มรรคาผู้กล้า : เมล็ดพันธุ์แห่งเซียนหยั่งราก

เว่ยเฉิงอันนำทุกคนไปยังห้องที่สอง แต่ละคนล้วนมีใบหน้ายิ้มแย้มด้วยความสุข เล่ยจวิ้นเปิดแผงขายของได้รับหินวิญญาณมาหลายพันก้อน เจียงอวี้หลานซื้อธนูคันใหม่ที่ดีกว่าเดิมหลายเท่า ไป๋หลิงซวงแลกเปลี่ยนมีดสั้นชุดใหม่ที่ทำมาจากเขี้ยวหมาป่าโลหิตกับสมุนไพรของตนเอง

คนเฝ้าประตูเห็นแขกกลุ่มใหญ่มาถึงจึงรีบเข้ามาต้อนรับ พอสังเกตได้ว่าพวกเขาเป็นกลุ่มนักสำรวจ จึงแนะนำว่า

“หากนายท่านต้องการเข้าร่วมการประมูล สามารถเข้าไปห้องตรวจสอบสินค้าด้านในได้ หากสินค้าผ่านเกณฑ์จะได้เข้าร่วมประมูล มีโอกาสรับทรัพย์ก้อนโตหากสินค้าเป็นที่ต้องการ”

เว่ยเฉิงอันครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมาสอบถามความคิดเห็นจากพรรคพวก แต่ละคนล้วนสนับสนุนให้นำเขี้ยวของหมูป่าเขี้ยวดาบที่เลื่อนระดับออกมาประมูล จึงตอบรับข้อเสนอของคนเฝ้าประตู ถูกพาไปยังห้องตรวจสอบสินค้า

ชายวัยกลางคนที่แต่งกายหรูหราผู้หนึ่งทำหน้าที่ตรวจสอบสินค้า เมื่อเห็นเขี้ยวของหมูป่าเขี้ยวดาบที่เลื่อนระดับก็ตาลุกวาว เอ่ยถามอีกว่า

“ไม่ทราบว่าพวกท่านได้เก็บขนกับหนังของมันมาด้วยหรือไม่”

เว่ยเฉิงอันจึงนำหนังและขนของหมูป่าเขี้ยวดาบออกมาจำนวนหนึ่ง ชายผู้นั้นยินดียิ่ง รีบจัดวางใส่ใส่หีบอย่างระมัดระวัง กล่าวว่า

“คราวนี้พวกท่านได้กำไรมหาศาลแล้ว สินค้าเหล่านี้เป็นที่ต้องการของตลาด ดูท่าการประมูลในค่ำคืนนี้จะน่าสนใจไม่น้อย ไม่ทราบว่ายังมีสิ่งของหรือสมุนไพรล้ำค่าอีกหรือไม่?”

เว่ยเฉิงอันคล้ายจะเตรียมการเอาไว้ก่อนแล้ว หยิบหญ้าน้ำค้าง เถาวัลย์ดินแดง ผลสาลี่ดำ และหญ้าใบหินออกมาจำนวนหนึ่ง กล่าวว่า

“สมุนไพรชุดนี้สามารถนำไปทำยาลูกกลอนเสริมกายาชั้นดีได้หลายสิบเม็ด ไม่ทราบว่านำเข้าประมูลได้หรือไม่?”

“ได้ ย่อมได้ นี่เป็นสมุนไพรหายากทั้งสิ้น โดยเฉพาะเจ้านี่...ขาดตลาดมาหลายเดือนแล้ว”

ชายคนนั้นลูบไล้สาลี่ดำอย่างแผ่วเบา คล้ายกลัวว่ามันจะบุบสลายหากลงแรงมากเกินไป บรรจงจัดสมุนไพรทั้งหมดลงหีบไม้อย่างระมัดระวัง

ทั้งหมดถูกพาเข้าสู่ห้องประมูลที่แลดูโอ่อ่า แม้จะอยู่ในชั้นใต้ดินยังได้รับการตกแต่งอย่างประณีต อัฒจันทร์วงกลมไล่ระดับความสูงขึ้นไปเก้าชั้น ล้อมรอบพื้นที่ว่างตรงกลางที่มีโต๊ะหินหยกราคาแพงตั้งอยู่ แสงไฟส่องสะท้อนขับเน้นความงดงามกว่าเดิม

