ระบบฝึกเทพ god training system

"หืม!"

เทียนฉินพริ้วตัวหลบอย่างว่องไวเมื่อสัมผัสได้ถึงอันตราย และพร้อมกันกับที่เขาพริ้วตัวหลบก็มีแสงพุ่งผ่านเขาไปตกกระทบที่พื้นที่เขายืนอยู่ในตอนแรกนั้นอย่างแรง

เทียนฉินหันกลับมามองด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้น ก่อนเรียกดาบเพลิงสุริยาขึ้นมากระชับไว้ในมืออย่างรวดเร็ว พลางจ้องมองไปทางที่แสงนั้นพุ่งมาทันที

"ว้าวว! ข้าไม่คิดเลยว่าจะเป็นเจ้าเองหรอกรึ? ที่ช่วยให้ข้าได้ขึ้นมาอย่างง่ายดาย!" 

"สงสัยว่าชายที่ชื่อชุนคงถูกเจ้าสังหารไปแล้วสินะ!"

เสียงเย้ยหยันแว่วออกมาให้ได้ยินเต็มสองรูหู เจ้าของเสียงไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นชายชื่อฟงนั่นเอง มันยืนกอดอกพร้อมกับจ้องมองเทียนฉินอย่างไม่เกรงกลัว

เทียนฉินหันกับไปมองที่พื้น ก็เห็นเข็มสีเงินสะท้อนกับแสงของผลึกที่ส่องอยู่ด้านบน พลันมั่นใจได้แล้วว่า วิธีที่มันสังหารชายชื่อสุ่ยก็คือเข็มเล่มนี้นี่เอง แต่ยังไม่แน่ใจเท่าไหร่ว่ามันตัดคอชายที่ชื่อสุ่ยได้อย่างไร แต่เขาก็ยังหันกลับมามองมันพร้อมกับยิ้มมุมปากออกมาอย่างดูถูก

"เจ้ามีดีแค่ลอบกัดผู้คนอย่างนั้นหรือ?"

"หึ! เดี๋ยวเจ้าจะได้รู้เองว่าข้าสังหารเจ้าแบบไหนกัน!"

ชายชื่อฟงเค้นเสียงออกมาก่อนซัดเข็มเข้าใส่เทียนฉินอย่างรวดเร็ว จากนั้นมันก็พุ่งขึ้นมาอย่างไม่กลัวเลยว่าเทียนฉินจะทำอะไรมันได้

แต่มีหรือที่เทียนฉินจะยืนรอความตายเฉยๆ เพลิงสองสีถูกขับเคลื่อนออกมาทันทีก่อนจะกลายร่างเป็นมังกรพุ่งทะยานเข้าหาชายชื่อฟงอย่างรวดเร็ว แม้ว่าเข็มสีเงินเล่มนั้นจะเล็กมากเพียงใด แต่ด้วยจิตวิญญาณที่กล้าแกร่งของเทียนก็หลบหลีกได้อย่างไม่ยากนัก

แสงสีขาวส่องผ่านตัวเขาไปพร้อมดังเสียงปั้งจนทำให้เกิดหลุมขนาดใหญ่ เทียนฉินไม่มีเวลาแม้แต่หันกลับไปมองวาดดาบเพลิงสุริยาออกไปทันที คลื่นดาบแปดเล่มพุ่งเข้าหาชายชื่อฟงด้วยการผสานของเพลิงอัคนี เปลวเพลิงลุกโชนร้อนแรงแล่นฉีกอากาศไปอย่างเกรี้ยวกราด

อย่างไรก็ตามก่อนที่คลื่นดาบเพลิงทั้งแปดจะถึงตัวชายชื่อฟงนั้น พวกมันกลับแตกสลายหายไปอย่างไม่มีสาเหตุ 

"มันคือด้ายวิญญาณ!"เสียงของหลงยู่หมิงกล่าวออกมาให้ได้ยิน

ดวงตาของเทียนฉินหรี่ลงฉับพลันพร้อมกับส่งกระแสจิตเข้าไปตรวจดูอย่างรวดเร็วว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่ด้วยสิ่งที่หลงยู่หมิงกล่าวมาทำให้เขาระมัดระวังตัวเพิ่มขึ้นอีก และรีบครุ่นคิดหาวิธีรับมือโดยด่วน

เพราะด้ายวิญญาณก็เปรียบเสมือนลมปราณที่ถูกบีบอัดจนกลายเป็นเส้นด้าย แต่ที่แตกต่างจากลมปราณเล็กน้อยก็คือมันผสานเข้ากับจิตวิญญาณของตัวผู้ใช้เข้าไปด้วย ทำให้การควบคุมและอำพลางเป็นไปได้อย่างใจต้องการ

"หึ! เจ้ามีพลังเพียงแค่นี้เองรึ?"ชายชื่อฟางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

