามา” มันสบถอยู่ภายในใจ “เ้าเป็ใคร” เฟยซุนจองมองไปด้วยแววตาไม่เป็มิตร
“ ฮ่าฮ่า เ้าไม่ต้องรู้หรอกว่าข้าเป็ใครอีกไม่กี่อึกใจร่างของเ้าก็จะถูกข้าฉีกทำลาย บอกข้ามาเดียวนี้เ้าใช้ลมปราณพิสดารอันใด ใครเป็ผู้สอนเ้า” บุรุษชุดดำถามด้วยน้ำเสียงเรียบ
“ฮ่าฮ่า ” เฟยซุนยิ้ม
“เ้าหัวเราะอะไร ” บุรุษชุดดำถามด้วยสีหน้าเคลือบแคลงใจ
ทว่าเฟยซุนไม่ได้แสดงท่าทางหวาดกลัวแต่อย่างใด“เฟยิส่งเ้ามากำจัดข้าใช่ไหม" ทว่าแผ่นหลังมันเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ "ถ้าข้าบอกเ้ายังไงข้าก็ไม่รอดคิดว่าข้าโง่มากหรือไง ไอลูกเต่ามั่วแต่ปิดบังใบหน้าอย่างเ้ามันก็ไม่ทำให้ข้าหวาดกลัวหรอก” ในหน้ามันแสดงรอยยิ้มอย่างเ้าเลห์
“ รนหาที่ตาย ” เมื่อสิ้นเสียงบุรุษชุดดำพุ่งเข้าหาเฟยซุนราวกับพยัคฆ์กำลังล่าสมันน้อย แรงกดดันปราณมันกล้าแกร่งกดดันมันไม่อาจขยับ “ ข้าต้องตายตรงนี้จริงๆหรอ ”
ขณะที่บุรุษชุดดำพุ่งเข้าหาเฟยซุนหมายจะเอาชีวิต ทว่าปราณแข็งแกร่งสายหนึ่งปรากฎแทรกตรงกลางแยกเฟยซุนกับบุรุษชุดดำออกจากกัน พลังปราณหักล้างพลังยุทธ บุรุษชุดดำไม่อาจทันระวัง ลมปราณตีกลับย้อนคืนกระบวนท่าจนมันกระอักเืออกมาคำโต
บุรุษชุดดำเอ่ยอย่างตื่นตระหนก “ เ้าเป็ใคร ”
“ผู้าุโเก้า เปิดเผยตัวเองได้แล้ว เวลาทำชั่วจะปิดบังใบหน้าทำไม ” บุรุษชุดดำอีกคนเอ่ยเสียงเย้ยหยัน
“เ้า ! เ้ารู้ได้อย่างไร ” ผู้าุโเก้าเริ่มหวาดกลัว ปราณที่ถาโถมใส่เฟยซุนค่อยๆสลายหายไปจากร่าง มันเงยขึ้นจ้องมองเห็นแผ่นหลังคนที่พึ่งช่วยมาจากความตาย
“เ้าเป็ใครกันแน่นกล้าเป็ศัตรูกับตระกูลเฟย เ้าไม่ตายดีแน่น ” ผู้าุโเก้าข่มขู่บุรุษชุดดำ “ก็ดี งั้นถ้าเ้าตายตรงนี้มันก็ไม่มีใครรู้ว่าข้านั้นฆ่าเ้า” บุรุษชุดดำเอ่ยเสร็จ ร่างของมันหายไปจากสายตาซุน ภายเสี้ยวพริบตาท่าร่างอันรวดเร็วถูกใช้ออกไปปรากฏอยู่เื้ัผู้าุโเก้า ชายชุดดำถือกระบี่ปราณตวัดกระบี่ไปอย่างรวดเร็ว
ฉับ!
