รวมเรื่องสั้น เรื่องเสียวแนวจีนโบราณ

        พลันร่างกายใหญ่ของคุณชายเสิ่นก็พุ่งไปทางบ่าวทั้งสามนางที่ยืนเกาะกลุ่มว่าร้ายเขาอยู่ไม่ไกล

        “ว๊ายคุณชาย!!คุณชายทำอะไรเจ้าค่ะ”น้ำเสียงและท่าทางตื่นตกใจของสาวใช้นางนั้นที่เขาคว้าแขนนางแรงเอ่ยถามออกมาไม่ต่างกับบ่าวอีกสองคนที่ตกใจถอยห่างไปมองสหายโดนเขากระชากแขนอย่างทำอะไรไม่ถูก

        “สั่งสอนเจ้าอย่างไร”

        น้ำเสียงเกรียมที่เอ่ยออกมาจากปากหนาทำสาวใช้นางนั้นน้ำตาปริ่มนางมองไปทางสหายอย่างขอความช่วยเหลือทว่ากลับไม่มีใครกล้ายุ่งทั้งที่เมื่อครูก็ช่วยกันพูดว่าร้ายเจ้านายคนนี้

        “คุณชาย ข้าข้ารู้ผิดแล้ว ท่านปล่อย ปล่อยข้าน้อยไปเถิด ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยที”

        ร่างสั่นเทามองใบหน้าเรียบนิ่งเต็มไปด้วยไอสังหารอย่างหวาดกลัวก่อนจะหันมองสหายทั้งสองที่ยืนมองนางนิ่งทำอะไรไม่ถูกยิ่งเห็นสายตาสงสัยของเพื่อนบ่าวหลายคนที่มองมานิ่งแต่ไม่ทำอะไรยิ่งทำนางสิ้นหวัง

        เซี่ยเวยก้าวยาวไปที่เรือนของเขาไม่คิดหันมองบ่าวที่จะได้ดีว่านางเป็นตัวต้นเรื่องว่าร้ายเขาทุกวันอย่างไม่คิดสนใจหันมองเสียงขอร้องวิงวอนดังไปตลาดทางจนถึงเรือนฝ่ามือใหญ่เหวี่ยงร่างสั่นเข้าไปภายในอย่างไม่ปรานีก่อนจะก้าวฉับตามเข้าไปโดยไม่ลืมปิดประตูแน่นสนิท

        สายตาของเขาที่มองร่างสาวใช้ราวกับว่าตนเป็นราชสีห์จ้องกินเหยื่อถ้อยคำดูถูกเหยียดหยามตลอดหลายปีหลั่งไหลเข้ามาในหัวไม่ขาดเขาก้าวเข้าไปหาสตรีนางนั่นที่สั่นราวลูกนกตกน้ำ น้ำตาของนางเวลานี้ไม่มีผลอะไรใดๆกับเขาทั้งสิ้น สิ่งที่สหายกรอกหูมาตลอดทั้งคืนทำให้เขาคิดว่าสิ่งนี้คือความแพศยาของสตรีที่หวังเอาความอ่อนแอมาทำให้สงสาร ทั้งที่จริงๆแล้วพวกนางหาได้รู้สึกอย่างที่กล่าวออกมา

        “คุณชายคุณชายปล่อยข้าน้อยไปเถิดไม่ว่าแล้ว บ่าวไม่กล้าว่าท่านแล้ว”

        “หึ!!เจ้าคงคิดว่าข้าโง่สินะ”

        “เปล่าเจ้าค่ะๆบ่าวไม่ได้คิดเช่นนั้น บ่าวสำนึก บ่าวสำนึกเช่นนั้นจริง” สายตาที่กวาดมองหาทางรอดพร้อมเท้าที่ก้าวถอยไปเรื่อยทำเซี่ยเวยหัวเราะออกมาอย่างสมเพชนี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเหนือกว่าบ่าวพวกนี้ นี่สินะอำนาจของคุณชายที่พวกเขาว่าก่อนจะก้าวยาวเข้าไปหาคนที่สั่นทั้งร่าง สะดุดขาล้มลงกับพื้น

        “อะโอ๊ยยย คุณชายย”มือจิกเส้นผมอย่างแรงพร้อมกระชากขึ้นทำนางร้าวระบมไปทั้งหัวดวงตาเอ่อน้ำตาทำให้มองอะไรแทบไม่ชัด แต่ไม่ใช่กับสายตาอาฆาตรที่คุณชายมองมาความรู้สึกวูบโหวงในอกทำนางกลัวจับใจ รู้สึกผิดขึ้นมาจริงๆที่วันนี้ไปเอ่ยว่าคุณชายต่อหน้าเขาถึงประตูจวน

        ส่วนอีกคนที่เห็นท่าทางทรมานของบ่าวก็ยิ้มกริ่มเต็มตื้นในอกอย่างไร้สาเหตุ มือข้างที่ว่างลนลานปลดเชือกกางเกงก่อนจะสาวมันด้วยความเร็วเพื่อเตรียมความพร้อม

