สถานที่ที่เป็พื้นที่ทับซ้อนตรงหน้าของเสี่ยวจื่อน้อยในเวลานี้ นั้นดูคลุมเครือชอบกล เสี่ยวจื่อน้อยพยายามเพ่งมองแล้วเพ่งมองอีกก็ยังไม่หายแปลกใจจริงๆว่า….
“เอ๋…ทำไมรอบนี้พื้นที่สถานที่ทับซ้อนตรงนี้หมอกควันยังไม่จางลงเลยล่ะแปลกจังเลยแหะ….???”เสี่ยวจื่อน้อย
พยายามมองอย่างไรก็เริ่มจะแปลกๆขึ้นทุกทีกับสถานที่ตรงหน้านี้ และจู่ๆขนก็ลุกซู่ไปทั้งตัวแบบไม่ทราบสาเหตุเช่นเดียวกัน
“ทำไมรู้สึกขนหัวลุกชอบกลแหะเรา?? บรรยากาศมันดูวังเวงมากเลยนะ ป่ารกร้างล่ะมั้งท่า”เสี่ยวจื่อน้อย
“เอื๊อก…….”แต่ตอนนี้เสี่ยวจื่อน้อยเห็นชัดแจ๋วกับตาทั้งสองข้างแล้วว่าสถานที่ทับซ้อนที่เห็นอยู่นี้มันคือสถานที่แบบใดกัน !!!
“กะ….กะ….กุ๊ก….กุ๊ก….กู๋…..บ้านขะ….ของ…..!!!”
“ควั่บ……”
“ตึก…ตัก…..ผีหยอก ผีหยอกแย้ว….!!!”เสี่ยวจื่อน้อย ที่ตาโต๊ะตาโตด้วยความใเมื่อเห็นชัดๆเลยว่ามันคือสุสานเก่าที่ใดที่หนึ่งจากอดีตนั่นเอง เรียงรายเป็ทิวแถวดูแล้วน่าจะร่วมหลักร้อยหลุมได้เลยทีเดียวล่ะ เป็ของตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่ง!!!
“กุ๊ก….กุ๊ก….กู๋…..???ผีหยอก..!!???รอพี่สาวด้วยน้องเล็ก!!”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“อะไร เกิดอะไรขึ้น???ทำไมพวกพี่น้องห้านิ้วถึงได้พากันวิ่งหนีแบบนั้นล่ะ”เด็กๆในหมู่บ้าน
“............!!!”พวกพี่ๆที่อยู่รายล้อมน้องเล็กของพวกเขาเพื่อคอยระแวดระวังไม่ให้เสี่ยวจื่อน้อยทำอะไรแปลกๆออกมาเมื่อเปิดสถานที่ทับซ้อนได้แล้วก็ต้องพากันสะดุ้งหน้าซีดกันเป็ทิวแถว เมื่อได้ยินเสียงน้องเล็กบอกว่าผีหลอก
เ้าตัวเล็กที่วิ่งหนีหน้าตั้งออกไปแล้วอย่างสุดฝีเท้า ขาสั้นๆไม่ได้เป็อุปสรรคแต่อย่างใด
“เหวอ……รอพี่ชายด้วยน้องเล็ก”พวกพี่ชาย
“ตึก…ตัก…ตึก…ตัก…..”