หัวผู้าุโเก้าหลุดออกจากบ่าไหลกลิ้งไปที่เท้าของซุนใบหน้าก่อนตกตายของมัน ดวกตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึง มันรีบขยับเท้าถอยออกด้วยความหวาดกลัว ั์ตาที่สั่นระริกจดจ้องไปยังใบหน้าของบุรุษชุดดำอย่างระวัง มันจ้องมองั้แ่หัวจรดเท้าร่างกายสั่นสะท้านอย่างหวาดระแวง
ตึง ! เสียงหัวเข่ากระแทกลงดินเกิดเป็หลุมยุบลงไป
“ ท่านจะทำอะไรท่านเป็ใครกันแน่น ” มันยังคงใกับการกระทำของบุรุษชุดดำ
“นายน้อยซุนข้าและครอบครัวของข้าคือคนที่ถูกท่านเฟยหลงช่วยชีวิตก่อนพ่อเ้าตายได้มาหาข้าที่หมู่บ้าน ขอร้องข้าให้ช่วยปกป้องเ้าอย่างลับๆข้าแฝงตัวเข้าหมู่บ้านเงาัจนสามารถยืนหยัดจนเทียบเคียงเหล่าผู้าุโของหมู่บ้าน”ขณะเดียวกันมือบุรุษชุดดำดึงผ้าปิดหน้าออก
เฟยซุนตกตะลึงเป็อย่างมาก “ ผู้าุโสี่ ”
“ ชื่อของข้าฮุ่ยเทียนหยง ไม่ต้องเรียกว่าผู้าุโสี่เรียกข้าว่าลุงเทียนหยงก็ได้ ” เทียนหยงยิ้มมือมันล้วงเข้าไปในเสื้อปรากฏปิ่นปักผมสีขาวหนึ่งคู่และยื่นมันให้ซุน “ ปิ่นนี้คืออะไร ท่านลุงเทียนหยง ”
“ ปิ่นคู่นี้เป็ของลูกสาวข้า เ้าจงไปหาคนที่ชื่อฮุ่ยเหมยที่สำนักัดำสามเศียร นางเป็ลูกสาวข้า เ้าจงไปสมัครเป็ศิษย์ใหม่ที่สำนักที่นั้นมันช่วยคุ้มครองจากตระกูลของเ้าได้ ส่วนย่าเ้าข้าจะดูแลให้เองไม่ต้องเป็ห่วงตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว อีกไม่นาน เฟยิมันต้องส่งคนมาตามล่าเ้าอีกเป็แน่น เ้าจงปลอมตัวอย่าให้ใครจำเ้าได้ ข้าต้องไปแล้ว เดียวพวกมันจะสงสัยข้าดูแลตัวเองด้วยนายน้อยซุน ” ลุงเทียนหยงเอ่ยเสร็จพลันปลดปล่อยปราณไฟสีฟ้าเผาผลาญร่างของผู้าุโเก้าเป็ขี้เถ้าปลิวสลายจากไปอย่างไร้ร่องรอยทิ้งให้มันยังคงยืนโง่งมอยู่คนเดียว
ภายในสองอึกใจมันตั้งสติได้ ก่อนตั้งเป้าหมายในใจ มุ่งไปสำนักัดำสามเศียรก่อนอย่างอื่นค่อยว่ากัน
ณ ห้องโถงสำนักัดำสามเศียร
“ ฮุ่ยเหมย รายงานเื่การเตรียมงานทดสอบศิษย์ใหม่ถึงไหนแล้ว ”
“ เรียนท่านเ้าสำนักปีนี้มีผู้สมัครมากกว่าสี่หมื่นคนมีนายน้อยตระกูลใหญ่ต่างๆในจักรวรรดิัฟ้า สมัครเข้าร่วมการทดสอบศิษย์หน้าใหม่เป็จำนวนมากอีกสามวันคาดว่าเต็มความจุในการเปิดรับสมัครครั้งนี้ ” ฮุ่ยเหมยเอ่ยอย่างภูมิใจ
“ เจียวหลินหลินเ้าไปช่วย ฮุ่ยเหมย จัดงานทดสอบศิษย์หน้าใหม่อย่างยุติธรรมที่สุด พวกเ้าสองคนออกไปก่อน”
“ รับทราบเ้าสำนัก” เงาสองสายหายไปจากห้องโถง
“ ผู้าุโฉีเคอะ ที่ข้าให้ไปสืบเื่เกราะเกร็ดัแดงพันปีที่สำนักพิทักษ์ัที่โดนกลุ่มโจร่ชิงไปเ้ารู้หรือยังว่าเป็กลุ่มไหน ”
“ เรียนท่านเ้าสำนัก กลุ่มโจรพวกนี้ไปมาไร้ร่องรอยมันชำนาญภูมิประเทศอย่างดี ยังไม่พบหลักฐานใดๆ แต่ข้าสันนิษฐานต้องเป็พวกหมู่บ้านจอมโจรเงาั ” ผู้าุโฉีเคอะกล่าวอย่างมั่นใจ
