มหาศึกห้าแผ่นดิน

องค์หญิงหลี่ซิ่วหลานนั้นยังเป็นเด็กหญิง แต่ก็พอจะล่วงรู้เรื่องราวหญิงชายบ้างแล้วเห็นราเชนรูปร่างอ้วนราวกับหมูตอน เลยทรงรังเกียจจนแสดงสีหน้าออกมา แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่อาจปฏิเสธพระราชโองการได้

ราเชนเองก็ไม่คิดอยากเอาเด็กมาเป็นเมียอยู่แล้ว จึงไม่ได้ใส่ใจ ดังนั้นพองานเลี้ยงเลิก ก็เลยกลับตำหนักรับรองซึ่งเป็นตำหนักที่พักสำหรับเหล่าเชื้อพระวงศ์ทั้งหลาย 

เล่ากงกง ก็เข้ามาหาเขาคราวนี้มาพร้อมกับ ช่างตัดเสื้อสำหรับราชบุตรเขย ซึ่งราเชนได้แต่ยินยอม จนช่างตัดเสื้อออกไป เล่ากงกงก็มาเอ่ยเบาๆ กับราเชนว่า

“ ข้าขอเตือน เจ้าเหลือเวลาอีกแค่ 3 วัน หากว่ายังเขียนไม่เสร็จ เจ้าจะต้องตายก่อนเข้าพิธีสมรส” 

“ อะไรนะ เวลาแค่สามวัน ข้าขอเพิ่มเป็นเจ็ดวันได้หรือเปล่า” ราเชนเริ่มรู้สึกว่า สีหน้าเล่ากงกงนั้นดูมีเจตนาปิดบังอะไรบางอย่างกับเขา 

“ ไม่ได้ แค่เขียนแผนที่ถ้ำนิรทุกข์ให้ข้า แล้วข้าจะปล่อยเจ้าหนอนคุณไสยออกมาจากท้องเจ้า อย่าเสียเวลารีบเขียนแผนที่ ข้าไปก่อน และอย่าคิดทำอะไรโง่ๆ คนของข้าเฝ้าจับตาดูเจ้าอยู่นะ”

เล่ากงกงเอ่ยจบ ก็เดินจากไป ราเชนได้แต่แค้นใจแต่ทำอะไรไม่ได้ ส่วนเด็กๆ เผ่ารัตติกาล ที่ยืนเฝ้ายามด้านนอกให้กับเขา ก็ถูกเขาเรียกเข้ามาพบ

ทั้งสิบสามคนตอนนี้แต่งกายด้วยชุดสีดำ แต่ละคนมีมีดสั้นพกติดตัวกันทุกๆ คน

เพราะช่วงเวลาอันสั้นนี้ ราเชนได้สอนให้พวกเขารู้จักใช้อาวุธ เพื่อสำหรับฆ่าคน

ตอนกลางวัน แม้จะไม่มีพลังผีดิบ พวกเขาก็กลายเป็นนักฆ่าได้

“ อีกสามวันข้าอาจต้องไปจากที่นี่ พวกเจ้าคิดจะทำอะไรต่อไป”

เด็กหญิงที่ดูโตกว่าคนอื่นๆ รีบเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าเขา แล้วเอ่ยว่า

“ พวกเราตัดสินใจกันแล้ว จะขอติดตามนายท่าน ทำตามที่นายท่านสั่งทุกประการ”

ราเชนส่ายหัว แล้วบอกว่า

“ ข้าเองยังเอาตัวไม่รอดเลย จะพาพวกเจ้าไปได้อย่างไร”

“ พวกเราจะขอตายไปพร้อมกับนายท่าน”

“ พวกเจ้าเป็นเด็กพิเศษ ไม่ต้องมีข้า พวกเจ้าก็อยู่กันได้ ทีแรกข้าจะฝากเจ้าให้อยู่กับองค์ชายรองหลี่คัง แต่ว่าคนอย่างเขายังไม่สามารถดูแลตัวเองได้ แล้วจะดูแลพวกเจ้าได้อย่างไรกัน” 

“ พวกเราขออยู่กับนายท่าน” เด็กๆ ต่างหลั่งน้ำตาไม่อยากจากเขาไป

“ เอาละ ๆ พวกเจ้าไปพักกันก่อน แล้วข้าจะลองหาวิธีพาพวกเจ้าไปด้วยก็แล้วกัน”

