ตอนที่ 4 (ตอนจบ): การตัดสินของอาคาร
ประตูห้อง 204 เปิดกว้าง ความมืดในนั้นเริ่มไหลออกมาปกคลุมทั้งชั้น
เพื่อนที่ถูกเงาตามก้าวเข้าไปเต็มตัว เงาของเขาแยกออกมาเป็ร่างอีกคนที่ยืนข้าง ๆ
ร่างนั้นไม่พูด ไม่หายใจ แต่สายตาจ้องมาที่พวกเราเหมือนกำลังเลือกเหยื่อ
เสียงกระซิบดังขึ้นรอบอาคาร—ไม่ใช่เสียงของคน แต่เป็เสียงของ กฎ
"ห้ามขึ้นบันไดหลังเที่ยงคืน"
"ห้ามมองกระจกชั้นสาม"
"ห้ามเปิดประตูห้อง 204"
ทุกกฎดังขึ้นพร้อมกันเหมือนกำลังตัดสินว่าใครฝ่าฝืน และใครจะถูกทิ้งไว้
ไฟฉายในมือผมดับลงทันที
ในความมืด ผมเห็นเพื่อนบางคนหายไปเหมือนถูกกลืนเข้าไปในกำแพง
อีกคนล้มลงโดยไม่มีเสียงร้อง เงาของเขาถูกดึงหายไปในพื้น
เหลือเพียงผมที่ยืนอยู่ตรงนั้น—ไม่รู้ว่าถูกเลือกให้รอด หรือถูกเลือกให้เป็ส่วนหนึ่งของอาคาร
เมื่อผมลืมตาอีกครั้ง ทางเดินว่างเปล่า ไม่มีเพื่อน ไม่มีเสียง
มีเพียงข้อความใหม่เขียนบนผนังด้วยลายมือสด ๆ:
"ห้ามอยู่ในอาคารนี้คนเดียว"
ผมไม่พูดอะไรออกมา
ผมแค่คิดในหัวว่า—อาคารไม่ได้แค่มี “กฎ”
มันมีชีวิตของมันเอง และทุกกฎคือวิธีที่มันเลือกใครจะอยู่ต่อ…ใครจะหายไป
---
*End - กฎของอาคารร้าง*
3K