บนอัฒจันทร์มีผู้คนจับจองที่นั่งไปกว่าแปดส่วน แต่ละคนล้วนนั่งเงียบงันไม่สนทนาพาที คล้ายกับเพ่งสมาธิไปกับการประมูลที่กำลังจะเริ่ม เนื่องจากทั้งหมดสวมใส่หน้ากากเอาไว้ จึงไม่สามารถเดาอารมณ์ความรู้สึกของพวกเขาได้

หลินมู่หยางไม่เคยพบพานสถานที่เช่นนี้มาก่อน เกิดอาการประหม่าจนไม่กล้าส่งเสียงออกมา นั่งรอประมาณสองเค่อการประมูลก็เริ่มต้น

ของชิ้นแรกถูกนำออกมาโดยสตรีชุดเขียวที่หน้าตางดงาม การแต่งกายของนางคล้ายจงใจยั่วยวนบุรุษเพศ ด้านข้างของกระโปรงทั้งสองข้างแหวกขึ้นมาถึงต้นขา เผยให้เห็นผิวพรรณขาวนวลของสตรีวัยแรกรุ่น คอเสื้อก็เว้าลงจนเห็นร่องอกรำไร ชวนให้ผู้คนจินตนาการถึงเนินมหึมาคู่นั้น 

“เถาวัลย์โลหิตจากส่วนลึกของแดนโลหิต ของสิ่งนี้จำเป็นอย่างยิ่งสำหรับผู้ฝึกฝนกายา ประมูลเริ่มต้นที่ห้าร้อยหินวิญญาณ”

เสียงมาจากบุรุษเครายาวผู้ดำเนินการประมูล คนผู้นี้ไม่ได้สวมใส่หน้ากากเหมือนผู้เข้าประมูล เผยให้เห็นใบหน้าสุขุมภายใต้หนวดเครา

หลินมู่หยางมองดูเถาวัลย์สีแดงในหีบไม้ ขนาดของมันเท่าแขนเด็ก ยาวประมาณสองคืบ วางซ้อนกันประมาณแปดเก้าท่อน กลิ่นของมันหอมฟุ้งคล้ายดอกไม้บางชนิด แต่มูลค่ากลับอยู่ที่สรรพคุณในการช่วยเหลือผู้ฝึกกายาขั้นชำระกระดูกหลอมไขข้อ เมื่อนำมาต้มกับน้ำแร่บริสุทธิ์จะเพิ่มโอกาสในการชำระกระดูกไขข้อ ทำให้เลื่อนระดับได้เร็วกว่าปกติหลายเท่า

เมื่อผู้ดำเนินงานให้สัญญาณ ผู้เข้าร่วมจำนวนมากก็เริ่มยกป้ายประมูล เริ่มจากห้าร้อยหินวิญญาณ จากนั้นขยับไปทีละหนึ่งร้อยหินวิญญาณ สุดท้ายจบลงที่สามพันหินวิญญาณ

หลินมู่หยางไม่นึกว่าผู้คนจะยอมทุ่มหินวิญญาณมากเพียงนี้เพื่อเถาวัลย์แปดเก้าท่อน หากตนเองแข็งแกร่งกว่านี้คงเข้าไปในส่วนลึกของแดนโลหิตได้ เมื่อถึงเวลานั้นคงหาเหรียญเงินหรือหินวิญญาณได้มากพอ น้องทั้งสองจะได้อยู่แบบสุขสบาย ไม่ต้องดิ้นรนเสี่ยงชีวิตอีกต่อไป

สินค้าประมูลชิ้นต่อมาคือยาลูกกลอนสมานแผลชั้นเลิศหนึ่งขวด มีจำนวนยี่สิบเม็ด ยาลูกกลอนชนิดนี้เป็นของจำเป็นสำหรับทุกคน เนื่องจากเป็นของหายากจึงไม่สามารถหาซื้อได้ในตลาดทั่วไป ราคาประมูลสุดท้ายอยู่ที่หนึ่งพันห้าร้อยหินวิญญาณ

“สินค้าสำหรับประมูลชิ้นที่สามเป็นของล้ำค่าที่สุดในค่ำคืนนี้ ขอเริ่มต้นการประมูลที่หนึ่งหมื่นหินวิญญาณก็แล้วกัน เชิญทุกท่านทัศนาด้วยตาตนเอง”

พนักงานสาวบรรจงเปิดหีบอย่างเชื่องช้า ในขณะที่เปิดฝาหีบก็ก้มตัวลงเล็กน้อย คล้ายจงใจอวดเนินเขามหึมาทั้งสอง เหล่าบุรุษบนอัฒจันทร์ล้วนเผลอยืดคอโดยไม่รู้ตัว ภายในหีบปรากฏยันต์สีทองแผ่นหนึ่ง

“สิ่งนี้เป็นอาวุธคุ้มภัยที่ร้ายกาจที่สุด พวกท่านหลายคนน่าจะเคยพบเห็นมาแล้ว มันคือยันต์ระเบิดที่มีอานุภาพเกรียงไกร เชิญประมูล...”