ราเชนมีความคิดวาบขึ้นมาในสมองของพวกเขา หากว่าเขาฝึกเด็กเหล่านี้ให้กลายเป็นนักฆ่าแบบเขาได้ ต่อไปพวกเขาจะต้องกลายเป็น ลูกน้องที่เก่งกาจของเขาในอนาคต

คืนนั้นราเชนกำลังเคลิ้มหลับ ก็พบว่ามีใครบางคนเข้ามาซบหน้าอกของเขา ราเชนรู้อยู่แล้ว ว่าเป็นองค์หญิงเจี้ยนหนิง เพราะมิเช่นนั้น เจ้าโมโม่ต้องส่งเสียงเตือนเขาแน่ๆ

“ เฟยหลง  พรุ่งนี้หนิงเอ๋อต้องออกเดินทางไปที่อาณาจักรมัจฉิมาแล้ว”

“ พรุ่งนี้เลยเหรอ?”

“ อืม..” องค์หญิงเจี้ยนหนิงไม่อยากปล่อยเวลาที่มีค่าให้ผ่านไป ถอดเสื้อผ้าออกจนเหลือแต่ร่างกายขาวโพลน แล้วก็เข้าระดมจูบปากราเชนอย่างหนักหน่วง

ราเชนก็รู้เช่นกัน เลยจัดหนักจัดเต็มให้กับนางไปอย่างเต็มที่ จนครบถ้วนทุกกระบวนท่า จนองค์หญิงเจี้ยนหนิงสำลักความสุข แทบไม่อยากจากเขาไป

“ เฟยหลง ท่านรีบหนีไปจากเมืองหลวงพร้อมกับหนิงเอ๋อเถอะ” องค์หญิงเจี้ยนหนิงซบที่หน้าอกของราเชน แล้วเอ่ยออกมาเบาๆ

“ ท่านรู้เรื่องอะไรมาอย่างนั้นรึ?”

“ เสด็จพ่อ ไม่มีทางยกน้องสิบหกให้กับท่านอย่างแน่นอน”

“ ทำไมเล่า ก็ฝ่าบาทประกาศต่อหน้าทุกๆ คนขนาดนั้น?”

“ เฟยหลง ท่านไม่รู้จักเสด็จพ่อของหนิงเอ๋อดี สายเลือดราชวงศ์ของเราไม่เคยตบแต่งให้กับสามัญชนมาก่อน นั่นคือข้อแรก ข้อสองหนิงเอ๋อทราบข่าวมาว่า มีการจัดกำลังองครักษ์เงา เพื่อคอยจัดการกับท่าน และพบว่า เกาจิ้งอันแห่งอาณาจักรอุดร มาพบกับเสด็จพ่อ และตกลงเรื่องผลประโยชน์บางอย่าง หนิงเอ๋อไม่รู้ว่าเรื่องอะไร แต่ที่แน่ๆ พวกเขาต้องการเล่นงานท่านอย่างแน่นอน อีกทั้ง ตอนนี้หกสำนักใหญ่รวมตัวกัน เข้าเฝ้าเสด็จพ่อเพื่อร่วมมือกำจัดท่าน โดยมีสำนักเมฆาม่วงแห่งเมืองหลวง สำนักหลงเหมิน สำนักบุปผาสวรรค์ เจ้าสำนักฟ้าพิสุทธิ์ สำนักอินทรีมรกต และสำนักธรรมกาย  แต่หนิงเอ๋อไม่รู้เพราะอะไร พวกเขาถึงต้องลงมือในอีกสามวันข้างหน้าด้วย”

หยาดเหงื่อแห่งความสุขของเขาที่หลั่งไหลออกมา ถึงกับหยุดชงัก สีหน้าเขากลับแปรเปลี่ยนกลายเป็นหลั่งเหงื่อแห่งความเครียดออกมาแทน ร่างกายของเขาถึงกับเย็ยเฉียบ

“ เกาจิ้งอัน เป็นมันหรือนี่”

“ ตระกูลเกาของมันใส่ร้ายตระกูลหยางของท่านจนต้องถูกประหารทั้งตระกูล ครั้งนี้ไม่รู้ว่า มันพูดอย่างไรกับเสด็จพ่อ ทำให้เสด็จพ่อคิดสังหารท่าน”