ทีนี้ก็พากันวุ่นวายกันไปหมด พวกเด็กๆต่างพากันใที่ได้ยินกันว่ามีผีหลอก พากันวิ่งวนไปวนมาจนชนกันล้มทับกันไปเลยก็มี
“ไอ้หยา…..ตรงนี้ก็ใช่อ้า….!!!”เสี่ยวจื่อน้อยที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองนั้นวิ่งวนไปวนมาอยู่แบบนั้น จะหนีพ้นไปได้อย่างไร พอวิ่งกลับมาอีก่หนึ่งก็เจอสถานที่ทับซ้อนสุสานเก่าในอดีตอยู่ดีนั่นแหละ
“วิ่งหนีทางไหนดีล่ะน้องเล็ก พี่สาวไม่เห็นแบบน้องเล็กเลยพาหนีไม่ได้นะ!!!”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“จริงด้วยสิ พวกพี่ๆไม่เห็นนี่หน่าไอ้หยา..ซี้แล้วเสี่ยวจื่อน้อยโดนผีหยอกกลางวันเลย!!!”เสี่ยวจื่อน้อย
“มันคืออะไรกันเหรอสถานที่ที่ว่านี้น่ะ แฮ่ก…แฮ่ก…”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“แฮ่ก…แฮ่ก….ใช่ๆน้องเล็กมันคือสถานที่แบบใดกันน้องเล็กถึงได้บอกว่ามีผีหลอกน่ะ!!!”พี่สามจงจื่อ
“น้องเล็กโดนผีที่นั่นหลอกให้จริงๆเหรอ???”พี่รองสือจื่อ
“ผีหน้าตาแบบไหน???ลักษณะแบบไหนเหรอน้องเล็ก???”พี่ใหญ่หมูจื่อ
“............!!!”เสี่ยวจื่อน้อย
“จริงด้วย ผีหน้าตาเป็อย่างไรเหรอน้องเล็ก???”พวกพี่ชายที่เหลือ
“..........!!!”เสี่ยวจื่อน้อย
“สถานที่ทับซ้อนที่โผล่มาเมื่อตะกี้นี้เป็สถานที่ในอดีตสำหรับสุสานของตระกูลหนึ่งน่ะ!!!”เสี่ยวจื่อน้อย
“สุสาน ในอดีต!!??”พวกพี่ๆพากันะโออกมาอย่างใที่รับรู้ว่าน้องเล็กได้เห็นสถานที่ทับซ้อนเป็สถานที่แบบไหน
“อย่าส่งเสียงดังสิพวกพี่ชาย…ลืมไปแล้วเหรอว่าต้องปิดเป็ความลับน่ะฮะ”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“ขอโทษน้องสาว..!!!”พวกพี่ชาย รีบพากันมองซ้าย มองขวากัน และโชคดีมากที่ตอนนี้พวกเขาวิ่งออกมาอีกทางหนึ่งไม่ได้มีพวกเพื่อนๆมาด้วย แต่จะมีมาแต่ไกลๆนั่นแหละ
“ไอ้หยา….รอบนี้โชคร้ายจริงๆเลยเสี่ยวจื่อดันเจอสถานที่สุสานฝังศพแบบนี้น่ะ โอ๊ย..!!ใจคอหายหมดเยย..!!!”เสี่ยวจื่อน้อย
“สรุปแล้วว่ารอบนี้น้องเล็กโชคร้ายจริงๆใช่ไหม??”พี่หวงเซ่อ
“.............!!!”เสี่ยวจื่อน้อย ไม่อยากบอกเลยจริงๆว่าเจอสุสานแบบนี้จะเรียกว่าโชคดีอีกอย่างงั้นเหรอเนี่ย???
“จะหายไปหรือยังนะสุสานเนี่ย..!!เจอแบบนี้บ่อยๆก็ไม่ไหวนะเสี่ยวจื่อเอ๊ย ดีนะที่เจอตอนนี้ถ้าเจอ่กลางคืนไม่อยากจะคิดเลย บรึ๋ยส์……”เสี่ยวจื่อน้อย ลูบแขนตัวเองไปมาเพราะนึกขนลุกอีกแล้ว และก็บ่นพึมพำให้กับตัวเอง และเอามือปิดหน้าของเธอ ค่อยๆแยกนิ้วที่ปิดใบหน้าออกมาเพื่อสอดส่องดูบริเวณพื้นที่ทับซ้อนสถานที่แห่งนั้นแบบหวาดวิตก