“หนึ่งหมื่นห้าพันหินวิญญาณ”

ยังไม่ทันที่ผู้ดำเนินงานพูดจบ ผู้ร่วมประมูลคนหนึ่งก็เสนอราคาที่มากกว่าราคาเริ่มต้นเสียแล้ว จากนั้นสงครามประมูลก็เดือดพล่านไม่แพ้สนามรบ มีการเสนอราคาแข่งกันมากถึงสิบห้าครั้ง และจบลงด้วยราคาห้าหมื่นแปดพันหินวิญญาณ 

หลินมู่หยางเห็นเว่ยเฉิงอันนั่งซึม มีหลายครั้งที่หัวหน้ากลุ่มผู้นี้คล้ายจะอ้าปากเสนอราคา แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำเช่นนั้น มูลค่าของมันสูงเกินไป 

ของประมูลชิ้นต่อมาทวนยาวเล่มหนึ่ง แกะสลักลวดลายมังกรขนดตลอดด้าม ให้ความรู้สึกดุดันเข้มแข็งยามจ้องมอง นับเป็นอาวุธยาวที่สมบูรณ์แบบเล่มหนึ่ง

“นี่คือทวนทวิลักษณ์ เป็นหนึ่งในสิบศัสตราเทพของปรามาจารย์ซ่ง ช่างตีอาวุธอันดับหนึ่งของเขตปกครองบูรพาทมิฬ ทวนเล่มนี้ซ่อนอีกหนึ่งคมหอกตรงปลายด้าม เมื่อแตะปุ่มกลไกจะกลายเป็นอาวุธที่มีปลายหอกทั้งหัวและท้าย สามารถใช้โจมตีได้ทั้งสองทาง...ขอเริ่มต้นประมูลที่หนึ่งพันเหรียญวิญญาณ”

ดวงตาของเล่ยจวิ้นเป็นประกายตั้งแต่แรกเริ่ม พอโอกาสมาถึงก็เสนอราคาเป็นคนแรกทันที

“หนึ่งพันห้าร้อยหินวิญญาณ”

“หนึ่งพันหกร้อยหินวิญญาณ”

การประมูลสินค้าชิ้นนี้มีคนเข้าแข่งขันหลายคน การเสนอราคาจึงเป็นไปอย่างดุเดือดและยาวนาน แม้มูลค่าจะไม่เทียบเท่าชิ้นก่อนหน้า แต่นักสำรวจหรือนักล่าสมบัติที่ใช้ทวนล้วนพากันแย่งชิง เล่ยจวิ้นทุ่มสุดตัวโดยไม่ยอมแพ้ สุดท้ายได้ไปในราคาหกพันหกร้อยหินวิญญาณ

หลังจากนั้นการประมูลดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ของล้ำค่าชิ้นแล้วชิ้นเล่าถูกนำออกมา ถูกประมูลไปด้วยราคาแพงบ้างถูกบ้างตามมูลค่าของมัน จนกระทั่งมาถึงชิ้นที่ยี่สิบเอ็ด หลินมู่หยางกับพรรคพวกล้วนตาเป็นประกาย

พนักงานนำหีบออกมาสามหีบ หนึ่งหีบเล็ก สองหีบใหญ่ ภายในหีบเล็กบรรจุด้วยขนสีเงินของหมูป่าเขี้ยวดาบ หีบใหญ่ใบแรกบรรจุหนังหมูป่าเขี้ยวดาบ และหีบใหญ่ใบที่สองบรรจุเขี้ยวของหมูป่าเขี้ยวดาบ

“นี่เป็นขน หนัง และเขี้ยวของหมูป่าเขี้ยวดาบที่เลื่อนระดับแล้ว เป็นวัตถุดิบที่หายากยิ่ง ขนสีเงินนิยมใช้เป็นวัสดุในการสร้างชุดเกราะวิเศษ หนังของมันฟันแทงไม่เข้า สามารถนำไปสร้างเกราะเบา รองเท้า ฝักดาบฝักกระบี่ หรือทำกระเป๋าเดินทางก็ยังได้ ส่วนเขี้ยวอันนี้ล้ำค่าที่สุด หากนำไปตีเป็นดาบ ย่อมได้ดาบวิเศษที่แข็งแกร่งเล่มหนึ่ง ทั้งหมดนี้ขอเริ่มประมูลที่ห้าพันหินวิญญาณ”