ราเชนถึงกับถอนใจ คงจะบอกเรื่อง สมบัติตระกูลหยางของเขามากกว่า ราเชนไม่เข้าใจจริงๆ หากว่ามันเปิดเผย ออกไป มีหรือที่จักรพรรดิหลี่เอี้ยนจะตกลงแบ่งสมบัติให้กับมัน

“ ข้าช่วยขับไล่กองทัพฮานออกจากแผ่นดินแท้ๆ แต่สุดท้ายถูกเสด็จพ่อของท่าน ขายข้าออกไปอย่างไม่ไยดี ช่างมีน้ำพระทัยเหลือเกิน ต่อไปใครจะกล้ารับใช้อาณาจักรปัจจิมกัน” 

“ ดังนั้น เสด็จพ่อจึงได้ประกาศยกน้องสิบหกให้กับท่าน เพื่อแสดงว่า ท่านมีน้ำพระทัย แต่ในทางลับ ท่านก็เปิดโอกาสให้ เกาจิ้งอัน และ คนของหกสำนักใหญ่จัดการกับท่าน ตามวิธีของชาวยุทธ์”

“ เฮอะ ใครคิดจัดการกับข้า มันต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม”

ราเชนคิดว่า ในเมื่อรุมกันเช่นนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรกันอีกแล้ว เขาจะใช้มารโลหิตจัดการกับใครก็ตามที่คิดจะสังหารเขา

“ เฟยหลงเอย ท่านรีบเก็บข้าวของ เปลี่ยนแปลงโฉมหน้า แล้วไปกับหนิงเอ๋อเถอะ หนิงเอ๋อสามารถคุ้มครองท่านออกจากเมืองได้”

“ เป็นไปไม่ได้” ราเชนหวนคิดถึง เจ้าหนอนคุณไสยในท้องของเขา ขืนหนีไปตอนนี้ ถูกเล่ากงกง เล่นถึงตายแน่ๆ

“ เฟยหลง ท่านยังห่วงอะไรอีก หรือว่า ท่านชอบพอน้องสิบหกจริงๆ?”

“ ปะ..เปล่า เพียงแต่ว่า เฮ้อ..ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี ข้าถูกหนอนคุณไสยของเล่ากงกง คิดอยากหนีก็คงหนีไม่ได้”

“ หนอนคุณไสย เล่ากงกง นี่มันเรื่องอะไรกัน?”

“ เอาล่ะ เรื่องนี้มันยาว ข้าจะรีบมอบของที่เล่ากงกงต้องการ ก่อนพิธีเริ่ม ข้าจะรีบหนีออกนอกเมือง ไปหาท่าน แต่ตอนนี้ ข้าอยากฝากให้ท่าน พาคนของข้า 13 คนไปกับท่านด้วยได้ไหม”

“ ได้ แล้วท่านจะทำอย่างไร?”องค์หญิงเจี้ยนหนิงเอ่ยด้วยความเป็นห่วง

“ ไม่ต้องห่วงข้า รอให้ข้าจัดการกับเรื่องหนอนคุณไสยได้แล้ว ข้าจะรีบหนีออกจากเมืองหลวงในทันที”

องค์หญิงเจี้ยนหนิงพยักหน้า แล้วกอดราเชนแน่น ไม่อยากจากไป จนราเชนต้องรีบบอกให้นางรีบไป แล้วก็สั่งเด็กในเผ่ารัตติกาล ให้เดินทางไปพร้อมกับองค์หญิงเจี้ยนหนิงก่อน แล้วเขาจะติดตามไปภายหลัง

คราวนี้ราเชนต้องเจอกับศึกหลายด้าน ทั้งเกาจิ้งอัน ทั้งหกสำนักใหญ่ เล่ากงกง และที่น่ากลัวที่สุดก็คือ จักรพรรดิหลี่เอี้ยน

คืนนั้นราเชนทำทีว่าเขียนแผนที่ทั้งคืน เพื่อตบตาคนของเล่ากงกง จากนั้นองค์หญิงเจี้ยนหนิง ก็ส่งคนมาเพื่อรับเด็กเผ่ารัตติกาลทั้งสิบสามไป ราเชนเอ่ยกับพวกเขาว่า

“ ไม่ต้องเป็นห่วงข้า ตอนนี้เจ้าไปคอยคุ้มครององค์หญิงเจี้ยนหนิงแทนข้าก่อน พอข้าเสร็จงานแล้ว ข้าจะรีบตามไป”

