พลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง

    ตอนที่เจ็ดสิบ การขอความร่วมมือ 2

    ตอนที่เจ็ดสิบ การขอความร่วมมือ 2

    ชาวอิงกั๋วได้มีทำซีรี่ย์ที่น่าสนใจเกี่ยวกับเรื่องระบบราชการ

    Yes,Minister

    ขอรับท่านเสนาบดี

    เกี่ยวกับเรื่องราวของท่านเสนาบดีที่ไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับการบริหารราชการแผ่นดินเพราพึ่งเข้ามาทำงานและบรรดา“ข้ารับใช้”ของท่านเสนาบดีข้าราชการประจำต่างๆที่จะรับคำสั่งของท่านเสนาบดีไปแต่ไม่คิดจะทำจริงจัง

    นับเป็นเรื่องที่น่าสนใจอย่างมากเกี่ยวกับระบบโครงสร้างของราชการ

    ว่ามันคือการต่อสู้ระหว่าง

    พลังทางการเมือง

    Political will

    กับ

    การไม่ทำงานของราชการ

    Civil service won’t

    หากเราดูอุ้ยเสี่ยวป้อเป็นตัวอย่างก็พอจะเข้าใจได้คร่าวๆ

    ฮ่องเต้คังซีที่เก่งกาจสามารถสืบทราบได้แค่ว่าอุ้ยเสี่ยวป้อคือคนทรยศหรือไม่แต่ไม่สามารถสืบทราบได้ว่าอุ้ยเสี่ยวป้อโกงกินไปเท่าไร

    เพราะทุกคนโกงกินเหมือนกันหมดทั้งกระบวนการ

    แนวความคิดของผู้ที่ทำธุรกิจที่หลงกลในอุบายของทุนนิยมจะเชื่อเรื่องของการ

    ให้สินน้ำใจ

    พระเอกอิเซไคหลายคนก็คิดว่าตนเองฉลาดใช้การติดสินบนเพื่อให้ตนเองทำงานได้อย่างราบรื่น

    หารู้ไม่ว่านั่นไม่ต่างกับการดื่มยาพิษดับกระหาย

    มันทำให้งานของเราราบรื่นในตรงนั้น

    แต่ภูตผีที่หิวโหยก็ยังคงหิวโหย

    ตามคำกล่าว

    ยมบาลคุยด้วยง่ายภูตผีเล็กน้อยยากกล้ำกราย

    ว่าท่านนายอำเภอนั้นอาจจะคุยด้วยง่ายแต่บรรดาลูกน้องของท่านนี่สินิดหน่อยก็เอา

    และยังมีแนวคิด ข้ออ้างแก้ตัวว่า

    น้ำใสไปปลาอยู่ไม่ได้

    โดยลืมสงสัยต่อไปว่า

    ไอ้ปลาที่อยู่ไม่ได้นี่มันคือปลาอะไร?

    หากมันคือฉลามที่กัดคนสุจริตขาขาด ปิรันบย่าที่กัดแทะชาติบ้านเมืองจนไม่เหลือโครงกระดูกจะเอาไอ้ปลาพวกนี้ไว้ทำไม?

    คำสั่งจากราชสำนัก กลายเป็นนโยบายเมื่อมาถึงกรมและกลายเป็นข้อแนะนำของนายอำเภอและเป็นแค่เรื่องเล่าต่อๆกันมาของระดับเจ้าหน้าที่ระดับล่าง

    นี่คือยุคที่แค่โจโฉตอนคุมประตูทิศเหนือทำแค่รักษากฎของประตูเมืองเอาไว้ลงโทษคนตามกฎหมายก็ทำให้โจโฉมีชื่อเลื่องลือ

    ตามหลักการของท่านเหลาจื้อ

    หากเรามองว่าการทำตามกฎหมายคือเรื่องที่หายากควรสรรเสริญชื่นชมแล้วล่ะก็

    สังคมนั้นใกล้ถึงกาลวิบัติแล้ว

    “หลายท่านที่โดนโทษจำคุกรอดออกมาคิดว่าตนเองเคราะห์ดีไม่มีใครคิดอยากหาเรื่องพวกท่าน บัณฑิตนั้นมีใจกว้างขวางเช่นนี้เอง”

    ตั๋งฮวงคว้ากระบี่มาและแทงกระบี่ใช้พลังปราณสะสมไปที่กระบี่อย่างหนกหน่วงจนเสียบลงกับพื้น

    “ข้าไม่ใช่บัณฑิตข้าคือคนชั่วร้ายที่เจ้าคิดเจ้าแค้น และคิดเล็กคิดน้อย พวกท่านที่ผ่านมานั้นโชคดีเจอแต่คนดีมีคุณธรรมวันนี้พวกท่านโชคร้ายที่เจอคนชั่วช้าอย่างข้า”

    คล้ายกับเรื่องพลิกตำนานสามก๊ก:ตั๋งฮวง ที่คุณอ่าน