ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบสาม Brotherhood of Mutant เอ๊ย Black forest 3
เรื่องที่น่าสนใจอย่างหนึ่งคือคนยากจนเรามีความหลงใหลคลั่งไคล้เกี่ยวกับเรื่องราวของชนชั้นสูงองค์หญิง ท่านอ๋องปีศาจมาก
หากแนวท่านซีอีโอประธานกู้นั้นโดนแบนไปด้วยความคิดที่ชาญฉลาดของฮ่องเต้สี
แนวชิงรัก หักเหลี่ยมราชวงศ์ถังก็คงติดหนึ่งในสามเป็นแน่แท้
ว่าคนเรามีความหลงใหลในสิ่งที่เราไม่เข้าใจและเห็นมันเป็นแสงสีสว่างไสวจากที่ไกลตา
แม้เราจะมองว่าเม่ยกั๋วคือคู่แข่งหรือศัตรูแต่นิยาย
The Great Gastby
ของแดนเม่ยกั๋วก็ให้แนวคิดได้ดีว่าคนรวยนั้นก็ใช้ชีวิตไปวันวันเช่นเดียวกับบพวกเราทุกคน
ไม่มีการผจญภัยยที่น่าตื่นเต้นไม่ใช่สุภาพบุรุษจอมโจรอย่างลูแปงหรือนักผจญภัยอย่างอินเดียน่าโจนส์เมื่อไม่มีอะไรต้องทำพวกเขาก็แค่เข้าสังคมและอวดรวยกันเท่านั้นเอง
เพราะหากแค่ความสุขเล็กน้อยที่รู้สึกว่าอยู่เนหือผุ้อื่นยังมีไม่ได้
พวกเขาก็คงไม่เหลืออะไร
เพราะเช่นนั้นในทางตรงกันข้ามของคนจนที่สนใจเรื่องชิงรักหักสวาทของคนมีชื่อเสียงคนรวยมนสังคม
คนรวยกลับสนใจในรายได้ของคนจนมาก
แค่ต้องการเพิ่มรายได้ขึ้นเล็กน้อย
คนรวยจะรู้สึกราวกับคนจนไปสังหารบุพการีของพวกเขาว่าห้ามคนจนมีรายได้ขึ้นมา
แบบเดียวกับแนวคิดประเทศโลกที่หนึ่งสองสามกำลังพัฒนา ด้อยพัฒนาตลอดกาลอย่างที่แววกัน
แท้ที่จริงแล้วมันเกิดจากการออกแบบอย่างจงใจ
เพื่อรักษาสถานภาพ Status quo เอาไว้
ประเทศด้อยพัฒนาจะไม่มีวันพัฒนาได้อย่างเด็ดขาด
มันคือการออกแบบไว้อย่างชัดแจ้ง
กว่าจะได้มีการสอบจอหงวนอย่างเป็นรูปแบบก็ต้องถอยถึงราชวงศ์ถัง
ดังนั้นไม่แปลกที่คนจนจะอยากเข้ามาในสถานะของชนชั้นสูงโดยการเป็นแค่เจ้าพนักงานขุนนาง และพร้อมยอมตาย อาสาทำงานให้เจ้านายเพ่อจะได้สัมผัสลาภยศสรรเสริญมาก
เพราะทุกคนรู้อยู่ลึกๆว่า
ทำตามวิธีปรกติเราก็ยังคงยากจนเป็นปรกติ
ไม่มีวันลืมตาอ้าปากขึ้นมาได้เด็ดขาด
เพราะระบบได้วางโครงสร้างไว้เช่นนั้น
ระบบไม่ได้มีไว้เพื่อให้คนยากจนร่ำรวยแต่มีไว้เพื่อรักษาสถานภาพของคนร่ำรวย
ผมยิ้มให้พวกเขา
“วางใจเถอะงานที่พวกเจ้าทำไม่ใช่แค่ฆ่าคนวางเพลิง แต่เจ้าทำเพื่อปกป้องราชวงศ์ฮั่นและผืนแผ่นดินนี้เจ้าคือผุ้รักชาติอย่างแท้จริง”
ผมพยายามกระตุ้นต่อมรักชาติของพวกเขา