ชายผู้นั้นแนะนำตัวว่าเคโรน อัครเสนาบดีแห่งเวเลนอส น้ำเสียงเป็นทางการแต่สายตาเยือกเย็นกว่าคนส่วนใหญ่ที่เธอเคยพบในโลกเดิม เขาพาเธอเดินผ่านทางเดินหินที่มีชาวเมืองยืนนิ่งค้างอยู่ในท่าทางเดิม บางคนถือตะกร้าไว้ในมือบางคนกำลังจะก้าวเท้า และหยุดค้างตั้งแต่สามร้อยปีก่อน
"ทุกคนไม่เคยขยับมาสามร้อยปีแล้วขอรับ ยกเว้นผม" เขากล่าวเสียงเรียบ แต่มือที่ประคบมือเธอสั่นเล็กน้อย จนอารินสงสัยว่าคนที่ไม่เคยยิ้มคนนี้ ทำไมถึงมีมืออุ่นกว่าใคร