“น้องเล็กพื้นที่สุสานมันหายไปหรือยัง??”พี่สาวอู๋ิจื่อ เองก็อดที่จะหวาดกลัวไม่ได้เช่นกัน
“ยังเลยพี่สาว ทีนี้จะต้องจำไว้เลยว่าหลีกเลี่ยงสถานที่ตรงนี้ แต่ก็ว่านะพื้นที่ทับซ้อนอื่นไม่รู้จะเป็อะไรนี่น่ะสิ เพื่อเป็สถานที่ที่มันดีก็เสียดายอีกถ้าไม่มาอีกรอบน่ะ”เสี่ยวจื่อน้อย
“แสดงว่าสถานที่ตรงนี้อาจจะดีก็ได้ใช่ไหมน้องเล็ก ถ้ามันเกิดเปลี่ยนสถานที่จากสุสานไปเป็สถานที่อื่นแทนน่ะ??”พี่สาวอู่ิจื่อ
“มันก็อาจจะเป็ไปได้นะพี่สาวนะ เพราะพื้นที่สถานที่ทับซ้อนแต่ละครั้งออกมามันมาแบบหลากหลายปีข้างหน้าและย้อนหลังกลับไปหลายร้อยปีก็มี”เสี่ยวจื่อน้อยเองก็ตอบไม่ได้เช่นกัน ว่าแต่ละครั้งจะสามารถเห็นสถานที่พื้นที่ทับซ้อนพวกนี้กี่ที่กันแน่
“โอ้…..!!!”พวกพี่ๆ
“อย่างสถานที่สุสานที่อยู่ในตอนนี้ดูแล้วก็หลายร้อยปีย้อนอดีตไปน่ะพี่สาว พี่ชาย”เสี่ยวจื่อน้อย
“ย้อนอดีตหลายร้อยปี..!!”พวกพี่ๆ
“เดี๋ยวถ้าพวกเพื่อนๆพี่ๆน้องๆในหมู่บ้านถามว่าเกิดอะไรขึ้น ก็แค่บอกพวกเขาว่าหยอกกันเล่นนะพี่ชายนะ เข้าใจไหม??”เสี่ยวจื่อน้อย
“ได้ๆ…เหมือนการเล่นแบบใหม่ๆ สบายใจได้เลยน้องเล็ก”พี่สามจงจื่อ
“ใช่ๆ”พวกพี่ชาย
“ได้ๆ เื่นี้ปล่อยให้พวกพี่ชายจัดการเลยนะ”เสี่ยวจื่อน้อย
“ตกลง น้องเล็ก”พวกพี่ชาย
สถานที่ทับซ้อนในอดีตยังคงอยู่ไม่ได้เลือนหายไปไหน เล่นเอาเสี่ยวจื่อน้อยต้องขนลุกซู่อยู่ตลอดเลยใน่เวลานี้ ทำได้เพียงแต่รอให้สุสานแห่งนี้จางหายไปเองเท่านั้น
“คงได้แต่รอเวลาให้มันเลือนหายไปเองแหละนะ แต่ว่าดูๆไปสุสานแห่งนี้น่าจะเป็ตระกูลที่ค่อนข้างมั่งคั่ง มีอำนาจ และร่ำรวยน่าดูเลยแหะ..”เสี่ยวจื่อน้อย ที่ตอนนี้ดูเหมือนจะทำใจมองแบบเต็มๆตากับสุสานตรงด้านหน้าได้แล้วจึงพินิจพิจารณาอย่างละเอียดเพื่อความคุ้นชิน
“น้องเล็ก สุสานที่ว่าใหญ่มากเลยเหรอ??”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“ก็ใหญ่พอสมควรล่ะพี่สาว เป็ไร่ๆได้เลยนะ”เสี่ยวจื่อน้อย ที่คาดคะเนเอานั่นแหละว่าชายป่าที่ติดกับหมู่บ้านเป่าเฉิงรอยต่อตรงนี้น่าจะประมาณกี่ไร่กันแน่
“โอ้…คงเป็เ้าของที่ร่ำรวยเหมือนคนในเมืองแน่ๆเลย”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“โอ้…ป้ายสลักชื่อหน้าหลุมศพเป็ทองคำ!!”เสี่ยวจื่อน้อย
“ทองคำเลยเหรอน้องเล็ก???”พวกพี่ๆ