        “คะ คะคุณชายนี่นี่ท่านกำลัง…”

        “ไม่ต้องพูดมาก อร่า..เจ้าใช้ปากเก่งมากไม่ใช่หรือก็นี่อย่างไรข้าจะให้เจ้าใช้”

        “มะ มะไม่นะเจ้าค่ะข้าน้อย ข้าน้อย” น้ำตาที่พยายามกลั้นไหลลงมาเป็นสายดวงตาจ้องมองท่อนเนื้อลำใหญ่ที่ขยายอย่างรวดเร็วด้วยความกลัวแต่เพื่อผมของนางที่อยู่ในมือของคุณชายทำให้ไม่อาจหนีได้เพราะยิ่งนางขยับเขาก็ยิ่งกำแน่นจนตอนนี้ทั่วทั้งหัวไม่มีส่วนใดไม่เจ็บแสบ

        “อร่า..ซี้ดดดมาข้าพร้อมแล้ว”

        “ไม่นะ ไม่อื้ออไม่ข้าไม่ อื้ออ”เซี่ยเวยกดหัวของสาวใช้เข้าหาท่อนเนื้อยาวของเขาอย่างที่เห็นสหายทำมือข้างหนึ่งก็พยายามจับท่อนลำนิ่งเข้าหาปากยางที่เม้มแน่นพร้อมส่ายหน้าหนีไม่หยุด

        ‘หากนางไม่ยอมเจ้าก็ทำให้นางอ้าปากแล้วยอมและหากนางดื้อแพ่งเจ้าเป็นนายสั่งสอนบ่าวบ้างจะเป็นไร’

        คำของเถ้าแก่เกาแวบเข้ามาให้หัวก่อนเขาจะเปลี่ยนจากจิกผมนางมาเป็นบีบคาอย่างแรงและปล่อยท่อนลำใช้มือข้างนั้นกดหัวนางด้วยความเร็วและแรงจนปากเล็กนั้นอมท่อนลำเข้าไปสำเร็จ! เด็กหนุ่มยิ้มกว้างแม้จะรู้สึกเหนื่อยอ่อนเล็กน้อย

        “อมเข้าไปหากเข้าทำข้าเจ็บแม้แต่น้อยรับรองได้เลยว่าวันนี้ไม่มีทางจบแน่”

        ถึงเขาจะเอ่ยออกมาอย่างนั้นทั้งผ่อนแรงบีบคางบ่าวนางนั้นแต่สตรีด้านล่างก็ยังแสดงท่าทางดื้อแพ่งนางไม่ยอมขยับปากปรนเปรอเอาแต่ร้องส่งเสียงน่ารำคาญจนเขาเริ่มหมดความอดทน

        “อ๊อก อ๊อกอื้ออ”

        เด็กหนุ่มไม่คิดรอนางอีกต่อไปเขากดหัวสาวใช้แน่นแล้วย่อตัวกระแทกเอ็นเข้าไปในปากนางอย่างแรงจนชนเข้ากับเพดานด้านในเสียงดังคล้ายที่ได้ยินในห้องทำงานสหายและท่าทางคล้ายจะอาเจียนทำเขายินดีและพอใจที่มาถูกทางก่อนจะกระแทกอย่างแรงเช่นนั้นต่อ

        “อร่า..ซี้ดดดเจ้าเก่งกาจมีใช่หรือ ซี้ดดไยตอนนี้เอาแต่ร้องไห้เล่า”น้ำเสียงเย้ยหยันดังออกมาพลางมองคนด้านล่างที่อ้าปากกว้าง น้ำมูกน้ำตาไหลลงมารวมกันดูเปรอะเปื้อนมือทั้งสองของนางพยายามผลักหน้าขาทั้งสองของเขาไม่หยุดก่อนใบหน้าเขาจะแหงนสูงเมื่อมีจังหวะที่นางกลืนน้ำลายแล้วลิ้นตวัดรอบเอ็นทำเขาเสียววาบไปทั้งร่างไม่เหมือนที่ทำเองสักนิด

        “ซี้ดดด..อื้อออเจ้าทำเองก็เป็นนี่”

        “อ๊อกอ๊อกอุนอายยยฮอืออ อ๊อก”เสียงวิงวอนยังคงดังออกมาเคล้าเสียงร้องไห้และน้ำตาที่ไหลมาไม่หยุดถึงไม่ดิ้นรนหลีกหนีแต่ท่าทีไม่ยินยอมก็ยังฉายชัดความรู้สึกออัปยศเกาะกินใจจนนางแทบไร้เรี่ยวแรงทรงตัว

        “อร่า..เจ้าจะเรียกข้าทำไมก่อนนี้เห็นด่าทอไม่ขา มาวันนี้วิงวอนร้องขอนึกเสียใจไปข้าก็ไม่ยินยอมแล้ว”