เทียนฉินเร่งพลังปราณออกมาตอบรับกับคำเย้ยหยันนั้นทันที คราวนี้เขาคงต้องทุ่มสุดตัวแล้วจริงๆ ไม่อย่างนั้นเขาไม่อาจจะชนะมันได้แน่ ดาบฝนเล่มเล็กจำนวนนับไม่ถ้วนลอยอยู่บนฝากฟ้า ก่อนจะซัดกระหน่ำลงมาใส่ร่างของชายชื่อฟงอย่างรุนแรง

ชายชื่อฟงที่เขวี้ยงเข็มสีเงินออกมากลับชะงักร่างอย่างฉับพลัน ด้ายวิญญาณที่เคยมองไม่เห็นกับมีชั้นน้ำแข็งบางๆเกาะอยู่จนมองเห็นได้ชัดถนัดตา เทียนฉินเห็นดังนั้นก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นที่มุมปาก นี่คือการผสมผสานกันระหว่างแก่นแท้ธาตุน้ำกับเพลิงโลกันตร์ ที่เทียนฉินใช้ออกมาเพื่อแช่แข็งด้ายวิญญาณเหล่านั้นนั่นเอง

เมื่อเห็นสายสนกลในของด้ายวิญญาณนั้นแล้วเขาก็ไม่รอช้าอีก พุ่งทะยานเข้าหาก่อนใช้ออกกระบวนท่าเฉือนนภาวาดออกไปทันที คลื่นดาบที่ผสานแก่นแท้ธาตุสายฟ้ากับธาตุพิษ ระเบิดพลังออกมารุนแรงยิ่ง ก่อนจะซัดเข้าใส่ร่างของชายชื่อฟงเต็มแรง

เปรี้ยง!

พลังของธาตุสายฟ้าผสานกับธาตุพิษทะลุทะลวงเข้าแทรกซึมร่างของชายชุดนั้นอย่างรวดเร็ว เทียนฉินเห็นว่าโอกาสมาแล้วก็รีบจ้วงแทงดาบเข้าใส่ร่างที่กระเด็นออกไปอีกครั้ง 

ตู้ม!

แต่สิ่งที่เทียนฉินเห็นกลับเป็นชายที่ชื่อฟงระเบิดพลังปราณออกมาอย่างรุนแรง คลื่นพลังสีดำทะลักออกมาจากตัวมันก่อนรวมร่างเป็นหมาป่าตัวยักษ์ ก่อนตะปปสลายคลื่นดาบของเทียนฉินอย่างง่ายดาย

แต่หมาป่ายักษ์ตัวนั้นเหมือนยังไม่สะใจดีพอมันกระโจนเข้าหาเทียนฉินพร้อมกับกลิ่นอายที่ชั่วร้าย เทียนฉินเลิกคิ้วขึ้นมาอย่างแปลกใจ ไม่คาดคิดว่าพลังของชายชื่อฟังจะแข็งแกร่งขนาดนี้ 

เทียนฉินเร่งขับเคลื่อนพลังปราณออกมาเป็นมังกรสามตัวเข้าปะทะหมาป่าตัวนั้นอย่างเร่งด่วน แต่จังหวะที่สัตว์ทั้งสองเข้าห้ำหั่นกันกลับมีเข็มซ่อนเอาไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ พุ่งเข้าใส่หน้าอกเทียนฉินอย่างจัง

เคร้ง!

แม้เข็มสีเงินไม่อาจจะทะลุเกราะมังกรสีดำของเขาได้ แต่ความแรงของพลังปราณที่ชายชื่อฟงอัดเข้ามาทำให้เทียนฉินถอยหลังออกมาหลายก้าว เทียนฉินก้มมองดูที่หน้าออกของตนเองก่อนยกมือขึ้นเช็ดเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปากอย่างไม่ใส่ใจนัก พลางวาดดาบออกด้วยกระบวนท่าอัคคีกัมปนาทสวนกลับไป

โฮกก!

มังกรเพลิงตัวใหญ่ร้องคำรามพวยพุ่งขึ้นด้านบนก่อนจะทะยานเข้าหาร่างของชายชื่อฟงทันที หมาป่ายักษ์ที่ห้ำหั้นกันอยู่กับมังกรทั้งสามตัวถูกกรงเล็บของมังกรตัวใหญ่ฉีกกระชากออกอย่างรุนแรง แต่ด้วยพลังปราณบริสุทธิ์ที่อัดแน่นอยู่ในตัวมังกรยังไม่หมดลงง่ายๆ มันพุ่งเข้าหาชายชื่อฟงโดยไม่ลดความเร็วเลยสักนิด

เข็มแล้วเข็มเล่าถูกซัดออกมาโจมตีมังกรตัวใหญ่นั้นอย่างต่อเนื่อง แต่เทียนฉินจะปล่อยให้มันสลายพลังของมังกรตัวนั้นไปได้อย่างไร เขาพริ้วตัวเข้าประชิดชายชื่อฟงก่อนจ้วงแทงเข้าใส่มันอีกด้านอย่างไม่ปราณี และเนื่องจากร่างของมันโดนพิษที่เทียนฉินผสานไว้กับคลื่นพลังทำให้มันไหวตัวช้าอยู่บ้าง แต่แค่นั้นก็เพียงพอให้เทียนฉินจัดการกับมันได้แล้ว

ส่วบ!