“ถ้าเป็จริงอย่างที่เ้าว่า จงรวบรวมหลักฐานมาให้ได้ พวกนี้มันเหิมเกริมเกินไปแล้ว ข้าต้องกำจัดพวกมันให้สิ้นซาก ”
“ รับทราบเ้าสำนัก ”
“ แล้วผู้าุโห้าวตี้ สถานการณ์หุบเขากระบี่คร่าัเป็อย่างไรบ้าง ”
“ เรียนท่านเ้าสำนัก สายของเรารายงานมาว่า ที่หุบเขาสุสานกระบี่จะเปิดให้ศิษย์ทุกสำนักในจักรวรรดิัฟ้าเข้าร่วม อีกหนึ่งปีนับจากนี้และพวกมันจะเชิญราชวงศ์ัฟ้าเข้าร่วมด้วย ”
“ ราชวงศ์ัฟ้าจะเข้าร่วมด้วยหรอ แสดงว่าสุสานเปิดครั้งนี้มันต้องมีอะไรพิเศษแน่นนอน ดีมาก ภายในหนึ่งปีนี้ เ้าต้องจัดงานประลองออกเป็สองรุ่นนำศิษย์ที่แข็งแกร่ง เข้าร่วมสุสานกระบี่นี้ให้ได้ ” เ้าสำนักกล่าวอย่างอารมณ์ดี
“รับทราบเ้าสำนัก ”
“ พวกเ้าออกไปได้ ไปหมดแล้วให้ ซิ่นหยาง ซิ่นลี่เซียนเข้ามา ” เ้าสำนักเอ่ยอย่างอารมณ์ดี
ลี่เซียนเด็กสาวตัวเล็กหน้าตาน่ารักดวงตากลมโตสีน้ำตาลผมยาวสวยสีน้ำตาลปักด้วยปิ่นปักผมสีขาวใส่เสื้อผ้าชุดฝึกสำนักสีฟ้าอ่อนตัดกับสีผิวดูราวมกับหิมะแรกนางอายุแปดปีวิ่งเข้ามาให้ห้องโถงมุ่งตรงไปยังเก้าอี้ะโกอดเ้าสำนัก “ท่านพ่อท่านพี่หยางแกล้งข้าอีกแล้วว ” เด็กสาวทำหน้าอ้อนบิดาอย่างน่าเอ็นดู
หยางบุรุษหนุ่มหน้าหยกใบหน้าเรียวยาวผมยาวสีแดง แววตาดุสีดำ ผิวสีแทนรูปร่างกำยำ ใส่ผ้าแพรแขนกุดสีน้ำเงิน ท้องมีผ้าคาดเอวสีทองมีัดำสามเศียรอยู่ที่ผ้าคาดเอว อายุสิบห้าปี “ ท่านพ่อ น้องลี่เซียนเอาชื่อข้าไปอ้างอีกแล้ว ” หยางทำหน้าไม่พอใจ
“ เอาอีกแล้วนะ ลี่เซียนพ่อบอกกี่ครั้งแล้วอย่างทำแบบนี้ มันจะทำให้พี่เ้าเสื่อมเสียเกียรติได้ ” ซิ่นห่านทำหน้าดุใส่ลี่เซียน
ก็ท่านพี่แข็งแกร่งสง่างาม แต่ท่านพี่อัธยาศัยไม่ดี ชอบทำใบหน้าบึ้งตึง ข้าเลยอยากหาเพื่อนให้ท่านพี่ ข้าก็เลยชอบปลอมตัวไปหาสหายที่จริงใจให้ท่านพี่ตอนนี้สหายท่านพี่เยอะมากเลยรู้ไหม เดียวข้าแสดงให้ดู”
ลี่เซียนะโไปออกจากอ้อมกอดของพ่อ วิ่งไปกลางลานห้องโถงพลันเอ่ยปากอยากที่เล่นที่จริง “ ข้า ซิ่นหยางในชีวิตข้ามีสหายมากมายแต่ทั้งหมดล้วนเป็สิ่งจอมปลอมที่ทุกคนเข้าหาข้าเพราะพวกมันล้วน้าประโยชน์จากท่านพ่อของข้าหาได้ไม่้าเป็สหายกับข้าอย่างแท้จริงพวกมันทุกคนล้วน้าผลประโยชน์จากข้า ” ลี่เซียงกล่าวเสร็จวิ่งไปหาซิ่นห่าน
“ ฮ่าฮ่าฮ่า…อุ๊บ” ซิ่นห่านหัวเราะอย่างลืมตัว
“ ท่านพ่อออ” ซิ่งหยางทำหน้าไม่พอใจก่อนเดินจากห้องโถงไป
“ ลี่เซียน เห็นไหมพี่เ้าไม่ชอบ โกรธใหญ่เลย ไปขอโทษพี่เ้าซะ” ซิ่นห่านสอนลี่เซียนอย่างเอ็นดู
“ ก็ได้… ท่านพี่รอข้าด้วยยยยยยยย ” ลี่เซียนวิ่งตามพี่มันออกไป