“ใช่ๆ เสี่ยวจื่อเห็นล่ะชื่อนี่สีทองเหลืองอร่ามเชียว คงจะร่ำรวยมากๆจริงๆนั่นแหละ”เสี่ยวจื่อน้อย ตาเป็ประกายแวววับขึ้นมาเชียวในตอนนี้ แตกต่างจากที่เห็นสุสานสถานที่นี่เป็ครั้งแรก
“แต่ก็ว่านะถ้าจะให้ไปเอาป้ายชื่อหลุมศพคนตายก็อย่างไรอยู่ บรึ๋ยส์….!!!ได้แต่มองอย่างเสียดายไปละกันนะ”เสี่ยวจื่อน้อย
ที่มองป้ายชื่อหลุมศพที่แกะสลักชื่อของคนในตระกูลที่เป็เ้าของสุสานแห่งนี้อย่างทึ่งๆ เพราะมันดูสวยงามมากจริงๆ ทำอย่างประณีตมากๆเสียด้วยสิ
“เสียดายเนอะน้องเล็ก พวกเราเอาป้ายชื่อหลุมศพมาขายไม่ได้น่ะ เดี๋ยวกุ๊ก..กุ๊ก…กู๋…ตามมาถึงที่นี่ล่ะแย่เลยนะ!!”พี่สามจงจื่อ
“ใช่ๆเสียดายก็เสียดายเนอะ คงจะสวยน่าดูเลยทำมาจากทองคำเสียด้วยนะ”พี่รองสือจื่อ
“...............!!”เสี่ยวจื่อน้อย ไร้คำพูดจริงๆได้แต่ฟังพวกพี่ชายพูดไร้สาระไปเรื่อยๆแบบไม่ได้ตั้งใจฟังนักหรอก เพียงแต่ว่าปล่อยให้พวกพี่ชายพูดออกความเห็นไปเรื่อยๆ แบบไม่ขัดเท่านั้นเอง
“แต่ก็ว่านะ การที่เสี่ยวจื่อมองเห็นสุสานแห่งนี้จากสถานที่ทับซ้อนในอดีตขึ้นมา มันคงไม่ใช่แค่สุสานเฉยๆหรอกใช่ไหมนะ???”เสี่ยวจื่อน้อย มองสุสานแห่งนี้ด้วยความสงสัยในความหมายของมันที่จู่ๆก็มาปรากฎให้เธอเห็นนี่น่ะสิ มันจะมีความหมายมากไปกว่าอย่างอื่นหรือไม่กันล่ะ??”
“เอ๋….???”พี่สาวอู๋ิจื่อ ฟังคำที่น้องเล็กพูดก็ทำให้สงสัยเช่นเดียวกัน มองไปยังสถานที่ที่น้องเล็กบอกว่าเป็สุสานเก่าแก่ แต่เธอก็เห็นเพียงรอยต่อระหว่างพื้นที่หมู่บ้านกับป่าและูเาที่ติดอยู่รอบๆหมู่บ้านเป่าเฉิงเพียงเท่านั้นเอง ไม่ได้เห็นอะไรมากไปกว่าคนอื่นๆหรอก
“พี่สาวอยากจะเห็นสุสานเก่านี้บ้างจัง จะได้ช่วยน้องเล็กได้บ้างน่ะ”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“ไม่เป็ไรๆ นะพี่สาวถึงแม้จะมองไม่เห็นเหมือนกับเสี่ยวจื่อ แต่อย่างไรซะ ถ้ามีอะไรที่จะต้องให้พวกพี่สาว พี่ชายช่วย เสี่ยวจื่อจะเอ่ยปากขอความช่วยเหลืออย่างแน่นอนนะ พวกเราต้องมีส่วนร่วมด้วยกันแน่นอน”เสี่ยวจื่อน้อย พูดเอาใจพวกพี่ๆที่มีน้ำใจต่อกันและกันเสมอมา
“ดีๆอย่าลืมนะน้องเล็ก พี่สาวเต็มใจที่จะช่วยเหลือน้องเล็กเสมอๆเลยนะ”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“พวกพี่ชายก็ด้วยนะ…”พวกพี่ชายทั้ง 7 คน
“หงึก…หงึก….”เสี่ยวจื่อน้อย พยักหน้าอีกครั้งเพื่อรับรู้ความกระตือรือร้นในน้ำใจที่มีให้กันระหว่างพี่น้องและเครือญาติกัน