ดาบเพลิงสุริยาทิ่มแทงเข้าใส่ร่างของชายชื่อฟงจนมิดด้าม ด้านหลังปรากฎปลายดาบโผล่ทะลุออกมาพร้อมกับเลือดที่ไหลหยดเป็นทาง ดวงตาของชายชื่อฟงอ้าค้างราวกับไม่เชื่อว่ามันจะโดนแทงได้ เลือดทะลักกระเด็นใส่หน้าอกของเทียนฉินทันทีที่มันอ้าปากกล่าวอะไรบางอย่างออกมา 

"ในเมื่อเจ้าชอบใช้พิษ! ข้าจะให้เจ้าได้รู้จักพิษที่แท้จริง!"

ชั่วพริบตาแววตาของมันกลับแปรเปลี่ยนเป็นดุร้าย ก่อนที่มือของมันจะขยับเล็กน้อยเข็มสีทองเล่มหนึ่งก็ดีดเข้าใส่เทียนฉินอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกถึงอันตรายทำให้เทียนฉินระเบิดพลังออกมาทันทีพลางพริ้วตัวถอยหลังออกมาอย่างเร่งรีบ

ตู้ม!

ร่างของชายชื่อฟงระเบิดออกอย่างแรงจน หมอกเลือดฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ เศษเนื้อล่วงหล่นกราดเกลื่อนเต็มพื้นบันไดย้อมจนกลายเป็นสีแดง เทียนฉินที่พริ้วตัวออกมาได้แล้วแต่ก็ยังเร็วไม่พอ เข็มสีทองเล่มนั้นปักเข้าที่หน้าอกอย่างไม่น่าเชื่อว่าจะสามารถทะลุเกราะมังกรสีดำของเขาได้ 

เทียนฉินสัมผัสได้ถึงพิษที่แฝงมากับเข็มสีทองนั้น รีบนั่งลงพร้อมกับร่ายเคล็ดวิชาจิตมังกรอัคคีโดยด่วน ทันทีที่เคล็ดวิชาจิตมังกรอัคคีถูกร่ายออกมา พิษที่อยู่ในเข็มสีทองนั้นแทนที่จะทำร้ายเขา กลับกระจายออกไปตามร่างกายของเขาแล้วแทรกซึมหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ฟู่!

"อีกนิดเดียวเท่านั้นกายาต้านพิษข้าก็จะสำเร็จอีกขั้นแล้ว!" เทียนฉินเป่าปากออกมาอย่างเสียดาย เพราะไม่ใช่ว่าเขาจะไปค้นหาพิษที่ร้ายแรงมาได้อย่างง่ายเสียที่ไหน เพราะอย่างไรพิษส่วนใหญ่ล้วนถูกห้ามนำมาใช้โดยเด็ดขาด

หลงยู่หมิงเคยบอกกับเขาแล้วว่าการฝึกฝนทางร่างกายนั้นไม่ต่างจากการฝึกฝนพลังปราณแต่อย่างใด ล้วนแล้วแต่มีความสำเร็จเป็นขั้นเป็นตอนเหมือนกันเพียงแต่ว่ามันไม่อาจจะแบ่งแยกได้ชัดเจนเหมือนกับระดับพลังปราณเท่านั้น

ซึ่งตอนนี้กายาต้านพิษของเขาพึ่งจะก้าวถึงขั้นต้นเท่านั้นเอง หากต้องการฝึกฝนไปถึงขั้นกลางคงต้องเสี่ยงหาพิษมาอีกมากมาย นี่จึงเรียกได้ว่ายากเย็นกว่าฝึกฝนพลังลมปราณนัก 

"หวังว่าคงไม่มีตัวอะไรโผล่ออกมาอีกนะ!"

เทียนฉินลุกขึ้นยืนก่อนเดินไปทางปราสาทนั้น โดยไม่ลืมหยิบแหวนมิติและเข็มเงินเล่มนั้นติดมือไปด้วย ด้านหน้ามีประตูสีทองสูงใหญ่คู่หนึ่งแกะสลักลวดลายพยัคฆ์ที่กำลังก้าวย่างเอาไว้ทั้งสองฝั่ง สองข้างประตูยังเป็นรูปปั้นพยัคฆ์อ้าปากเผยเขี้ยวอันแหลมคมทั้งสองตัว

เทียนฉินเดินเข้าไปใกล้ๆลองผลักประตูทั้งสองบานนั้นเข้าไป ปรากฏว่าประตูนั้นเปิดออ

กได้โดยง่ายดาย จากนั้นจึงเดินเข้าไปด้านในอย่างเก็บอาการตื่นเต้นแทบไม่อยู่

จบตอนที่ 108