หลังผู้ดำเนินงานพูดจบ ผู้เข้าร่วมพากันประมูลอย่างบ้าคลั่ง วัตถุดิบหายากไม่ได้พบเจอบ่อย ทุกคนจึงตั้งใจจะแย่งชิงมาให้ได้ หลังจากแข่งขันกันราวครึ่งเค่อ ราคาก็หยุดลงที่หนึ่งหมื่นเก้าพันหินวิญญาณ สร้างความยินดีให้กับพวกเขาเป็นอย่างมาก

หลินมู่หยางรู้สึกดีใจจนพูดไม่ออก รู้สึกว่าการเข้าร่วมกลุ่มของเว่ยเฉิงอันเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้อง   การเข้าแดนโลหิตครั้งแรกแล้วมีผลรับที่ดีเช่นนี้ นับว่าตนเองมีโชคอยู่ไม่น้อย

พนักงานสาวสวยนำหีบทรงยาวออกมาวางบนโต๊ะ เปิดฝาหีบอย่างระมัดระวังด้วยท่วงท่าเดิม เหล่าบุรุษล้วนยืดคอชมดูร่องอกขาวสล้างอย่างตั้งใจ ในหีบมีสมุนไพรหลายชนิด ที่โดดเด่นที่สุดกลับเป็นผลไม้สีดำขนาดเท่ากำปั้นสามลูก

“ของเหล่านี้เป็นสมุนไพรล้ำค่าสำหรับทำยาลูกกลอนเสริมกายาชั้นเลิศ กอปรด้วยหญ้าน้ำค้าง เถาวัลย์ดินแดง หญ้าใบหิน และผลสาลี่ดำที่หายากยิ่ง ดูจากปริมาณแล้วสมควรผลิตยาลูกกลอนได้ไม่ต่ำกว่าหกสิบเม็ด ขอเริ่มการประมูลที่หนึ่งหมื่นหินวิญญาณก็แล้วกัน”

หลินมู่หยางถึงกับขนลุกซู่ ไม่นึกว่าสมุนไพรที่พวกเขาหามาจะมีราคามากถึงเพียงนี้ ตอนแรกที่เขาแลกสาลี่ดำลูกหนึ่งกับกระบี่เยือกแข็ง คิดว่าใช้สิ่งของอย่างคุ้มค่าที่สุดแล้ว ตอนนี้กลับรู้สึกเสียดายที่ไม่ได้เรียกร้องผลประโยชน์จากพ่อค้าให้มากกว่านี้

การประมูลรอบนี้ต่อสู้กันอย่างดุเดือดเหมือนเช่นเคย แต่คนที่ลงแข่งขันกลับมีมากกว่าการประมูลก่อนหน้า ทุกคนล้วนอยากได้สมุนไพรล้ำค่าเหล่านี้ ยาลูกกลอนเสริมกายาชั้นเลิศหายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทร ใช่ว่ามีเงินแล้วจะหาซื้อได้

การประมูลรายการนี้จบลงที่สามหมื่นห้าร้อยหินวิญญาณ การขาดแคลนสาลี่ดำในตลาดทำให้ได้ราคาสูงถึงเพียงนี้ หลินมู่หยางไม่รู้สึกแปลกใจที่พ่อค้าคนนั้นดีใจจนปิดร้านทันที

พอจบงานประมูลพวกเขาพากันไปรับหินวิญญาณจากผู้ดำเนินงาน รายได้หลังหักส่วนแบ่งยังคงเหลือหินวิญญาณสามหมื่นเก้าพันหกร้อยก้อน ทุกคนได้รับส่วนแบ่งคนละเจ็ดพันก้อน มีเพียงเว่ยเฉิงอันที่ได้รับมากกว่าคนอื่นราวสี่พันหกร้อยก้อน

เมื่อกลับถึงกระโจมก็ไม่มีใครพูดคุยกันอีก ต่างพากันนอนกอดหินวิญญาณในถุงเก็บของพร้อมรอยยิ้ม ค่ำคืนนี้จึงเป็นคืนที่ทุกคนนอนหลับอย่างวางใจโดยไม่ต้องมีคนเฝ้ายาม