สองมือของหลูฉิงกวางพุ่งออกไปหมายจะกระแทกหน้าอกของชายหนุ่มที่คุกเข่าคลานมาบนเตียงแต่เขากลับใช้เพียงมือเดียวรับกระบวนท่าของนางอย่างคล่องแคล่ว
ฟุ่บ!
จบด้วยทั้งสองกลิ้งล้มลงบนเตียงไปด้วยกันเขารวบมือสองข้างของนางไพล่หลังเหมือนวันที่อยู่ข้างถนนริมกำแพงไม่มีผิด
“อันธพาลโหยว! ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!”
“สารภาพมา!เ้ารู้เื่ที่นางหนีใช่หรือไม่?”
“ข้าไม่รู้!”นางเอียงหน้าหนีชายหนุ่มที่รวบนางไว้ในอ้อมกอดยามนี้ใบหน้าของเขาเข้ามาใกล้นางแทบจะชิดอยู่แล้ว
ฟอด! ฟอด!
“นี่แน่ะ! ข้าเตือนเ้าแล้วว่าหากเรียกข้าอันธพาลโหยวข้าก็จะหอมแก้มเ้า”โหยวอีสูดลมหายใจเอากลิ่นหอมอ่อนของนางเข้าไปความรู้สึกของชายหนุ่มปั่นป่วนจนบอกไม่ถูกนางช่างมีกลิ่นแตกต่างจากบรรดาหญิงงามตามหอคณิกามากนักเป็กลิ่นที่เขาไม่คุ้นเคยเอาเสียเลย
“คนบ้า! เ้ามันคนชั่วช้า! รังแกข้าที่ไม่มีทางสู้!”
“วันก่อนที่ข้าจูบเ้าก็เพราะเ้าทำร้ายข้าก่อนวันนี้นับเป็การข่มขู่ให้เ้ายอมรับสารภาพแต่โดยดีเ้าพาภรรยาข้าหนีมีความผิดยิ่งนัก สร้างความเจ็บช้ำน้ำใจแก่ข้าผู้เป็สามีดังนั้นข้าจึง้าความผิดชอบจากเ้า”
“ความรับผิดชอบบ้าอะไรกัน?”ใบหน้าของสาวน้อยร้อนผ่าวด้วยความอายปนโมโหนางถูกเขาทั้งหอมทั้งจูบแก้มไปหลายครั้งแล้วช่างน่าอัปยศอดสูยิ่ง
“ในเมื่อข้าสูญเสียฮูหยินเพราะเ้าเช่นนั้นเ้าก็ต้องรับผิดชอบมาเป็ภรรยาข้าแทนชิงชิง”
“จะบ้าหรือไร?มีที่ไหนกันจะให้มารับผิดชอบแทนเช่นนี้?”
“เช่นนั้นเ้าก็เลือกเอาว่าจะติดคุกเพราะข้อหายุแยงและพาภรรยาข้าหนีหรือว่าจะยอมเป็ภรรยาข้าแทนนาง”
“เ้าอันธพาล! ผู้ใดจะยอมแต่งงานกับเ้า?”
“ดูตามรูปการแล้วก็คงต้องเป็เ้า!”
“ไม่! ข้าไม่วันแต่งงานกับเ้าเด็ดขาด!” สาวน้อยโมโหจึงเผลอหันหน้ามาทางชายหนุ่ม
ทั้งสองจ้องตากันด้วยทิฐิต่างฝ่ายต่างไม่ยอมแพ้โหยวอีเห็นนางดูดื้อรั้นจึงอุ้มนางให้พลิกร่างขึ้นนอนข้างบนตัวเขายังไม่ทันที่ทั้งสองฝ่ายจะอ้าปากทุ่มเถียงกันต่อ พลันเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น
พลัวะ! ผ่าง!