เด็กๆ เผ่ารัตติกาลทั้งสิบสามคน ทำตามคำสั่งของราเชนอย่างเคร่งครัด ไม่มีคำถามใดๆ แม้แต่น้อย ทำให้ราเชนอดนึกถึงเขาในวัยเด็กที่ถูกฝึกเป็นนักฆ่า ที่ไม่เคยถามครูฝึกเลยแม้แต่คำเดียว ว่าจะให้พวกเขาไปไหน หรือ ทำอะไร  ได้แต่ทำตามคำสั่งให้สำเร็จตามที่ได้รับมอบหมายเท่านั้น

พอเด็กๆ เผ่ารัตติกาลออกเดินทางไป ราเชนก็เดินส่ายอาดๆ เข้าไปในตำหนักขององค์ชายรองหลี่คังเพื่อทวงหนี้ของเขา ทหารยามรีบเชิญราเชนเข้าไปทันที แต่กลับพบว่า องค์ชายรองนั้นยังคงเมาหลับ ไม่ได้สติแม้แต่น้อย 

ราเชนเลยต้องกลับออกมา แล้วกำลังเดินออกไปจากพระราชวังพร้อมกับ เจ้าโมโม่เพื่อไปที่ตลาดการค้าในเมืองหลวง เพราะบัดนี้เขาต้องการหาทางขจัดเจ้าหนอนคุณไสย ให้ได้

ราเชนสามารถเดินออกจากพระราชวังได้ เพราะตัวของเขามีป้ายพระราชบุตรเขย

โดยขณะที่กำลังจะออกไป ก็มีขันทีน้อยสองคนเข้ามาประกบเขาทั้งสองข้างเอาไว้

“ ท่านราชบุตรเขย ท่านจะไหน”

“ ข้าจะออกไปหาซื้อของ พวกเจ้ากล้าขัดขวางข้ารึ?”

“ มิได้ มิได้ เล่ากงกงมีคำสั่งให้พวกเราคอยติดตามรับใช้ ราชบุตรเขย หากท่านคิดออกนอกวัง ข้าเสี่ยวเจียง กับ เสี่ยวจาง จะติดตามไปรับใช้ท่านด้วย”

ราเชนมองขันทีน้อยทั้งสองคน ที่อยู่ปรากฏตัวอย่างเงียบกริบ ต้องมีพลังปราณยุทธ์สูงล้ำแน่ๆ จึงได้แต่ยิ้มออกมาอย่างเฉื่อยชา

“ ก็ดี ข้าอยากไปร้านไท่เหยียน พวกเจ้าพาข้าไปหน่อย”

“ ท่านราชบุตรเขย ต้องการซื้ออาวุธอะไรรึ? ในวังหลวงล้วนมีอาวุธมากมาย เล่ากงกงสามารถจัดหาทุกอย่างให้กับท่านได้”

“ เลือดนกกระเรียนฟ้า  ดีงูสามหัว เขากวางแม่ลูกอ่อน ผ้าห่อศพใช้แล้ว หนวดมังกร ตะปูเจ็ดป่าช้า หน้าผากศพสตรีผีตายโหง  ของเหล่านี้พวกเจ้าหาให้ข้าได้ไหม”

ขันทีน้อยทั้งสองถึงกับงง กับสิ่งที่ราเชนบอกออกมา พวกเขาไม่เคยเห็นเลยแม้แต่น้อย

“ แต่ว่า ที่ร้านไท่เหยียนนั้นขายแต่อาวุธไม่ใช่รึ? แล้วจะมีของพวกนี้ได้อย่างไร”

“ พวกเจ้าจะรู้อะไร รีบพาข้าไป ไม่อย่างนั้นก็ไสหัวไป อย่าทำให้ข้าเสียเวลา หากเล่ากงกงรู้ว่าเจ้าขัดขวางการทำงานของข้า พวกเจ้าเดือดร้อนแน่ๆ” ราเชนถึงกับขู่ขันทีน้อยทั้งสอง ทำให้พวกมันจึงต้องพาราเชนไปตลาดการค้าของเมืองหลวง โดยมีเจ้าโมโม่วิ่งตามราเชนไปติดๆ

