นายรพีพัฒน์ทำอาชีพเสริมเป็เ้าหน้าที่ห้องสมุด จึงคลุกคลีอยู่กับหนังสือจำนวนมาก จนได้ฉายาว่าหนอนหนังสือ เทพเ้าแห่งความรู้ และเกรด4.00ของเขามีคนบอกว่า พลานามัยก็ด้วยเหรอ แสดงว่าไม่อ่อนแอ
เวลาเดินไปไหนมาไหน รพีพัฒน์ก็มีคนมาถามโน่นถามนี่ เขาเป็ผู้ที่มีสิ่งนี้ มันคือ "รู้" และถ้าความรู้ที่มีนั้น ยังต้องเป็ความรู้ที่ถูกต้อง เป็ประโยชน์แก่ผู้คน
มีกลุ่มเพื่อนผู้หญิงที่เจอระหว่างเดินเล่นในสวนสาธารณะแห่งนั้น เพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มทั้งหมดห้าคนเดินออกมาทัก "รพีพัฒน์ ช่วยเราหน่อย"
รพีพัฒน์เป็คนรอบรู้มากมาย ยินดีที่จะช่วยพวกเธออยู่แล้ว เขายิ้มและรอฟัง
"ไม่รู้ว่า เธอจะรู้มั้ย.......ว่าใครแอบชอบเธอ?"
ตายล่ะ ! รพีพัฒน์ไม่รู้ หนังสือหรอ? ไม่มี !
รพีพัฒน์ยืนตัวแข็งทื่อไปแล้ว "ขอโทษนะ เราไม่รู้"
เพื่อนผู้หญิงคงจะรู้สึกผิดหวัง เธอถอนหายใจออก เบือนหน้าไปยังกลุ่มผู้หญิง "รพีพัฒน์เขาเก่งบางอย่าง ไม่เก่งบางอย่าง ไม่มีใครเกิดมาเป็ 'รู้' เลย "
พวกเพื่อนผู้หญิงเดินจากไปทุกคน
รพีพัฒน์ตระหนักเื่ตัวเองว่า ไม่รู้บางเื่ และชีวิตส่วนตัวนั้นเขายังโสดอยู่
==========