ประตูถูกถีบออกจนเด้งเปิดออกทั้งสองข้างใต้เท้าหลูยืนมองดูคนทั้งสองบนเตียงด้วยความตื่นตะลึง
สิ่งที่เขาเห็นคือบุตรสาวคนเล็กของตนกำลังบีบคอมือปราบโหยวอีเอาไว้นางคร่อมอยู่ข้างบน ชายหนุ่มกอดนางไว้แน่น เสื้อของทั้งสองหลุดลุ่ยผมเผ้ายุ่งเหยิง
“ใต้เท้าหลู! ท่านมาพอดี ช่วยข้าด้วยขอรับ!” โหยวอีะโร้องเรียกผู้มาใหม่
รองหัวหน้าสำนักมือปราบเมืองหลวงถึงกับผงะด้านข้างของเขาทั้งซ้ายและขวามีหัวหน้าหน่วยที่สองกับหน่วยที่สามมาด้วยภาพที่ทุกคนเห็นล้วนปรากฎความเห็นเดียวกันว่า...บุตรสาวใต้เท้าหลูกำลังข่มเหงหัวหน้าโหยว!
“นางคิดจะทารุณข้าน้อย! ท่านดูสิ!เสื้อผ้าของข้าถูกนางฉีกทึ้งจนขาดหมดแล้วขอรับ!”
หลูฉิงกวางได้ยินเขาฟ้องบิดาเช่นนั้นก็พลันได้สติ “ท่านพ่อ! ข้าถูกเขาจับมาที่นี่เ้าค่ะ!เ้าอันธพาลโหยวคิดจะจับข้ามาสอบสวน”
“เหลวไหล! เ้าลงจากเตียงมาเดี๋ยวนี้!”
แม้อยากจะเข้าข้างบุตรสาวทว่าสิ่งที่เห็นตรงหน้ายากนักจะแก้ตัวกับหัวหน้ามือปราบทั้งสองที่ติดตามเขามาหลูเหวินไถรีบเรียกลูกสาวให้เดินตามไปขึ้นรถม้า เขาเดินนำหน้านางอย่างรวดเร็วด้วยความอับอาย
หลูฉิงกวางรู้สึกเสียวสันหลังเมื่อบิดาทำหน้าตาเคร่งเครียดตลอดระยะเวลาที่พานางกลับไปยังจวนและก็เป็อย่างที่นางคาดเอาไว้ บิดาชี้นิ้วให้นางเดินไปยังหอบรรพชน
“ไปคุกเข่าสำนึกผิดสองชั่วยาม!”
“ท่านพ่อ!เื่นี้เป็ความผิดของโหยวอีมิใช่ข้านะเ้าคะ!”
ท่าทางถมึงทึงของบิดาทำให้หลูฉิงกวางไม่กล้าพูดมากหลูฉิงซวงเองก็ไม่กล้าเข้ามาวิงวอนบิดาให้ละเว้นโทษให้น้องสาวคนเล็กหากบิดามีอากัปกิริยาเช่นนี้ทุกคนในเรือนล้วนรู้ว่าหากเข้าไปขวางอาจจะถูกลูกหลง
จั๋วเหรินหาวที่หลบอยู่ข้างหลังทีแรกเห็นใต้เท้าหลูกับหัวหน้าหน่วยทั้งสองพรวดพราดเข้ามาในโรงเตี๊ยมก็นึกหวาดเกรงจะเกิดเหตุร้ายกับหัวหน้าโหยวแต่พอมาถึงเหตุการณ์กลับพลิกผันไปเช่นนี้เขาก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างโล่งอก
“หัวหน้าขอรับ! เมื่อครู่ทำไมท่านถึงรอดมาได้?”
“์เข้าข้างข้าน่ะสิ!ข้าได้ยินเสียงฝีเท้าบุรุษหลายคนคิดว่าพวกเขาน่าจะตรงมาห้องนี้จึงได้พลิกตัวนางขึ้นแล้วปล่อยให้นางรังแกข้าใต้เท้าหลูเข้ามาพอดีจึงได้แต่ข่มความอายพานางกับจวนไป”
ลูกน้องคนสนิทอ้าปากค้าง“อา...ท่านร้ายกาจสมฉายาจริงขอรับ!”
“ฉายาอะไรหรือ?”
“อันธพาลโหยวไงเล่าขอรับ?”
“จั๋วเหรินหาว!”
**************************
ไรท์แนะนำ...อีบุ๊กแบบเซ็ทค่ะ ราคาประหยัด
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE3ODMzNyI7fQ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiNDQ1ODg3MCI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjE3ODMzNiI7fQ