        เซี่ยเวยแสยะยิ้มมองใบหน้านองน้ำตานางไม่ยินยอมทำให้เขาก็ไม่บังคับ แต่จะให้ปล่อยไปคงไม่ง่ายเช่นนั้นใบหน้าครามครันหันมองไปทางเตียงนอนและเก้าอี้ที่อยู่ไม่ห่างในตัวคิดชั่งใจว่าจะไปที่ใดดี ระหว่างสองที่นั่นก่อนเจาจะจำใจก้าวไปทางเก้าอี้ใหญ่ที่ใกล้กว่า รั้งนางลงแล้วกดหัวเล็กของบ่าวเข้าหาท่อนเนื้อมันเลื่อมอีกครั้ง

        “ซี้ดดดอร่า...เจ้านี้ไม่ได้ปากเก่งอย่างยามพูดเลยซี้ดด”เขาถากถางนางทั้งทางสายตาและคำพูดมองคนที่จนตอนนี้ก็ยังไม่ยินยอมห่อปากพยายามสู้แรงเขาดันหน้าตัวเองออกสายตาวิงวอนของนางจ้องเขาไม่ละ

        แต่อย่าได้คิดฝันว่าเขาจะปล่อยนางไปง่ายๆนางว่ากล่าวให้ร้ายเขาไปนานขนาดนั้นคิดหรือว่าวันนี้จะจบลงง่ายดายอย่างที่นางคิด

        “เจ้าไม่ต้องมองข้าอย่างไรวันนี้หากไม่สั่งสอนบ่าวเช่นเจ้าให้หลาบจำเห็นทีเกียรติคุณชายจวนโหวของข้าคงหมดสิ้น” พลันน้ำตาของเด็กสาวไหลลงมาเป็นสายท่ามกลางสายตาพอใจของคุณชายเสิ่น เขาใช้มือข้างหนึ่งสาวโคนที่เหลือส่วนอีกข้างก็กดหัวเล็กของนางอย่างแรงจนเสียงน้ำลายในปากนางกระทบท่อนเนื้อยาวส่งเสียงหยาบโลนออกมา

        “ซี้ดดด อร่า...แม้ไม่เป็นที่พอใจแต่ก็นับว่าไม่แย่”คำดูถูกของเขาที่ออกมาไม่ขาดทำใจนางพังไม่เป็นท่าดวงตาที่ไม่กล้าลืมหลับพริ้มให้อยู่ในความมืดเมื่อคิดให้ผ่านเวลานี้ไปโดยเล็กพยายามอ้าปากกว้างยอมรับผลไปอย่างอ่อนแรง

        อ๊อก อ๊อกอ๊อก

        เสิ่นเซี่ยเวยมองสาวใช้ที่หลับตานิ่งโอนอ่อนไปกับการกระทำของเขาอย่างสะใจพร้อมแสยะยิ้มออกมาความรู้สึกซ่านที่ท่อนลำนั้นไม่ได้มีมากไปกว่าความสะใจที่ล้นออกมาท่าสายตาและสีหน้า

        เขากดหัวของนางเข้าหาลำยาวอย่างแรงมองน้ำลายเหนียวที่เยิ้มจากปากนางอาบท่อนลำแล้วทำอยู่อย่างนั้นหลายรอบมองคนสิ้นท่าปล่อยน้ำตาร้องไห้ ท่าทางกระเซอะกระเซิงดวงหน้าเปื้อนมอมแมม ก่อนจะกระชากผมนางอย่างแรงพร้อมผลักร่างเล็กนั้นลงพื้นดึงมือนางมาสาวท่อนเนื้อตามความต้องการ

        “อร่า...เจ้าไม่ได้เรื่องดีแต่เย้ยหยันข้าซี้ดดดที่เป็นคนไร้ค่าในสายตาบิดา เหอะ!!แต่ที่เจ้าต้องรู้คือข้าเป็นนายแล้วเจ้าเป็นบ่าว มันต่างกัน”น้ำเสียงเข้มเอ่ยออกมาพร้อมสายน้ำเชื้อพุ่งใส่ใบหน้าของสาวใช้เปื้อนไปทั่วใบหน้าและลำคอนางก่อนจะดึงมือนั่นออกจากท่อนลำสวมกางเกงแล้วสาวเท้าตรงไปหาบ่าวที่นั่งลูบหน้าร้องไห้อย่างอะไรไม่ถูกเขาคว้าแขนนางกระชากแรงอย่างตอนที่พามาเปิดประตูเหลือบมองบ่าวหลายคนที่กระวนกระวายอยู่หน้าห้องจ้องเขาสลับบ่าวนางนั้นก่อนจะโยนร่างข้างกายออกไปปิดประตูเดินตรงไปที่เตียงล้มตัวนอนด้วยความง่วงที่ทนมานานไม่สนใจเสียงอื้ออึงที่ดังแว่วเข้ามาให้ได้ยิน