“เด็กๆสองบ้านนี้รักใคร่กลมเกลียวกันดีจังเลย เราจะต้องทำใหพวกเขามีชีวิตทีดีขึ้นให้ได้เลย”เสี่ยวจื่อน้อย พูดกับตัวเองอย่างมั่นใจ
“เหตุผลอะไรนะที่เราสามารถเห็นสุสานแห่งนี้เนี่ย มันจะต้องมีอะไรแอบแฝงแน่ๆล่ะ”เสี่ยวจื่อน้อย ก็หันกลับมามีสมาธิอีกครั้งถึงแม้จะอดขนหัวลุกไม่ได้จริงๆกับหลุมฝังศพมากมายในสุสานแห่งนี้
เสี่ยวจื่อน้อย ได้แต่พยายามเดินวนไปวนมาเพื่อสังเกตรอบๆสุสานแห่งนี้ว่ามีอะไรที่แปลกตา หรืออะไรที่มันสามารถให้คำตอบแก่เธอได้บ้าง
“อือ….สุสานเก่าแก่ ของคนโบร่ำโบราณ ที่มียศฐาบรรดาศักดิ์ มีเงินมีทองร่ำรวย ตระกูลอันเก่าแก่ ย่อมหาทำเลที่ตั้งสุสานบรรพชนที่มีทำเลทองที่จะทำให้ลูกหลานสืบต่อกันมาร่ำรวยต่อไปเรื่อยๆ
นอกจากจะเป็การให้เกียรติ์บรรพบุรุษแล้ว ตำแหน่งที่ตั้งสุสานบรรพชนก็บ่งบอกถึงสถานะ อำนาจ การเงินของแต่ละตระกูลควบคู่กันไปด้วย ยิ่งมีบารมีมากก็จะได้ตำแหน่งทำเลที่ดีขึ้นมากไปกว่าเดิมอีก
ั้แ่ไหนแต่ไรมาถ้าเราจำไม่ผิดเวลาเปิดอินเตอร์เน็ตดู ณ สถานที่ปัจจุบันมักจะต้องเจออะไรบางอย่างที่มันจะต้องอยู่ ณ สถานที่แห่งนั้นไม่มีทางเปลี่ยนแปลงไป นอกเสียจากว่าดิน หิน ทับถมสูงขึ้นไปเรื่อยๆ เพียงเท่านั้นเองแต่อะไรทุกๆอย่างมันจะต้องอยู่ที่เดิม”เสี่ยวจื่อน้อย
“อ๊ะ….ใช่แล้ว!! ต้องใช่แน่ๆเลย ต้องมีล่ะ”เสี่ยวจื่อน้อย
“น้องเล็ก มีอะไรเหรอ?? น้องเล็กนึกอะไรได้แล้วใช่ไหม??”พี่สาวอู๋ิจื่อ
“น้องเล็ก…??เกิดอะไรขึ้นเหรอ??”พวกพี่ชาย
พวกพี่ๆต่างก็รีบหันมามองทางน้องเล็กของพวกเขา ที่จู่ๆจากที่เดินวนไปวนมาเหมือนสังเกตอะไรบางอย่าง ก็ะโออกมาอย่างดีใจขนาดนั้น
เมื่อเธอได้ทบทวนเื่ราวประวัติศาสตร์ที่รู้บ้างไม่รู้บ้าง และบางอย่างความรู้ก็มาจากการเปิดดูจากอินเทอร์เน็ตในโลกเก่า สถานที่ตั้งจากอดีตโบร่ำโบราณกับสถานที่ตั้ง ณ ปัจจุบันอย่างไรเสียมันก็ตรงกัน แต่รูปลักษณ์ในอดีตและปัจจุบันย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ที่ผ่านมาเป็สิบปี ร้อยปี พันปี ก็ตามที่ แต่สถานที่เ่าั้มันก็คือสถานที่แห่งเดียวกันอยู่ดี
***********
เสี่ยวจื่อน้อยของเราจะเจออะไรนะกับสุสานเก่าแก่ในอดีตที่ผ่านมาเป็ร้อยๆปีเห็นจะได้ มาร่วมลุ้นกันต่อในตอนหน้าในวันพรุ่งนี้จ้า
1K
![แฟนคิง [Yaoi]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1566460710_21055341.webp)
![พันธนาการมังกร [ท้องได้] (ทดลองอ่าน)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1614832771_41075775.webp)