จนมาถึงหน้าร้านไท่เหยียนเมืองหลวง ที่ดูใหญ่โตมากกว่า ร้านไท่เหยียนที่เมืองเจียงนับสิบเท่า ราเชนก้าวเข้าไปในร้าน พบว่า ด้านในมีถึงสี่ชั้น แต่ละชั้นมีศาสตราวุธ ทั้งแบบโบราณ และ แบบใหม่ให้เลือกชม แต่ราเชนหาได้สนใจไม่เขาต้องการพบกับ คุณหนูใหญ่ไท่เหยียน พนักงานในร้านพอเห็นราเชนมากับขันทีภายในวังก็คิดว่า ต้องไม่ใช่คนทั่วๆไป จึงได้ตาม ผู้จัดการร้านมาคอยต้อนรับแทน

ราเชนพบกับ ผู้จัดการร้านเป็นคนเดียวกันกับ ผู้จัดการร้านที่เมืองเจียงนั่นเอง

“ คุณชายหยางนั่นเอง ข้าทราบข่าวเรื่องของท่านแล้ว ขอแสดงความยินดีกับราชบุตรเขยด้วย”

ราเชนได้แต่พยักหน้า แล้วเอ่ยจุดประสงค์ที่มาทันที

“ ข้าต้องการพบกับคุณหนูใหญ่ ไม่ทราบว่านางอยู่หรือไม่”

ผู้จัดการฝู เห็นขันทีน้อยเดินตามติด ราเชนเช่นนี้ ก็รู้สึกผิดปกติเล็กน้อย แต่ก็กล่าวราวไม่มีอะไรเกิดขึ้นว่า

“ คุณหนูใหญ่กำลังเจรจาเรื่องสำคัญกับนายท่านใหญ่อยู่ ขอให้ราชบุตรเขยโปรดรอที่ห้องรับรองของเราก่อน ข้าจะไปเรียนคุณหนูใหญ่เดี๋ยวนี้”

ราเชนถูกพาไปที่ห้องพักรับรอง ส่วนขันทีน้อยทั้งสองก็ตามติดไม่ยอมห่างกาย

แต่พอเข้าห้องรับรอง จู่ๆ ขันทีน้อยทั้งสองก็รู้สึกผิดปกติ ราเชนหันหลังกลับมายิ้มกว้าง พร้อมกับขวดยาสลบในมือ ที่ปล่อยออกมา ขันทีน้อยทั้งสองหงายหลังล้มตึงไปในทันที 

ราเชนรีบเดินออกจากห้อง แล้วผ่อนลมหายใจออกมา พบว่าผู้จัดการฝูยืนรออยู่แล้ว

“ เชิญคุณชายทางนี้”

ราเชนถูกพาเข้าไปที่ห้องทำงานขนาดใหญ่ห้องหนึ่ง ด้านหน้ามีชายวัยกลางคนนั่งอยู่กลางห้อง มีคุณหนูใหญ่ไท่เหลียน ยืนอยู่ด้านข้าง

“ ข้าไท่หยวนชิ่งขอคำนับ ราชบุตรเขย” ชายวัยกลางคนลุกขึ้นยืนพร้อมกับทำความเคารพราเชนเช่นเดียวกันกับ คุณหนูใหญ่ไท่เหลียน

“ ผู้อาวุโส อย่าได้ทำเช่นนี้เลย ข้าคือหยางเฟยหลงคนธรรมดาเท่านั้น”

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ท่านกลายเป็นยอดขุนพลผู้ชนะศึกกองทัพฮานด้วยเพียงคนเดียว ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วห้าอาณาจักร ท่านหาใช่คนธรรมดาแล้ว” ไท่เหยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงมีพลัง ทำเอาราเชนถึงกับไม่รู้จะเอ่ยอะไรออกมาแทน

“ ว่าแต่ ท่านราชบุตรเขยมาที่ร้านไท่เหยียนของเรา มีอะไรให้พวกเรารับใช้?”

คุณหนูใหญ่ไท่เหลียนกล่าวอย่างสงสัย ราเชนเลยรีบเอ่ยออกมาว่า

“ พูดตามตรง ข้าถูกหนอนคุณไสย ไม่ทราบว่าพวกท่านมีวิธีนำหนอนคุณไสยออกมาหรือไม่”

“ หนอนคุณไสย ของเผ่าเหมียว นั่นรึ?” นายท่านใหญ่ไท่หยวนซิ่งเอ่ยอย่างตกใจ.......